Foto's, en reportages en voor 95 % niet terug te vinden op Google uit ons ver verleden, over Gent, Vlaanderen, film, muziek, sport, politiek en zoveel meer uit tijdschriften en kranten en jaarboeken. Vanaf de jaren 1900 tot en met gisteren. Meer foto's en artikelen terug te vinden op onze Fb groep Gisteren nog vandaag en de Fb groep Weetjes over popmuziek
De film werd geregisseerd door Ken Kwapis en gaat over twee paranormaal begaafde mensen die op zoek gaan naar een verloren stad in de Andes.
De hoofdrolspelers zijn Cyndi Lauper, die een helderziende kapper speelt, en Jeff Goldblum, die een geoloog met telepathische krachten speelt.
Samen beleven ze allerlei hilarische avonturen en ontdekken ze dat ze meer gemeen hebben dan ze dachten.
De film is een mix van humor, romantiek en actie, met een vleugje mystiek.
Gisteren nog vandaag
Jean Simmons was een Britse actrice die bekend werd door haar rollen in films als Hamlet, Spartacus en The Robe.
Ze werd geboren in Londen in 1929 en begon haar carrière als kindsterretje in de jaren 40.
Ze trouwde twee keer, eerst met de acteur Stewart Granger, met wie ze een dochter had, en later met de regisseur Richard Brooks, met wie ze een zoon had.
Ze verhuisde naar Hollywood in de jaren 50 en werkte samen met grote namen als Laurence Olivier, Kirk Douglas en Marlon Brando.
Ze werd twee keer genomineerd voor een Oscar, voor Hamlet en The Happy Ending.
Ze leed aan een bipolaire stoornis en alcoholisme, waarvoor ze zich liet behandelen in de jaren 80.
Ze bleef acteren tot in de jaren 2000, vooral in televisieseries.
Ze overleed in 2010 aan longkanker op 80-jarige leeftijd.
John Forsythe was een Amerikaanse acteur die vooral bekend werd door zijn rol als de mysterieuze stem van Charlie in de tv-reeks Charlie’s Angels.
Hij speelde ook de hoofdrol in de populaire soap Dynasty, waar hij de rijke oliemagnaat Blake Carrington vertolkte.
Forsythe begon zijn carrière in de jaren 40 als radiopresentator en theateracteur.
Hij maakte zijn filmdebuut in 1943 in Destination Tokyo.
Hij verscheen in meer dan 40 films, waaronder The Trouble with Harry, Topaz en Scrooged.
Hij won drie Emmy Awards en twee Golden Globes voor zijn werk op televisie.
Forsythe was drie keer getrouwd en had vier kinderen.
Hij overleed in 2010 op 92-jarige leeftijd aan de gevolgen van een longontsteking.
Dirk Benedict is vooral bekend van zijn rollen als Templeton “Face” Peck in de televisieserie The A-Team en als Luitenant Starbuck in de sciencefictionserie Battlestar Galactica.
Hij begon zijn carrière in het theater, waar hij onder andere speelde in Hamlet, Macbeth en The Caine Mutiny Court-Martial.
Hij maakte zijn filmdebuut in 1972 met de horrorfilm Sssssss, waarin hij een man speelde die langzaam in een slang veranderde.
Hij kreeg meer bekendheid door zijn rol als Starbuck, een rokkenjager en piloot in de ruimte, die hij van 1978 tot 1980 vertolkte.
In 1983 werd hij gecast als Face, een charmante oplichter en lid van een team van voortvluchtige huurlingen, die hij tot 1987 speelde.
Na het einde van The A-Team verscheen Benedict nog in enkele films en series, maar zonder veel succes.
Hij richtte zich meer op het schrijven van boeken en het regisseren van films.
Hij schreef onder andere de autobiografie Confessions of a Kamikaze Cowboy, waarin hij vertelde over zijn strijd tegen prostaatkanker en zijn macrobiotische levensstijl.
Hij regisseerde onder andere de film Cahoots, waarin hij ook een rol speelde.
Benedict is twee keer getrouwd geweest en heeft drie kinderen.
Zijn eerste huwelijk was met actrice Toni Hudson, met wie hij twee zonen kreeg: George en Roland.
Zijn tweede huwelijk was met actrice Kristine DeBell, met wie hij een zoon kreeg: John.
Beide huwelijken eindigden in een scheiding.
Benedict woont momenteel op een ranch in Montana, waar hij zich bezighoudt met paardrijden, vissen en schilderen.
Eddie Murphy begon zijn carrière als stand-upcomedian in de late jaren 70 en werd al snel een ster op de televisieshow Saturday Night Live.
Daarna maakte hij de overstap naar de filmwereld, waar hij schitterde in komische klassiekers zoals 48 Hrs., Beverly Hills Cop, Coming to America, The Nutty Professor en Shrek.
Hij werd ook genomineerd voor een Oscar voor zijn bijrol in Dreamgirls.
Naast zijn werk als komiek en acteur, is Eddie Murphy ook een zanger, producer en regisseur.
Hij heeft meer dan 50 films op zijn naam staan en heeft een geschat vermogen van meer dan 200 miljoen dollar.
Eddie Murphy heeft ook een turbulent privéleven gehad.
Hij is twee keer getrouwd geweest en heeft tien kinderen bij vijf verschillende vrouwen.
Hij heeft ook te maken gehad met controverses, zoals zijn arrestatie in 1997 voor het oppikken van een transseksuele prostituee en zijn vaderschapsgeschil met voormalig Spice Girl Mel B.
Eddie Murphy staat bekend om zijn humor, charisma en veelzijdigheid, maar ook om zijn privacy en terughoudendheid om interviews te geven. (Joepie oktober 1988)
Gisteren nog vandaag
Yvonne De Carlo die vooral bekend werd door haar rol als Lily Munster in de komische horrorserie The Munsters.
Maar naast acteren had ze ook een passie voor zingen.
Gisteren nog vandaag
In 1957 bracht ze haar eerste en enige album uit, getiteld Yvonne De Carlo sings.
Het album bevatte twaalf nummers, variërend van pop tot jazz tot musical.
De Carlo zong met een warme en expressieve stem, die soms deed denken aan Marilyn Monroe of Doris Day.
Het album was geen groot commercieel succes, maar ze werd toen wel beschouwd als een van de mooiste vrouwen van Hollywood, met haar donkere haar, groene ogen en voluptueuze figuur.
Vanessa Paradis is begonnen als kindvedette.
Haar oom, de acteur Didier Pain, hoort haar bij Jacques Martin “Emilie jolie” zingen in “L’école des fans” en stelt haar in een platenstudio voor aan producer Frank Langolff die Sophie Marceau
onmogelijk “Berezina” kon doen zingen.
In 1981 won ze het Eurovisie-songfestival voor kinderen en “Joe le Taxi” (toen ze 14 was) deed de rest (al flopte haar eerste single “La magie des surprises-parties”).
Toen ze bij “Joe” op het Midem in Cannes gedurende het hele nummer werd uitgefloten en de opvolger “Manolo Manolette” ook ver beneden de verwachtingen bleef, dacht men dat het vlug uit zou zijn met Vanessa.
Maar haar borstgroei bleef gelukkig lang genoeg uit om haar Lolita-imago nog jarenlang uit te buiten.
Want dat ze vroegrijp was, staat buiten kijf.
Gisteren nog vandaag: Vanessa Paradis is een natuurlijke schoonheid (Joepie 11 oktober 1987)
Ongetwijfeld had dit te maken met het feit dat ze op straat voortdurend lastig werd gevallen door jaloerse leeftijdsgenootjes en dat ze in een poll als één van de meeste gehate persoonlijkheden naar voren kwam.
Ze vertelt zelf aan journalisten dat ze reeds vóór haar 15de seksuele ervaring had opgedaan en op 16-jarige leeftijd trok ze het huis uit om te gaan samenhokken met zanger Florent Pagny, zowat de Franse Koen Wauters, als Patrick Bruel al niet bestond.
Louis Paul Boon zou alleszins sympathie hebben opgevat voor deze “Paradijsvogel” (zoals ze werd uitgebeeld door Jean-Paul Goude voor de reclamecampagne van Chanel).
Merkwaardig is dat Boon deze naam bedacht voor Marilyn Monroe, die inderdaad het grote voorbeeld is van Paradis.
Toch lijkt Vanessa méér in haar mars te hebben.
Gisteren nog vandaag
Op platengebied werd ze voor haar eerste elpee begeleid door Etienne Roda-Gil, daarna door Serge Gainsbourg (uiteraard!) voor “Variations sur le même t’aime” en na zijn dood wendde ze zich tot Lenny Kravitz, wat niet te verwonderen is want “Ardoise” van Gainsbourg klonk alsof het van Kravitz was.
Privé liep de verhouding snel spaak, maar op commercieel vlak legde het haar geen windeieren.
En met haar filmdebuut op 17-jarige leeftijd in “Noces blanches” sleepte ze al meteen een César en de Romy Schneiderprijs in de wacht.
Hierin speelt ze een junkie-hoertje dat een verhouding aangaat met haar vijftigjarige leraar (gespeeld door Bruno Cremer).
Gisteren nog vandaag: Vanessa Paradis, nu ook op het witte doek (Joepie 21 februari 1988)
Ze was aan regisseur Jean-Claude Brisseau opgedrongen en tijdens het draaien verbeterde de verhouding er niet op.
Misschien daarom dat ze de rol met zoveel verbetenheid heeft vertolkt dat ze er die prijzen aan over heeft gehouden?
Ze kreeg prompt tal van andere sexy rollen aangeboden, maar weigerde, al is de videoclip voor “Tandem” (een nummer van Gainsbourg), gedraaid door Jean-Baptiste Mondino, zeker ook niet geschikt voor de preekstoel.
Ze hield er de bijnaam “La pulpeuse” aan over, wat dus blijkbaar niet betekent, wat ik altijd heb gedacht dat het betekende. (Ronny De Schepper)
Gisteren nog vandaag
De film La Chartreuse de Parme is een Franse historische film uit 1948, gebaseerd op de gelijknamige roman van Stendhal.
De regie was in handen van Christian-Jaque, die ook het scenario schreef samen met Jacques Sigurd en Jean Aurenche.
De hoofdrol van de hertogin van Sanseverina werd gespeeld door María Casares, een Spaanse actrice die vooral bekend was om haar samenwerking met Jean Cocteau.
De film volgt de avonturen van Fabrice del Dongo, een jonge edelman die verliefd wordt op de hertogin, zijn tante, en betrokken raakt bij de politieke intriges van het hof van Parma in de 19e eeuw.
De film werd geprezen om zijn visuele stijl, die de sfeer van het boek goed wist te vangen, en om de sterke vertolkingen van de hoofdrolspelers.
De film won de Grand Prix du Cinéma Français in 1949 en werd genomineerd voor de Gouden Leeuw op het Filmfestival van Venetië in 1948.
Bericht opnieuw plannen
Nu plaatsen
Brigitte Bardot, een van de meest iconische filmsterren en sekssymbolen van de 20e eeuw, viert vandaag haar 89e verjaardag.
Haar leven is een aaneenschakeling van hoogte- en dieptepunten, zowel op het gebied van film, muziek als privé.
In dit artikel blikken we terug op haar carrière en haar persoonlijke worstelingen.
Bardot begon haar loopbaan als model op 15-jarige leeftijd, toen ze werd ontdekt door een modefotograaf.
Al snel maakte ze de overstap naar de filmwereld, waar ze haar debuut maakte in 1952 met de komedie Le Trou Normand.
Haar grote doorbraak kwam in 1956 met de film Et Dieu… créa la femme, waarin ze een sensuele en rebelse tiener speelde die de hoofden van drie mannen op hol brengt.
De film veroorzaakte een schandaal vanwege de expliciete erotiek, maar maakte Bardot ook wereldberoemd.
Ze werd het boegbeeld van de Franse nouvelle vague, een stroming van vernieuwende en experimentele films.
Bardot werkte samen met enkele van de grootste regisseurs uit die tijd, zoals Jean-Luc Godard, Louis Malle en Roger Vadim, met wie ze ook getrouwd was.
Ze speelde in meer dan 45 films, waarvan sommige klassiekers zijn geworden, zoals Le Mépris, Viva Maria! en Les Femmes.
Naast acteren waagde Bardot zich ook aan zingen. Ze nam verschillende liedjes op, soms samen met andere artiesten zoals Serge Gainsbourg en Sacha Distel.
Haar bekendste nummer is waarschijnlijk Je t’aime… moi non plus, dat ze in 1967 opnam met Gainsbourg, maar dat pas in 1969 werd uitgebracht nadat Bardot haar echtgenoot had gevraagd om het niet te publiceren.
Bardot’s privéleven was echter niet zo rooskleurig als haar professionele succes.
Ze had te kampen met depressie, zelfmoordpogingen en verslavingen.
Ze trouwde vier keer: Roger Vadim, Jacques Charrier, Gunther Sachs en haar huidige man en politicus Bernard d’Ormale.
Ze had ook talloze affaires, onder andere met zangers Gilbert Bécaud, Sacha Distel, Serge Gainsbourg, acteur Warren Beatty.
In 1973 besloot Bardot om op 39-jarige leeftijd te stoppen met acteren. Ze wijdde zich sindsdien aan de dierenrechtenbeweging, waarvoor ze haar eigen stichting oprichtte.
Bardot is echter ook controversieel geworden door haar politieke standpunten en uitspraken.
Ze heeft zich herhaaldelijk uitgesproken tegen immigratie, islam en homoseksualiteit.
Ze is meerdere keren veroordeeld voor het aanzetten tot rassenhaat en discriminatie. Ze heeft ook kritiek gekregen voor haar steun aan het extreemrechtse Front National en haar bewondering voor Marine Le Pen.
Brigitte Bardot is een vrouw die zowel bewonderd als verguisd wordt.
Ze heeft een onuitwisbare stempel gedrukt op de Franse cultuur en de internationale cinema.
Tino Rossi was de zoon van Laurent en Eugenie Rossi, en groeide op in een gezin met 8 kinderen.
Zijn vader was kleermaker en zijn moeder verdeelde haar aandacht over het familiebedrijf en het huishouden.
Constantin kreeg de naam, een eerder geboren kind dat eind 1906 al jong was overleden.
Zijn geboortehuis stond aan de Rue Cardinal Fesch 43 in Ajaccio
Als kind zong hij al graag en veel. Iedereen in zijn omgeving merkte dat hij een heel zuivere stem had.
Gisteren nog vandaag
Hoewel hij goed kon leren, ging hij liever spijbelen. Zijn stem had een lichte, vloeiende en wat omfloerste klank: een fluwelen stem met een bereik van bijna drie octaven.
Tino Rossi’s populariteit als zanger begon pas echt na zijn verhuizing naar Parijs in 1934.
Toen het Casino de Paris hem enkele maanden later contracteerde, betekende dat zijn doorbraak.
Het publiek stroomde al gauw toe. Vooral vrouwen stonden soms urenlang massaal voor de deur, alleen maar om een glimp van hem op te vangen.
Gisteren nog vandaag
Hij gold als een charmezanger bij uitstek en werd voor wat betreft zijn uiterlijke aantrekkingskracht wel vergeleken met Rudolf Valentino.
Marcel Pagnol, de schrijver en regisseur met wie Rossi later enkele films maakte, zei toen al van hem: Al zingt Tino uit het telefoonboek voor, de vrouwen beginnen te janken of te juichen, al naargelang zijn stemgebruik.
Tijdens een optreden in 1941 leerde hij Lilia Vetti kennen. Na drie kortere huwelijken werd ze de echtgenote met wie hij zijn leven verder zou delen.
Tino Rossi zong hits als Vieni… vieni…, Ave Maria en J’attendrai, maar bijvoorbeeld ook Yesterday van The Beatles.
Zijn meest verkochte nummer is Petit Papa Noël, het meest geliefde Franstalige kerstliedje.
Gisteren nog vandaag
Hij was de eerste artiest die wereldwijd miljoenen platen verkochte en kreeg een speciale massief gouden langspeelplaat uitgereikt voor de afzet van minstens 250 miljoen grammofoonplaten. Totdat Elvis Presley op het toneel verscheen, was er geen artiest die deze aantallen zelfs maar benaderde.
Tino Rossi trad ook op als acteur speelfilms en operettes. Hij maakte bij elkaar 25 films, waarvan Candide’ in 1960 de laatste was.
In deze films speelde hij meestal de rol van de jonge held. In een interview zei hij daarover: Te veel en te lang. Ik liet me leiden door mijn ijdelheid. Die ijdelheid illustreerde hij ook met de pakken die hij droeg: Ik laat mijn kostuums altijd iets te groot maken, dan zeggen de mensen: “Goh, Tino, je bent magerder geworden” in plaats van “Goh, je wordt steeds dikker”.
Nadat zijn loopbaan leek afgelopen, beleefde hij in 1969 een verrassende terugkeer met de musical De Zonnekoopman.
Hij trad op in veelbekeken tv-shows.
Zijn laatste optreden als zanger was in 1982, in het Casino de Paris, waar het ooit ook was begonnen.
Gisteren nog vandaag
In een interview na het optreden toen zei hij het volgende: Ik miste er mijn oude vrienden Gabin, Fernandel, Maurice Chevalier en Mistinguett te zeer. Ik voelde me er een eenzame oude man, die tevergeefs zocht naar de gezellige jaren van weleer.
Desondanks had hij nog toekomstplannen die hij niet kon uitvoeren nadat hij begin 1983 in het ziekenhuis werd opgenomen en kanker aan de alvleesklier bleek te hebben.
Tegenover de buitenstaander deed hij alsof hij weer de oude was.
Bij de viering van het 42-jarig huwelijksjubileum met Lilia Vetti, had hij het nog over een terugkeer op het podium, net als in 1969:
Ik werk hard aan een nieuw repertoire, want ik wil nog meer schitteren dan vorig jaar. Ik zit alleen met een probleem, ik ben veel sneller moe.
Toch wil ik mijn plannen doorzetten, want ik denk dat ik me zonder de muziek zal vervelen en snel oud zal worden.
Hij overleed echter op 27 september 1983 in het l’Hópital Américain in Neuilly, 76 jaar oud. (diverse bronnen en Wikipedia)
Gisteren nog vandaag
Ze was de dochter van Magda Schneider en Wolf Albach-Retty, die beiden ook acteur waren.
Omdat haar moeder Duitse was en Wenen tijdens haar geboorte bij Duitsland hoorde, kreeg Romy de Duitse nationaliteit.
Haar grootmoeder Rosa Albach-Retty was eveneens een bekende Oostenrijkse actrice.
65 jaar geleden, op de set van de Franse film Christine in 1958 werden Romy Schneider en Alain Delon een koppel.
Schneider had haar grote doorbraak drie jaar voordien gekend met de iconische klassieker “Sissi”, de geromantiseerde biopic van prinses Elisabeth van Beieren die zich later keizerin mocht noemen.
Blog Gisteren nog vandaag
60 jaar geleden, wat is er met Romy Schneider aan de hand (Piccolo januari 1961)
Schneider volgde dolverliefd Delon naar Parijs, waar ze in 1959 hun verloving aankondigden.
Niet zomaar een oversteek, maar een professionele zet, want zo kon de actrice aan de slag in de interessantere (en lucratievere) Franse filmindustrie.
In Duitsland waren pers en publiek ontzet.
Pas na haar dood vergaven ze Schneider dat ze “overgelopen” was naar een ander land.
Schneider en Delon zouden vijf jaar samen blijven, tot hij haar van de ene dag op de andere liet zitten.
Gisteren nog vandaag
Romy Schneider en Alain Delon, hun laatste kerst (Story 22 december 1987)
Hij liet wel een briefje achter: “Ben naar Mexico vertrokken met Natalie.” Schneider antwoordde met een mislukte zelfmoordpoging.
De twee zouden zich later verzoenen en gingen weer samenwerken in “La piscine” (1969) en “The assassination of Trotsky” (1972).
Tot een huwelijk is het echter nooit meer gekomen.
Schneider leidde een tragisch leven, zo pleegde haar eerste echtgenoot Harry Meyen zelfmoord en stierf haar 14-jarige zoon David na een klimongeluk over een hek.
Gisteren nog vandaag
Romy Schneider zoon David overlijdt na een klimongeluk
Schneiders tweede huwelijk met Daniel Biasini liep dan op de klippen en ze werd ook behandeld voor een tumor in de nieren.
De actrice omschreef zich in die periode niet als een filmster, maar gewoon als “een ongelukkige vrouw van 42”.
Een goede maand later, na de première van La passante du Sans-Souci (op 14 april 1982 in Frankrijk), werd ze dood teruggevonden op haar appartement in Parijs, aan haar bureau met een lege fles wijn erop.
Gisteren nog vandaag
40 jaar geleden, heeft Romy Schneider de moed verloren (De Post 28 juni 1981)
Er werd aangenomen dat een cocktail van slaappillen en alcohol haar fataal werden.
De officiële doodsoorzaak luidde een hartaanval.
Na haar vroegtijdige dood schreef Delon op haar graf: “Tu n’as jamais été aussi belle, tu vois j’ai appris quelques mots allemands pour toi: Ich liebe dich meine Liebe.”
Hij zorgde er ook voor dat haar zoon bij haar in haar graf werd gelegd.
Voor Delon is Schneider altijd zijn eerste grote liefde geweest.(diverse bronnen, Sandra Cardoen, Ward Verrijcken en Wikipedia)
Gisteren nog vandaag
Gisteren nog vandaag
Gisteren nog vandaag
Gisteren nog vandaag
Gisteren nog vandaag
Gisteren nog vandaag
Gisteren nog vandaag
Gisteren nog vandaag
Gisteren nog vandaag
Gisteren nog vandaag
Toen gisteren nog vandaag was 