Categorie: Joepie

Vandaag is het ook al 15 jaar geleden dat Freddy Breck is overleden in zijn huis in Rottach-Egern in Beieren aan de gevolgen van longkanker.

Freddy Breck werd geboren als Gerhard Breker op 21 januari 1942 in Sonneberg.

Hij begon zijn muzikale carrière in 1965, toen hij met zijn gitaar optrad in een café.

Zijn doorbraak kwam in 1972, met het nummer Überall auf der Welt, dat gebaseerd was op een aria uit de opera Nabucco van Verdi.

Hij werkte samen met de succesvolle producer Heinz Gletz, die hem hits als Rote Rosen, Bianca, Der Groe Zampano en Die Sterne Steh’n Gut bezorgde.

In 1974 scoorde hij ook in het buitenland, met de Engelse versie van So In Love With You, die de Britse top 50 haalde.

Hij was populair in heel Europa, maar ook in Zuid-Afrika en Japan.

Freddy Breck ontving vele prijzen voor zijn schlagers, waaronder 35 gouden en vijf platina platen. In de jaren tachtig legde hij zich meer toe op het schrijven van liedjes voor andere artiesten.

Hij trad ook regelmatig op in Vlaanderen en Nederland, samen met Dennie Christian, Mieke en Micha Marah.

Hij zong dan ook in het Nederlands.

In 1985 leerde hij zijn vrouw Astrid kennen, met wie hij een eigen muziekbedrijf en platenlabel oprichtte in 1998.

Ze vormden samen het duo Astrid & Freddy Breck, dat hits had als Liebe ist das Feuer einer Nacht.

Ze leefden volgens hun motto: samen door het leven, samen door de show.

Freddy Breck werd 66 jaar oud.

Freddy Breck over zijn onverwachte platen-comback (Joepie 5 juli 1981)

Gisteren nog vandaag

Micha Marah en Freddy Breck horen bij elkaar (Joepie 26 april 1987)

Eddy Grant in de Joepie van 18 december 1983

‘Electric Avenue’ beschrijft de rellen van 11/12 april 1981 in de Londense Electric Avenue, bekend als “the Brixton riot”, waarbij 245 politieagenten en 45 burgers gewond raakten.

Meer dan 100 voertuigen werden in brand gestoken en 150 gebouwen beschadigd. Bij de rellen waren meer dan 5000 mensen betrokken. In Engeland staat dit bekend als ‘Bloody Saturday’.

Eddy Grant (°5 maart 1948) scoorde er in februari 1983 zijn 3de Vlaamse top 10-hit (n°3) als soloartiest mee. Het was de opvolger van de n°1-hit ‘I Don’t Wanna Dance’ en de 2de single uit het album ‘Killer On The Rampage’. De single kwam op 12 februari binnen in de Ultratop. Goed getimed, want die week verdween zijn vorige hit uit de lijst.

In de VS is het Grants grootste solohit. ‘Electric Avenue’ stond er 5 weken op n°2 en hield het 4 maanden vol in de top 40 van de Billboard Hot 100. Enkel ‘Flashdance’ van Irene Cara en ‘Every Breath You Take’ van The Police weerhielden hem van een n°1-hit.

Eddy Grant hield er tevens een Grammy-nominatie voor beste r&b-song aan over, maar was kansloos tegen Michael Jacksons ‘Billie Jean’.

Eddy Grant was samen met Prince een van de eerste zwarte artiesten die konden profiteren van Jacksons succes, dat het pad opende op MTV.

‘Electric Avenue’ stond nadien nog 2 keer in de charts: In 1997 als onderdeel van ‘Avenues’ van de Refugee Camp All-Stars en in 2001 in de Ringbang Remix, die in de Britse top 40 een top 5-hit werd.

In 2017 werd het 15de album ‘Plaisance’ van Eddy Grant uitgebracht, zijn eerste sinds 2006. De titel is de naam van Eddy’s geboorteplaats in Guyana.(Met dank aan Denis Michiels en Joepie 18 december 1983)

40 jaar geleden, in 1983, speelde Sean Connery voor de zevende en laatste keer de rol van James Bond in de film “Never Say Never Again”

De film is gebaseerd op de James Bond-roman “Thunderball” uit 1961 van Ian Fleming.

De regie was in handen van Irvin Kershner. De film is vooral bekend omdat Sean Connery terugkeerde in de rol van James Bond, een rol die hij voor het laatst speelde in 1971.

De titel van de film verwijst naar Connery’s eerdere verklaring in 1971 dat hij “nooit meer” die rol zou spelen.

Ondanks dat Connery 52 was tijdens de opnames, maakt het script vaak referentie naar Bond als verouderd en voorbij zijn hoogtepunt. Ironisch genoeg was Connery drie jaar jonger dan de toenmalige Bond-acteur Roger Moore.

De film ging in première op 7 oktober 1983 en werd positief ontvangen, met name de acteerprestaties van Connery en Klaus Maria Brandauer.

De film bracht 160 miljoen dollar op aan de kassa, waardoor het een commercieel succes was (Joepie 27 november 1983)