Micha Marah zonder festivalnoten (Joepie 18 februari 1979)

Het nummer werd geschreven door Guy Beyers en Charles Dumolin.

Het was echter geen groot succes op het songfestival en het eindigde dan ook op de laatste plaats met slechts 5 punten.

Micha zong het nummer nooit meer, tot er een nieuwe bewerking kwam van het nummer in 2023.

Vandaag, 35 jaar geleden, bereiken de Confetti’s de achtste plaats in de Brt Top 30.

In Frankrijk bereikte het nummer de zevende plaats en In Nederland bereikte het nummer niet de hitparade.

Het nummer C in China werd geschreven door Serge Ramaekers en Dominic Sas, die ook de producers waren van de Vlaamse new beat-groep Confetti’s.

Het nummer verscheen op het album 92… Our First Album, dat in 1989 uitkwam.

Confetti’s was oorspronkelijk de naam van een discotheek in Brasschaat, waar Peter Renkens als ober werkte.

Hij werd later de zanger en het gezicht van de groep, samen met enkele danseressen.

De groep scoorde een grote hit met The Sound of C dat bedoeld was als een reclamestunt voor de discotheek.

Het nummer werd vooral populair in Frankrijk, waar het bijna 300.000 keer verkocht werd.

De groep kreeg ook de steun van Pepsi, die hun kerstsingle Circling Stars sponsorde.

De groep bleef succesvol tot ongeveer 1991, toen het new beat-genre al over zijn hoogtepunt heen was (Joepie 22 januari 1989).

40 jaar geleden, David Selby te zien in de tv-reeks Falcon Crest en dit elke zaterdag op Nederland Twee (Tros, februari 1984)

David Selby is vooral bekend bij het grote publiek door zijn rol als Quentin Collins in de populaire Amerikaanse gothic soapserie “Dark Shadows”.

Deze serie liep van 1968 tot 1971 en was een cultklassieker.

Naast zijn werk in Dark Shadows heeft Selby ook in andere televisieseries en films gespeeld.

Hij verscheen bijvoorbeeld als Richard Channing in Amerikaanse soapserie Falcon Crest.

Deze serie liep van 1982 tot 1990 en was een succesvolle dramaserie met een groot kijkerspubliek.

Selby heeft ook een indrukwekkende theatercarrière.

Hij heeft opgetreden op Broadway en in regionale theaters, waarbij hij rollen speelde in klassieke stukken en hedendaagse toneelstukken.

35 jaar geleden, thuis bij Tom Hanks (Joepie 12 februari 1989)

Tom Hanks heeft in vele films gespeeld, waaronder de klassieker Big uit 1988.

In deze film speelt hij Josh Baskin, een 12-jarige jongen die na een wens bij een mysterieuze machine verandert in een volwassen man.

Hij krijgt een baan bij een speelgoedbedrijf, waar hij indruk maakt op de eigenaar Mr. MacMillan (Robert Loggia) met zijn kinderlijke enthousiasme en inzicht in speelgoed.

De film werd geregisseerd door Penny Marshall en geschreven door Gary Ross en Anne Spielberg.

Andere acteurs die meespeelden waren Elizabeth Perkins, David Moscow en John Heard.

Voor deze film kreeg hij een Saturn Award en uitgereikt door de Academy of Science Fiction, Fantasy & Horror Films.

Tom Hanks is sinds 1988 getrouwd met actrice Rita Wilson, met wie hij twee zoons heeft.

Uit zijn eerste huwelijk met Samantha Lewes, dat eindigde in 1987, heeft hij nog een zoon en een dochter.

Zijn zoon Colin Hanks is ook acteur en speelde mee in de serie Band of Brothers, die mede geproduceerd werd door zijn vader.

Tom Hanks is bekeerd tot de Grieks-Orthodoxe Kerk van zijn vrouw en heeft sinds 2020 ook de Griekse nationaliteit.

40 jaar geleden, de Gentse groep The Machines in de Joepie.

In 1980 brachten The Machines twee singles uit, waarvan er één (The Hustle) op het verzamelalbum Get Sprouts beland was, een door Marcel Vanthilt gemaakte compilatie van Belgische popnummers die door de bank ASLK verspreid werd.

The Machines was een van de vele newwavebands die begin jaren 80 in België als paddenstoelen uit de grond schoten en de naam Belpop meekregen.

De groep verwierf verdere bekendheid door deel te nemen aan de tweede editie van Humo’s Rock Rally in 1980.

In deze editie deden ook Red Zebra, The Employees, The Singles (met Ben Crabbé) en De Brassers mee. The Machines wonnen uiteindelijk de wedstrijd.

De grote doorbraak bij het publiek kwam er eind 1981 met de single ‘Don’t Be Cruel’, een meer gepolijst lied dan hun eerste twee singles.

Het debuutalbum ‘A World of Machines’ uit 1982, waarvan de hoes verzorgd werd door Hergés rechterhand Bob De Moor, werd een groot succes.

‘Yellow Lights’ en het fel door Yesterday van The Beatles beïnvloede ‘(I See) the Lies in Your Eyes’ werden radiohits in Vlaanderen.

In 1983 volgde het album ‘Dots & Dashes’. Met een modernere sound scoorden The Machines opnieuw.

‘Local Radio DJ’ leverde de groep opnieuw een radiohit op.

Daarna volgden enkele disputen met platenmaatschappij EMI. In 1984 trok deze zich terug uit de Belpopmarkt, zodat heel wat bands hun contract verloren.

The Machines zouden nog een handvol singles en het album Jungle! (1989) uitbrengen bij een kleiner platenlabel, maar het grote succes bleef uit.

Ten slotte ging de band uit elkaar: Paul Despiegelaere legde zich toe op productiewerk en Joris Angenon richtte eerst met Alain Tant (Luna Twist) het duo Onygo op, en ging daarna verder met The Dinky Toys.

In 2006 werd het nummer Take Me Away nog gebruikt op de soundtrack van de film Windkracht 10: Koksijde Rescue.

Op 7 september 2013 overleed Paul Despiegelaere na een lange ziekte. (Diverse bronnen, Joepie 12 februari 1984 en Bruno Massaer)