Foto's, en reportages en voor 95 % niet terug te vinden op Google uit ons ver verleden, over Gent, Vlaanderen, film, muziek, sport, politiek en zoveel meer uit tijdschriften en kranten en jaarboeken. Vanaf de jaren 1900 tot en met gisteren. Meer foto's en artikelen terug te vinden op onze Fb groep Gisteren nog vandaag en de Fb groep Weetjes over popmuziek
In de jaren 80 was Ullman een vast gezicht van de BBC met shows als “A kick up the eighties” en “Three of a kind”.
In 1983 had Ullman succes als zangeres toen het platenlabel Stiff Records enkele platen van haar uitbracht.
Vooral “Breakaway” (een cover van Jackie DeShannon) en “They Don’t Know” (origineel van Kirsty MacColl, die op deze versie ook achtergrondzang doet) en de cover “My Guy” van het Madness-nummer “My Girl” werden hits.
In de videoclip van “They Don’t Know” trad Paul McCartney kort op.
Ook de nummers Move Over Darling (cover van Doris Day) en Sunglasses deden het meer dan behoorlijk in de hitlijsten.
Na een tussenstop bij ITV nam ze de wijk naar de VS waar ze “The Tracey Ullman show” voor Fox maakte. Het was in dat programma dat “The Simpsons” voor het eerst opdoken.
Tracey Ullman is ook te zien in o.a. de films Jumpin’ Jack Flash (1986), I Love You To Death (1990), Robin Hood: Men In Tights (1993) en Prêt-à-Porter (1994) en in de TV-serie Ally McBeal.
De zanger begon zijn carrière al op jonge leeftijd.
In het dorp Wall Lake in Iowa, waar hij opgroeide, zong hij met zijn drie broers in het kerkkoor.
Toen hij maar 8 jaar oud was, vormde hij met hen het Williams Brothers Quartet.
Ze traden regelmatig op voor de lokale en later nationale radio.
Door hun liedjes op de radio, trokken ze de aandacht van Bing Crosby.
De broers Williams namen met hem hun eerste plaat op.
Het nummer Swinging on a Star werd een hit in 1944.
In de jaren die volgden, traden de broers regelmatig op in hun eigen land, maar ook in Londen. In 1951 gingen de broers ieder hun eigen (muzikale) weg.
Williams had ook een eigen televisieprogramma, The Andy Williams Show.
Die werd met tussenpozen uitgezonden tussen 1959 en 1971, eerst op de zender CBS en later bij concurrent NBC.
Williams was aanhanger van de Republikeinen, maar dat stond vriendschap met de Kennedy’s niet in de weg.
In 1968 was hij aanwezig in een hotel in Los Angeles toen Robert F.
Kennedy daar werd doodgeschoten.
Op de begrafenis zong Andy Hymn Of The Republic (Het lied is in november 1861 geschreven door Julia Ward Howe op de melodie van “Say, brothers will you meet us”, een lied geschreven door William Steffe omstreeks 1856.
In 1860 schreef Thomas Bishop ook op deze melodie “John Brown’s Body” over de militante abolitionist John Brown.
Het lied van Howe werd het eerst gepubliceerd in The Atlantic Monthly in februari 1862, waarna het snel in populariteit groeide)
Het lied van Andy Williams en de toespraak van Roberts broer Ted Kennedy (waaruit een gedeelte staat afgedrukt op de achterkant van de single) maakten veel emoties los onder de aanwezigen en de televisiekijkers die het gebeuren rechtstreeks konden volgen.
Het is dan ook niet te verwonderen dat de single heel vlug de eerste plaats bereikte in de hitparade.
Ook de single kwam uit in Vlaanderen, maar bereikte niet de hitparade.
Maar Egbert Douwe kwam wel in de hitparade met een parodie van het nummer en kreeg als titel Vader Is De Dader en bereikte daarmee de 23e plaats van de Hitparade.
Ook maakte hij tal van kerstalbums en leende hij zijn warme stem aan de kerstkraker The Most Wonderful Time of the Year.
Williams leed sinds 2011 aan blaaskanker.
Op 19 juli 2012 klonk het nog dat Williams goed herstelde en zich elke dag beter voelde en in september alweer kon gaan optreden.
Williams kon de ziekte echter niet de baas en overleed uiteindelijk op 25 september 2012 aan de gevolgen ervan.
Andy Williams kreeg maar liefst 18 gouden en 3 platina-albums.
Voor de rol van Ben-Hur werd een groot aantal acteurs benaderd, totdat de keuze uiteindelijk viel op Charlton Heston.
Burt Lancaster beweerde de rol ook aangeboden te hebben gekregen, maar te hebben geweigerd, omdat hij het niet eens was met de gewelddadige moraal van het verhaal.
Paul Newman wees de rol af, omdat hij volgens eigen zeggen er niet goed uitzag in de kostuums uit de film.
Andere acteurs die de rol kregen aangeboden, waren Rock Hudson en Leslie Nielsen.
De rol van Jezus, wiens gezicht in de film nooit in beeld verschijnt en wiens naam maar een enkele keer wordt genoemd, werd gespeeld door operazanger Claude Heater. Hij werd voor zijn rol niet op de aftiteling vermeld.
Gisteren nog vandaag
Tijdens de opnames bleek een van de figuranten een hand te missen.
Regisseur William Wyler speelde hier handig op in door nepbloed en een uitstekend bot op de stomp te laten bevestigen, om zo een zware verwonding na te bootsen.
Hij deed hetzelfde met een andere figurant die een voet miste.
Een andere bekende scène die veel voeten in de aarde had, was de wagenrennen.
William Wyler, een Hollywood regisseur die vaak bijkluste als tweede regisseur voor andermans films, nam de regie voor deze scène op zich.
Gisteren nog vandaag
Zelfs bij hedendaagse standaarden wordt deze scène beschouwd als een van de spectaculairste actiescènes ooit gefilmd.
De opnames vonden plaats in de Cinecittà Studios buiten Rome, en namen drie maanden in beslag. Er werden 15.000 figuranten opgetrommeld voor de scène, en de filmset was een van de grootste ooit gebouwd.
Achttien strijdwagens werden gemaakt voor de scène, waarvan de helft werd gebruikt om te oefenen. Elk uur werd de set aangedaan door een tourbus.
Charlton Heston had vier weken nodig om te leren rijden op de strijdwagen. Hij kreeg onder andere les van enkele stuntmannen.
Gisteren nog vandaag
Om de scène meer effect en realisme te geven, werden er poppen op belangrijke punten in de wedstrijd gezet om de indruk te wekken dat er mensen werden overreden door de wagens.
Over de scène doen verschillende sterke verhalen ronde, waaronder dat een stuntman zou zijn overleden tijdens de opnames.
Stuntman Nosher Powell vermeldt dit voorval zelfs in n zijn autobiografie. (Diverse bronnen, Wikipedia en foto’s uit de Paris Match 26 december 1959)
Met in de hoofdrol Brigitte Bardot en Henri Vidal en de regie was in handen van Michel Boisrond.
Een getrouwde man wordt gechanteerd met zijn buitenechtelijk avontuurtje, nadat hij ruzie heeft gehad met zijn kersverse vrouw.
Kort daarna wordt de chanterende vrouw vermoord in haar dansschool aangetroffen.
Bardot’s personage gaat undercover bij de dansschool om haar man vrij te pleiten van de misdaad en de echte dader te ontmaskeren.
Het tamelijk complexe misdaadplot van Voulez-vous danser avec moi? zit logisch in elkaar.
Het houdt de kijker gedurende de hele film in spanning, en wordt aan het einde helder verklaard.
Er was ook een kleine rol voor Serge Gainsbourg.
Het verhaal speelt in een Parijse dansschool. Brigitte Bardot, aan het conservatorium geschoold als klassiek balletdanseres, toont in de film haar dansvaardigheid.
Gisteren nog vandaag
De plot voert naar de Parijse homo- en travestietenwereld van 1959.
Dit is vermeldenswaardig voor het Frankrijk van die tijd. Brigitte draagt in de film een rok met een specifiek ruitpatroon.
Dit patroon staat in de modewereld nog steeds bekend als het ‘Brigitte Bardot-ruitje’.
Brigitte Bardot was tijdens de opnamen in verwachting. Haar enige kind, een zoon, werd op 11 januari 1960 geboren.
Hoofdrolspeler Henri Vidal overleed op 10 december 1959 aan een hartaanval, kort na het voltooien van deze film.
Hij was toen 40 jaar, en getrouwd met de beroemde actrice Michèle Morgan. (diverse bronnen en Wikipedia)
40 jaar geleden, reclame voor de Tv van de toekomst van het merk Grundig (December 1979) 60 jaar geleden, reclame voor bandopnemers van het merk Grundig (Juli 1959)
Toen gisteren nog vandaag was 