Boy George van Culture Club (Joepie poster 30 oktober 1983).

Het nummer is geschreven door Boy George (echte naam George Alan O’Dowd) en de drie andere leden van de groep.

Op deze single horen we ook Helen Terry.

Ze was ook al te horen op hun vorig album. Een jaar later kreeg ze bij hetzelfde platenlabel als Culture Club een platencontract.

Haar eerste single Stuttering deed het niet goed, maar haar tweede single Love Lies Lost, dat ze samen schreef met Boy George (ook te horen als backing vocale) en Roy Hay (de gitarist en pianist van Culture Club) bereikte in Groot-Brittannië de vierendertigste plaats in de hitparade.

Ze werkte ook samen met onder meer Giorgio Moroder, Ray Parker en Phil Collins.

In 1986 bracht ze haar debuutalbum Blue Notes uit.

Een album dat er gerust mag zijn.

Ik had het toen vooral voor het nummer Love Money And Sex, dat vreemd genoeg niet op single was uitgekomen.

Bij haar volgende platenfirma Parlophone waren er problemen waardoor het nooit is gekomen tot een volwaardige opvolger.

Vandaag de dag werkt ze als producent van onder meer de jaarlijkse uitreiking van de Brit Awards.

Nu effen terug naar Culture Club en hun single Church Of The Poison Mind.

Het nummer bereikt in Vlaanderen de elfde plaats in de Brt Top 30.

In Nederland deed de single het iets beter en bereikt daar de zevende plaats in de Top 40.

De single was de voorloper van hun tweede album Colour By Numbers die pas in oktober 1983 zou verschijnen.

Voor mij is dit hun beste album en was zo maar effen goed voor een wereldwijde verkoop van meer dan 10 miljoen exemplaren.

Gisteren nog vandaag

45 jaar geleden, Bryan Ferry neemt afscheid van het hitwerk met zijn nieuw soloalbum.

Bryan Ferry, bracht in 1978 zijn vijfde solo studioalbum uit, getiteld The Bride Stripped Bare.

De titel is een verwijzing naar een kunstwerk van de Franse kunstschilder en beeldhouwer Marcel Duchamp, dat Ferry bewonderde.

Het album werd geproduceerd door Ferry en dit samen met Rick Marotta, Simon Puxley, Steve Nye en Waddy Wachtel.

Het album bevat zowel eigen composities van Ferry als covers zoals Hold On, I’m Coming van Sam and Dave, een nummer geschreven door David Porter & Isaac Hayes, The Same Old Blues van en geschreven door J J Cale, Take Me To The River van en meegeschreven door Al Green en What Goes On van The Velvet Underground en geschreven door Lou Reed.

Het album werd geen groot commercieel succes, maar kreeg wel goede kritieken van de pers.

De enige hit die het album voortbracht was de single “Sign of the Times”, die de top 40 bereikte in het Verenigd Koninkrijk.

Zowel in Vlaanderen als in Nederland bereikte de single niet de hitparade.

50 jaar geleden, Willy Sommers te gast bij kunstenaar Willem Omer Johan.

W.O. JOHANN (volledige naam Willem Omer Johan Van den Eynde) is een Vlaamse kunstschilder die geboren werd op 19 maart 1953 in Hemiksem aan de Schelde.

Hij verhuisde op zesjarige leeftijd naar Zele in Oost-Vlaanderen, waar hij nog steeds woont en werkt.

Hij leerde al op jonge leeftijd tekenen en schilderen van zijn vader, Willy Van den Eynde, die ook een kunstschilder was en zijn andere zoon, Joost, opleidde. Joost overleed helaas veel te vroeg.

Johann volgde in de jaren 70 ook enkele academies, waaronder die van Dendermonde.

Van 1973 tot 1983 nam hij deel aan verschillende groepstentoonstellingen in Zele en andere plaatsen.

In 1975 won hij met een grote voorsprong een publieksprijs die georganiseerd werd door de Zeelse cultuurvereniging ‘Feniks’.

De familie Van den Eynde richtte ondertussen een eigen kunstgalerij op in de Pieter Gorusstraat in Zele.

In het midden van de jaren 80 werd deze omgevormd tot “Galerij W.O. Johann Van den Eynde”.

In de laatste 20 jaar heeft Johann ook tentoongesteld in cultuurcentra, gemeente- en stadhuizen, galerijen en abdijen, onder andere in Hamme, Waasmunster, Dendermonde, Affligem en Grimbergen.

In deze laatste plaats exposeerde hij in de bekende abdij naar aanleiding van een opdracht om een portret te schilderen van Vader Abt, H.E.H.Prelaat W. Wagenaar.

Kunstcriticus Gilbert Putteman  schreef over deze tentoonstelling: “Het werk van W.O.Johann getuigt van een streven naar totale beheersing van de materie en het vakmanschap, los van alle modernismen en dit in de beste traditie van de Vlaamse grootmeesters.” “Het oeuvre van deze schilder is zeer veelzijdig.

Hij beoefent zowel het landschapsgenre, de stillevens, de historische composities als het portretgenre en het is vooral in dit laatste genre dat hij zich in de loop der jaren heeft gespecialiseerd.”

Naast zijn eigen werk geeft Johann ook les, de zogenaamde ‘masterclasses’ en ‘workshops’, en is hij ook heel bedreven in het restaureren van schilderijen die beschadigd zijn door de tijd.