
50 jaar geleden, Spaans huwelijk van Jimmy Frey ging niet door

Foto's, en reportages en voor 95 % niet terug te vinden op Google uit ons ver verleden, over Gent, Vlaanderen, film, muziek, sport, politiek en zoveel meer uit tijdschriften en kranten en jaarboeken. Vanaf de jaren 1900 tot en met gisteren. Meer foto's en artikelen terug te vinden op onze Fb groep Gisteren nog vandaag en de Fb groep Weetjes over popmuziek

In de jaren zeventig was Bert Wijfjes, beter bekend als DJ Bert Bennett, een van de stemmen van de legendarische zeezender Radio Mi Amigo.
Vanaf een schip op de Noordzee bracht hij muziek naar Nederland en België. Hij begon er op 1 januari 1974, na een valse start doordat de mast van het zendschip was afgebroken.
Het keerpunt kwam op 1 september 1974, toen een nieuwe wet alle zeezenders illegaal maakte.
Terwijl grote namen als Radio Veronica en Radio Noordzee stopten, besloot Mi Amigo in het geheim door te gaan. “Aan het einde van de uitzending op 31 augustus werd er alleen gezegd: tot morgen,” aldus Wijfjes in een interview.
De operatie werd voortgezet vanuit verschillende verborgen studio’s in België, waar de autoriteiten minder streng optraden dan in Nederland.
De bevoorrading van het schip bleef een kat-en-muisspel. Officieel kwamen de spullen uit Spanje, maar in werkelijkheid brachten vissersboten vanuit Scheveningen stiekem voorraden tegen betaling.
Hoewel hij vooral vanaf land werkte, maakte Wijfjes de gevaren op zee wel mee.
Zo was hij aan boord van Radio Caroline tijdens de zware storm van 1973. Toch was er ook ruimte voor gezelligheid: “De jongens van Radio Noordzee kwamen op zaterdag regelmatig bij ons een biertje drinken.”
In 1976 stopte Wijfjes als DJ bij Mi Amigo, maar hij bleef op een slimme manier betrokken.
Om adverteerders te kunnen factureren, maakte hij programma’s voor de legale zender Radio Andorra, zodat de rekeningen via die weg gestuurd konden worden.
Daarna vervolgde hij zijn carrière aan land, onder meer bij de VARA en RTV Oost, waar hij tot zijn pensioen werkzaam bleef.

Voor mij heeft ze een speciale betekenis, aangezien haar portret te bewonderen is in de Hotsy Totsy in Gent.
Haar pad naar het sterrendom begon aan de universiteit van Cincinnati, waar ze voor het eerst in aanraking kwam met theater.
Gedreven door ambitie verhuisde Theodosia Burr Goodman in 1908 naar New York om een carrière op Broadway na te jagen.
Daar nam ze de artiestennaam Theda Bara aan. ‘Theda’ was een verkorting van Theodosia, en ‘Bara’ een afkorting van Baranger, de achternaam van haar grootvader.
Vanaf 1914 kwam haar carrière in een stroomversnelling toen ze films begon te maken voor producent William Fox, die op basis van haar succes de Fox Film Corporation oprichtte.
Om haar bekendheid te vergroten, werd Bara voorgesteld als een mysterieuze, exotische vrouw. Publiciteitsmedewerkers creëerden een fascinerend achtergrondverhaal: ze zou in Egypte geboren zijn als de dochter van een Italiaanse kunstenaar en een Franse actrice.
Haar naam, zo beweerde men, was een anagram van ‘Arab Death’.
Dit imago werd verder versterkt met verhalen over een jeugd in de Sahara.
Door haar rol in de film ‘A Fool There Was’ (1915) kreeg Theda Bara de bijnaam ‘the Vamp’, een term die synoniem werd met haar imago.
Ze groeide uit tot een van de eerste sekssymbolen van het witte doek.
In totaal maakte ze een veertigtal films voor Fox, maar ze raakte gefrustreerd door het feit dat ze telkens als ‘vamp’ werd getypecast.
Na haar vertrek bij de studio in 1919 en haar huwelijk in 1921 maakte ze nog maar twee films. Daarna trok ze zich definitief terug uit de filmwereld.
Tragisch genoeg is het merendeel van haar films verloren gegaan bij een brand in de archieven van Fox Studios in New Jersey in 1937.
Haar doorbraakfilm ‘A Fool There Was’ is gelukkig wel bewaard gebleven, net als enkele fragmenten van haar meest opzienbarende film, ‘Cleopatra’, die ons vandaag nog een glimp gunnen van haar unieke verschijning.





Peter van Dam was een radio-icoon wiens carrière leest als een avonturenroman. Zijn verhaal begon in 1972 op zee aan boord van de MV Mi Amigo, waar hij als dj Peter Brian te horen was voor zeezenders als Radio Caroline, Radio Atlantis en Radio Mi Amigo.
Zijn piratenbestaan werd in 1975 abrupt onderbroken toen de Belgische politie het zendschip binnenviel.
Van Dam werd opgepakt en zat zeven dagen in de cel, maar keerde direct daarna terug naar het schip om weer live programma’s te maken.
Eind jaren zeventig verliet hij de zeezenders en maakte hij de overstap naar de Nederlandse publieke omroep.
Op Hilversum 3 werkte hij voor grote zenders als de TROS, AVRO en KRO. Tegelijkertijd werd hij in Vlaanderen een bekende stem als voice-over voor de commerciële zender VTM.
De ondernemer in hem kwam boven in 1997, toen hij medeoprichter was van Radio Flandria.
Omdat kabelradio in België nog verboden was, werd er noodgedwongen uitgezonden vanuit Luxemburg. Het avontuur was echter van korte duur.
Later werkte hij voor diverse stations als NRJ, Radio 192 en Royaal FM.
Zijn bekendste programma, ‘Manneke Pop’, werd een rode draad door het laatste deel van zijn carrière.
Hij zond de show uit via verschillende kanalen, waaronder een eigen webstream.
In de zomermaanden presenteerde hij het programma zelfs vanuit zijn ‘Studio Zeezicht’ op het Griekse eiland Karpathos, waar hij ook het toeristenstation Karpathos FM oprichtte.
In 2016 was de cirkel rond toen hij terugkeerde bij Radio Mi Amigo International.
Peter van Dam overleed op 6 januari 2018 op 65-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker (Story 15 juli 1990)

Vlaamse zanger John Horton, te gast bij Peter Van Dam, bij Radio Amigo (Joepie 23 juli 1975)







Het jeansmerk Wally’s Jeans, dat in de jaren zeventig enige bekendheid genoot en toen sponsor was van het festival, is vandaag de dag niet meer actief.
De geschiedenis van het oorspronkelijke merk is vooral verbonden met de autosport.
In 1975 was het merk, dat omschreven wordt als een Nederlandse jeansfabrikant, een opvallende sponsor in de Europese autosport.
Wally’s Jeans sponsorde een Porsche 911 3.0 RSR van het Duitse Kremer Racing team.
Deze auto, bestuurd door de Nederlandse coureur Cees Sievertsen, nam deel aan diverse races, waaronder het prestigieuze Deutsche Rennsport Meisterschaft (DRM).
De opvallende “Wallys Jeans” livery van de wagen zorgde voor zichtbaarheid en naamsbekendheid op de circuits.
Ook sponsorde ze muziekfestivals en concerten, zoals dit festival in Blankenberge.
Ondanks al deze sponsoring, verdween het jeansmerk redelijk vlug en is er bijna niets meer van terug te vinden op het internet.
Liefhebbers van vintage kleding kunnen echter soms nog een originele “Wallys” of “Wally’s” jeans vinden op online tweedehandsplatformen.
Deze vintage exemplaren zijn de laatste tastbare herinneringen aan het merk.





Foto 1, mijn schoonbroer Vince van Sompel die nu zaakvoerder is van zijn eigen restaurant Bonavia, gelegen in de Sint-Pietersnieuwsstraat 91, in Gent.




De equipe van de keuken, met foto 1 mijn schoonzus Nathalie van Sompel






Op 19 juli 1965 opende in Orléans een winkel die meer was dan alleen een kledingwinkel.
Het was de belichaming van de droom van een jonge, opkomende Franse zangeres: Sheila.
Ze was pas 19 jaar oud, maar had al een aantal hits op haar naam staan, waaronder “L’école est finie” en “Vous les copains, je ne vous oublierai jamais”.

Sheila, geboren als Annie Chancel, zag de kledinglijn en de winkel als een manier om haar imago als stijlicoon verder te versterken en een directere band met haar fans te creëren.
De opening in Orléans, een stad niet ver van haar geboorteplaats Créteil, was een bewuste keuze.

De winkel was elegant ingericht en bood een selectie kleding en accessoires aan die pasten bij de ‘yé-yé’-stijl van die tijd, een stijl die Sheila zelf belichaamde en populair maakte.
De opening zelf trok dan ook veel aandacht, zowel van de pers als van haar fans.
Sheila was persoonlijk aanwezig en de belangstelling was enorm.
De collectie van de boetiek was geïnspireerd op Sheila’s eigen kledingstijl, een mix van jeugdige frisheid en Parijse chic.

Men kon er terecht voor jurkjes, rokken, blouses, schoenen en accessoires die allemaal zorgvuldig waren geselecteerd om de ‘Sheila-look’ te repliceren.
In de beginperiode was La Boutique de Sheila een succes.
De naam en faam van Sheila trokken veel klanten, en de winkel werd een trekpleister voor jonge vrouwen die op zoek waren naar de nieuwste modetrends.

Het was meer dan zomaar een winkel, het was een verlengstuk van het merk “Sheila”.
Vandaag bestaat La Boutique de Sheila niet meer, maar op haar site kunt u nog steeds shirts en juwelen kopen.
