45 jaar geleden, Julien Clerc met zijn nummer Ma Préférence.

Ma Préférence gaat over de liefde die Julien Clerc voelt voor zijn geliefde, die hij boven alles verkiest.

Het nummer werd een groot succes in Frankrijk en andere Franstalige landen.

In Vlaanderen bereikte het nummer niet de hitlijsten, terwijl in Nederland het nummer goed was voor een tweeëndertigste plaats in de Top 40.

Het is nummer is ook gecoverd door onder meer Sacha Distel, Michel Delpech en in Vlaanderen door Nicole en Hugo.

Het nummer schreef hij zelf en dit samen met Jean-Loup Dabadie en is ook terug te vinden op zijn album Jaloux.

Jean-Claude Petit schreef de arrangementen en was ook verantwoordelijk voor de productie.

Jean-Claude Petitj heeft gewerkt met zowel jazzlegendes als popsterren, en heeft ook muziek geschreven voor theater, opera en film.

Petit begon zijn muzikale opleiding aan het Collège National Superieur de la Musique in Parijs, waar hij eerste prijzen behaalde in harmonieleer, fuga en contrapunt.

Tijdens zijn studie speelde hij piano in de Parijse nachtclubs, waar hij Amerikaanse sterren begeleidde zoals Dexter Gordon, Johnny Griffin en Kenny Clarke.

Hij raakte zo vertrouwd met de jazzstijl, die hij later zou combineren met andere invloeden.

In de jaren 70 bracht Petit drie popjazz-albums uit onder zijn eigen naam: Jean-Claude Petit (1970), Jean-Claude Petit et son orchestre (1972) en Jean-Claude Petit et son grand orchestre (1974).

Deze albums laten zijn talent zien als componist en arrangeur van originele en swingende nummers.

Hij werkte ook samen met vele Franse popartiesten, zoals Serge Lama, Sheila, Claude François, Mink DeVille, Joan Baez, Michel Sardou, Alain Souchon, Sylvie Vartan, Jairo, Mortimer Shuman en Gilbert Bécaud. Hij verzorgde de arrangementen en speelde piano op hun platen en concerten.

Petit maakte ook naam als theatercomponist. Hij schreef muziek voor stukken van Robert Hossein, Victor Haïm en vele andere succesvolle regisseurs.

Hij creëerde sfeervolle en dramatische muziek die perfect aansloot bij de thema’s en de sfeer van de voorstellingen.

Hij componeerde ook twee opera’s: Sans Famille (Nice, 2007) en Colomba (Marseille, 2014).

Deze opera’s zijn gebaseerd op bekende Franse romans en tonen zijn vermogen om klassieke en moderne elementen te vermengen.

Petit is echter vooral beroemd om zijn filmmuziek.

Hij heeft meer dan 100 filmscores geschreven voor Franse en internationale films.

Hij werkte samen met gerenommeerde regisseurs zoals Jean-Paul Rappeneau, Pat O’Connor, Bertrand Blier, Claude Lelouch en Claude Berri.

Hij won een César voor beste originele muziek voor Cyrano de Bergerac (1990), een episch historisch drama met Gérard Depardieu.

Hij schreef ook memorabele muziek voor The Playboys (1992), een romantische komedie met Albert Finney en Aidan Quinn, en Jean de Florette (1986) en Manon des Sources (1986), twee films gebaseerd op de roman van Marcel Pagnol.

Zijn muziek is vaak melodieus, expressief en kleurrijk, met invloeden van folk, jazz, klassiek en wereldmuziek.

Gisteren nog vandaag

40 jaar geleden, cupido in Hollywood, een terugblik op de liefdeslevens van enkele beroemde acteurs in het Hollywood van de jaren tachtig.

Linda Evans, bekend van de serie Dynasty, vond de liefde bij George Santo Pietro, een pizzabakker uit Beverley Hills. Helaas was hun romance geen lang leven beschoren.

Joan Collins, haar tegenspeelster in Dynasty, trouwde met de Zweedse zanger Peter Holm.

Hun huwelijk was echter een flop en ze scheidden na iets meer dan een jaar.

John Travolta, de ster van Grease en Saturday Night Fever, had een kortstondige affaire met Marilu Henner, die we kennen van de sitcom Taxi.

Victoria Principal, de mooie Pamela uit Dallas, was gelukkiger in de liefde.

Ze trouwde met Henry Glossman, een arts uit Californië, en bleef 21 jaar bij hem tot ze in 2006 uit elkaar gingen.

40 jaar geleden, manager Stig Andersen haalt uit, wie wil Abba kapot maken (Joepie 30 oktober 1983)

Het is een vreemd artikel dat toen verscheen over Abba. Het is alsof dat hun manager, Stig Andersen, niet kon accepteren dat de band al uit elkaar was gegaan en bleef dromen over een nieuw album.

Hun laatste optreden in Zweden was op 1 januari 1982 in Stockholm en hun laatste tv-optreden als groep was op 11 december 1982 in het Britse programma The Late Late Breakfast Show op BBC.

Laatste nummers die ze opnamen waren de singles ‘The Day Before You Came’ en ‘Under Attack’, die ze respectievelijk in oktober en december 1982 uitbrachten.

De single “Under Attack” bereikte een derde plaats in de Brt Top 30 in Vlaanderen. In Nederland bereikte het nummer op de vijfde plaats in de Top 40.

Boy George van Culture Club (Joepie poster 30 oktober 1983).

Het nummer is geschreven door Boy George (echte naam George Alan O’Dowd) en de drie andere leden van de groep.

Op deze single horen we ook Helen Terry.

Ze was ook al te horen op hun vorig album. Een jaar later kreeg ze bij hetzelfde platenlabel als Culture Club een platencontract.

Haar eerste single Stuttering deed het niet goed, maar haar tweede single Love Lies Lost, dat ze samen schreef met Boy George (ook te horen als backing vocale) en Roy Hay (de gitarist en pianist van Culture Club) bereikte in Groot-Brittannië de vierendertigste plaats in de hitparade.

Ze werkte ook samen met onder meer Giorgio Moroder, Ray Parker en Phil Collins.

In 1986 bracht ze haar debuutalbum Blue Notes uit.

Een album dat er gerust mag zijn.

Ik had het toen vooral voor het nummer Love Money And Sex, dat vreemd genoeg niet op single was uitgekomen.

Bij haar volgende platenfirma Parlophone waren er problemen waardoor het nooit is gekomen tot een volwaardige opvolger.

Vandaag de dag werkt ze als producent van onder meer de jaarlijkse uitreiking van de Brit Awards.

Nu effen terug naar Culture Club en hun single Church Of The Poison Mind.

Het nummer bereikt in Vlaanderen de elfde plaats in de Brt Top 30.

In Nederland deed de single het iets beter en bereikt daar de zevende plaats in de Top 40.

De single was de voorloper van hun tweede album Colour By Numbers die pas in oktober 1983 zou verschijnen.

Voor mij is dit hun beste album en was zo maar effen goed voor een wereldwijde verkoop van meer dan 10 miljoen exemplaren.

Gisteren nog vandaag