Foto's, en reportages en voor 95 % niet terug te vinden op Google uit ons ver verleden, over Gent, Vlaanderen, film, muziek, sport, politiek en zoveel meer uit tijdschriften en kranten en jaarboeken. Vanaf de jaren 1900 tot en met gisteren. Meer foto's en artikelen terug te vinden op onze Fb groep Gisteren nog vandaag en de Fb groep Weetjes over popmuziek
Auteur: Patrick De Graeve
Patrick De Graeve is een gepassioneerde blogger die schrijft over zijn ervaringen en inzichten in de wereld van de popmuziek en geschiedenis. Hij is de oprichter en beheerder van de Facebookgroepen Gisteren nog vandaag en Weetjes over Popmuziek, waar hij regelmatig interessante feiten, anekdotes en trivia deelt met andere muziekliefhebbers. Patrick is ook een fervent verzamelaar van tijdschriften, vooral van het populaire Belgische blad Joepie. Hij heeft een volledige collectie vanaf september 1973 tot en met eind december 1989, die hij zorgvuldig bewaart en koestert. Patrick's blog, Gisteren nog vandaag, is een bron van inspiratie en nostalgie voor iedereen die meer wil weten over de geschiedenis van Vlaanderen en dat via oude tijdschriften, foto's, tv-reeksen, films en reclame.
Jaclyn Smith is vooral bekend als Kelly Garrett in de televisieserie Charlie’s Angels.
Ze speelde deze rol van 1976 tot en met 1981 en was de enige vrouwelijke hoofdrolspeelster die in de serie bleef voor de hele duur.
Ze maakte ook een cameo in de films Charlie’s Angels: Full Throttle (2003) en Charlie’s Angels (2019) als hetzelfde personage.
Naast Charlie’s Angels speelde Smith ook in verschillende televisiefilms en miniseries, zoals Jacqueline Bouvier Kennedy (1981), waarvoor ze een Golden Globe-nominatie kreeg, Rage of Angels (1983), The Bourne Identity (1988), Kaleidoscope (1990) en Nightmare in the Daylight (1992).
Ze had ook een terugkerende rol in de dramaserie The District van 2002 tot 2004.
Smith had in 1985 ook haar eigen succesvolle kledinglijn bij Kmart.
Ze is drie keer getrouwd geweest en heeft twee kinderen uit haar derde huwelijk met cameraman Anthony B. Richmond.
In 1989 kreeg ze haar eigen Hollywood Walk of Fame ster.
Haar vierde huwelijk, sinds 1997 is met arts Brad Allen, met wie ze een huidverzorgingslijn heeft gecreëerd en gepromoot.
Smith is geboren op 26 oktober 1945 in Houston, Texas, en is nu 78 jaar oud (poster uit de Joepie 11 februari 1979)
Kruschen Salts was een product dat beweerde rheuma te bestrijden door het bloed te zuiveren en de nieren te stimuleren.
Het bestond uit een mengsel van zes verschillende zouten, waaronder natriumbicarbonaat, magnesiumsulfaat en kaliumchloride.
De reclame beloofde dat een dagelijkse dosis van een theelepel Kruschen Salts in een glas heet water de pijn en de stijfheid van rheuma zou verminderen of zelfs genezen.
Kruschen Salts werd voor het eerst geproduceerd in 1906 in Duitsland door de firma Krusch & Co.
Het product werd al snel populair in Europa en Amerika als een algemeen tonicum voor allerlei kwalen, waaronder rheuma, constipatie, obesitas, huidproblemen en verkoudheid.
Kruschen Salts werd ook gebruikt als een schoonmaakmiddel voor het huis en als een tandpasta.
De reclame voor Kruschen Salts was vaak overdreven en misleidend.
Zo werd er beweerd dat Kruschen Salts het leven kon verlengen, kanker kon voorkomen en zelfs kon helpen bij het afvallen.
Er was echter geen wetenschappelijk bewijs voor deze claims. In feite was Kruschen Salts niets meer dan een laxeermiddel dat tijdelijk een gevoel van welzijn kon geven door het verwijderen van afvalstoffen uit het lichaam.
Kruschen Salts wordt vandaag de dag nog steeds verkocht in sommige landen, zoals Australië, Nieuw-Zeeland en Zuid-Afrika.
Het product heeft echter veel concurrentie gekregen van andere laxeermiddelen en voedingssupplementen die beter gereguleerd zijn.
Bovendien zijn er nu veel effectievere behandelingen voor reumatoïde artritis beschikbaar, zoals ontstekingsremmers, immunosuppressiva en biologische geneesmiddelen.
Het gebruik van Kruschen Salts wordt dan ook niet meer aanbevolen voor reumapatiënten.
Het nummer komt bij ons niet verder dan deze plaats en na vier weken is de single al uit de Hitparade. Meer nog het nummer bereikte zelfs niet de Brt Top 30.
In Nederland bereikt het nummer de vierde plaats in de Top 40.
Frank Boeijen heeft Zwart Wit geschreven naar aanleiding van de moord op Kerwin Duinmeijer op 21 augustus 1983.
De 15-jarige jongen wordt vermoord omdat hij een donkere huidskleur heeft.
Kerwin Duinmeijer loopt met een vriend een snackbar uit, wanneer ze worden aangesproken door een groepje skinheads die de jongens zeggen dat ze geen recht hebben om daar te lopen.
Na een korte woordenwisseling steekt één van de skinheads, de zestienjarige Nico Bodemeijer met op zijn arm “100% White” getatoeëerd, op hem in.
Later verklaart de dader dat Duinmeijer “vies” zou hebben gekeken.
Kerwin Duinmeijer rent daarop naar de Dam en vlucht een taxi in.
De taxichauffeur wil echter geen bloed op de achterbank hebben en sleept hem uit de taxi en zegt dat hij op straat op de ambulance moet wachten.
Bestuurslid Joop Wilkers van de Taxicentrale stelde enkele dagen na de gebeurtenis dat het niet zo is dat chauffeurs mensen moeten of willen laten doodbloeden, maar dat het tegen de regels zou zijn, gewonden te vervoeren.
Deze arriveert na twintig minuten. Kort hierna overlijdt Kerwin Duinmeijer in het ziekenhuis.
Op zijn grafsteen staat Black Is Beautiful.
Nico Bodemeijer, 16 jaar oud tijdens de steekpartij, werd veroordeeld tot opname tot ten minste zijn 21e jaar in een inrichting voor buitengewone therapeutische behandeling (een soort tbs-regeling voor minderjarigen) voor het opzettelijk toebrengen van een zwaar lichamelijk letsel.
De rechter achtte niet bewezen dat hij Duinmeijer met opzet van het leven beroofde.
Bodemeijer kwam begin 1988 vervroegd vrij.
In 1989 werd Bodemeijer voor een ander geweldsmisdrijf tot vijf jaar cel veroordeeld.
In 1999 kreeg hij vijf maanden cel voor het van een balkon gooien van een wielklem naar twee parkeerwachten.
Begin januari 2012 pleegt Nico Bodemeijer, die dan al een tijd ernstig ziek is, zelfmoord.
In 2008 zong Frank Boeijen het nummer in het Arabisch op de Dam in Amsterdam in het kader van de Internationale VN-dag tegen racisme.
Dat deed hij samen met een Tunesische zangeres en een Marokkaanse band.
Door de stichting Vrienden van Kerwin wordt jaarlijks op 20 augustus een herdenkingsmanifestatie georganiseerd.
Gisteren nog vandaag
Frank Boeijen in de Joepie van 28 september 1986
Gisteren nog vandaag
Het levensverhaal van Frank Boeijen (Joepie 14 juli 1985)
Gisteren nog vandaag
Frank Boeijen Groep in de Muziek Expres van mei 1985
Het begijnhof ontstond in de 19e eeuw als een nieuwe vestiging voor de begijnen van het Oude begijnhof Sint Elisabeth, die moesten wijken voor de stadsuitbreiding en de militaire bezetting.
Het nieuwe begijnhof werd gebouwd op een ruim domein van 6,11 hectare en in neogotische stijl, met een kerk, een infirmerie, een school, een bakkerij en een kaasmakerij.
Het begijnhof bood onderdak aan meer dan duizend begijnen, die zich inzetten voor de zorg en het onderwijs van de arme bevolking.
Het begijnhof bleef bewoond tot 2005, toen de laatste begijn overleed.
Sindsdien wordt het begijnhof gerestaureerd en herbestemd als woon- en werkplek voor kunstenaars, studenten en gezinnen (postkaarten uit de verzameling van Claude Faseur)
Toen gisteren nog vandaag was 