Gwen Dickey, zangeres van de Amerikaanse groep Rose Royce (Muziek Expres januari 1979)

45 jaar geleden, Rose Royce met hun nummer Love Don’t Live Here Anymore.

Het nummer Love Don’t Live Here Anymore is geschreven door Miles Gregory.

Het werd geproduceerd door de voormalige Motown-songwriter en producer Norman Whitfield voor Whitfield Records.

De leadzang werd gezongen door Gwen Dickey en het nummer werd uitgebracht als de tweede single van hun derde studioalbum Rose Royce III: Strikes Again.

Het nummer bereikte de nummer 32 positie op de Billboard Hot 100 en de nummer 2 positie op de R&B Singles chart in de Verenigde Staten.

Het nummer werd ook een hit in het Verenigd Koninkrijk, waar het de nummer 3 positie bereikte op de UK Singles Chart.

In Vlaanderen was het nummer goed voor achttiende plaats in de Brt Top 30.

In Nederland bereikte het nummer de tiende plaats in de Nederlandse Top 40.

Het nummer gaat over een verbroken relatie en het gevoel van leegte en eenzaamheid dat daarbij hoort.

Het nummer wordt gekenmerkt door een melancholische melodie, een emotionele zang en een dramatisch strijkersarrangement.

Het nummer is meerdere keren gecoverd door andere artiesten, waaronder Madonna, Jimmy Nail, Joe Cocker en Seal.

Gisteren nog vandaag

zangeres Gwen Dickey verlaat de groep Rose Royce (Joepie 11 mei 1980).

Gisteren nog vandaag

Het grote S’Express interview (Joepie 12 juni 1988)

Zowel in de Brt Top 30 als in de Nederlandse Top 40 bereikte het nummer de tweede plaats in de hitparade.

De groep is opgericht door de producers Mark Moore en Pascal Gabriel.

De andere leden waren Jocasta, Mark D, Linda Love en Michellé

De samplers die we horen in het nummer zijn vooral afkomstig van het nummer Is It Love You’re After van Rose Royce uit 1979 en I Got The Hots For You van TZ uit 1983.

Het nummer maakte ook prominent gebruik van de zin Drop that ghetto blaster uit het nummer Tales of Taboo uit 1986, van de Amerikaanse performancekunstenaar, muzikant en dichter Karen Finley.

In 1988 werkte Karen Finley trouwens ook samen met Sinéad O’Connor en dit voor de single Jump In The River.

De opvolger voor hun hit Theme from S’Express, was de single Superfly Guy en was in Vlaanderen goed voor een achtste plaats in de Brt Top 30.

In Nederland kwam de single niet verder dan de zesentwintigste plaats in de Top 40.

De derde single Hey Music Love was alleen een hit in hun thuisland en Ierland.

De groep bleef actief tot en met 1991.