Burt Blanca, geboren als Norbert Blancke op 6 augustus 1944 in Neder-Over-Heembeek, wordt beschouwd als een van de absolute grondleggers van de rock-‘n-roll in België.

Zijn muzikale reis begon nochtans klassiek; als jong kind volgde hij lessen aan het conservatorium op de accordeon en klarinet.

Die wereld veranderde echter volledig toen hij de Amerikaanse rock-‘n-roll ontdekte.

Geïnspireerd door iconen als Elvis Presley en Bill Haley ruilde hij zijn klassieke instrumenten in voor een gitaar.

In de vroege jaren 60 vormde hij zijn band The King Creoles.

Ze maakten furore met instrumentale nummers die sterk deden denken aan de stijl van The Shadows en The Ventures.

Blanca stond al snel bekend om zijn virtuoze spel op de Fender Stratocaster, wat hem in eigen land de bijnaam de Belgische Elvis opleverde.

Wat zijn carrière echter uniek maakte, was zijn enorme succes over de taalgrens.

In 1961 werd zijn talent opgemerkt door het grote Franse label Pathé-Marconi.

Hij verhuisde naar Parijs, speelde in de legendarische club Golf Drouot en deelde in 1962 het podium van de Olympia met internationale grootheden zoals Gene Vincent.

Toen de muzikale trends in de jaren zeventig veranderden, bleef Blanca trouw aan zijn wortels.

Hij nam in dat decennium verscheidene rock-‘n-roll-albums op met zijn eigen versies van bekende songs uit het genre.

Zijn status als gerespecteerd muzikant werd bevestigd door de artiesten voor wie hij het voorprogramma mocht verzorgen.

Dit waren niet de minsten: hij opende voor legendes als Chuck Berry, Jerry Lee Lewis, Bill Haley, Gary Glitter en de Frans-Belgische rocker Johnny Hallyday.

De jaren tachtig brachten een enorme commerciële heropleving. In het begin van dit decennium ging Burt Blanca een samenwerking aan met Lou Deprijck, de producer achter Plastic Bertrand en Two Man Sound.

Dit resulteerde in de single Touche Pas à Mon R.N.R., waarmee hij de hitlijsten veroverde.

Maar daar bleef het niet bij. In 1983 richtte hij de band The Klaxons op.

Samen met zijn vrienden Jean-Marie Troisfontaine en Roger Verbestel schreef hij de megahit Clap, Clap Sound.

Het nummer werd een fenomenaal succes en haalde in verscheidene landen de top van de hitparade.

In Zuid-Afrika stond de single maar liefst 25 weken op nummer 1.

Het leverde hen verscheidene keren platina en zelfs diamant op.

Ook in het nieuwe millennium bleef hij actief en veelzijdig.

In januari 2004 maakte hij een uitstapje naar televisie door deel te nemen aan de opnamen van de populaire VTM-serie Familie.

Datzelfde jaar was ook op muzikaal vlak bijzonder: in juni 2004 gaf hij opnieuw een concert in de Olympia in Parijs en vierde hij zijn 45-jarige carrière met een optreden in de Ancienne Belgique.

Burt Blanca, inmiddels Ridder in de Orde van Leopold II, blijft de geschiedenis ingaan als de man die de elektrische gitaar in België populariseerde, internationale successen boekte van Parijs tot Zuid-Afrika, en zijn hele leven in dienst stelde van de rock-‘n-roll.

Vandaag, is het exact 35 jaar geleden dat Lynn Wesenbeek, een van Vlaanderens bekendste mediapersoonlijkheden, in het huwelijksbootje stapte met advocaat en voormalig liberaal politicus Geert Versnick.

Samen kregen ze twee dochters, onder wie actrice Lauren Versnick.

Hoewel het koppel in 2001 uit elkaar ging, hebben ze altijd een vriendschappelijke band behouden.

De carrière van Lynn Wesenbeek, geboren in Brasschaat in 1962, werd gelanceerd toen ze in 1987 tot Miss België werd gekroond.

Haar overwinning was de perfecte springplank naar de televisiewereld.

In 1989, bij het opstarten van VTM, werd ze een van de eerste en meest geliefde omroepsters van de zender.

Gedurende 23 jaar was ze een vast gezicht op het scherm en presenteerde ze succesvolle programma’s als “Miss België”, “Royalty” en “De Exclusieve”.

Na haar vertrek bij VTM in 2012 bleef Wesenbeek niet stilzitten.

Ze begon een nieuwe fase als freelance journaliste en moderator en maakte zelfs een opmerkelijke zijstap naar het bedrijfsleven door in 2015 mede de Belgische Federatie voor Robotica op te richten.

In 2018 keerde ze terug naar haar oude liefde, de televisie, als presentatrice van het interviewprogramma “Z-Talk” op Kanaal Z.

In datzelfde jaar schreef ze samen met Kris Colpaert het boek “50 Tinten Wijs”, waarvoor ze tal van bekende leeftijdsgenoten interviewde over het leven na vijftig.

Een volgende verrassende wending kwam er in 2019, toen ze de politieke arena betrad als lijstduwer voor Open Vld bij de Europese verkiezingen.

Ze zette haar televisiewerk op pauze en behaalde een indrukwekkend aantal van ruim 53.000 voorkeurstemmen, wat net niet voldoende was voor een zetel.

Haar politieke engagement kreeg een vervolg toen ze in 2020 door haar partij werd aangesteld als lid van de raad van bestuur van de VRT.

Recentelijk heeft Lynn Wesenbeek een nieuwe, creatieve passie omarmd.

In 2025 richtte ze Studio Saudade op, een project waarmee ze haar zelfgemaakte keramieken hoofden als designobjecten verkoopt, en zo opnieuw een nieuw hoofdstuk aan haar veelzijdige carrière toevoegt.

Gisteren nog vandaag

35 jaar geleden, Hugo Van Den Berghe, pannellid in de Wies Andersen Show.

Hugo Van den Berghe, geboren op 19 juni 1943 in het Oost-Vlaamse Wetteren, zette zijn eerste stappen in de acteerwereld al op jonge leeftijd.

In 1958 sloot hij zich aan bij het liefhebberstoneel ‘Vrank en Vrij’ in zijn geboortedorp.

Zijn talent bleek al vroeg, want nog tijdens zijn theateropleiding aan het conservatorium van Gent presenteerde de toen achttienjarige Van den Berghe het jongerenprogramma ‘Tienerklanken’ (1961-1965).

Na zijn studies debuteerde hij professioneel in ‘De Kleine Johannes’ bij Toneel Vandaag in Brussel.

Opmerkelijk genoeg volgde hij er vrijwel meteen zijn mentor Rudi Van Vlaenderen op als directeur en speelde hij mee in de geruchtmakende productie ‘Thyestes’ van Hugo Claus.

Toch verliet hij Brussel na een jaar voor het Nederlands Toneel Gent (NTG).

Die overstap bleek bepalend, want daar leerde hij niet alleen zijn echtgenote Blanka Heirman kennen, maar bouwde hij ook een indrukwekkende carrière uit.

Zijn talent werd er bekroond met de Oscar De Gruyter-prijs voor zijn rol in ‘Nooit te bereiken’ van Simon Gray.

Als regisseur bij het NTG toonde Van den Berghe een duidelijke voorliefde voor het werk van Cyriel Buysse; maar liefst drie van zijn eerste vier regies waren stukken van deze auteur.

“Ik ben begonnen via zijn meest bekende stuk, ‘Het gezin Van Paemel’, en nadien ben ik hem grondig gaan lezen en ik moet zeggen: ik had daar heel veel binding mee,” lichtte hij die keuze ooit toe.

Zijn regiewerk strekte zich ook uit tot televisie, met onder meer het tv-feuilleton ‘Het gezin van Paemel’ in 1978.

Naast het regisseren bleef hij zelf een gevierd acteur en speelde hij bijvoorbeeld de glansrijke hoofdrol van Dore Maersschalck in “Daar is een mens verdronken” (1983).

Zijn visie als NTG-directeur was helder, zoals bleek uit zijn ‘beginselverklaring’: “Het NTG richt zich ondubbelzinnig naar een jong publiek.

Dit wil zeggen: een publiek dat zich jong voelt, dat openstaat voor de trilling van de tijd, voor vernieuwing, voor avontuur, voor vers talent, voor ongewone visies.

Een publiek dat niet blind is voor wat gebeurt op deze planeet en daarom niet kan zonder de zuurstof van de allesrelativerende humor, ironie en zelfspot.”

Zelfs tijdens zijn drukke directeurschap bij het NTG bleef Van den Berghe een bekend gezicht op televisie.

Op uitnodiging van collega-acteur en VTM-programmadirecteur Mike Verdrengh presenteerde hij programma’s als ‘Sanseveria’ en ‘Kort Vlaams’.

In 1990 nam hij met een rol in ‘Elektra’, geregisseerd door Dirk Tanghe, voor lange tijd afscheid van het theater.

Hij bleef echter zeer actief op het kleine scherm, met rollen in populaire series als ‘Familie’, ‘Flikken’, ‘Recht op Recht’, ‘Spoed’ en ‘Dirk Tanghe’, en bleef ook regisseren voor televisie.

Jarenlang meed hij het schouwburgpodium, tot actrice Chris Lomme hem in 2005 kon overtuigen om terug te keren in het stuk ‘Het licht in de ogen’.

Na een herseninfarct, waar hij redelijk goed van herstelde, vond hij rust in De Haan, waar hij met zijn vrouw naast Koen Crucke woonde.

Toch bleef de passie voor het podium trekken. “Ik kan het acteren niet laten en ik ben zeer blij dat ik het weer doe,” vertelde hij eind 2012 in De Gentenaar.

“Straks kan ik weer op de grote scène staan in Platonov. Ik voel dat ik weer onder de mensen ben.

Na mijn herseninfarct doet dit deugd.” Hij voegde de daad bij het woord en was in 2014 ook nog te zien als bisschop in de film ‘Café Derby’.

De laatste jaren van zijn leven ging zijn gezondheid achteruit.

Acteur en regisseur Hugo Van den Berghe overleed uiteindelijk op 23 februari 2020 op 76-jarige leeftijd in zijn woonplaats De Haan.

Kan een afbeelding zijn van 3 mensen en tekst

Vlaamse radiomaker Peter van Dam, geboren als Peter Nijdens, is de stem van Vtm

Peter van Dam was een radio-icoon wiens carrière leest als een avonturenroman. Zijn verhaal begon in 1972 op zee aan boord van de MV Mi Amigo, waar hij als dj Peter Brian te horen was voor zeezenders als Radio Caroline, Radio Atlantis en Radio Mi Amigo.

Zijn piratenbestaan werd in 1975 abrupt onderbroken toen de Belgische politie het zendschip binnenviel.

Van Dam werd opgepakt en zat zeven dagen in de cel, maar keerde direct daarna terug naar het schip om weer live programma’s te maken.

Eind jaren zeventig verliet hij de zeezenders en maakte hij de overstap naar de Nederlandse publieke omroep.

Op Hilversum 3 werkte hij voor grote zenders als de TROS, AVRO en KRO. Tegelijkertijd werd hij in Vlaanderen een bekende stem als voice-over voor de commerciële zender VTM.

De ondernemer in hem kwam boven in 1997, toen hij medeoprichter was van Radio Flandria.

Omdat kabelradio in België nog verboden was, werd er noodgedwongen uitgezonden vanuit Luxemburg. Het avontuur was echter van korte duur.

Later werkte hij voor diverse stations als NRJ, Radio 192 en Royaal FM.

Zijn bekendste programma, ‘Manneke Pop’, werd een rode draad door het laatste deel van zijn carrière.

Hij zond de show uit via verschillende kanalen, waaronder een eigen webstream.

In de zomermaanden presenteerde hij het programma zelfs vanuit zijn ‘Studio Zeezicht’ op het Griekse eiland Karpathos, waar hij ook het toeristenstation Karpathos FM oprichtte.

In 2016 was de cirkel rond toen hij terugkeerde bij Radio Mi Amigo International.

Peter van Dam overleed op 6 januari 2018 op 65-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker (Story 15 juli 1990)

Vlaamse zanger John Horton, te gast bij Peter Van Dam, bij Radio Amigo (Joepie 23 juli 1975)

Vandaag, 35 jaar geleden, presenteerde de Vlaamse journaliste en televisiepresentatrice Lynn Wesenbeek voor de eerste keer de Nu of nooit Show.

Daarin ging Lynn Wesenbeek al dansend en zingend op zoek naar een “all-round performer” voor VTM.

In het programma zagen we o.a. wijlen Yasmine, Luc Caals en Dieter Troubleyn, maar van de winnaar heeft men nooit meer iets gehoord.

In Nederland heette de show trouwens “Showmasters” en presenteerde Sandra Reemer, ooit assistente van Jos Brink in Wedden Dat?

Lynn Wesenbeek (echte voornaam Linda) werd geboren op 3 november 1962 in Brasschaat.

Wesenbeek studeerde Communicatie aan de UFSIA (nu Universiteit Antwerpen).

Wesenbeek wint de Miss België verkiezing in 1987.

Ze start haar televisiecarrière bij VTM in 1989 als omroepster, waar ze meteen in het oog springt.

Ze presenteert verschillende programma’s, waaronder “Miss België”, “Royalty” en “De Exclusieve”.

Lynn Wesenbeek was getrouwd met Geert Versnick en hebben twee dochters, waaronder actrice Lauren Versnick.

Ze scheidden in 2001.

Wesenbeek verlaat in 212 de VTM na 23 jaar.

Vanaf dan werkte ze als freelance journaliste en moderator.

Vanaf 2018 presenteerde ze het programma “Z-Talk” op Kanaal Z.

Wesenbeek is ook actief als communicatieconsultant en stemcoach.

Gisteren nog vandaag

Vandaag is het ook al tien jaar geleden dat Jos Ghysen is overleden.

Vandaag is het ook al tien jaar geleden dat Jos Ghysen is overleden.
Vandaag is het ook al tien jaar geleden dat Jos Ghysen is overleden.
Vandaag is het ook al tien jaar geleden dat Jos Ghysen is overleden.
Vandaag is het ook al tien jaar geleden dat Jos Ghysen is overleden.

35 jaar geleden, de quiz cijfers en letters op Vtm.

Het programma, dat zijn oorsprong vond in Frankrijk onder de naam ‘Des Chiffres et des Lettres’, werd in Vlaanderen gepresenteerd door Zaki, ook bekend als Jackie Dewaele.

De eerste uitzending vond plaats op 2 februari 1989, wat het een van de eerste programma’s maakte van de toen nieuwe commerciële zender.

‘Cijfers en Letters’ was een spelprogramma dat bestond uit twee onderdelen: een rekenkundig gedeelte en een taalkundig gedeelte, waarbij deelnemers respectievelijk numerieke en taalkundige uitdagingen aangingen.

Het programma genoot populariteit tot het in 1993 van de buis verdween.

Naast Zaki waren Walter De Meyere en Carine Van de Ven betrokken als assistenten voor de cijfer- en letterrondes.

Het programma had ook een jeugdversie met Stany Crets als presentator.

Ondanks dat de televisie-uitzendingen stopten, bleef de interesse in het spel bestaan, wat leidde tot de oprichting van verschillende Cijfers- en Lettersclubs, waarvan sommige tot op heden nog actief zijn.