De Vlaamse componist François Glorieux kwam vandaag te overlijden tijdens zijn slaap in de nacht van vrijdag op zaterdag.

Na studies voor piano bij Marcel Gazelle aan het Koninklijk Conservatorium van Gent en bij Yves Nat te Parijs vatte hij een internationale loopbaan aan.

Hij speelde overal ter wereld als solist met diverse orkesten en dirigenten, waaronder André Cluytens.

Sinds 1977 doceert hij kamermuziek aan het Koninklijk Conservatorium van Gent.

Eveneens is hij gastprofessor aan de Yale-universiteit in de Verenigde Staten en directeur van de Internationale Piano Meesterclass in Antwerpen.

Hij stichtte diverse ensembles, waaronder in 1979 het François Glorieux Brass and Percussion Orchestra, en het Revivat Scaldis Chamber Orchestra.

Opmerkelijk is dat hij zich hoofdzakelijk op muziek voor koperblazers en slagwerk toelegt, overigens zonder de piano te verwaarlozen.

Een reeks van zijn Panoply for Brass werd door het Britse gezelschap Locke Brass Consort opgenomen.

Zijn Movements werd in 1962 voor het Ballet van de XXste Eeuw in opdracht van Maurice Béjart gecomponeerd.

Twee jaar later werd de integrale versie uitgevoerd door het Nationaal Orkest van België onder leiding van André Cluytens in het Paleis voor Schone Kunsten, met de componist aan de piano.

In dit werk voor piano, koperblazers en uitgebreide slagwerksectie heeft de componist aan alle uitvoerders een even belangrijke rol toebedeeld.

Naast het Ballet van de XXste Eeuw werkte hij ook samen met onder andere het Koninklijk Ballet van Vlaanderen, het Nederlands Danstheater uit Den Haag en Het Nationale Ballet uit Amsterdam.

In 1989 vertrekt Glorieux naar Los Angeles voor een ontmoeting met Michael Jackson waar hij o.a. zijn klassieke opnames van MJ-hits ten gehore brengt.

Jackson signeert een foto die later de platenhoes zal worden.

Hoewel men Glorieux 2 minuten gesprekstijd met Jackson gunt, wordt het een meer dan 2 uur durend gesprek over muziek. (Bron: Artikel verscheen in “Dag Allemaal”, Belgisch weekblad)

Hij dirigeert een groot aantal orkesten uit de hele wereld, zoals Stan Kenton Band in de VS, het Locke Brass Consort of London, het National Symphony Orchestra van het Verenigd Koninkrijk, het BBC Radio Orchestra, de New Tokyo Symphony, het Kiev Chamber Orchestra (Oekraïne) en het Mainzer Kammerorchester (Duitsland).

Als pianosolist werkte hij onder andere samen met het Orkest van Rias Berlijn, Münchner Rundfunkorchester, Hamburger Symphoniker, Orchestre Colonne (Parijs) en Orchestre de la Suisse Romande (Genève).

Zijn oeuvre omvat meer dan 300 werken (Diverse bronnen, Wikipedia, Dag Allemaal en De Post 9 april 1972)

Vandaag mag Julio Iglesias 80 kaarsjes uitblazen.

De verjaardagen van Julio Iglesias zijn niet allemaal een groot feest geweest.

Op zijn twintigste verjaardag slaat het noodlot toe.

Hij wordt aangereden door een auto en belandt in het ziekenhuis. Dat veranderde zijn leven voorgoed.

Voor die noodlottige dag wil Julio Iglesias namelijk profvoetballer worden.

Door de aanrijding raakt het onderlichaam van Iglesias verlamd, waardoor dokters vreesde dat de zanger nooit meer zou kunnen lopen.

Maar, Iglesias houdt vol en traint hard.

Van een verpleger krijgt Julio een gitaar cadeau vanwege zijn doorzettingsvermogen…

Een speling van het lot!

Want, uiteindelijk heeft Julio Iglesias zijn voetbalschoenen aan de wilgen gehangen en is voor de muziek gegaan.

In 1968 doet hij mee aan een zangwedstrijd en wint, met het nummer ‘La Vida Sigue Igual’.

Als prijs kreeg hij een contract bij Columbia Records. In 1970 vertrekt hij met het nummer ‘Un Canto A Galicia’ naar het Eurovisie Songfestival.

Met als resultaat een vierde plaats op het festival en een grote hit in Europa.

Hij wist onder meer Procol Harum, Bobby Vinton en Mac & Katie Kissoon achter zich te houden in de BRT Top 30.

Uiteindelijk zou hij vier weken op nr. één staan en 19 weken lang in de Hitparade staan.

Ook in Nederland komt hij op nummer één in de Top 40 en van het nummer maakte hij ook een Duitse en Japanse opname van.

Julio Iglesias heeft tot vandaag 80 albums uitgebracht, waaronder 60 studioalbums, 2 live albums en 19 compilatiealbums.

Samen goed voor een verkoop van meer dan 220 miljoen exemplaren.

Zijn best verkochte album is ‘1100 Bel Air Place’, dat goed was voor een verkoop van meer dan 7,5 miljoen exemplaren.(diverse bronnen).

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag