Foto's, en reportages en voor 95 % niet terug te vinden op Google uit ons ver verleden, over Gent, Vlaanderen, film, muziek, sport, politiek en zoveel meer uit tijdschriften en kranten en jaarboeken. Vanaf de jaren 1900 tot en met gisteren. Meer foto's en artikelen terug te vinden op onze Fb groep Gisteren nog vandaag en de Fb groep Weetjes over popmuziek
De Nederlandse Amsterdamse groep Soft Pillow werd opgericht in Amsterdam in 1968 en bestond uit René van Kerkhoven (zang, gitaar), Ko Sprang (Saxofonist), René Plemp (drums) en Johan Timman (toetsen).
Hun debuutsingle was Gilbert Green, een cover van een nummer van de Bee Gees, geschreven door Barry en Robin Gibb in 1966.
De single werd uitgebracht op het label Park in Nederland en op Musicor Records in de Verenigde Staten.
De B-kant was Until The Rains Come, geschreven door Hubert Pattison en de single werd volgens sommige bronnen geproduceerd door de gekende Nederlandse producer John Möring.
Het nummer Gilbert Green was geen groot succes in de hitlijsten, maar kreeg wel enige airplay op de radio.
Soft Pillow bracht nog twee singles uit: Everybody Knows / Until The Rain Comes (1969) en A Simple Song To You (1970), maar wist niet door te breken bij het grote publiek.
Het verhaal van de Bonneterie Bosteels – De Smeth NV is een verhaal van succes, innovatie en tegenslag.
Het begon allemaal in 1880, toen Gustaaf Bosteels een kleine breigoedwinkel opende in de Zonnestraat in Aalst.
Hij specialiseerde zich in gebreide handschoenen, die al snel populair werden bij de klanten.
In 1922 besloot hij om een grotere fabriek te bouwen in de Erembodegemstraat in Aalst, waar hij ook dameskousen en sokken ging produceren.
Hij veranderde de naam van zijn bedrijf naar ‘Bonneterie Bosteels – De Smeth NV’, naar zijn vrouw en zakenpartner.
In 1933 nam hij ook de concurrent ‘Labor’ over, waardoor hij zijn assortiment nog verder kon uitbreiden.
In 1953 lanceerde hij het merk ‘du Parc’, dat een verwijzing was naar het stadspark van Aalst, waar de fabriek naast lag.
Dit merk werd een groot succes, vooral in de jaren zestig, toen de panty’s, kousen en sokken van ‘du Parc’ marktleider werden in België.
In de jaren zeventig kwam er ook nog het merk ‘Minouche’ bij, dat zich richtte op de jongere doelgroep.
Maar in de jaren tachtig begon het tij te keren voor de Bonneterie Bosteels – De Smeth NV.
De mode veranderde, de loonkosten stegen en de concurrentie van grote winkelketens nam toe.
De vierde generatie van de familie Bosteels stond voor een moeilijke keuze: stoppen of internationaliseren?
Ze kozen voor de tweede optie en vormden hun bedrijf om tot de ‘Bosteels Group’.
Ze sloten hun fabriek in de Zonnestraat en openden nieuwe vestigingen in Roemenië en Polen, waar ze goedkoper konden produceren.
Ze behielden hun distributiecentrum in Aalst, waar ze hun producten verdeelden over de Belgische markt.
Maar ook deze strategie bleek niet voldoende om het hoofd boven water te houden.
De Belgische markt was namelijk te klein om de investeringen te rechtvaardigen en de kwaliteit van de producten leed onder de lagere productiekosten.
In 2001 moest de ‘Bosteels Group’ faillissement aanvragen en kwam er een einde aan een lange geschiedenis van breigoed.
De merknaam “du Parc” werd echter niet vergeten.
Het werd overgenomen door Mimosa Textiel NV, die het op zijn beurt verhuurde aan het Nederlandse bedrijf Nedac Sorbo.
Onder de naam Sorbo Fashion wordt het merk “du Parc” nog steeds verkocht in Nederland en België, als een eerbetoon aan het verleden.
Het voormalige industrieterrein, dat lange tijd verlaten was, is sinds 2017 getransformeerd tot een multifunctionele locatie waar sport, cultuur, wonen en horeca samenkomen in een groene setting.(Diverse bronnen en de website du Parc)
Toen gisteren nog vandaag was 