Tag: Madonna

45 jaar geleden, zelfs Madonna is niet volmaakt

Madonna’s eerste 4 albums werden door Sire als dochteronderneming van Warner Bros uitgebracht.

‘Erotica’ is in 1992 de eerste plaat op haar eigen nieuwe Maverick-label.

In de herfst van 1985 staat de “Queen of Pop” hoog in de hitlijsten met ‘Dress You Up’, de 5de en laatste single uit de lp ‘Like A Virgin’.

Het nummer werd als laatste toegevoegd aan de plaat.

De tekst is geschreven door Andrea LaRusso en Peggy Stanziale.

Producer Nile Rodgers zag het aanvankelijk niet zitten om er (in de korte resterende tijd) muziek op te zetten, maar Madge drong erop aan.

‘Dress You Up’ werd Madonna’s 6de opeenvolgende top 5-hit in de VS. In zowel de Billboard Hot 100, de Britse top 40, Ultratop als de Nederlandse Single Top 100 stond ze ermee op n°5.

Madonna werkt al een tijdje aan de verfilming van het boek The Impossible Lives Of Greta Wells van Andrew Sean Green. De film, die als titel Loved meekreeg, zal ze ook zelf regisseren.

Daarnaast staat ook Taking Flight, een biopic over balletdanser Michael DePrince, in de steigers.

‘Het laatste album van Madonna stamt uit 2019, het door critici als ‘eclectisch’ bestempelde Madam X.

In Vlaanderen en Nederland leverde het album geen hits op, maar met de leadsingle ‘Medellín’ verzorgde ze een spectaculair optreden samen met een aantal hologrammen van zichzelf en de Colombiaanse zanger/rapper Maluma tijdens de Billboard Music Awards.

In Amerika bereikte de singles ‘Medellin’, ‘Crave’ en ‘I Don’t Search I Find’ wel allemaal de eerste plaats in de in de Billboard Dance Chart.

Hiermee komt haar totaal van n°1-singles (in diverse Billboard-charts) op een record van 50 stuks.

Madonna werd zo ook de enige artiest(e) die in opeenvolgende 5 decennia op nummer 1 stond.

Dit jaar bracht ze het album Veronica Electronica uit, een remixalbum en uitgebracht op 25 juli 2025.

Veertig jaar geleden, werd de Amerikaanse pop- en rockmuziek het middelpunt van een verhitte cultuurstrijd.

Een groep invloedrijke vrouwen in Washington D.C., richtte het Parents Music Resource Center (PMRC) op.

Onder leiding van Tipper Gore, de toenmalige vrouw van senator Al Gore, openden ze de aanval op wat ze zagen als de verderfelijke invloed van popsongs op de jeugd.

Ze waren bezorgd over teksten die volgens hen geweld, drugsgebruik, seksuele losbandigheid en het occulte verheerlijkten.

Om hun punt kracht bij te zetten, stelde de PMRC de beruchte “Filthy Fifteen” samen, een lijst van vijftien nummers die zij als de meest aanstootgevende voorbeelden zagen.

De volledige “Filthy Fifteen” lijst was als volgt:

Prince – “Darling Nikki” (Reden: Seks/Masturbatie)

Sheena Easton – “Sugar Walls” (Reden: Seks)

Judas Priest – “Eat Me Alive” (Reden: Seks/Geweld)

Vanity – “Strap On ‘Robbie Baby'” (Reden: Seks)

Mötley Crüe – “Bastard” (Reden: Geweld/Taalgebruik)

AC/DC – “Let Me Put My Love Into You” (Reden: Seks)

Twisted Sister – “We’re Not Gonna Take It” (Reden: Geweld)

Madonna – “Dress You Up” (Reden: Seks)

W.A.S.P. – “Animal (Fuck Like a Beast)” (Reden: Seks/Taalgebruik/Geweld)

Def Leppard – “High ‘n’ Dry (Saturday Night)” (Reden: Drugs- en alcoholgebruik)

Mercyful Fate – “Into the Coven” (Reden: Occultisme)

Black Sabbath – “Trashed” (Reden: Drugs- en alcoholgebruik)

Mary Jane Girls – “In My House” (Reden: Seks)

Venom – “Possessed” (Reden: Occultisme)

Cyndi Lauper – “She Bop” (Reden: Seks/Masturbatie)

De lobby van de PMRC was zo succesvol dat het leidde tot een hoorzitting in de Amerikaanse Senaat op 19 september 1985.

Hier kreeg de campagne een krachtig en onverwacht tegengeluid van drie muzikanten: folkzanger John Denver, en de rockiconen Frank Zappa en Dee Snider.

Frank Zappa, gewapend met zijn intellect en scherpe tong, noemde het voorstel van de PMRC “een ondoordacht stuk nonsens” en een gevaarlijke eerste stap richting censuur die de vrijheid van meningsuiting zou ondermijnen.

Hij waarschuwde dat vage labels artiesten zouden stigmatiseren en de creativiteit zouden smoren.

Dee Snider, de frontman van Twisted Sister, was misschien wel de grootste verrassing.

De senatoren verwachtten een rebelse en onverstaanbare rocker, maar kregen te maken met een welbespraakte man die zijn teksten met verve verdedigde.

Hij legde uit dat “We’re Not Gonna Take It” een universeel protestlied was en dat de als gewelddadig bestempelde videoclip pure, op tekenfilms gebaseerde, slapstick was.

Hij beschuldigde de PMRC van het verkeerd interpreteren van zijn werk, zoals bij het nummer “Under the Blade”, dat niet over sadomasochisme ging, maar over de angst voor een operatie.

Ondanks de indrukwekkende getuigenissen van de artiesten, zwichtte de platenindustrie uiteindelijk voor de druk.

In plaats van een gedetailleerd ratingsysteem, kwamen ze overeen om vrijwillig de bekende “Parental Advisory: Explicit Lyrics” sticker op albums met expliciete inhoud te plakken.

45 jaar geleden, Rose Royce met hun nummer Love Don’t Live Here Anymore.

Het nummer Love Don’t Live Here Anymore is geschreven door Miles Gregory.

Het werd geproduceerd door de voormalige Motown-songwriter en producer Norman Whitfield voor Whitfield Records.

De leadzang werd gezongen door Gwen Dickey en het nummer werd uitgebracht als de tweede single van hun derde studioalbum Rose Royce III: Strikes Again.

Het nummer bereikte de nummer 32 positie op de Billboard Hot 100 en de nummer 2 positie op de R&B Singles chart in de Verenigde Staten.

Het nummer werd ook een hit in het Verenigd Koninkrijk, waar het de nummer 3 positie bereikte op de UK Singles Chart.

In Vlaanderen was het nummer goed voor achttiende plaats in de Brt Top 30.

In Nederland bereikte het nummer de tiende plaats in de Nederlandse Top 40.

Het nummer gaat over een verbroken relatie en het gevoel van leegte en eenzaamheid dat daarbij hoort.

Het nummer wordt gekenmerkt door een melancholische melodie, een emotionele zang en een dramatisch strijkersarrangement.

Het nummer is meerdere keren gecoverd door andere artiesten, waaronder Madonna, Jimmy Nail, Joe Cocker en Seal.

Gisteren nog vandaag

zangeres Gwen Dickey verlaat de groep Rose Royce (Joepie 11 mei 1980).

Gisteren nog vandaag

40 jaar geleden, Blanke Madonna vecht tegen zwarte dj’s.

Madonna werd geboren als Madonna Louise Ciccone op 16 augustus 1958 in Bay City, Michigan, en verhuisde in 1978 naar New York om een carrière in de moderne dans na te streven.

Het nummer Lucky Star mag gezien worden als haar eerste grote hit en was haar derde single en is ook terug te vinden op haar titelloze debuutalbum uit 1983.

Het nummer werd geschreven door Madonna zelf, met de bedoeling dat haar vriend Mark Kamins, de resident-dj van de club Danceteria, het zou draaien in zijn sets.

Madonna had al eerder met Kamins samengewerkt aan haar eerste single Everybody, die in 1982 werd uitgebracht door Sire Records.

Voor de opname van haar debuutalbum besloot Madonna echter om met Warner-producer Reggie Lucas te werken, die ook het nummer Borderline schreef.

Maar er ontstonden problemen tussen Madonna en Lucas, en hij verliet uiteindelijk het project.

Toen riep Madonna haar vriendje John “Jellybean” Benitez erbij om aan de overige nummers te werken.

Benitez remixte onder andere Lucky Star en gaf het een meer poppy geluid.

De tekst van Lucky Star is een dubbelzinnigheid die een geliefde vergelijkt met de sterren aan de hemel.

Het bereikte de vierde plaats op de Billboard Hot 100, waarmee het Madonna’s eerste topvijfhit in de VS werd.

Het stond ook op nummer één op de Hot Dance Club Play-lijst en op nummer veertien op de Hot R&B/Hip-Hop Songs-lijst.

In het Verenigd Koninkrijk haalde het nummer de veertiende plaats.

In Vlaanderen bereikte het nummer de vijfentwintigste plaats in de Joepie Top 30, maar niet terug te vinden in Brt Top 30 of in de Nederlandse Top 40.

De videoclip voor Lucky Star werd geregisseerd door Arthur Pierson en toont Madonna dansend voor een witte achtergrond, gekleed in een zwart topje, een zwarte rok en veel sieraden.

Ze wordt vergezeld door twee mannelijke dansers, haar broer Christopher Ciccone en Erika Belle.

De clip was een van de eerste die Madonna’s kenmerkende stijl liet zien, die veel jonge meisjes inspireerde om haar na te bootsen.

Lucky Star was ook een vast onderdeel van Madonna’s liveoptredens. Ze zong het nummer tijdens haar eerste tournee The Virgin Tour in 1985, waarbij ze een sterrenhemel als decor gebruikte.

Ze zong het ook tijdens haar Who’s That Girl World Tour in 1987, waarbij ze een medley maakte met Holiday.

In 2001 zong ze een akoestische versie van Lucky Star tijdens haar Drowned World Tour, waarbij ze het nummer combineerde met Don McLean’s American Pie.

In 2008 zong ze een remixversie van Lucky Star tijdens haar Sticky & Sweet Tour, waarbij ze het nummer vermengde met Give It 2 Me.

In haar huidige “greatest hits” tournee staat het nummer niet op haar setlist.

Siedah Garrett, ik stond thuis te koken en toen had ik Michael Jackson opeens aan de lijn (Joepie 28 augustus 1988)

In 1984 bereikte Garrett voor het eerst de hitlijsten met het duet “Don’t Look Any Further” gezongen samen met Dennis Edwards.
In de paar jaar die daar op volgden had ze enkele bescheiden successen met singles als “Curves”, “Do You Want It Right Now” en “Everchanging Times”.
In datzelfde jaar werkt ze ook samen met Tom Brown voor zijn laatste album Tommy Gun voor de platenfirma Arista Records
In 1987 kreeg ze bekendheid door haar samenwerking met Michael Jackson op het album Bad.
Voor dit album schreef ze samen met Glen Ballard de single Man In The Mirror, dat onder andere in de Verenigde Staten een nummer 1 hit werd.
Ook is ze als achtergrondzangeres op dit nummer te horen.
Daarnaast zong ze met Michael het duet I Just Can’t Stop Loving You, een nummer1 hit in de V.S., het Verenigd Koninkrijk, Nederland en België.
Tijdens Jacksons Dangerous World Tour was Garrett een van de achtergrondzangeressen.
Garrett is ook te horen als achtergrondzangeres op verschillende Madonna-nummers waaronder True Blue en Who’s That Girl, en tijdens Madonna’s Re-Invention Tour.
Verder is ze achtergrondzangeres op nummers van onder anderen Donna Summer, Nick Kamen, Boz Scaggs, Michael McDonald, Santana, Anastacia.
Rond 1997 was Garrett korte tijd zangeres van de Britse acid jazz-band Brand New Heavies, waarmee ze het album Shelter opnam.
Na haar vertrek bij deze band, heeft Garett zich weer gericht op haar solowerk en het schrijven van nummers voor anderen.
In 2007 werd Garrett genomineerd voor een Oscar, voor het nummer “Love You I Do” voor de film Dreamgirls.
In 2008 won ze voor dit nummer een Grammy Award. (diverse bronnen en Wikipedia)