Tag: 1983

Nina Hagen werd geboren in Oost-Berlijn als dochter van actrice Eva-Maria Hagen en journalist, schrijver Hans Oliva-Hagen.

Haar stiefvader was de cabaretier en protestzanger Wolf Biermann, die haar inspireerde om zich te verzetten tegen het communistische regime.

Nina Hagen was buiten haar stiefvader dan ook een van de eerste artiesten die kritiek durfde te uiten op het leven in de DDR.

Haar nummer Du Hast Den Farbfilm Vergessen, dat ze opnam met de band Automobil, was een ironische aanklacht tegen de somberheid en de onderdrukking van het Oost-Duitse regime.

Het nummer werd in 1974 uitgebracht als haar debuutsingle en maakte haar meteen populair bij het jonge publiek.

In december 2021 koos bondskanselier Angela Merkel voor de taptoe bij haar afscheid voor dit nummer.

Ze emigreerde naar het Westen in 1977 en richtte de Nina Hagen Band op, waarmee ze twee succesvolle albums uitbracht: Nina Hagen Band (1978) en Unbehagen (1979).

Haar grootste hits waren onder andere “Unbeschreiblich weiblich”, “TV-Glotzer” en “African Reggae”.

Nina Hagen wordt beschouwd als een pionier van de punk- en new wave-beweging in Duitsland.

Ze experimenteerde met verschillende muziekgenres, zoals rock, pop, opera, reggae, rap en dance.

Ze werkte samen met artiesten als Herman Brood, Adamski, M.C. Shawn en Apocalyptica.

Ze bracht meer dan 20 albums uit, waarvan de laatste Return of the Mother (2000) was.

Ze is ook bekend om haar spirituele en politieke activisme.

Ze bekeerde zich tot het hindoeïsme in de jaren 80 en steunde verschillende sociale en ecologische doelen.

Betref het hindoeïsme daar ze maakte een einde aan in 2005 en stapte ze over naar de Evangelisch-Reformierte Kirche in Schüttorf.

Nina Hagen had verschillende relaties en huwelijken in haar leven.

Ze heeft twee kinderen: Cosma Shiva Hagen (1981), die ze kreeg met gitarist Ferdi Karmelk (lid geweest van James Mean, Tee Set, Les Baroques, Vitesse, Wild Romance, Nina Hagen begeleidingsband en The Managers en kwam te overlijden 20 augustus 1988) en Otis Chevallier-Hagen, die ze adopteerde met haar tweede echtgenoot Lucas Alexander Breinholm, een relatie die een jaar duurde, namelijk van 2004 tot en met 2005.

Haar eerste huwelijk was met David Lynn van 1996 tot en met 2000.

Betreft haar relatie met Herman Brood in 1979 toen de krantenkoppen melding maakte van een sensationele huwelijk van Herman Brood en Nina Hagen en toen ook de hoofdrolspelers van de film Cha Cha.

Was het al vlug duidelijk dat dit niet meer was dan publiciteitsstunt om de film te promoten.

Op de set leerde ze wel gitarist Ferdi Karmelk kennen. Sommige beweren dat er wel eerder een korte relatie was tussen haar en Herman Brood.

Later vertelde ze in een interview dat Herman Brood haar soulmate was, maar dat ze geen relatie met hem kon hebben gezien zijn drugsgebruik.

Een vreemde reactie gezien Ferdi Karmelk zelf verslaafd was aan drugs en daar ook aan kwam te overlijden in 1988.

Ook zou ze voor een korte periode getrouwd geweest zijn met een kraker uit Londen.

De Post van 27 november 1983 met als thema Guy Jespers en zijn vriendin Ghislaine Clyncke.

Guy Jespers was de zoon van een rijke handelaar.

Hij werd de jongste onderzoeksrechter van het land en won verschillende rechtszaken.

Maar zijn carrière eindigde in een schandaal. Hij werd beschuldigd van een reeks misdaden, waaronder een poging tot moord op zijn vrouw.

Hij werd veroordeeld tot 20 jaar dwangarbeid, samen met zijn vriend en medeplichtige Luc de Cramer.

Zijn vriend en medehoofdverdachte Luc de Cramer kreeg wegens gebleken schuld aan dezelfde door Jespers uitgelokte wandaden vijftien jaar.

Beiden tekende hoger beroep aan, maar eind april werd hun vonnis door het Hof van Cassatie bevestigd.

Intussen was Jespers in de gevangenis getrouwd met zijn vriendin Chislaine Clyncke.

In 1980 werd hij vanwege gezondheidsproblemen vervroegd vrijgelaten.

Hij had in de gevangenis een zenuwaandoening opgelopen en kampte met spraak- en evenwichtsstoornissen.

Hij kwam er nooit meer bovenop.

Hij opende een tijdlang een café in de buurt van het Gentse justitiepaleis.

In 1982 kwam ook Luc De Craemer vervroegd vrij. Hij werd opnieuw zakenman.

Zijn hele leven lang bleef Jespers zijn onschuld staande houden. Zijn laatste levensjaren leefde hij teruggetrokken.

Hij overleed in 2002 aan keelkanker.

40 jaar geleden, Gazebo met zijn debuutsingle I Like Chopin

In Vlaanderen was de single goed voor een vierde plaats in de Brt Top 30 en in Nederland bereikte het nummer de vijfde plaats in de Top 40.

Gazebo werd op 18 februari 1960 als Paul Mazzolini geboren als kind van een Italiaanse diplomaat en een Amerikaanse zangeres.

Paul leerde op zijn 10de gitaar spelen om indruk te maken op zijn vriendinnetje.

Mazzolini begon zijn muziekcarrière als jazzmuzikant en in rock- en punkbands!

In 1982 bracht hij als Gazebo zijn debuutsingle ‘Masterpiece’ uit, een top 5-hit in Italië en Zwitserland.

In zijn thuisland heeft hij een dozijn hits gescoord, maar we kennen hem het best van zijn tweede single, de top 3-hit ‘I Like Chopin’ uit november/december 1983.

Vanaf 24 oktober 1983 staat Gazebo er 3 weken mee op n°1 in Duitsland. Ook in Oostenrijk, Zwitserland en Spanje bereikte hij de n°1. In Italië bleef ook deze single op n°2 steken.

De opvolger ‘Lunatic’ deed het naast Italië nog goed in de Duitstalige landen, maar bij ons staat hij geboekstaafd als one-hit wonder.

Hij bracht al wel 13 albums uit. In 2018 verscheen zijn recentste album ‘Italo By Numbers’.

‘I Like Chopin’ werd nog vier keer in een nieuwe versie uitgebracht, in 2020 nog als de Radio Corona version (Joepie, Muziek Expres en met dank aan Denis Michiels)