De enige grote liefde van Kate Bush.

Electric Light Orchestra, gouden hitfabriek houdt er nog niet mee op (Joepie 20 januari 1980)

Björn Ulvaeus van Abba, ik weet dat we bij de collega’s een slechte naam hebben (Joepie 20 januari 1980)

Op 18 januari 1990, vandaag dus 35 jaar geleden, verloor Mel Appleby de strijd tegen kanker. Ze werd slechts 24 jaar oud.

Samen met haar zus Kim vormde ze het succesvolle popduo Mel & Kim, dat onder de vleugels van producers Stock, Aitken & Waterman in de late jaren 80 wereldwijd hits scoorde met nummers als “Showing Out,” “Respectable,” “F.L.M.” en “That’s The Way It Is.”

Mels strijd met kanker begon al in december 1985, nog voor het grote succes van het duo.

Een tumor in haar lever werd succesvol verwijderd.

Echter, halverwege 1987 werd een nieuw gezwel ontdekt, ditmaal in haar ruggengraat.

Op Mels verzoek werd haar ziekte tot 24 maart 1988 geheim gehouden.

Tijdens een persconferentie in het Londense Russell Hotel maakten Mel & Kim de diagnose bekend.

Hoewel artsen optimistisch waren over haar herstel, en een terugkeer in juni 1988 voor mogelijk hielden, onderging Mel de daaropvolgende maanden intensieve chemokuren.

Na het overlijden van haar zus bracht Kim Appleby in 1990 het soloalbum “Kim Appleby” uit, met daarop de aan Mel opgedragen single “Don’t Worry”.

De lijdensweg van Mel Appleby van Mel en Kim (Joepie 27 december 1987)

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag

Mel en Kim, waarom Mel verplicht is zich zo te tonen (Joepie 10 april 1988)

Gisteren nog vandaag

Rod Stewart, voetbalvandalen zijn grote idioten (Joepie van 13 januari 1985)

45 jaar geleden, Joe Harris, bijna aangevallen door een stel dronkaards.

40 jaar geleden, Vertrouweling Charlie Hodge onthult, Elvis Presley wilde helemaal niet met Priscilla trouwen (Joepie 6 januari 1985)

Vandaag zou Elvis Presley 90 jaar zijn geworden en deel 2 te lezen via opmerking

Gisteren nog vandaag

40 jaar geleden, reclame voor albums van Elvis Presley (januari 1985)

Debbie Harry van Blondie, poster uit de Joepie van 6 januari 1980.

Joepie van 6 januari 1980, 1985 en 1990

35 jaar geleden, Milli Vanilli, de verschillen en overeenkomsten tussen Rob en Fab

Milli Vanilli was een popduo dat eind jaren 80 veel succes had met hits als Girl You Know It’s True en Blame It on the Rain.

Het duo bestond uit Rob Pilatus en Fabrice Morvan, twee dansers en modellen die door producer Frank Farian werden ingehuurd om de gezichten te zijn van een studioproject.

Producer Frank Farian maakt op 14 november 1990 bekent dat het niet Rob Pilatus en Fabrice Morvan zijn die te horen zijn op de platen van Milli Vanilli.

Dit nieuws veroorzaakt niet alleen een grote rel in de platenindustrie. Maar betekende ook het muzikale einde voor Rob Pilatus en Fabrice Morvan

Ze moesten hun Grammy Award, die Milli Vanilli in 1989 in Amerika heeft gekregen als beste nieuwe artiesten inleveren en werden het mikpunt van spot en kritiek.

Vlak na de bekendmaking lanceert Frank Farian The Real Milli Vanilli.

Deze groep bestaat uit Brad Howell, John Davis, Gina Mohammed, Ray Horton en Icy Bro.

Zij brengen het album The Moment Of Truth uit.

Maar het succes van The Real Milli Vanilli was beperkt en eindigde in 1992.

Pilatus en Morvan probeerden daarna een comeback te maken als echte zangers, maar zonder veel succes.

Ze brachten een album in 1992 uit onder de naam Rob & Fab, maar dat flopte. Dit was ook het geval voor de single We Can Get It On, afkomstig van dit album.

Pilatus raakte verslaafd aan drugs en alcohol en kwam in aanraking met de politie.

Hij overleed in 1998 op 32-jarige leeftijd aan een overdosis.

Morvan ging door met muziek maken en trad af en toe op als soloartiest of met andere projecten.

In 2003 brengt hij het album Love Revolution uit, maar zonder succes.

Hij werkte ook samen met Farian aan een documentaire over Milli Vanilli, die in 2016 uitkwam.

In een interview zei Morvan dat hij geen spijt had van zijn deelname aan Milli Vanilli, maar dat hij wel meer respect wilde voor zijn eigen stem en talent.

Fab Morvan woont nu al een aantal jaren in Nederland.

Frank Farian kwam te overlijden op 23 januari 2024 (Joepie 25 september 1988, Joepie 31 december 1989 en diverse bronnen)

45 jaar geleden, Herman Van Veen met zijn album Toegift Antwerpen

J.R (Larry Hagman) begon zijn carrière als charmeur.

Larry Hagman werd geboren op 21 september 1931 in Fort Worth, Texas.

Zijn mama, Mary Martin, was een bekende actrice en Broadway-ster en zijn vader, Benjamin Jackson Hagman, was een advocaat en officier van justitie.

Zijn ouders scheidden toen hij vijf jaar oud was.

Hij ging naar de Weatherford High School in Texas en hij studeerde kort aan Bard College in New York, maar stopte om een acteercarrière na te streven.

Hagman begon zijn acteercarrière in het theater in de jaren 50.

Hij speelde in verschillende Broadway-producties, waaronder “The Taming of the Shrew” en “God and Kate Murphy”.

Hij kreeg kleine rollen in tv-series en films in de jaren 50 en begin jaren 60.

Zijn doorbraak kwam in 1965 met de hoofdrol in de sitcom “I Dream of Jeannie”, waarin hij astronaut Tony Nelson speelde.

Toch voor het grote succes was het wachten tot 1978, toen kreeg Hagman de rol van J.R. Ewing in de soapserie “Dallas”.

De rol van de meedogenloze oliemagnaat maakte hem wereldberoemd.

“Dallas” werd een van de populairste tv-series ter wereld en liep tot 1991.

De cliffhanger “Who shot J.R.?” aan het einde van seizoen 3 is een van de meest iconische momenten in de tv-geschiedenis.

Hoewel Hagman na “Dallas” in andere films en series speelde, kon hij het succes van zijn rol als J.R. Ewing nooit evenaren.

Hij speelde gastrollen in series als “Nip/Tuck” en de reboot van “Dallas” in 2012.

Hij bleef vooral bekend als J.R. Ewing en omarmde die rol ook.

Hij was een fervent voorstander van zonne-energie en had zonnepanelen op zijn huis en hij was een uitgesproken criticus van de oorlog in Irak.

Hij had een levertransplantatie in 1995 na jaren van zwaar alcoholgebruik.

Hij was een verzamelaar van antieke hoeden.

Hij schreef een autobiografie, “Hello Darlin’: Tall (and Absolutely True) Tales About My Life”.

Hagman was van 1954 tot aan zijn dood getrouwd met de Zweedse Maj Axelsson.

Ze kregen twee kinderen: een dochter, Kristina, en een zoon, Preston.

Larry Hagman overleed op 23 november 2012 in Dallas, Texas en hij stierf aan de gevolgen van acute myeloïde leukemie, een vorm van bloedkanker.

Hij was op dat moment bezig met de opnames van het tweede seizoen van de “Dallas” reboot (Joepie 30 december 1979).

Kan een afbeelding zijn van 1 persoon en tekst

Bericht opnieuw plannen

Nu plaatsen

45 jaar geleden, oprichting van de Antwerpse groep Scooter on the road.

Al vlug verkorte ze hun naam naar gewoon Scooter.

In 1981 bracht de band de singles “Tattoo Turkey” en “Peppermint Girl” uit.

Wegens terminale ziekte werd gitarist Jan Fraeyman vervangen door Bert Decorte (van The Misters).

Kort na het verschijnen van hun debuutalbum One by One (1981) overleed gitarist Jan Fraeyman.

Scooter scoorde een megahit in België met “You” (“Don’t believe in number one”), een nummer van hun debuut One by One.

Daarmee wonnen ze in 1981 de jaarlijkse, door Radio 2 uitgereikte prijs, Zomerhit.

Het album One by One werd geproduceerd door de drummer van de band, Herwig Duchateau, die later succes oogstte als producer van bands als The Bet, Schmutz, Won Ton Ton en The Machines.

Scooter bracht, nadat Bert Decorte de groep had verlaten, nog twee albums uit met Jan Verheyen als gitarist: Charm en Oblivion met Amerikaans klinkende nummers als “Will I Ever Recover From You” (1982), “Stand Out” (1982) en “Minute by minute” (1983).

In 1982, kort na het uitbrengen van Charm, verliet keyboardspeler Pit Verlinde de band.