Auteur: Patrick De Graeve

Patrick De Graeve is een gepassioneerde blogger die schrijft over zijn ervaringen en inzichten in de wereld van de popmuziek en geschiedenis. Hij is de oprichter en beheerder van de Facebookgroepen Gisteren nog vandaag en Weetjes over Popmuziek, waar hij regelmatig interessante feiten, anekdotes en trivia deelt met andere muziekliefhebbers. Patrick is ook een fervent verzamelaar van tijdschriften, vooral van het populaire Belgische blad Joepie. Hij heeft een volledige collectie vanaf september 1973 tot en met eind december 1989, die hij zorgvuldig bewaart en koestert. Patrick's blog, Gisteren nog vandaag, is een bron van inspiratie en nostalgie voor iedereen die meer wil weten over de geschiedenis van Vlaanderen en dat via oude tijdschriften, foto's, tv-reeksen, films en reclame.

Vandaag is het ook al vijf jaar geleden dat de Spaanse operazangeres Montserrat Caballé is overleden.

Ze werd in 1933 geboren in een arm gezin in Barcelona. Hoewel ze vernoemd is naar de Catalaanse patroonheilige, voelde ze zich even Catalaans als Spaans.

Nadat ze in 1956 was opgevallen aan de opera van Bazel, begon haar grote zegetocht.

Ze zong in alle vooraanstaande operahuizen ter wereld en hield die carrière als zestiger vol, zonder dat haar stem minder werd.

Al wilde ze nog weleens een concert op het laatste moment afzeggen – je bent een diva of je bent het niet.

Haar stemgeluid? Puur. Kernachtig door een solide luchtstroom, maar toch met een etherisch randje.

Gisteren nog vandaag

Als iemand de klank kon laten stromen, was zij het: als een meanderend beekje in het belcanto-repertoire, als de Rijn in Wagner.

Hoor haar in Mi chiamano Mimì uit Puccini’s La bohème: onmogelijk dat je niet aan haar lippen hangt. Critici waren er ook. Bij Caballé ging toonvorming boven tekstuitdrukking.

Ze zou zelfs weleens fantasielettergrepen zingen als de medeklinkers de muziek in de weg zaten.

Ze zong meer dan honderd rollen, bijzonder veel voor een operazanger.

Zeker naar de huidige maatstaven – minutieus carrièremanagement is de norm.

Gisteren nog vandaag

Als actrice was ze minder begaafd, maar wie maakte dat iets uit als ze haar mond opentrok.

Bovendien dwong ze met haar charismatische verschijning, haar donkere haar en ogen wel degelijk de aandacht af.

Caballé werd geplaagd door ziektes, onder meer een hartaanval en een hersentumor in 1985, waaraan ze zich niet liet opereren: een operatie zou het einde kunnen betekenen van haar zangcarrière.

In 2014 kwam ze in het nieuws wegens belastingontduiking.

Ze overleed in een ziekenhuis in de stad waarmee ze het meest werd geassocieerd. (overleden zaterdag 6 oktober 2018 op 85-jarige leeftijd)

Gisteren nog vandaag

Sam Brown, op mijn zestiende, werd de wereld totaal anders.

Haar nummer Stop staat vanaf 17 september 1988 vier weken op de eerste plaats in de Brt Top 30.

Sam Brown is de 23-jarige dochter van het Britse artiestenechtpaar Joe en Vicki Brown.

Sam Brown zong mee in het achtergrondkoor van Pink Floyd tijdens de tournee PULSE.

Ook is ze te horen in vele solonummers van Jon Lord, zowel als zangeres als op de achtergrond.

Sam Brown heeft Stop, en de B-kant, Blue Soldier, zelf geschreven. Samen met haar broer Pete heeft ze de plaat ook zelf geproduceerd. (diverse bronnen en Wikipedia)

50 jaar geleden, reclame voor cacaopoeder Suchard Express van het merk Chocolat Suchard (oktober 1973)

Chocolat Suchard is een Zwitsers chocoladebedrijf dat in 1826 werd opgericht door Philippe Suchard in Serrières, een wijk van Neuchâtel.

Het was een van de oudste chocoladefabrieken in Zwitserland.

Het bedrijf produceerde verschillende merken, zoals Sugus, Toblerone en Suchard Express.

Suchard Express was een chocoladedrank die in 1930 werd gelanceerd en die nog steeds wordt geproduceerd in Straatsburg.

Het bedrijf fuseerde in 1970 met Tobler en werd later overgenomen door Kraft Foods, dat nu onderdeel is van Mondelēz International.

In 2016 verkocht Mondelēz International het bedrijf aan het Franse bedrijf Carambar & Co.

Vandaag 45 jaar geleden, Benny Andersson en Frida Lyngstad treden met elkaar in het huwelijk.

In 1969 ontmoet ze Benny Andersson die kort daarna haar producer wordt bij EMI.

Benny verlaat zijn vrouw Christina Gronwvall en gaat met Frida samenwonen.

Frida is eerder getrouwd met Ragnar Fredriksson.

In 1971 scoorde Lyngstad met de single Min Egen Stad (Mijn eigen stad), geschreven door haar toenmalige verloofde Benny Andersson, haar eerste nummer 1-hit in de Svensktoppen, de Zweedse hitparade.

Gisteren nog vandaag

In datzelfde jaar verschijnt ook haar eerste elpee Frida die meteen de hoogste plaats in de albumparade inneemt.

In 1972 stapt ze samen met Andersson over naar Polar Music.

Daar heeft ze met de single Man vill ju leva lite dessemellan (Men wil af en toe een beetje leven) een tweede nummer 1-hit te pakken.

De samenwerking tussen Benny, Frida, Agnetha en Björn kwam tot stand in 1970.

Samen maakten ze deel uit van de gelegenheidsgroep ‘Festfolket’ (wat zowel ‘feestvierders’ als ‘verloofden’ betekent) in een variétéshow op televisie.

De show had niet veel succes en de plannen voor een band werden opzij gelegd.

Abba zou vanaf 1972 tot eind 1982 de hoofdactiviteit zijn van Lyngstad.

Maar het leek ABBA-manager Stig Anderson een goed idee dat Lyngstad tussendoor een Zweedstalige solo-lp zou maken.

Het album dat in 1975 verschijnt heet simpelweg “Frida ensam” (Frida alleen) en is door Andersson geproduceerd.

Het album kwam op de eerste plaats van de hitlijst in Zweden en bevat enkele covers van Engelse hits (o.a. van David Bowie).

Het nummer ‘Fernando’ dat Benny en Björn samen voor Lyngstads album schreven, zou later door ABBA in het Engels worden opgenomen en een enorme wereldhit worden.

Van ‘Frida Ensam’ werden meer dan 100.000 exemplaren in Zweden verkocht.

De grote doorbraak voor Lyngstad kwam natuurlijk met ABBA.

De groep won op 6 april 1974 in Brighton de eerste prijs in het Eurovisiesongfestival met het nummer Waterloo.

Gisteren nog vandaag: Abba (zomer 1973)

ABBA overleefde het eendagsvlieg-stempel dat veel winnaars met zich meedragen, en ging door met televisieoptredens, concerten en opnames in Europa, de Verenigde Staten, Japan etc.

Met de release van de hitsingle SOS (1975) werd het voor iedereen duidelijk dat ABBA een popgroep van betekenis was.

Het ABBA-tijdperk bracht haar vader Alfred Haase terug in het leven van Lyngstad.

Lyngstad werd namelijk geboren op 15 november 1945 in Bjorkasen, een klein dorpje in het Noorse Ballangen, uit een relatie van de Noorse Synni Lyngstad en de (getrouwde) Duitse soldaat Alfred Haase (1919-2009) in het kader van het Lebensborn-programma.

Gisteren nog vandaag

Haar vader was tijdens de Tweede Wereldoorlog als sergeant van de Wehrmacht gelegerd in het door de Nazi-Duitsland bezette Noorwegen en werd aan het einde van de oorlog teruggeroepen naar Duitsland.

Onderweg zonk het schip waarmee hij naar Duitsland terug voer, waarna hij als vermist werd opgegeven.

Pas in 1977 kwam Lyngstad erachter dat haar vader de ramp had overleefd.

Dankzij een artikel dat door het Duitse popblad ‘Bravo’ was gepubliceerd met alle gegevens van de verschillende leden van ABBA, werd de nieuwsgierigheid van Andrea Buchinger gewekt.

Haar oom heette ook Alfred Haase, en toen ze navraag deed bij hem, bleek hij de nietsvermoedende vader van Lyngstad te zijn.

Gisteren nog vandaag: Frida van Abba, verlaten oorlogskind vond troost in de muziek (Joepie 6 december 1981) 1

Het duurde echter enige tijd voordat Lyngstad hem wilde ontmoeten, er waren redelijk wat reacties geweest op de biografische verhalen in de pers en de meeste sneden geen hout.

Na negen jaren verloofd te zijn geweest met Andersson trouwde het stel op 6 oktober 1978.

Het huwelijk duurde nog geen drie jaar en de scheiding volgde in februari 1981. (Diverse bronnen en Wikipedia)

Gisteren nog vandaag

50 jaar geleden, Mireille Mathieu met haar single C’est l’amour et la vie que je te dois.

Het nummer is geschreven door de Franck Gérald en Patricia Carli.

Franck Gérald is een belangrijke man geweest voor het Franse chanson. Zo schreef hij nummers voor bijna alle grote Franse artiesten zoals Dalida, Gilbert Bécaud, Annie Cordy, Michel Polnareff, Françoise Hardy, Sylvie Vartan en Brigitte Bardot.

Patricia Carli is van Italiaanse afkomst, maar verhuisde samen met haar ouders naar ons land, toen ze nog een kind was.

Als zangeres had ze een hit in 1963 met het nummer Demain Tu Te Maries.

Een nummer dat ze zelf heeft geschreven en die we in Vlaanderen en Nederland vooral kennen dankzij de Nederlandse cover Raak Me Niet Aan van Conny Vandenbos.

75 jaar geleden, Jean Simmons als Ophelia in de film Hamlet

Jean Simmons was een Britse actrice die bekend werd door haar rollen in films als Hamlet, Spartacus en The Robe.

Ze werd geboren in Londen in 1929 en begon haar carrière als kindsterretje in de jaren 40.

Ze trouwde twee keer, eerst met de acteur Stewart Granger, met wie ze een dochter had, en later met de regisseur Richard Brooks, met wie ze een zoon had.

Ze verhuisde naar Hollywood in de jaren 50 en werkte samen met grote namen als Laurence Olivier, Kirk Douglas en Marlon Brando.

Ze werd twee keer genomineerd voor een Oscar, voor Hamlet en The Happy Ending.

Ze leed aan een bipolaire stoornis en alcoholisme, waarvoor ze zich liet behandelen in de jaren 80.

Ze bleef acteren tot in de jaren 2000, vooral in televisieseries.

Ze overleed in 2010 aan longkanker op 80-jarige leeftijd.

45 jaar geleden, een tweede dochter voor Noddy Holder van de Britse glamrockband groep Slade.

Noddy Holder staat bekend om zijn krachtige stem, zijn flamboyante kledingstijl en zijn kenmerkende spiegelbril.

Na het uiteenvallen van Slade in 1992 begon hij een solocarrière als zanger, songwriter, producer en acteur.

Hij heeft onder andere meegewerkt aan musicals, films, televisieseries en radio-uitzendingen.

In 2000 werd hij benoemd tot Lid in de Orde van het Britse Rijk voor zijn bijdrage aan de muziekindustrie.

Noddy Holder is getrouwd met Suzan Price, met wie hij twee kinderen heeft: Jessica en Charley.

Hij was eerder getrouwd met Leandra Russell, met wie hij ook twee kinderen heeft: Russell en Django.

Hij woont in Prestbury, Cheshire, waar hij een grote collectie gitaren en memorabilia van Slade heeft.

Hij is een fan van voetbalclub Walsall FC en houdt van lezen, schilderen en tuinieren in zijn vrije tijd. (Joepie 1 oktober 1978)

45 jaar geleden, Charlie’s Angels, Charlie heet eigenlijk John Forsythe.

John Forsythe was een Amerikaanse acteur die vooral bekend werd door zijn rol als de mysterieuze stem van Charlie in de tv-reeks Charlie’s Angels.

Hij speelde ook de hoofdrol in de populaire soap Dynasty, waar hij de rijke oliemagnaat Blake Carrington vertolkte.

Forsythe begon zijn carrière in de jaren 40 als radiopresentator en theateracteur.

Hij maakte zijn filmdebuut in 1943 in Destination Tokyo.

Hij verscheen in meer dan 40 films, waaronder The Trouble with Harry, Topaz en Scrooged.

Hij won drie Emmy Awards en twee Golden Globes voor zijn werk op televisie.

Forsythe was drie keer getrouwd en had vier kinderen.

Hij overleed in 2010 op 92-jarige leeftijd aan de gevolgen van een longontsteking.