45 jaar geleden, Voyage, Franse Disco met klasse.

De Franse componist Pierre-Alain Dahan (1 maart 1943 – 23 december 2013) kende in de eerste helft van de jaren 70 succes met enkele instrumentale cultklassiekers.

Dahan was namelijk verantwoordelijk voor maar liefst 3 onehitwonders.

In 1973 staat hij als The Peppers hoog in de charts met ‘Pepperbox’, bij de “oudere jongeren” vooral bekend als de tune van Sportweekend.

Een jaar later werd dit zelfs een Britse top 10-hit, destijds een unicum voor een Franse productie. In 1974 werkte mee aan Resonance, de studiogroep die met de pseudo-tv-tune ‘OK Chicago’ in 1974 opnieuw een grote zomerhit scoorde.

In 1977 was hij lid van de groep Voyage dat hij samen met André Pezin, Marc Chantereau, Sauveur Mallia en zangeres Sylvia Mason-James

Eind 1979 brengen ze het nummer Souvenirs uit.

Deze single bereikte, zowel in Vlaanderen als in Nederland, niet de hitparade en dat is best jammer, want voor mij één van hun beste nummers.

In de zomer van 1981 staat Pierre-Alain Dahan een derde keer in de hitlijsten met ‘Discotch

Zoals de titel al aangeeft, is dit een discotrack met een Schotse knipoog, compleet met doedelzakken.

Discotch’ is in Vlaanderen en Nederland een top 30-hit.

Voordien kreeg Voyage al wat bijval met de discosingles ‘Let’s Fly Away’ en ‘From East To West’.

Later hervatte Dahan zijn werk als sessiedrummer voor o.a. Mireille Mathieu, Serge Gainsbourg en Johnny Hallyday (Diverse bronnen, Joepie 16 december 1979 en met dank aan Denis Michiels)

75 jaar geleden, te gast in het droomkasteel ‘Le Palais Idéal’ van de postbode Cheval.

In het plaatsje Hauterives in de Drôme staat een exotisch bouwsel dat iets weg heeft van de tempels van Angkor.

Geen hoek van Le Palais Idéal is recht en de muren zijn versierd met de vreemdste stenen, schelpen, exotische dieren en wezens.

Dit is het aandoenlijke levenswerk van Facteur Cheval, een postbode die in 1879 zijn voet stootte tegen een gek uitziende steen.

Gisteren nog vandaag

Hij voelde een roeping en besloot het paleis van zijn dromen te bouwen, speciaal voor zijn jonge dochter.

In 30 jaar (en totaal 90.000 manuren) verrees een heus paleis met verwijzingen naar bouwstijlen uit alle continenten. Want postbode Cheval vond zijn inspiratie op de ansichtkaarten die hij bezorgde. In zwart-foto’s van hindoe-tempels, moskeeën en Egyptische grafkamers.

Gisteren nog vandaag

Verleden jaar kwam de Franse film L’Incroyable destin du Facteur Cheval uit.

In de film zien we hoe Facteur Cheval die een hoop te verduren krijgt in zijn leven. Zo verliest hij de ene na de andere geliefd. Maar zijn paleis blijkt een soort reddingsboei, een reden om door te gaan, ook al begrijpt alleen zijn dochter waar hij mee bezig is.

Een mooi moment in de film is als zijn vrouw (Laetitia Casta) naar hem lacht, als hij een eerste lintje krijgt van de burgemeester. Jarenlang vond ze zijn project net zo vreemd als de andere dorpsbewoners.

Maar nu realiseert ze zich trots dat mensen van verre komen om zijn paleis te bewonderen.

Gisteren nog vandaag

Facteur Cheval is ineens geen lokale gek meer, maar de held van een eenvoudig dorpje in de Drôme.

Bijna een eeuw na zijn dood blijft dat een hele mooie reden om zijn Palais Idéal eens te bezoeken.

Le Palais Idéal en het museum over Facteur Cheval in Hauterives is dagelijks open en de inkom is is 8 euro (volw.) en 5 euro (kinderen). Meer informatie: http://www.facteurcheval.com. (Diverse bronnen, Sabine Dekker, Wikipedia en Foto’s afkomstig uit het Tijdschrift Ons Volk november 1949)

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag