60 jaar geleden, Cartoonist Hugo de Kempeneer, beter gekend als hugOKÉ in de Post van 11 maart 1962

60 jaar geleden, Cartoonist Hugo de Kempeneer, beter gekend als hugOKÉ in de Post van 11 maart 1962
60 jaar geleden, Cartoonist Hugo de Kempeneer, beter gekend als hugOKÉ in de Post van 11 maart 1962
60 jaar geleden, Cartoonist Hugo de Kempeneer, beter gekend als hugOKÉ in de Post van 11 maart 1962

Er is leven na de Vlaamse meidengroep Seduced voor de Nederlandse zangeres Reshum van Til (P Magazine 13 maart 2007)

Er is leven na de Vlaamse meidengroep Seduced voor de Nederlandse zangeres Reshum van Til (P Magazine 13 maart 2007)
Er is leven na de Vlaamse meidengroep Seduced voor de Nederlandse zangeres Reshum van Til (P Magazine 13 maart 2007)
Er is leven na de Vlaamse meidengroep Seduced voor de Nederlandse zangeres Reshum van Til (P Magazine 13 maart 2007)
Er is leven na de Vlaamse meidengroep Seduced voor de Nederlandse zangeres Reshum van Til (P Magazine 13 maart 2007)

40 jaar geleden, Amanda Lear comeback met verf en penseel (Joepie 7 maart 1982)

Amanda Lear begon in de jaren 60 als mannequin. Ze werkte onder anderen samen met Paco Rabanne.

Eind jaren zestig werkte ze als danseres in de Crazy Horse saloon in Parijs. Fotograaf Brian Duffy kwam daar met haar in contact via Monty Landis en fotografeerde haar voor Nova magazine met als onderwerp ‘How to undress in front of your husband’.

Later onthulde diezelfde Monty toen Duffy haar als sexy vrouw had gefotografeerd dat zij transgender was. Iets wat zij zelf altijd is blijven ontkennen.

In dezelfde periode leerde ze de Spaanse surrealistische schilder Salvador Dalí kennen.

Het zou de excentrieke kunstenaar Salvador Dali, met wie Lear meer dan vijftien jaar “een spiritueel huwelijk” had, zijn geweest die de twijfels rond Lears geslacht aanwakkerde als marketingstrategie.

Die twijfels doken al op in de jaren 60, toen Lear bezig was een modellencarrière uit te bouwen. Lear zou toen geen onbekende geweest zijn in het drag-queencircuit.

Lear zelf voedde de controverse door de ene keer te beweren dat het “een zot idee van een journalist” was, dan weer dat “het een publiciteitsstunt van Dali” was of dat “David Bowie ( ze had een affaire met Bowie en het was ook hij die haar aanstuurde om zangeres te worden) het gerucht gestart had”: “Het maakt me mysterieus en aantrekkelijk.

Er is niets wat de muziekwereld liever heeft dan een freak buiten categorie.

Mijn succes bij homo’s is helemaal te danken aan de buitengewone legendes die over mij bestaan.” En dan was er het nummer “I’m a Mistery”, waarbij “Mystery” verkeerd geschreven werd, met verwijzing naar “Mister”.

Door te poseren voor Playboy bewees ze eind jaren 70 dat ze in ieder geval geen travestiet was.

Maar de geruchten werden er niet door gestopt.

Zelfs recent bleef de controverse levend, toen in 2011 een Italiaanse krant uitpakte met een “geboorteakte” van Alain Tap, die geboren was in 1939 – veel vroeger dan altijd gedacht werd: Lear zou eind jaren 40 geboren zijn, maar die gegevens baadden altijd al in een sfeer van geheimzinnigheid – én een foto van een jonge Tap, met een gezicht dat sprekend geleek op dat van Lear.

“Net als alle mensen in de showbizz moet ik altijd acteren”, vertelde ze in 2009 tijdens een bezoek aan Brugge.

Het heeft haar muziekcarrière eind jaren 70 alvast geen kwaad gedaan.

Want Met behulp van de producer Anthony Monn ontpopte ze zich tot de blanke “queen of disco” en verwierf ze in 1978 wereldfaam met de hit “Follow me”.

Ook de volgende singles Queen of China-Town ( uitgebracht in 1977 maar door haar succes in 1978 terug uitgebracht), Enigma (Give a bit of mmmh to me), Gold, The sphinx en Fashion pack waren een groot succes.

In 1979 trouwde ze met de aristocraat Alain-Philippe Malagnac, de geliefde van de Franse schrijver Roger Peyrefitte. Bij een brand in hun huis in 2000 verloor hij het leven.

In 2001 maakte ze een comeback in de internationale muziekwereld met het in Frankrijk geproduceerde album “Heart”. Opvallende singles waren “Love boat” en “I just wanna dance again”.

Nadien volgden er verscheidene duetten (onder andere: “Beats of love” met Get Ready! uit België, “Martini disease” met Jet Lag uit Italië) en werden er enkele singles uitgebracht (onder andere: “Copacabana” en “Paris by night”).

In 2005 scoorden The Housekeepers een clubhit met Go down, een bewerking van Lears Queen of Chinatown.

In 2006 bracht Lear een cd uit met covers van onder anderen Shirley Bassey, Sarah Vaughan, Nina Simone, Dalida, Juliette Gréco, Hildegard Knef, Eartha Kitt: “With Love”.

Buiten het zingen heeft Amanda ook veel succes met haar schilderijen.

Haar eerste expo vond plaats in Rotterdam in de jaren 80. Volgens kenners is ze blijven groeien in haar werk.

In 2007 ontving ze in Frankrijk de titel “Chevalier dans l’ordre des arts et lettres”.

In 2016 bracht ze een album uit met als titel Let me entertain you en met de singles The best is yet to come en Catwalk.

Haar laatste album is van verleden jaar en kreeg als titel Tuberose. Voor mij één van haar beste albums. Een aanrader, helaas niet meer te koop, gelukkig wel in mijn bezit. Maar gelukkig ook te beluisteren op Spotify.(Diverse bronnen, Wikipedia, Joepie en Oor)

40 jaar geleden, Amanda Lear comeback met verf en penseel (Joepie 7 maart 1982)

Vandaag 50 jaar geleden, de jonge wielrenner Yvan Broeckaert komt tijdens de wielerwedstrijd in Ichtegem om het leven (12 maart 1972)

Vandaag 50 jaar geleden, de jonge wielrenner Yvan Broeckaert komt tijdens de wielerwedstrijd in Ichtegem om het leven (12 maart 1972)

Vandaag 50 jaar geleden, de jonge wielrenner Yvan Broeckaert komt tijdens de wielerwedstrijd in Ichtegem om het leven (12 maart 1972)
Vandaag 50 jaar geleden, de jonge wielrenner Yvan Broeckaert komt tijdens de wielerwedstrijd in Ichtegem om het leven (12 maart 1972)
Vandaag 50 jaar geleden, de jonge wielrenner Yvan Broeckaert komt tijdens de wielerwedstrijd in Ichtegem om het leven (12 maart 1972)

60 jaar geleden, te gast bij cartoonist Steven (Steven Wilsens)

Van 1954 tot 1958 volgde hij les aan het Sint-Lucasinstituut in Brussel onder de vakkundige begeleiding van Luc Verstraete (1928-2008).

Van 1958 tot 1960 volgde hij opleiding aan de Kölner Werkschule.

Zijn eerste tentoonstelling had plaats in Galerie Helikon in Hasselt in 1962. In 1965 was hij er opnieuw te gast.

60 jaar geleden, te gast bij cartoonist Steven (Steven Wilsens)

Steven is vooral bekend als tekenaar van monumenten en stads- of dorpsgezichten.

Steven gaat steeds zijn onderwerpen op die plek bekijken, leest erover en laat zich door specialisten inlichten.

Hij tracht door schetsen de constructie van een gebouw en de lijnen van het landschap meester te worden.

60 jaar geleden, te gast bij cartoonist Steven (Steven Wilsens)

Hij wil de werkelijkheid tekenen, maar ze niet kopiëren. Hij vereenvoudigt lijnen en vlakken en zondert zijn onderwerp af als ze in een lelijke omgeving staan.

Hij laat ruimte zodat we zelf de kleuren van onze verbeelding kunnen schilderen.

60 jaar geleden, te gast bij cartoonist Steven (Steven Wilsens)

Zo draagt hij bij tot monumentenzorg en doet vergeten en verloren hoekjes, straten, gebouwen en pleinen opnieuw ontdekken.

Daarnaast is hij ook cartoonist, graficus, striptekenaar, illustrator van boeken, ontwerper van postzegels en bierviltjes.

Steven werd onderscheiden met de Prijs Pro Civitate (1972), de Culturele Onderscheiding van de provincie Limburg (1994) en de prijs van de Vlaamse Gemeenschap (1994). (Diverse bronnen, De Post 25 februari 1962 en Wikipedia)

60 jaar geleden, te gast bij cartoonist Steven (Steven Wilsens)

Vandaag 50 jaar geleden, opening van de Internationale Boekenbeurs in het Rogiercentrum (Rogier International Centre) in Brussel (11 maart tot en met 19 maart 1972

De Martinitoren of liever het Rogier International Centre is het werk van twee architecten: Jacques Cuisinier en Serge Lebrun.

Het gebouw werd gebouwd op de plaats van het oude Noordstation dat onder impuls van de Noord-Zuidverbinding zijn functie van eindstation had verloren en daarom gesloopt werd.

Het was samen met het Atomium het uithangbord van de Expo 58 en straalde de sfeer van de gouden jaren zestig uit.

De toren werd een stad in de stad waar men kon wonen en werken en bevatte onder meer 150 appartementen, honderden kantoren, twee theaters, horeca, expositieruimtes, een winkelgalerij met meer dan 80 winkels, parkeerplaats voor 1.000 auto’s.

In totaal goed voor 60.000 vierkante meter en dat aan de rand van de binnenring.

Vandaag 50 jaar geleden, opening van de Internationale Boekenbeurs in het Rogiercentrum (Rogier International Centre) in Brussel (11 maart tot en met 19 maart 1972

Bij de voltooiing in 1961 was het een van de opmerkelijkste hoogbouwprojecten in België omwille van het multifunctionele programma, de vormgeving en de integratie in de stad.

De Rogiertoren zal ook bekend worden door de link met het bekende Italiaanse alcoholmerk Martini.

Dit, onder impuls van de familie Vastapane, exclusief importeur in België die er bar met een Martini-terras zal openen.

Op het menu: cocktails, concerten, avondborrels en de aanwezigheid van internationale sterren.

De jetset kon men ontmoeten in deze exclusieve club op de 29e verdieping, bereikbaar via een privélift.

Bekende mensen uit de wereld van muziek, film en sport bezochten de club.

Zoals onder meer Johnny Hallyday, Henri Salvador, Jane Fonda, Sophia Loren, Joséphine Baker, Eddy Merckx, Bourvil, Pelé, Marlene Dietrich, Peter O’Toole, Claude François, Sammy Davis Jr en Nat King Coole.

Ook Louis de Funès, Georges Brassens, Jacques Brel en The Rolling Stones kwamen er langs voor een persvoorstelling en signeersessies.

Vandaag 50 jaar geleden, opening van de Internationale Boekenbeurs in het Rogiercentrum (Rogier International Centre) in Brussel (11 maart tot en met 19 maart 1972

Het Rogier Centre was ook de gastheer van de Boekenbeurs en het hoofdkwartier van de Liberale Partij.

Ook British Airways, Olivetti en Mercedes gebruikte het gebouw als hun hoofdkantoor. (De Mercedes ster zal later trouwens het Martini-paneel vervangen in 1978)

Met dank aan Ignace De Cock

De Martini club sloot uiteindelijk in 1978 de deuren en nadien ging het ook met de rest van het ooit zo prestigieuze centrum gestaag naar beneden.

Kantoren en appartementen raakten niet meer verhuurd, een geplande renovatie ging niet door en ook externe factoren zoals de kaalslag van de Noordwijk deden geen goed.

Met dank aan Ignace De Cock

De Martinitoren verwaarloosde steeds meer en werd ook illegaal bewoond door krakers.

De laatste bewoner werd in 1995 uiteindelijk na een juridische strijd uit zijn appartement gezet.

De neergang werd tot 2001 bespoedigd door alles in het gebouw open te laten.

Zelfs het meubilair van de club kon hierdoor geplunderd worden.

Het Théâtre National vertrok uiteindelijk in het voorjaar van 2001 en het hele gebouw werd in augustus van datzelfde jaar ondanks protesten gesloopt in een tempo van een verdieping per week.

In juni 2002 waren de afbraak werken voltooid en begon men aan de bouw van het nieuwe gebouw.

Het gebouw kreeg de naam Dexia Tower (nu Belfius), genoemd naar de bank, de toekomstige bewoner.

De inhuldiging van het nieuwe gebouw was op 21 november 2006.

De toren wordt enkel gebruikt door de financiële instelling Belfius. (Diverse bronnen, De Post en Wikipedia)

35 jaar geleden, in de studio met Spandau Ballet voor hun nieuwe single How Many Lies (Joepie 8 maart 1987)

Het nummer was geschreven door de leadgitarist en achtergrondzanger Gary Kemp van de groep.

Het nummer bereikte in Vlaanderen de zestiende plaats in de Brt Top 30.

In Nederland was het nummer goed voor drieëntwintigste plaats in de Top 50.

35 jaar geleden, in de studio met Spandau Ballet voor hun nieuwe single How Many Lies (Joepie 8 maart 1987)