Samen met Mayté Mateos vormde zij in de hoogtijdagen van de disco een van de meest herkenbare acts van Europa.

De twee ontmoetten elkaar oorspronkelijk als danseressen bij het ballet van de Spaanse televisie.

Gedreven door de droom om de muziekwereld te veroveren, zegden ze hun baan op en begonnen ze als duo op te treden in hotel Tres Islas op Fuerteventura.

Daar werden ze opgemerkt door componist en talentscout Leon Deane, die hen overhaalde om hun kans te wagen in Duitsland.

Binnen een maand tekenden ze een contract bij platenmaatschappij RCA, waar Deane samen met producer en componist Rolf Soja het creatieve werk op zich nam.

Soja had zijn sporen al ruimschoots verdiend en werkte eerder samen met artiesten als Nana Mouskouri, Mireille Mathieu en Claude François.

Het succes liet niet lang op zich wachten. Amper een week na hun aankomst in de studio was de eerste single opgenomen.

Slechts acht weken na het verschijnen van ‘Yes Sir, I Can Boogie’ stond heel Europa op zijn kop.

Van die debuutsingle gingen wereldwijd meer dan zestien miljoen exemplaren over de toonbank.

Ook de opvolger, ‘Sorry, I’m A Lady’, schoot moeiteloos door naar de hoogste regionen van de hitlijsten, waardoor Baccara het muzikale jaar 1977 op indrukwekkende wijze naar zijn hand zette.

In 1978 vertegenwoordigde het duo Luxemburg op het Eurovisiesongfestival met ‘Parlez-vous français?’, waar ze op een zevende plaats eindigden.

Hoewel ‘The Devil Sent You To Lorado’ daarna nog behoorlijk scoorde, begon de verkoop daarna geleidelijk terug te lopen.

Rond 1980 zorgden interne spanningen voor een breuk.

Maria was allerminst te spreken over haar eigen zangpartijen en de werkwijze van Rolf Soja, wat er zelfs toe leidde dat de platenfirma de single ‘Sleepy-Time-Toy’ uit de handel haalde.

Een poging om het tij te keren met de Britse producers Bruce Baxter en Graham Sacher, bekend van hun werk voor Tony Christie, liep op niets uit.

Zowel het nieuwe album als de single sloeg niet aan, waarna het duo in 1981 besloot definitief uit elkaar te gaan en hun geluk solo te beproeven.

Toen het solosucces voor Mayté Mateos uitbleef, richtte zij in 1983 samen met Jane Comerford de formatie New Baccara op.

Nummers als ‘Fantasy Boy’ en ‘Call Me Up’ boekten echter slechts bescheiden resultaten.

Na een jaar maakte Comerford plaats voor Gina T.

Aangezien de oorspronkelijke hits geliefd bleven bij het publiek, besloot ook Maria Mendiola in 1985 weer met het vertrouwde repertoire op te treden, bijgestaan door Marissa Perez.

Vier decennia na de gloriedagen volgde er in 2020 nog een opmerkelijk hoofdstuk.

Nadat het Schotse nationale voetbalelftal zich na jaren weer wist te kwalificeren voor het EK, vierden de spelers feest in de kleedkamer op de klanken van ‘Yes Sir, I Can Boogie’.

De beelden gingen viraal op sociale media en het nummer bestormde opnieuw de Britse hitlijsten.

Aan het tijdperk kwam een definitief einde toen Maria Mendiola op 11 september 2021 op 69-jarige leeftijd overleed in Madrid.