Tag: Joepie 2 oktober 1983

40 jaar geleden, Zweedse veiligheidsagent Torbjorn Brandler maakt Agnetha Faltskog weer gelukkig (Joepie 2 oktober 1983)

Wrap Tour Arms Around Me, met op de B-kant Take Good Care Of Your Children is afkomstig van het album Wrap Your Arms Around Me dat Agnetha Faltskog na het ophouden van Abba in 1983 met producer Mike Chapman opneemt.

Het album wordt een groot succes en verkoopt in het eerste jaar na de release meer dan 1,2 miljoen exemplaren.

De singles The Heat Is On en Wrap Your Arms Around Me zijn samen ook nog eens goed voor een verkoop van ruim een miljoen exemplaren.

In Amerika en Japan komt het eveneens van het album afkomstige Can’t Shake Loose op single uit.

De single wordt Faltskog’s eerste solo hit in de Amerikaanse Top 30.

Bij ons in Vlaanderen bereikt het nummer op 3 september 1983 de eerste plaats in de BRT Top 30.

Een maand later komt Bonnie St. Claire met een Nederlandse vertaling de BRT Top 30 binnen.

Een week later bereikt Sla je arm om me heen zijn piekpositie, namelijk de tiende plaats in onze hitparade.

Betreft de relatie met Torbjorn Brandler, kan ik bijna niets meer terugvinden. Dus het kan best niet meer zijn dan een roddel.

Wat we wel weten is dat Agnetha Faltskog in 1990 trouwde en dat in alle discretie met de chirurg Tomas Sonnenfeld.

Pas toen het koppel twee jaar later uit elkaar ging, raakte het nieuws bekend.

Na de onverwachte zelfmoord van haar moeder en het overlijden van haar vader een jaar later sloot ze zich steeds meer af van de buitenwereld en kreeg ze te maken met een depressie.

In de Zweedse media werd ze wel omschreven als ‘De tweede Greta Garbo’.

In 1996 schreef ze haar memoires, getiteld Som jag är (‘Zoals ik ben’), waarin ze evenwel nauwelijks nieuwe onthullingen deed.

Het boek werd negatief onthaald door pers en publiek.

In 1997 knoopte Fältskog een liefdesrelatie aan met de Nederlandse vorkheftruckchauffeur Gert van der Graaf die al sinds zijn kindertijd op haar verliefd was.

Toen ze na twee jaar de affaire verbrak, begon hij haar te stalken.

Hij kreeg van de Zweedse rechter een levenslang verbod om het land binnen te komen.

Na een drie jaar lange relatie met de steenrijke Zweedse high societyfiguur en zakenman Bertil Nordstrom leidt ze sinds 2008 opnieuw een teruggetrokken leven op haar landgoed in Ekerö nabij Stockholm.

Verleden maand bracht ze een nieuwe single uit met als titel Where Do We Go From Here?

Het nummer is geschreven door de Zweedse producer en componist Jörgen Elofsson, die ook de producer is van het nummer en Kamilla Bayrak.

Jörgen Elofsson kennen we natuurlijk van zijn samenwerking met artiesten als Céline Dion (That’s the Way It Is, Boyzone, Britney Spears (Sometimes en (You Drive Me) Crazy), Westlife (You Raise Me Up, If I Let You Go), Kelly Clarkson (A Moment Like This), Dr. Alban, Il Divo (duet met Celine Dion: I Believe In You), Jennifer Lopez, Dana International, Bryan Adams en Leona Lewis.

Hij schreef tot nu toe al meer dan 20 nummer 1-hits geschreven of meegeschreven.

Hij heeft ook meerdere prijzen gewonnen, waaronder een Grammy Award, een Ivor Novello Award en een ASCAP Pop Award.

Deze nieuwe single van Agnetha Fältskog is de voorbode van haar nieuwe album A+.

Het album zal niets anders zijn dan een herwerkte versie van het album uit 2013.

Wie is wie bij Spandau Ballet?

Spandau begon als een new wave-groep, maar schakelde later over naar een meer soulvolle popstijl. ‘True’ was hun eerste internationale doorbraak in het voorjaar van 1983.

Het nummer bereikte de eerste plaats in het VK Singles Chart en de vierde plaats in de Billboard Hot 100.

‘Gold’ was de opvolger van ‘True’ en werd ook een grote hit in het najaar van 1983. Het nummer deed het vooral goed in België en Nederland, waar het de derde plaats haalde in de Ultratop en de Mega Chart.

In het Verenigd Koninkrijk moest het nummer echter genoegen nemen met de tweede plaats, achter ‘Give It Up’ van KC & The Sunshine Band.

‘Gold’ werd later door verschillende voetbalclubs, waaronder West Ham en Celtic Glasgow, gebruikt als clublied. Ze vervingen het woord “Gold” door “Carlton Cole”, een speler die voor beide clubs speelde. Tijdens de Olympische Spelen van 2012 in Londen werd het nummer ook vaak gespeeld bij elke Britse gouden medaille.

De meeste nummers van Spandau Ballet werden geschreven door gitarist Gary Kemp, die samen met zijn broer Martin de band oprichtte in 1979.

De broers Kemp begonnen hun carrière al in 1968, als kindacteurs.

Toen Spandau Ballet in 1990 minder populair werd, gingen ze weer acteren, tot onvrede van de andere bandleden.

Ze speelden samen in het misdaaddrama The Krays, waarvoor ze veel lof kregen. Gary Kemp had ook een rol in The Bodyguard, naast Whitney Houston en Kevin Costner, in 1992.

Tegenwoordig maakt Gary Kemp deel uit van Nick Mason’s Saucerful Of Secrets, een band die zich richt op het vroege werk van Pink Floyd, de legendarische band waarvan Nick Mason drummer was.

De band trad een paar jaar geleden nog op in de Antwerpse Stadsschouwburg. (Joepie 2 oktober 1983)

40 jaar geleden, slank met kim Wilde.

Het nummer is geschreven door haar vader Marty Wilde en haar broer Ricky Wilde, die ook de producer was.

Het nummer was in Vlaanderen goed voor een zevende plaats en dat zowel in de Brt Top 30 als in de Ultratop 50.

In Nederland was de single goed voor een tiende plaats in de Top 40.

Het nummer gaat vermoedelijk over Kim Wilde zelf en bevat een saxofoonsolo van de Britse saxofonist, fluitist en componist Gary Barnacle.

Gary Barnacle begon zijn muzikale carrière als gastmuzikant bij verschillende groepen zoals onder meer The Clash, The Damned, The Boomtown Rats, Public Image Limited en The Stray Cats.

Hij was een tijd lid van de groepen Cutting Crew en Visage.

Gary Barnacle is eigenaar van een eigen opnamestudio en werkte met heel wat artiesten zoals Level 42, Swing Out Sister, Marilyn, Holly Johnson, Soft Cell/Marc Almond, Spandau Ballet, T’Pau, The Beautiful South, Tina Turner, Elvis Costello, Phil Collins, David Bowie, Soul II Soul, Bjork en Paul McCartney.

Het album Happiness Not Included van Soft Cell uit 2022, was opgenomen in zijn opnamestudio 241 Studios. Op dit album is hij ook te horen als gastmuzikant.

Het nummer Love Blonde is afkomstig van haar derde album Catch as Catch Can dat in hetzelfde jaar uitkwam. (Joepie 2 oktober 1983)

40 jaar geleden, Madness gooit vrolijk masker af.

Het nummer Wings of a Dove werd geschreven door Cathal J. Smyth en Graham McPherson, die ook samen de zang verzorgen.

Voor het nummer kregen ze steun van de steeldrums van Creighton Steel Sounds ensemble en het gospelkoor The Inspirational Choir of the Pentecostal First Born Church of the Living God.

De productie was zoals gewoonlijk in handen van Clive Langer en Alan Winstanley.

De single bereikte de tweede plaats in het VK Singles Chart en de eerste plaats in Ierland.

In Vlaanderen was het nummer goed voor een tweeëndertigste plaats in de Nationale Hitparade, maar niet in de Brt Top 30.

Ook in Nederland bereikte de single niet de Top 40.

Het nummer werd uitgebracht in 1983 als een losstaande single en later in 1984 werd het wel opgenomen op de Amerikaanse versie van hun studioalbum Keep Moving.

40 jaar geleden, de Amerikaanse acteur Dirk Benedict in de Joepie van 2 oktober 1983.

Dirk Benedict is vooral bekend van zijn rollen als Templeton “Face” Peck in de televisieserie The A-Team en als Luitenant Starbuck in de sciencefictionserie Battlestar Galactica.

Hij begon zijn carrière in het theater, waar hij onder andere speelde in Hamlet, Macbeth en The Caine Mutiny Court-Martial.

Hij maakte zijn filmdebuut in 1972 met de horrorfilm Sssssss, waarin hij een man speelde die langzaam in een slang veranderde.

Hij kreeg meer bekendheid door zijn rol als Starbuck, een rokkenjager en piloot in de ruimte, die hij van 1978 tot 1980 vertolkte.

In 1983 werd hij gecast als Face, een charmante oplichter en lid van een team van voortvluchtige huurlingen, die hij tot 1987 speelde.

Na het einde van The A-Team verscheen Benedict nog in enkele films en series, maar zonder veel succes.

Hij richtte zich meer op het schrijven van boeken en het regisseren van films.

Hij schreef onder andere de autobiografie Confessions of a Kamikaze Cowboy, waarin hij vertelde over zijn strijd tegen prostaatkanker en zijn macrobiotische levensstijl.

Hij regisseerde onder andere de film Cahoots, waarin hij ook een rol speelde.

Benedict is twee keer getrouwd geweest en heeft drie kinderen.

Zijn eerste huwelijk was met actrice Toni Hudson, met wie hij twee zonen kreeg: George en Roland.

Zijn tweede huwelijk was met actrice Kristine DeBell, met wie hij een zoon kreeg: John.

Beide huwelijken eindigden in een scheiding.

Benedict woont momenteel op een ranch in Montana, waar hij zich bezighoudt met paardrijden, vissen en schilderen.