Tag: 1980

45 jaar geleden, Ottawan schenkt klare wijn.

De discogroep Ottawan, bestaande uit de van oorsprong Caraïbische zangers Jean-Baptiste Patrick en Annette Eltice, was het geesteskind van de succesvolle producenten Jean Kluger en Daniel Vangarde.

De naam van de groep was een verrassend souvenir van een promoreis die de producenten naar de Canadese hoofdstad Ottawa bracht.

Hun grote doorbraak in Vlaanderen kwam in 1980 met ‘D.I.S.C.O.’.

Het nummer was zo aanstekelijk dat zowel de Engelse als de Franse versie de BRT Top 30 bestormde en een indrukwekkende derde plaats in de hitparade wist te veroveren.

Een jaar later, in 1981, herhaalden ze dat succes met ‘Hands Up (Give Me Your Heart)’, dat tot nummer vier klom.

Opvallend was dat de Franse versie, ‘Haut les mains’, een half jaar eerder was uitgebracht, maar niet verder kwam dan een bescheiden dertigste plaats.

De Engelse tekst, geschreven door de Vlaamse Nelly Byl, bleek de sleutel tot het grote succes.

Het liedje werd bovendien onsterfelijk als het promotielied voor de luxe reisorganisatie Club Med.

De groep scoorde nog een kleinere hit met het zomerse ‘Qui va garder mon crocodile cet été?’, dat een drieëntwintigste plek bereikte

45 jaar geleden, Hazel O’Connor, eigenlijk ben ik een heel romantisch meisje.

Afkomstig uit een arm gezin, groeide Hazel O’Connor op als de dochter van een Ierse schipper die naar Engeland verhuisde voor werk in een autofabriek.

Avontuurlijk als ze was, verliet ze op zestienjarige leeftijd het ouderlijk huis om de wereld te verkennen.

Haar reizen brachten haar naar Nederland, Frankrijk, Japan en Afrika, voordat ze uiteindelijk weer in Engeland belandde.

Terug in Engeland zocht Hazel haar weg via de kunstacademie. Haar unieke uitstraling bleef niet onopgemerkt en al snel werd ze gevraagd voor een filmrol.

Ze kreeg meteen de hoofdrol van Kate in de film ‘Breaking Glass’, een eenvoudig verhaal over een meisje met de droom om rockster te worden.

De film werd, net als de soundtrack die volledig door Hazel zelf was geschreven, een doorslaand succes.

De grootste hit van het album was zonder twijfel ‘Will You?’. Zowel tekstueel als muzikaal was het nummer een voltreffer.

Hazel neemt de luisteraar mee naar haar kamer waar een voelbare spanning hangt; ze drinkt haar thee, hij zijn koffie, beiden onzeker over wat komen gaat.

Naast de prachtige zang van Hazel eist saxofonist Wesley McGoogan een glansrol op.

Zijn melancholische saxsolo wordt met evenveel gevoel gespeeld en is onlosmakelijk met het nummer verbonden.

Het is een prachtig, herkenbaar en invoelend lied dat je bijna doet verlangen zelf de saxofoon ter hand te nemen.

Na een rustigere periode pakte O’Connor in 1998 de draad van haar muziekcarrière weer op met ‘5 In The Morning’, haar eerste volwaardige studioalbum sinds 1984.

Dit album bracht een onverwachte hit voort toen het nummer ‘Na na na’ werd opgepikt door Britse radiostations.

In 2005 volgde het album ‘Hidden Heart’, met daarop enkele duetten, onder andere met de Ierse folkzangeres Moya Brennan.

De samenwerking met Brennan beviel goed, want ook op het album ‘See You Again’ uit 2017 was zij van de partij.

Tussendoor werd in 2008 haar album ‘Smile’ uit 1984 opnieuw uitgebracht.

Tegenwoordig heeft Hazel O’Connor Groot-Brittannië achter zich gelaten en verdeelt ze haar tijd tussen haar woningen in Ierland en Frankrijk.

Kate Bush, als ik het boek Wuthering Heights niet gelezen had, was het misschien nooit zover gekomen.

Op 17 februari 1978 verscheen het debuutalbum van Kate Bush, getiteld “The Kick Inside”.

De totstandkoming van dit album werd mede mogelijk gemaakt door David Gilmour van Pink Floyd, die na het horen van haar demo’s ervoor zorgde dat ze de aandacht kreeg van de platenmaatschappij.

Met vijf singles, waaronder de iconische hits “Wuthering Heights” en “The Man with the Child in His Eyes”, leverde de unieke Kate Bush een album af dat direct insloeg.

Een van de bijzonderste nummers op de plaat is “Moving”, een eerbetoon aan haar dansleraar Lindsay Kemp.

Kenmerkend zijn de walvisgeluiden aan het begin en de tekst die haar gevoel tijdens het dansen beschrijft: “Moving stranger, does it really matter / As long as you’re not afraid to feel?”.

“The Kick Inside” was een groot commercieel succes en behaalde de eerste plaats in de Nederlandse hitlijsten en een tweede plaats in Vlaanderen.

Opmerkelijk is dat er wereldwijd zes verschillende versies van de albumhoes zijn uitgebracht.