60 jaar geleden, reclame voor waspoeder van het merk Omo (februari – maart 1962)
Auteur: Patrick De Graeve
Patrick De Graeve is een gepassioneerde blogger die schrijft over zijn ervaringen en inzichten in de wereld van de popmuziek en geschiedenis. Hij is de oprichter en beheerder van de Facebookgroepen Gisteren nog vandaag en Weetjes over Popmuziek, waar hij regelmatig interessante feiten, anekdotes en trivia deelt met andere muziekliefhebbers. Patrick is ook een fervent verzamelaar van tijdschriften, vooral van het populaire Belgische blad Joepie. Hij heeft een volledige collectie vanaf september 1973 tot en met eind december 1989, die hij zorgvuldig bewaart en koestert. Patrick's blog, Gisteren nog vandaag, is een bron van inspiratie en nostalgie voor iedereen die meer wil weten over de geschiedenis van Vlaanderen en dat via oude tijdschriften, foto's, tv-reeksen, films en reclame.
40 jaar geleden, de Nederlandse groep Massada uit elkaar (Oor februari 1982)
60 jaar geleden, reclame voor zeep van het merk Palmolive (februari 1962)
75 jaar geleden, oprichting van de Koninklijke Dekenij Sint-Michiels in Gent.
Gent werd in de dertiende eeuw onderverdeeld in zeven parochies. Deze werden in wijken verdeeld en die wijken werden gesplitst in ‘gebuurten’.
Elk gebuurte had een deken die gekozen werd door de buurtbewoners.
Hij zorgde voor een soort buurtrechtspraak.
Hij moest dus tussenbeide komen bij kleine ruzietjes.
Verder moest een gebuurte ook zelf zorgen voor het kuisen van de straten,
het goed werken van bvb. straatverlichting. De deken stelde een baljuw aan als een soort plaatsvervangend deken.
Inkomsten kwamen uit een bijdrage dat nieuwe bewoners van een gebuurte moesten betalen, uit huwelijken en geboortes.
Vaste uitgaven waren onder andere het onderhouden van de straatverlichting(lampolie). Indien men winst had gemaakt, hield men een feest dat soms wel vier dagen kon duren.
De dekenijen werden afgeschaft onder het Frans bewind.
Ongeveer 100 jaar geleden werden de dekenijen terug opgericht,
onder de leiding van een opperdekenij.
De dekenij Sint-Mighiels is opgericht in 1892, maar moest wachten tot 1947 om de erkenning te krijgen als de Koninklijke Dekenij Sint-Michiels
Gent telt momenteel meer dan vijftig dekenijen.
Deze week 50 jaar geleden, staan Mouth and MacNeal met hun single How Do You Do voor de laatste keer op de eerste plaats in de Brt Top 30
Volgende week zal na 8 weken Mouth and MacNeal hun plaats moeten afstaan aan de Schotse groep Middle Of The Road.
Begin jaren 70 scoort het duo Mouth & MacNeal, grote hits.
Producer Hans Van Hemert brengt Willem Duyn en Maggie MacNeal (echte naam Sjoukje van ’t Spijker) in 1971 samen.
De tweede single, How Do You Do haalt in 1972 de Amerikaanse Top 10.
Zijn vliegangst en zijn liederlijke levensstijl staan meer successen in de weg.
In 1974 bereikte het duo een derde plaats op het Eurovisie Songfestival met Ik Zie Een Ster.
Ondanks dit succes (ze verkochten meer dan een miljoen singles en hadden hits in ruim 20 landen) wordt Maggie MacNeal door Duyn hierna aan de kant gezet, voor zijn latere echtgenote Ingrid ‘Little Eve’ Kup.
Op 21 maart 2012 verscheen over Mouth & MacNeal de biografie Duo tegen wil en dank, geschreven door de voormalige fanclubvoorzitter Roel Smit.
40 jaar geleden, te gast bij de Britse zanger Alvin Stardust (Joepie 6 december 1981)
Aanvankelijk (begin jaren zestig) trad hij op onder de naam Shane Fenton & The Fentones.
Peter Shelley de componist van zijn eerste grote hit My coo ca choo had de intentie om het nummer zelf op de nemen en had zelfs al een artiestennaam verzonden, namelijk Alvin Stardust.
Maar doordat Peter Shelley en dit samen met Michael Levy in 1973 een doorstart deed van hun eigen platenfirma Shelley Magnet Records. Had hij geen tijd om op te treden en promotie te doen. (Een jaar later zou Shelly toch singles uitbrengen onder zijn echte naam, waarvan de single Love Me Love My Dog uit 1975 redelijk goed verkocht. Wij kennen dit nummer dankzij Rudi Carrell en zijn Nederlandse vertaling als Samen ’n straatje om in 1976)
Hij vond artiest Shane Fenton ( echte naam Bernard William Lewry)bereid om onder de naam Alvin Stardust het nummer on stage te promoten.
My coo…
View original post 225 woorden meer
Vandaag mag de Italiaanse zanger, componist en musicus Angelo Branduardi 72 kaarsjes uitblazen.
Hij verhuisde al op jonge leeftijd met zijn familie naar Genua, waar hij opgroeide.
Vanaf zijn zesde leerde hij vioolspelen.
Ook op het conservatorium studeerde hij later de viool.
Na enige tijd als violist te hebben gewerkt, keerde hij terug naar Milaan waar hij in 1975 trouwde met Luisa Zappa, met wie hij later twee dochters kreeg, Sarah en Maddalena.
Vele werken van Branduardi zijn gemaakt samen met Luisa, die de meeste teksten ervoor schreef.
Verder begon hij zich meer toe te leggen op andere muziekinstrumenten zoals de gitaar.
De Lombardische zanger, liedjesschrijver en filosoof Angelo Branduardi (67) kende een eerste grote creatieve periode in de jaren 70, toen hij met liedjes als La pulce d’acqua en Cogli en la prima mela perfect op het levensgevoel van toen inspeelde.
In de jaren 80 trok hij zich terug, zoals vele van zijn folkgenoten, en legde hij zich toe op schrijven van filmmuziek.
In 1983 schreef hij de muziek voor de film State buoni se potete van Luigi Magni. In de jaren die hierop volgden, schreef hij ook de muziek van andere films, waaronder die van Momo en Secondo Ponzio Pilato
Na de eighties kwam ook Branduardi terug, drijvend op de nieuwe interesse in akoestische en wereldmuziek.
Sindsdien volgde met regelmaat nieuwe albums, zoals Da Francesco a Franceso.
Daarop eert Branduardi St-Franciscus van Assisi om zijn menselijkheid en nederigheid.
Zijn meest recente album is Il Cammino Dell’Anima van 2019. Voor dit werk liet hij zich inspireren op het originele werk van de Duitse benedictijnse abdis Hildegard van Bingen.
Ook de teksten, natuurlijk terug geschreven door zijn vrouw Luisa Zappa zijn vertalingen en herwerkt naar het originele werk van Hildegard van Bingen.
40 jaar geleden, de Vlaamse groep Bordeaux Rouge zet er een punt achter (Joepie 7 februari 1982)
45 jaar geleden, reclame voor hifi van het merk Kenwood (februari 1977)
70 jaar geleden, reclame voor aspirine van Bayer (februari 1952)
Nieuwste werk van ‘Herr Seele’ in de nieuwe Laarnse galerij van Motte
Herr-Peter van Heirseele-Seele en Kamagurka stellen vanaf zondag tentoon in de nieuwe galerij Ridderpad 42 in Laarne.
Het meeste werk draait rond hun gekuifde held Cowboy Henk met daarnaast het nieuwste werk van Herr Seele met absurde mondmaskerssituaties.
Waarom Laarne of all places?
‘Galerijhoudster Motte Claus is een van mijn liefste vriendinnen én ook dat mijn opa het kasteel van Laarne indertijd restaureerde, gaf de doorslag’.
‘L’art ne trompe pas’, luidt het thema van de expo, wat klinkt als ‘Laarne trompe pas’.
‘We kijken naar René Magritte als het over surrealisme gaat, ik voel mij er een erfgenaam van, maar dan misschien nog met ietsje meer absurdisme met al eens een Rubensiaans figuurtje ertussen’, licht Herr Seele (62), kunstenaar-striptekenaar-mediafiguur-pianostemmer, zijn 20-tal werken toe die vanaf zondag te zien zijn in de Laarnse galerij Ridderpad 42 onder de noemer ‘L’art ne trompe pas’, meteen in de uitspraak een verwijzing naar de kasteelgemeente.
‘Ik heb een aloude band met Laarne.
Mijn grootvader uit Nevele restaureerde als aannemer-restaurateur indertijd het kasteel. Een steen met zijn naam erop, even voorbij de kasteelpoort, verwijst daar nog naar.
Komt daarbij dat Motte Claus, decennialang de bazin van de beroemde Gentse Hotsy Totsyclub, een zeer goede vriendin is en ik haar project, een nieuwe galerie in Laarne enorm toejuich’.
Motte Claus (76), geboren Wetterse, opende 5 maanden geleden haar galerij aan de Lepelstraat 42 en gaf het meteen de naam ‘Ridderpad 42’ mee, een hint naar het wandelpad dat via het kasteel langs daar loopt.
Naast een grote groepsexpositie vorig jaar met bekende namen is het nu haar tweede tentoonstelling met kleppers als Herr Seele en Kamagurka (Luc Zeebroek).
Een twintigtal werken van Seele waarvan een tweetal gezamenlijk met ‘Kama’ sieren de muren. Herr Seele toont recent werk en ook splinternieuw werk waar hij tot vandaag, vrijdag nog aan bezig is. ‘Iets met mondmaskers maar dan absurd, actueler kan ik nu toch niet zijn’.
Maar Cowboy Henk is nooit ver weg, een intussen al 40-jarig icoon van de actuele kunst, en een kind van Kama en Herr Seele.
Motte Claus liet prompt een 50 affiches expo-drukken die op termijn een verzamelobject gaan worden, voorspelt ze.
Sinds haar pensioen maakt Motte collages waarmee ze al tentoonstellingen hield.
Haar huis in de Lepelstraat 42, waar ze samen met haar buur-zoon Kobe een kangoeroewoning deelt, puilt uit van al dat moois.
En ze heeft nog plannen: ‘Ik kan niet stilzitten. Het accent zal liggen op kleinschalige groepstentoonstellingen van kunstenaars waar ik achter sta’.
Ook een jazzfestivalletje in Laarne en een vaste poëzieroute, waarin ze graag de kerkruimte wil betrekken, staan nog op haar lijstje.
Nog dit jaar volgt een expo met foto’s van de bekende Gentse fotografe Hilde Braet.
Galerij Ridderpad 42, Lepelstraat42, van 13 februari tem 13 maart, enkel op zondagen van 15 tot 18u. (Wetteren actueel en hvh/cm- foto hvh/fvv/vhp)
Panorama van 1, 8 en 15 februari 1952
Waarom is Spandau Ballet zo zelfverzekerd (Joepie 8 februari 1987)
50 jaar geleden, reclame voor boter van het merk Solo (februari – maart 1972)
40 jaar geleden, Urbanus op theaterronde door Vlaanderen (Joepie 7 februari 1982)
Toen gisteren nog vandaag was 