Tag: 1980

45 jaar geleden, feeks Sue Ellen uit de tv-reeks Dallas is een brave huismoeder.

Begin jaren 60 leerde Linda Ann Gray kunstredacteur en fotograaf Ed Thrasher kennen tijdens een fotoshoot.

Ze werden verliefd en trouwden in 1962; Linda was 21 en Ed 28.

Het huwelijk bleek echter al snel een vergissing. Linda besefte tijdens hun huwelijksreis in Mexico dat ze een vreselijke fout had gemaakt: “Ik wist vanaf de eerste avond dat mijn huwelijk geen liefdesrelatie was.”

Desondanks kregen ze twee kinderen: zoon Jeff in 1964 en dochter Kehly in 1966.

Ed was een creatieve man die droomde van een leven als cowboy op een paardenranch.

Het gezin verhuisde daarom naar “Oak Tree Ranch”, in Santa Clarita, Californië toen de kinderen klein waren.

Linda zelf bleef echter dromen van een acteercarrière.

Haar man was hierop tegen en vond dat dit moest wachten tot de kinderen groot waren. “In die tijd bleven vrouwen thuis en voedden hun kinderen op, zo ging dat nu eenmaal,” lichtte ze later in een interview toe.

Pas toen haar kinderen wat ouder waren, vond Linda de kracht om toch haar droom na te jagen.

Linda Ann Gray was al 38 toen ze wereldberoemd werd als de femme fatale Sue Ellen in ‘Dallas’.

Opvallend genoeg speelde ze in het eerste seizoen, dat slechts vijf afleveringen telde, wel mee, maar haar naam verscheen pas vanaf seizoen 2 op de begingeneriek.

Het succes had ook impact op haar privéleven: in 1983 scheidde ze van Ed Thrasher.

Na deze breuk gaf Linda aan geen man meer in huis te willen.

Ze bleef een vast castlid van ‘Dallas’ tot 1989 en keerde nog kort terug in 1991.

Later speelde ze ook mee in de reüniefilms ‘J.R. Returns’ (1996) en ‘The War of the Ewings’ (1998).

Toen ‘Dallas 2.0’ in 2012 succesvol van start ging, kroop ze opnieuw in de huid van Sue Ellen.

Tijdens het tweede seizoen van deze reboot overleed haar tegenspeler en goede vriend Larry Hagman.

De kijkcijfers kelderden na een derde seizoen, en TNT stopte de serie in 2014, na 40 afleveringen.

Na haar oorspronkelijke vertrek uit Dallas speelde Gray in diverse films en televisieseries, waaronder gastrollen in Melrose Place en een hoofdrol in de spin-off Models Inc..

Ze trad ook op in theaterproducties, onder andere als Mrs. Robinson in een West End-productie van The Graduate in Londen.

In 2023 was ze nog te zien in de televisiefilm Ladies of the ’80s: A Divas Christmas.

In december 2020 kreeg Linda een zware persoonlijke klap te verwerken toen haar zoon Jeff op 56-jarige leeftijd overleed aan de gevolgen van leukemie.

45 jaar geleden, het repertoire van de eerste soulkoning Sam Cooke is nog altijd goed voor hits.

Sam Cooke, op 22 januari 1931 geboren als Samuel Cook in Clarksdale, Mississippi, was een van de acht kinderen van een dominee.

Zijn muzikale reis begon al vroeg in het kerkkoor van zijn vader, nadat het gezin naar Chicago verhuisde.

Samen met zijn broers en zussen vormde hij de groep ‘The Singing Children’, waarmee ze religieuze liederen zongen.

Als tiener zette hij zijn stappen in de gospelwereld voort bij groepen als The Teen Highway QC’s.

De overstap naar popmuziek volgde in 1960 met een contract bij RCA.

Met het werkkampnummer ‘Chain Gang’ brak hij definitief door bij het grote, blanke publiek.

Cookes talent als songschrijver was uitzonderlijk; hij schreef zowel meeslepende ballads als opzwepende dansnummers voor een jonger publiek, zoals ‘Twisting The Night Away’ en ‘Another Saturday Night’. Klassiekers als ‘Bring It On Home To Me’, ‘Sad Mood’ en het visionaire ‘A Change Is Gonna Come’ bevestigen zijn status als een van de invloedrijkste soulzangers aller tijden.

Op het hoogtepunt van zijn roem, op 11 december 1964, sloeg het noodlot toe.

Cooke vierde in Los Angeles het succes van zijn live-lp, die net de top 30 van de Billboard-albumlijst had bereikt.

Een ontmoeting met de 22-jarige Elisa Boyer leidde tot een gezamenlijk vertrek naar het Hacienda Motel.

Wat zich precies in de kamer afspeelde, blijft onduidelijk, maar het eindigde met een halfnaakte en woedende Cooke die de manager van het motel, Bertha Franklin, confronteerde.

Hij geloofde dat Boyer zich in haar kantoor had verstopt nadat ze er met zijn kleren vandoor was gegaan.

In de daaropvolgende confrontatie werd hij door Franklin doodgeschoten.

Franklin verklaarde uit zelfverdediging te hebben gehandeld, een verklaring die door de rechtbank werd aanvaard.

De zaak werd afgesloten als ‘gerechtvaardigde doding’. Toch zijn er altijd twijfels blijven bestaan. Velen geloven dat cruciale feiten in de doofpot werden gestopt en dat de ware toedracht nooit aan het licht is gekomen.

De erkenning voor zijn immense talent kwam pas na zijn dood.

Zo werd hij in 1987 opgenomen in The Songwriters Hall Of Fame en ontving hij in 1999 postuum zowel de Pioneer Award van The Rhythm And Blues Foundation als een Grammy Lifetime Achievement Award.

Sam Cooke werd slechts 33 jaar.