Categorie: Joepie

Deze week, 45 jaar geleden, komt Duncan Browne met zijn nummer The Wild Places binnen in de Belgische Nationale Tipparade.

Duncan Browne wordt geboren op 25 maart 1947.

Na zijn middelbare schoolopleiding studeert hij twee jaar aan het Londens Conservatorium, als klassiek gitarist.

Daarnaast ontwikkelt hij zich als zanger/songschrijver.

Na teleurstellende ervaringen in de jaren zestig op het Immediate-label, scoort Duncan Brown in 1972 een hit in Engeland met zijn single Journey.

Op het RAK-label verschijnt in 1973 nog een solo-elpee (Duncan Brown), voordat hij naar Parijs vertrekt.

Daar ontmoet hij in 1973 Peter Godwin, die vanaf zijn veertiende gitaar speelt, zingt, schrijft en reist.

Bij dit duo voegt zich in 1975 Sean Lyons en twee jaar later verschijnt het debuutalbum Metro.

De stijl wordt omschreven als iets tussen Engelse rock, Johan S. Bach, Lou Reed en Jacques Brel in. Criminal World, een single, is een op zichzelf staand meesterwerkje, maar zowel het album als de single doen verder iets.

Metro treedt nooit op en valt terug in de vergetelheid, terwijl Duncan breekt met de twee anderen.

90% van het Metro-album is van hem en als Brown op de ingeslagen weg verder wil, willen zijn partners een hardere rockrichting op.

Zij verschijnen uiteindelijk met een vernieuwde Metro en een nieuwe elpee New Love.

Browne is dan zijn eigen overgang te boven en komt opnieuw op zijn oude uitgangspunt terecht, als solist, met het album The Wild Places.

Van dit succesvolle album wordt het titelnummer in Vlaanderen en Nederland een grote hit.

The Wild Places haalt op 14 april 1979 de twaalfde plaats in de BRT Top 30 en in Nederland bereikt het nummer zelfs de zevende plaats in de Nederlandse Top 40.

In augustus 1991 wordt het nummer weer uitgebracht, maar is dan na drie weken alweer uit de hitlijsten verdwenen.

Als relatief kort na The Wild Places zijn nieuwe album Streets Of Fire verschijnt heeft Duncan Browne zijn muzikale koers uitgezet, maar een hit opvolger voor The Wild Places zit er niet in.

Sindsdien wordt er van hem niet veel meer vernomen, op een sporadisch optreden na.

Duncan Browne is op 28 mei 1993 op 46 jaar leeftijd overleden.

40 jaar geleden, Elton John over zijn blitz-huwelijk in het verre Australië (Joepie 11 maart 1984)

Ze leerde elkaar kennen in 1983 tijdens de afwerking van zijn album Too Low For Zero in CBS Studios in Londen.

Renate Blauel werkte daar toen als geluidstechnicus.

Tijdens de voorbereidingen van de Too Low for Zero tour in Australië maakte ze deel uit van de entourage.

Een week voor de start van de Too Low for Zero tour, vroeg Elton John op 10 februari 1984, tijdens een diner in een Indiaas restaurant, haar ten huwelijk.

Ze accepteerde en de verloving werd de volgende dag aangekondigd.

Het huwelijk vond slechts drie dagen later plaats, op Valentijnsdag.

Elton John was toen 36 en Renate 28.

Gisteren nog vandaag

De bruiloft vond plaats in de Anglicaanse kerk van St. Mark in Darlinghurst, een buitenwijk van Sydney, Australië.

Het stel ging vier jaar later vriendschappelijk uit elkaar.

Een jaar later, in november 1988 was het koppel officieel gescheiden.

Renate Blauel kreeg een landhuis in Surrey en vijf miljoen pond.

Kort na hun scheiding vertelde Elton aan Rolling Stone dat hij homo was, niet biseksueel.

In 2014 trouwde hij met zijn oude partner David Furnish en ze hebben nu twee zonen samen, Zachary (geboren in 2010) en Elijah (geboren in 2013).

Renate Blauel leefde een teruggetrokken leven in het Verenigd Koninkrijk tot het begin van de jaren 2000.

Ze zou nu wonen in Duitsland om voor haar ouders te zorgen.

Gisteren nog vandaag

40 jaar geleden, Elbow Bones And The Racketeers scoorden een hit met hun nummer A Night In New York.

Het nummer was geschreven door Ronald Bruce Rogers (artiestenaam Ron Rogers) en Deborah Clarkin Rogers (artiestennaam Debbie Clarkin) en gezongen door Stephanie Fuller.

Het was de eerste single van hun enige album New York At Dawn dat uitkwam op het label EMI in 1983.

De groep was een creatie van August Darnell, die ook de producer was en die we natuurlijk kennen als Kid Creole.

Elbow Bones was het alter ego van John Rynski, die bevriend was geraakt met Darnell, toen hij werkte als lichtman tijdens de Kid Creole and the Coconuts tours.

De groep had een big bandstijl met mannelijke en vocalistes.

A Night In New York bereikte de 33e plaats in het VK Singles Chart en de 15e plaats in de Nederlandse Top 40.

Het was hun enige hit in Europa, hoewel ze nog twee andere singles uitbrachten: Happy Birthday, Baby en I Call It Like I See It.

50 jaar geleden, Radio Mi Amigo International, op weg voor een goed jaar 1974.

Radio Mi Amigo was eigendom van de Belgische wafelbakker Sylvain Tack.

Hij heeft tussen zes uur ’s morgens en acht uur ’s avonds zendtijd gehuurd bij Ronan O’Rahilly.

Tack was eigenaar van de fabriek van Suzywafels in Buizingen, maar ook uitgever van popblad Joepie en sponsor van Vlaamse artiesten zoals Paul Severs.

Ronan O’Rahilly is de eigenaar van het zendschip MV Mi Amigo dat voor de kust bij Scheveningen ligt.

De programma’s worden in diverse studio’s in Nederland en Belgie opgenomen.

Discjockeys zijn o.a. Bert Bennett, Joop Verhoof, Mike Moorkens, Norbert(voorheen ook op BRT-Radio 2 te horen), Will van der Steen, Haike de Bois, Frans van der Drift en Peter van Dam.

Radio Mi Amigo werd in korte tijd zeer populair in zowel Vlaanderen als Nederland.

Dit was mede te danken aan de krachtige zender van 50 kilowatt.

Daarvan werd in de uitzendingen ook gewag gemaakt om de broodnodige reclames te kunnen binnenhalen.

Er was in geheel Nederland en Vlaanderen een redelijk tot goede ontvangst, zeker overdag, omdat een zeezender op open zee geen obstakels kent zoals gebouwen en dergelijke, hetgeen voor een zender aan land wél het geval is.

’s Avonds trad fading op, een onvermijdbaar verschijnsel, en storing door verre zenders die op dezelfde golflengte uitzonden.

Dankzij Mi Amigo drongen ook Vlaamse artiesten in de Nederlandse hitparade door, bijvoorbeeld Ivan Heylen, Joe Harris, Trinity en Octopus (Joepie 6 maart 1974).

Twijfels kostten Pat Benatar echtgenoot en vriend.

Het nummer  Love Is A Battlefield werd geschreven door Holly Knight en de gekende componist en producer Mike Chapman.

Holly Knight schreef ook nummers al dan niet samen met Mike Chapman voor onder meer Tina Turner (The best), John Waite, Agnetha Fältskog ‘Wrap Your Arms Around Me) en Sheila.

Love Is A Battlefield verscheen niet op een regulier studioalbum van Benatar, maar op haar livealbum Live from Earth uit 1983.

Het nummer zelf was echter een studio-opname.

Pat Benatar begon haar carrière als zangeres in de jaren zeventig en brak door in 1979 met het album In the Heat of the Night.

Ze werd bekend om haar krachtige stem en haar rock- en new wave-stijl.

Ze won vier Grammy Awards voor Beste Vrouwelijke Rockzangeres op rij, van 1980 tot 1983.

Ze had ook succes met nummers als Hit Me with Your Best Shot, Heartbreaker, We Belong en Invincible.

In haar privéleven is Pat Benatar al sinds 1982 getrouwd met gitarist Neil Giraldo, met wie ze ook samenwerkt op muzikaal gebied.

Ze hebben twee dochters, Haley en Hana. Benatar en Giraldo zijn nog steeds actief als muzikanten en treden regelmatig op.

In 2020 brachten ze nog een nieuwe single uit met als titel Together.

Gisteren nog vandaag Pat Benatar (januari 1981)