40 jaar geleden, The Bride, Sting betoverd door Jennifer Beals

Het klassieke horrorverhaal van Frankenstein kreeg in 1985 een opmerkelijke herwerking in de film ‘The Bride’ van regisseur Franc Roddam.

Het verhaal pikt de draad op waar het origineel eindigt. Baron Frankenstein, gespeeld door popster Sting, schept een perfecte vrouw, Eva.

De rol van Eva werd vertolkt door Jennifer Beals, die toen razend populair was na haar doorbraak in “Flashdance”.

In tegenstelling tot het oorspronkelijke verhaal, krijgt de bruid hier een eigen wil.

Ze wijst haar monsterlijke ‘partner’ (gespeeld door Clancy Brown) onmiddellijk af, waarna hij op de vlucht slaat.

Wat volgt is een dubbel verhaal: terwijl Frankenstein zijn creatie opvoedt tot de ideale vrouw en hopeloos verliefd op haar wordt, trekt het verstoten monster de wereld in.

Daar vindt hij onverwachte vriendschap bij een dwerg, Rinaldo, een rol van David Rappaport.

De film, met verder nog bekende namen als Geraldine Page en Cary Elwes, ging op 16 augustus 1985 in de Verenigde Staten in première.

De hoge verwachtingen werden echter niet ingelost. “The Bride” was een financiële flop, met een opbrengst van slechts 3,6 miljoen dollar tegenover een budget van 13 miljoen.

Ook de critici waren niet mals; de film werd vaak omschreven als traag en onsamenhangend, en de acteerprestatie van Sting werd niet altijd even warm onthaald.

Ondanks de koude ontvangst heeft “The Bride” door de jaren heen toch een zekere cultstatus verworven, gewaardeerd om zijn unieke visuele stijl en de ambitieuze poging om een feministische draai te geven aan het legendarische monsterverhaal.

Vandaag 40 jaar geleden, Julien Clerc stapt in het huwelijksbootje met Virginie Couperie Eiffel.

Voordat zanger Julien Clerc zijn jawoord gaf aan Virginie Coupérie-Eiffel, deelde hij zijn leven met de Franse actrice Miou-Miou.

Samen kregen ze op 19 april 1978 een dochter, Jeanne Herry, die later zelf een succesvolle carrière als filmmaker en actrice zou uitbouwen.

Een nieuwe fase in zijn leven begon toen hij Virginie Coupérie-Eiffel ontmoette. De vonk sloeg over toen de zanger een paard kwam kopen bij Virginie, die op dat moment een professionele jumpingruiter was en een afstammelinge van de beroemde Gustave Eiffel.

Het koppel trouwde op 14 september 1985 op haar landgoed in de Gironde.

Hun gezin breidde zich uit met de komst van dochter Vanille, drie jaar na hun huwelijk, en zoon Barnabé, die in 1995 werd geboren.

Hun leven samen inspireerde Clerc tot een van zijn grootste hits, “Fais-moi une place” (1990), een nummer waarvoor hij zelf de muziek componeerde.

Hoewel de tekst door Françoise Hardy werd geschreven, wordt het nummer beschouwd als zijn muzikale verklaring aan Virginie, een vraag om een plek in haar wereld van rust en paarden.

Na een huwelijk van 22 jaar ging het paar in 2007 uit elkaar.

Na de scheiding gingen beiden hun eigen weg. Virginie Coupérie-Eiffel bouwde een carrière uit als verslaggeefster voor paardensportevenementen bij France Télévisions.

Voor haar verdiensten werd ze in 2013 benoemd tot Ridder in de Nationale Orde van Verdienste.

Julien Clerc vond opnieuw de liefde bij romanschrijfster Hélène Grémillon, met wie hij in 2012 trouwde. Zij hadden voor hun huwelijk al een zoon gekregen, Léonard.

Julio Iglesias zoekt troost onder Spaanse zon (Joepie 25 september 1983)

Julio Iglesias trouwde twee keer en heeft negen kinderen bij drie verschillende vrouwen.

Zijn eerste huwelijk was met de Spaanse journaliste Isabel Preysler, met wie hij drie kinderen kreeg, namelijk Chabeli Iglesias, Julio José Iglesias en Enrique Iglesias.

Ze leerde elkaar kennen in 1970 tijdens haar eerste interview voor het weekblad Hola.

Het interview ging over het einde van zijn voetbalcarrière en het begin van zijn muzikale carrière.

Ze trouwden op 29 januari 1971 en enkele maanden later, op 3 september 1971, kreeg het koppel hun eerste kind, namelijk María Isabel “Chábeli” Iglesias Preysler. Ze zou later, net als haar moeder, journalist worden en had in de jaren 90 een eigen tv-programma, El Show de Chábeli.

Het huwelijk eindigde na bijna acht jaar, maar tijdens dit huwelijk had hij een kortstondige relatie met de Portugese danseres (andere bronnen beweren stewardess) Maria Edite Santos.

Julio Iglesias ontkende jarenlang deze relatie.

Meer nog, volgens Maria Edite Santos, is Julio Iglesias de vader van haar zoon Javier.

Julio Iglesias, ontkende dit verhaal en weigerde steeds een DNA-test.

Het zou duren tot 2019, toen de rechtbank oordeelde dat Julio Iglesias wel de biologische vader is.

Isabel Preysler, trouwde op 23 maart 1980 met markies Carlos Falcó y Fernández de Córdoba. Het koppel kreeg een dochter, Tamara Isabel Falcó, die later ook een tv-beroemdheid is geworden. Na de dood van haar vader in 2020, gestorven door Covid, kreeg ze de titel van markiezin de Griñón.

Het huwelijk met markies Carlos Falcó eindigde in 1985.

Isabel Preysler trouwde daarna met Miguel Boyer, een Spaanse Socialistische politicus en ex-minister.

Samen kregen ze een dochter, Ana Isabel Boyer. Vandaag is Ana Isabel Boyer een media influencer en getrouwd met de beroemde tennisser Fernando Verdasco.

Verdasco won in zijn carrière 7 ATP-titels, speelde de halve finale op de Australian Open van 2009 en haalde dat jaar de 7e plaats op de ATP-ranking.

Het huwelijk duurde tot aan de dood van Miguel Boyer, ten gevolge van een longembolie op 29 september 2014.

Isabel Preysler had vanaf 2015 een relatie met de Peruaanse schrijver en Nobelprijswinnaar voor literatuur Mario Vargas Llosa.

Deze relatie eindigde in 2022.

Terug nu naar Julio Iglesias en zijn tweede huwelijk met de 23 jaar jongere Nederlandse model Miranda Rijnsburger, met wie hij vijf kinderen kreeg: Miguel, Rodrigo, Cristina, Victoria en Guillermo.

Ze trouwden in 2010, na twintig jaar samen te zijn geweest.

Julio beschouwt Miranda als de liefde van zijn leven en de moeder van zijn gezin.

Een week geleden, voor zijn tachtigste verjaardag, verscheen er een artikel in het Spaanse tijdschrift Hola. In dat artikel verklaarde Miranda Rijnsburger haar liefde voor haar man en dat ze tijdens hun relatie van 33 jaar een prachtige familie hebben gecreëerd met vijf lieve kinderen.

Volgens Rijnsburger is Iglesias ‘de reden van haar geluk’.

Het gezin woont tegenwoordig in de Dominicaanse Republiek.

Vandaag 45 jaar geleden, première van de Nederlandse film “Het jaar van de kreeft”

Met in de hoofdrollen Willeke van Ammelrooy en Rutger Hauer.

De regie was in handen van Herbert Curiel.

De Vlaamse schrijver Hugo Claus verhuisde in maart 1970 naar Amsterdam.

Hier ontmoette hij actrice Kitty Courbois met wie hij tot 1971 een stormachtige verhouding had.

Courbois verliet de schrijver en na de breuk verwerkte Claus zijn ervaringen in de roman Het jaar van de kreeft.

Anders dan in de film sterft Toni in het boek aan kanker (‘cancer’ en ‘krebs’, respectievelijk het Engelse en Duitse woord voor kreeft, betekent in die talen ook kanker).

In de film ligt de nadruk op de eigenschappen van het sterrenbeeld van Toni, Kreeft.

Aanvankelijk was het de bedoeling dat Rijk de Gooyer de rol van Pierre zou spelen.

Hij had daarvoor in ieder geval de juiste leeftijd.

Maar De Gooyer weigerde de hoofdrol.

Hij was een liefhebber van de meeste boeken van Claus, maar vond Het jaar van de Kreeft op het niveau van een keukenmeidenroman, daarbij zag hij ook weinig in de samenwerking met de hem onbekende regisseur Herbert Curiel.

Rutger Hauer nam de rol over, al was hij eigenlijk te jong.

‘Sex, dood, tranen staan ruim gedoseerd in dit verhaal van psychische verwarring.

Het jaar van de kreeft is het liefdesverhaal tussen een geslaagde man van de wereld, Pierre, en Toni, een kapster in het revue-wezen, of wat daarvoor door gaat.

Zij is geen schoonheid, maar haar onvolkomenheden ontroeren Pierre juist.

Zij wekte verdriet in hem, tederheid, en tegelijkertijd was zij een vreemdelinge waarvan de eigengereide geslotenheid hem ergerde en verwarde.

Al gauw blijkt dat Toni in seksueel opzicht frigide is.

Ze herinnert zich slechts één keer klaargekomen te zijn, toen haar echtgenoot, Karel, haar ontmaagdde.

Maar goed, het is dus niet alleen seks geblazen, maar ook Allesverslindende Liefde.’ – Gerrit Komrij in Vrij Nederland

Vandaag 45 jaar geleden, première van de Nederlandse film Het jaar van de kreeft
Vandaag 45 jaar geleden, première van de Nederlandse film “Het jaar van de kreeft”

35 jaar geleden, Sandra Reemer met haar single Fly Like an Angel (Story 10 september 1985)

Op televisie werd Sandra Reemer bij het grote publiek bekend als presentatrice van populaire programma’s als “Sterrenslag” en “Showmasters”.

In de show “Wedden dat?” was ze in de jaren 80 en 90 de assistente van Jos Brink.

Daarna presenteerde ze bij RTL4 nog verschillende programma’s. In de tussentijd bleef ze zingen, al bleven de grote hits uit.

In 1996 bracht ze nog een nieuw Nederlandstalig album uit, met als titel “Natuurlijk”.

Hoewel de plaat lovende recensies kreeg, werd ze geen verkoop succes.

Sinds 2000 vormde Reemer met Marga Bult en Maggie MacNeal het trio The Dutch Diva’s

Reemer is overleden op 6 Juni 2017 aan de gevolgen van borstkanker.

De ziekte werd twee jaar geleden bij haar vastgesteld.

Jos Brink was toen bijna al 10 jaar dood (overleden op 17 augustus 2007). (diversen bronnen, Ellen Maerevoet, Wikipedia en Story van 10 september 1985)

35 jaar geleden, Sandra Reemer met haar single Fly Like an Angel (Story 10 september 1985)
35 jaar geleden, Sandra Reemer met haar single Fly Like an Angel (Story 10 september 1985)