Na de moorden op zijn broers, president John F. Kennedy en presidentskandidaat Bobby, was Edward, of ‘Ted’, de gedoodverfde kroonprins van de Kennedy-dynastie.

Tot de 28-jarige Mary Jo Kopechne op een zwoele zomernacht in 1969 in zijn wagen om het leven kwam in een meer op Chappaquiddick, een eiland in Massachusetts.

Pas toen haar lichaam werd ontdekt, meldde Ted Kennedy bij de politie dat hij met Kopechne als passagier van een brug was gereden, maar waarom had hij tien uur gewacht met die aangifte? Chappaquiddick groeide uit tot een schandaal waarover nog steeds vraagtekens hangen, maar één zaak is zeker: na de schimmige dood van Mary Jo Kopechne mocht Kennedy zijn presidentiële ambities voorgoed opbergen.

Zette aartsrivaal president Nixon zijn populaire tegenstander met Chappaquiddick schaakmat en was Kennedy slachtoffer van een sinister complot?

Werden Ted en Mary Jo op een banale vrijpartij betrapt en reden ze in paniek het water in? Of zat de senator niet eens achter het stuur en werd hij pas ’s anderendaags op de hoogte gebracht?

Op 18 juli 1969 rouwt Ted, de 37-jarige senator voor de staat Massachusetts, nog om Bobby Kennedy, die een jaar eerder in koelen bloede is doodgeschoten tijdens zijn gooi naar het Witte Huis. Vijf jaar tevoren was hun oudere broer, de geliefde president JFK, al vermoord. Die avond treft de ‘vloek van de Kennedy’s’ ook Ted.

De senator kan eveneens genieten van het bekende Kennedy-charisma en van hem wordt aangenomen dat hij de democraat zal zijn die president Richard Nixon verslaat.

Ted heeft een hotel geboekt in Edgartown, een stadje dat door een nauwe engte in de Atlantische Oceaan gescheiden wordt van Chappaquiddick, het eilandje waar hij die avond in een afgelegen cottage gastheer speelt op een barbecue en feestje voor een select twaalfkoppig gezelschap.

De zes uitgenodigde jongedames zijn zogenaamde Boiler Room Girls, ‘vreselijk intelligente, politiek geslepen en bijdehante’ meisjes, die zich de zomer ervoor vol passie hebben ingezet voor Bobby’s presidentiële campagne.

Het voorbije jaar hebben ze vaker reünies gehouden om zijn moord te verwerken, herinneringen op te halen en zich op Teds ambities te richten. Een van die Boiler Room Girls, is Mary Jo Kopechne. Rond kwart over elf ’s avonds zijn Ted en Mary Jo naar eigen zeggen allebei moe en willen ze hun respectieve hotels in Edgartown opzoeken.

Omdat de ferrydienst tussen het stadje en Chappaquiddick om middernacht ophoudt, vraagt Mary Jo of Ted haar een lift naar de kade kan geven in diens zwarte Oldsmobile Mary Jo vertrekt niet enkel zonder haar vriendinnen goedenacht te wensen, ze laat ook haar handtas en de hotelsleutel in de cottage achter.

Na de verkeerde afslag te hebben genomen naar een zandweg, stuurt Ted zijn wagen Dike Bridge op, een onverlichte houten brug zonder reling, en het water in. Hij kan zich, zonder zich te herinneren hoe, uit het wrak bevrijden.

Als hij na meerdere sprongen in het meer onder de brug het passagiersportier niet kan openen, snelt hij de anderhalve kilometer naar de cottage terug om alarm te slaan bij zijn neef Joe Gargan en boezemvriend Paul Markham.

Zij proberen Mary Jo op hun beurt tevergeefs te redden. Markham verklaart later dat Ted onbedaarlijk huilt en “op het randje van waanzin” lijkt.

In shock duikt Ted het kanaal in en zwemt hij de 150 meter van Chappaquiddick naar Edgartown, waar de nachtportier hem rond halfdrie in het hotel spot.

Zo luidt althans zijn versie. Want om kwart voor één ’s nachts kruist een zwarte wagen langzaam die van hulpsheriff Christopher Look, die naast de chauffeur een jonge vrouw ontwaart. In zijn achteruitkijkspiegel merkt Look dat het stel de weg naar de aanlegsteiger verlaat en Dike Road inslaat, op weg naar de duinen waarin ze zich zouden vastrijden, en dan stopt hun wagen.

De agent stapt uit om hulp te bieden maar zodra hij de wagen benadert, stuift die aan hoge snelheid weg richting duinen. Look onthoudt de nummerplaat deels, en ’s anderendaags blijkt het om de Oldsmobile van Ted Kennedy te gaan.

Als hij en Mary Jo de cottage om kwart over elf verlieten voor een rit van amper anderhalve kilometer, dan zit er een gat van anderhalf uur in het relaas van de senator.

Een team cynische, door de wol geverfde advocaten en pr-medewerkers deed er vervolgens alles aan om de waarheid te verbergen, zodat Kennedy herkozen kon worden als senator. In 2018 kwam er een film over dit voorval en de doofpot-affaire. The Last Son (originele titel: Chappaquiddick).

De makers van de film proberen sympathie voor hem te wekken door hem gebukt te laten gaan onder zowel de ‘Kennedy-vloek’ als de hoge verwachtingen van zijn dominante vader, Joe Kennedy.

De Kennedy-vloek verwijst naar de tragiek die de familie achtervolgt: de dood van achtereenvolgens Joseph Kennedy Jr. in 1944, JFK in 1963 en Robert Kennedy in 1968. (diverse bronnen, Mario Danneels, André Waardenburg en Wikipedia, Foto 1 Ted en Mary Jo Kopechne)