Maurice White van Earth, Wind & Fire, ik heb het veel te druk om te trouwen.

Maurice White, die actief is als sessiemuzikant, richt eind jaren 60 de groep Salty Peppers op in Chicago.

Ze brachten twee singles uit, namelijk La La Time werd een bescheiden hit in het Midwesten en de tweede single Uh Huh Yeah was een flop.

Gezien het succes uitbleef, nam hij de beslissing om naar Los Angeles te verhuizen.

Daar vormt hij in 1969 de band Earth, Wind & Fire, samen met zijn broer Verdine en acht nieuwe muzikanten.

De nieuwkomers zijn onder andere zanger Philip Bailey, die met zijn hoge stemgeluid een enorme stempel op het geluid van de groep zou drukken.

White verkoos de naam van de groep omdat volgens hem de aarde, de wind en het vuur elementen van zijn sterrenbeeld zijn.

In februari en november 1971 verschenen de eerste twee albums (Earth, Wind & Fire en The Need of Love; beide geproduceerd door Joe Wissert) op Warner en werd met I Think About Lovin’ You een eerste top R&B 40-hit gescoord.

Tussendoor nam EWF ook de soundtrack op voor de regisseur Melvin Van Peebles en zijn film Sweet Sweetback’s Baadassss Song (uitgebracht op Stax) en bouwde de band een livereputatie op in het universiteitscircuit.

De eerste drie albums zijn geen groot succes.

Maar Earth, Wind & Fire werkt onafgebroken aan de eigen stijl: een lekkere mix van Motown-soul, R&B, pop, jazz en funk.

In 1975 is de track ‘Shining Star’ de eerste internationale hit.

Daarna volgde een voortdurende stroom van briljant geproduceerde albums. Live-album ‘Gratitude’ onderstreepte de band’s podiumreputatie. ‘Spirit’ (1976), EWF’s volgende studio-album, leverde klassiekers als ‘Getaway’ en ‘Saturday Nite’.

In 1977 verscheen ‘All ‘N All’, met ‘Serpentine Fire’, ‘Fantasy’ en ‘Love’s Holiday’.

Het album uit 1978 Fantasy wordt een eerste millionseller in Europa.

I Am wordt in de zomer van 1979 uitgebracht.

Daar staat de hitsingle ‘Boogie Wonderland’, ‘Star’ en ‘After the Love Has Gone’ op.

Vijf tracks op het album zijn geschreven door David Foster.

David Foster leerde we kennen toen hij lid was van de Canadese pop/rockband Skylark, die in 1972 een grote hit hadden met het nummer “Wildflower”.

Na 1973 werkte hij als componist en producer voor een pak artiesten zoals Paul Anka, Daryl Hall & John Oates, Dionne Warwick, Al Jarreau, Donna Summer, Whitney Houston en Barbra Streisand.

In oktober 1980 kwam EWF voor het eerst sinds Gratitude weer met een dubbelaar; hoewel Faces geen onverdeeld succes was, leverde het toch een gouden plaat op.

De fans bleven enthousiast en het album leverde memorabele tracks als ‘You’ en ‘And Love Goes On’.

De volgende lp Raise (1981) met hitsingle ‘Let’s Groove’ werd minder goed ontvangen.

Earth, Wind & Fire gaat in de jaren 80 steeds meer synthezisers, computers en elektronica gebruiken in hun muziek om met de tijd mee te gaan.

Dat is goed te horen op het album Electric Universe uit 1983. Maar het succes wordt minder, zoals met veel topacts uit de jaren 70. Gaandeweg groeit de groep uit elkaar en de muzikanten hun eigen weg.

Zo zingt Philip Bailey een duet met Phill Collins in ‘Easy Lover’.

Maar in 1987 komt de groep bij elkaar voor het album Touch The World met de R&B nummers ‘Thinking Of You’ en ‘System Of Survival’.

Daarna zou de groep gedoe krijgen met platenmaatschappijen om hun ‘ouderwetse’ sound.

In 1992 werd bij Maurice White Parkinson vastgesteld, waardoor hij uiteindelijk niet meer kon optreden met de groep.

Maar in plaats van in zijn ziekte te berusten bleef Maurice actief vanuit zijn eigen studio in Santa Monica, Los Angeles, waar hij teksten schreef en muziek produceerde voor EWF en andere artiesten.

Bij optredens nam vanaf dat moment Philip Bailey niet alleen de bandleidersrol over maar ook een groot deel van de lagere zangpartijen.

In 1997 proberen zanger Bailey en de broertjes White het nog eens met het album In The Name Of Love en in 1999 bereikt een remix (door Phats & Small) van het twintig jaar oude nummer ‘September’ de Top 40.

In 2005 brengen ze ter gelegenheid van hun 35-jarig bestaan het album Illumination uit met de single Pure Gold).

Voor dit album werkt de band samen met bekende producers en artiesten, waaronder Will.I.Am van Black Eyed Peas.

Het album werd lovend ontvangen door zowel de diehardfans als door de muziekpers – het heeft een goede balans van oud en nieuw.

Behalve dat de muziek de bestaande fans aansprak, bracht het Earth, Wind & Fire ook onder de aandacht bij de nieuwe generatie.

Illumination werd nummer 8 in de R&B/Hip-hop-hitlijsten en nummer 32 in de Billboard top 200.

Acht jaar later brengen ze een nieuw album uit met als titel Now, Then & Forever.

Voor die lp werken ze terug samen met Allee Willis. Zij is bekend van de grootste EWF-hit Boogie Wonderland die ze voor de band schreef.

Op 5 februari 2016 overleed Maurice White aan zijn ziekte.

De groep won zes Grammy’s Awards en White kreeg de prestigieuze prijs ook een keer individueel, net als zijn medezanger Philip Bailey.

De groep kreeg in 2000 ook een plekje in de Rock & Roll Hall of Fame.

Earth Wind en Fire verkocht wereldwijd meer dan 90 miljoen albums (Joepie 8 januari 1984)

De Amerikaanse Disco groep Fantasy met de single You’re Too Late (Joepie 31 mei 1981).

Nog vrij nieuwe gezichten in het Amerikaanse discogebeuren waren Carolyn Edwards, Rufus Jackson en Tami Hunt destijds niet.

Vroeger hadden ze reeds heel wat ervaring opgedaan in de musicals The Wiz en Hair, alsook tijdens background-vocalen bij bijvoorbeeld Elton John, Sam & Dave en Cerrone.

In de voorafgaande maanden had dit disco-soulkwartet, dat onder leiding stond van Tony Valor, vooral veel succes behaald in de Amerikaanse discotheken met hun zeer gevarieerde liveshow met muziek van rhythm & blues tot disco, van pop tot reggae en van rock tot rap.

Omdat enkele leden vroeger ook choreograaf waren geweest, hadden ze daaromheen een perfecte show gecreëerd.

Tony Valor, die werd geboren als Anthony S. Tabbita, bracht gedurende een periode van twee decennia diverse discosingles uit.

Hieronder bevonden zich vele hits zoals “Love Has Come My Way”, een aantrekkelijk en volledig georkestreerd vocaal duet, “Opus 22” met zijn veerkrachtige baslijn, en het pakkende, Latijns-Amerikaans getinte “Dome Esa Cosa”.

Zijn eerste elpee, uitgebracht op het Brunswick-label, bevatte de briljante nummers “Gotta Get It” en “Ma Mo Ah”.

De baslijn van Gotta Get It was afkomstig van Disco Boogie Woman van Rozaa & Wine.

Verschillende nummers op dit album werden mede geschreven en gemixt door de legendarische Tom Moulton.

Deze Tom Moulton schreef geschiedenis door voor het eerst een volledige kant van een album als één doorlopende mix te presenteren op het baanbrekende disco-album “Never Can Say Goodbye” van Gloria Gaynor, wat hem de titel vader van de Disco Mix opleverde.

Enkele van zijn andere succesvolle mixen waren “Dirty Ol’ Man” van The Three Degrees, “Love Is The Message” van MFSB met The Three Degrees, “Do It (Til You’re Satisfied)” van B.T. Express, “Disco Inferno” van The Trammps, “Do It Any Way You Wanna” van People’s Choice, “More, More, More” van Andrea True Connection, “Doctor Love” van First Choice en het album The Girl Most Likely van Claudja Barry.

Tussen 1977 en 1979 produceerde hij de eerste drie albums van Grace Jones, waaronder een van haar grootste hits, de uitvoering van “La Vie en rose”van Édith Piaf.

Met hun eigen eerste plaat “You’re too late” had de groep Fantasy in Amerika een aardige hit gehaald.

Het was toen nog steeds een van de meest gedraaide platen in de Amerikaanse discotheken, en dan vooral de 12inch-versie.

In deze regio was de plaat een lange tijd alleen maar verkrijgbaar via de importzaken.

Hoewel “You’re Too Late” van Fantasy destijds officieel werd uitgebracht voor een herkansing, bereikte de single zowel in Vlaanderen als in Nederland de hitparade niet, waardoor deze poging uiteindelijk mislukte, wat best jammer was.

In het begin van de jaren tachtig bracht de groep twee albums uit. Een derde album werd al in 1985 voltooid, maar de release liet op zich wachten tot 1994.

In 2002 blies Valor het project nieuw leven in, ditmaal met een volledig vrouwelijke bezetting bestaande uit Dee, Janette, Mia en Misty.

Met een meer op eurodance gericht geluid scoorden zij een bescheiden hit met “Again” en brachten ze nadien nog twee albums uit.

De Amerikaanse Disco groep Fantasy met de single You’re Too Late (Joepie 31 mei 1981)