Categorie: Vlaamse en Nederlandse muzikanten

Walter Verdin van Pas de deux in de Joepie van 16 oktober 1983.

In de video Mani Meme zien we alleen maar zangeres Dett Peyskens van de groep.

Het nummer Mani Meme is geschreven door Walter Verdin en dit samen met Bea Daems en Karel Vereertbrugghen. Deze drie kennen elkaar van hun gemeenschappelijke groep De Nota.

Karel Vereertbrugghen kennen we onder meer ook van de groep Soft Verdict. De groep rond de Belgische muzikant Wim Mertens.

Dett Peyskens zingt in een verzonnen taal die lijkt op het Italiaans, maar geen echte betekenis heeft.

Het nummer werd terug bekend toen het modehuis Gucchi het gebruikte voor een reclamecampagne in oktober 2020.

Als muzikante en zangeres werkte Peyskens na Pas De Deux samen met Walter Verdin aan het video/concert Videorhythmics.

Ze speelde ook in de surrealistische film “Le Mur” van Alain Berliner uit 1998, in de voorstelling Revue van Ruud Gielens voor Het Toneelhuis en in vele kunstvoorstellingen die muziek, dans en theater combineerden.

In 2002 bracht ze samen met drummer Danny Van Hoeck het album October’Oktobre uit.

Vandaag is het precies 25 jaar geleden dat Maria (Mary) Servaes-Bey, beter bekend als de Zangeres Zonder Naam, overleed in het verpleeghuis Hornerheide in Born.

Zij was een van de populairste en meest geliefde Nederlandse volkszangeressen, die met haar doorleefde stem en haar hartverscheurende liederen miljoenen mensen wist te raken.

Ze was de achtste in een arbeidersgezin van tien kinderen en had geen gemakkelijke jeugd.

Toen ze drie was, maakte ze een lelijke val waardoor ze een heup brak. Het breukherstel bleef tien jaar lang aanslepen en ze hield de rest van haar leven last van haar heupen.

Haar bekering tot het rooms-katholicisme leidde tot een breuk met haar ouders.

Ze woonde in de oorlogsjaren een tijdje bij haar zus in Kampen en later bij haar broer in Maastricht, waar ze haar echtgenoot de Maastrichtenaar Sjo Servaes ontmoette die werkzaam was als metaalbewerker en later chauffeur zou worden. Zij trouwden in 1948.

Haar leven was niet altijd gemakkelijk, maar ze bleef altijd trouw aan zichzelf en haar publiek.

Ze verloor haar man Jo Servaes in 1990, die haar steun en toeverlaat was.

Ze bleef alleen achter in haar huis in Stramproy, waar ze zich eenzaam en verlaten voelde. Ze miste haar man en haar publiek enorm.

Ze besloot nog een keer terug te keren naar de bühne in 1993, om haar fans te bedanken voor hun trouw.

Ze scoorde nog een hit met Eenmaal in je leven, een lied dat haar levensmotto weergaf. Ze vierde haar 75ste verjaardag in 1994, omringd door vrienden en collega’s.

Daarna ging haar gezondheid achteruit. Ze leed aan de ziekte van Parkinson en moest worden opgenomen in een verzorgingstehuis in Horn.

Daar overleed ze op 79-jarige leeftijd aan een hartstilstand.

Ze werd begraven naast haar man in de Sint-Willibrorduskerk in Stramproy.

Later kwam aan het licht dat ze geen geld of bezittingen had nagelaten.

Haar testamenten en spaarbankboekjes waren spoorloos verdwenen. Het was een triest einde voor een grootse artieste.

Maar haar nalatenschap bestond niet uit geld of goederen, maar uit muziek en emotie.

Ze was voor veel mensen een bron van inspiratie en bewondering.

Haar dood veroorzaakte een golf van rouw onder haar fans.

Duizenden mensen kwamen naar Stramproy om de laatste eer te bewijzen aan hun idool.

Onder hen waren ook vele bekende artiesten, zoals Albert West, Trea Dobbs, Pierre Kartner en Eddy Wally.

Ze brachten een eerbetoon aan de Zangeres met haar eigen lied: Mijn Leven (My Way).

Ze kreeg een staande ovatie van zevenhonderd mensen, die haar nooit zullen vergeten.

Ze wordt nog steeds herinnerd als de koningin van het Levenslied.

Gisteren nog vandaag

De Nederlandse groep Roberto en zijn Scooters willen voorbij (Muziek Expres oktober 1983).

Roberto en zijn Scooters was een Nederlandse popgroep die vooral bekend was van de hit I Save The Day uit 1984.

De groep bestond uit vijf middelbare scholieren: Erik van der Hoff (Roberto Jacketti), Jeroen Booy, Bart Corver, Rob Blanchemanche en Barend Middelhoff.

Ze werden ontdekt door Angela Groothuizen (die we ook kennen als lid van de Dolly Dots), die ook het nummer produceerde samen met Ruud Mulder.

De leden van de groep schreven het nummer.

Het nummer was een vrolijk ska-liedje dat bijna vier maanden in de Top 40 stond en de derde plaats bereikte.

Het was ook een succes in België, waar het de vierde plaats haalde in de Ultratop 50 en de zesde plaats in de Brt Top 30.

De groep bracht nog drie albums uit, maar wist het succes van I Save The Day niet te evenaren.

Eind 1989 ging de band uit elkaar.

In 2023 kwam de groep weer bij elkaar voor een reünietournee, Symphonica in Rosso, waar ze hun oude hits speelden in de Ziggo Dome in Amsterdam.

40 jaar geleden, zanger Ludo van The Kids en zijn broer Frank.

Hij is de broer van Ludo Mariman, de frontman van de legendarische Antwerpse punkband The Kids.

Frank begon al op jonge leeftijd te voetballen bij R Antwerp FC, waar hij alle jeugdreeksen doorliep en uiteindelijk een vaste waarde werd in het eerste elftal.

Hij speelde als linksachter en stond bekend om zijn snelheid, techniek en inzet.

In 1981 kreeg hij zijn enige selectie voor de nationale ploeg, toen hij in een oefenwedstrijd tegen Spanje Eric Gerets verving.

Helaas werd zijn carrière getekend door zware blessures, die hem lang aan de kant hielden en zijn niveau deden dalen.

In 1984 werd hij uitgeleend aan KV Kortrijk, maar na zijn terugkeer bij Antwerp kon hij niet meer zijn oude vorm terugvinden.

In 1989 moest hij noodgedwongen stoppen met voetballen na een nieuwe blessure. Frank Mariman verdedigde 317 keer het shirt van R Antwerp FC en heeft een mooi internationaal palmares: uefa- en beloftenint., A-int. (1 sel – 0 goals)(16.12.1981 – Spanje 2-België 0).

Deze week 45 jaar geleden, komt Ramses Shaffy met zijn cover Laat Me binnen in de Nederlandse Top 40.

Het nummer laat me, was een cover van Ma dernière volonté van Serge Reggiani en geschreven door Alice Dona.

Bij ons was de single helaas niet meer dan een radiohit, want het nummer kwam niet verder dan de Tipparade.

In Nederland was de single goed voor een negende plaats in de Top 40.

De single is afkomstig van de lp Dag en Nacht uit 1978.

In 2005 kwam er een cover van Alderliefste waar ook Ramses Shaffy en Liesbeth List te horen was.

Op deze video was Ramses 72 jaar.

40 jaar geleden, Jo met de Banjo weggepest bij de Brt.

Jo De Clercq, ook bekend als Jo met de Banjo, begon zijn loopbaan als radiomaker in de late jaren zestig.

Zijn artiestennaam was een verwijzing naar de toen populaire hit ‘De Wandelclub’ van de Nederlandse zangeres Jasperina De Jong.

Jo met de Banjo ging aan de slag bij de West-Vlaamse tak van Radio 2 en presenteerde het radioprogramma ‘Westpoint’ vanuit Kortrijk.

Later nam Jo met de Banjo de presentatie van de ‘Vlaamse Top Tien’ over. Dit programma stimuleerde zijn liefde voor taal en hij begon zich meer te verdiepen in het schrijven van teksten.

Zo schrijft hij onder het pseudoniem “Dennis Peirs” vele Vlaamse hits voor verschillende artiesten, waaronder Jo Vally, Wendy Van Wanten, M-Kids, Laura Lynn, Stella, Sam Gooris en Willy Sommers.

Hij is verantwoordelijk voor enkele van de populairste liedjes in de Vlaamse muziekgeschiedenis, zoals Marijke van Sam Gooris, Hoop doet leven van Will Tura en Als een leeuw in een kooi van Willy Sommers.

Naast radiomaker en songschrijver was Jo ook een populaire deejay.

De overstap naar de televisie lonkte en Jo werd de presentator van ‘Singe Sange Jo’, een programma dat vijf jaar liep op de toenmalige BRT.

Steeds meer ging Jo zich bezighouden met televisiewerk achter de schermen, namelijk de begeleiding van het publiek in de studio tijdens de opnames van een televisieprogramma.

Voor een hele reeks van programma’s, zowel op de commerciële zenders als op de openbare omroep, treedt Jo aan als publieksopwarmer.

Enkele voorbeelden zijn Tien Om Te Zien, Videodinges, Het Swingpaleis, Blind Date, De Notenclub, De Rechtvaardige Rechters en Blokken.

Naast publieksopwarmer van talrijke programma’s, ging hij in 1998 aan de slag als presentator van het televerkoopprogramma ‘De Shoplijn’ op VTM.

Na een paar jaar was het genoeg geweest voor Jo met de Banjo als presentator van ‘De Shoplijn’ en in 2002 verdween hij dan ook van het scherm.

Hij is ook politiek geëngageerd en is lid van de partij Vooruit, waar hij zich inzet voor een sociaal en progressief Vlaanderen.

Hij was tot 2017 actief als schepen van Cultuur voor sp.a in de gemeente Herent en als provincieraadslid in Vlaams-Brabant. In 2012 voerde hij de sp.a-lijst aan in Herent en had hij de ambitie om burgemeester te worden. Hij kreeg 962 voorkeurstemmen, maar moest de duimen leggen voor Marleen Schouteden van N-VA, die 1.048 voorkeurstemmen haalde.(Joepie 23 oktober 1983)