Auteur: Patrick De Graeve

Patrick De Graeve is een gepassioneerde blogger die schrijft over zijn ervaringen en inzichten in de wereld van de popmuziek en geschiedenis. Hij is de oprichter en beheerder van de Facebookgroepen Gisteren nog vandaag en Weetjes over Popmuziek, waar hij regelmatig interessante feiten, anekdotes en trivia deelt met andere muziekliefhebbers. Patrick is ook een fervent verzamelaar van tijdschriften, vooral van het populaire Belgische blad Joepie. Hij heeft een volledige collectie vanaf september 1973 tot en met eind december 1989, die hij zorgvuldig bewaart en koestert. Patrick's blog, Gisteren nog vandaag, is een bron van inspiratie en nostalgie voor iedereen die meer wil weten over de geschiedenis van Vlaanderen en dat via oude tijdschriften, foto's, tv-reeksen, films en reclame.

Martha Davis, van de Amerikaanse new wave band The Motels, leidt een dubbelleven.

Het nummer Suddenly Last Summer werd in 1983 als de eerste single van hun vierde album Little Robbers uitgebracht.

Het nummer werd geschreven door de zangeres van de groep, Martha Davis, en geproduceerd door Val Garay.

Het nummer bereikte de negende plaats op de Billboard Hot 100 en de eerste plaats op de Billboard Rock Top Tracks chart.

In Canada kwam het nummer op de elfde plaats en eindigde het als de 98ste bestverkopende single van 1983.

In Vlaanderen was de single goed voor een

Martha Davis heeft in verschillende interviews gezegd dat het nummer gaat over thema’s als het verlies van onschuld en maagdelijkheid.

De videoclip werd ook geregisseerd door hun producer Val Garay met camerawerk van John Alonzo.

De video, gefilmd met zachte focus, toont Martha Davis die zich een romantische ontmoeting op het strand herinnert (met de geliefde gespeeld door Robert Carradine) nadat een ijskar door haar buurt rijdt; iedereen heeft een oordelende, strenge uitdrukking zowel in het verleden als in het heden.

Het boek dat Davis in de video leest is Jane Bierce’s roman Building Passion uit 1983.

De bandleden verschijnen ook en beelden losjes de houdingen van de “rovers” op de albumhoes van Little Robbers na aan het einde van de video.

Martha Davis verliet The Motels in 1987 en begon een solocarrière.

Ze bracht verschillende albums uit, waaronder Policy (1987), …So the Story Goes (2004) en Beautiful Life (2008).

Ze herenigde zich met The Motels in 1998 en toert nog steeds met hen.

Ze heeft ook samengewerkt met andere artiesten, zoals Sly Stone, Ivan Neville en Ryan Adams.

Ze is twee keer getrouwd geweest en heeft twee kinderen.

50 jaar geleden, Ray Conniff met zijn hit Harmony.

Ray Conniff begon zijn carrière als trombonist in verschillende big bands, waaronder die van Bunny Berigan en Artie Shaw.

Na de Tweede Wereldoorlog werd hij aangesteld als huisarrangeur bij Columbia Records, waar hij werkte voor artiesten als Rosemary Clooney, Marty Robbins, Frankie Laine, Johnny Mathis, Guy Mitchell en Johnnie Ray.

Hij schreef onder meer de arrangementen voor ‘Yes Tonight Josephine’ en ‘Just Walkin’ In The Rain’.

In 1955 was hij ook verantwoordelijk voor het arrangement van ‘Band Of Gold’ van Don Cherry, de vader van Neneh Cherry dat een miljoenenhit werd in de Verenigde Staten.

In 1959 richtte hij zijn eigen groep op, The Ray Conniff Singers, die een unieke stijl hadden waarbij de zangers woordloos meezongen met de instrumenten.

Met deze groep had hij veel succes in de jaren zestig en zeventig, zowel met albums als met singles.

Een van zijn bekendste hits was ‘Harmony’, dat in 1973 een top 3-hit werd in Nederland en een top 20-hit in Vlaanderen.

Ray Conniff overleed op 12 oktober 2002 op 85-jarige leeftijd aan de gevolgen van een val in zijn huis.

35 jaar geleden, Barbra Streisand en Don Johnson met hun nummer Till I Loved You.

Het nummer was oorspronkelijk geschreven door Maury Yeston voor de musical Goya: A Life in Song, die het leven van de Spaanse schilder Francisco Goya vertelde.

De musical werd nooit opgevoerd, maar er werd wel een album van gemaakt met verschillende artiesten.

Op de Europese versie van het album zongen Plácido Domingo en Jennifer Rush het lied Till I Loved You, terwijl op de Amerikaanse versie Dionne Warwick de plaats van Rush innam.

Voor de Braziliaanse markt werd er zelfs een Portugese versie gemaakt, waarbij Domingo het lied zong met Simone Bittencourt de Oliveira.

Een andere versie van het nummer is in het Spaans gezongen door Plácido Domingo en Gloria Estefan. Deze versie bereikte de achtste positie op de Billboards Hot Latin Songs lijst in de Verenigde Staten.

De versie van Streisand en Johnson was echter de succesvolste.

Het nummer werd geproduceerd door Phil Ramone en verscheen op het album Till I Loved You van Streisand, dat op 25 oktober 1988 werd uitgebracht.

Het lied haalde de 24e positie in de Britse hitlijst en de vierde plaats in zowel de Brt Top 30 als de Nederlandse Top 40.

Streisand en Johnson hadden een kortstondige romance in de late jaren 80, maar gingen in 1989 uit elkaar.

Barbra Streisand onthult in haar nieuwe biografie Mijn naam is Barbra hoe haar liefdesleven eruitzag.

Ze vertelt over haar mislukte huwelijk met acteur Elliot Gould, die ze leerde kennen op de set van ‘Funny Girl’.

Ze beschrijft ook haar affaires met Hollywoodsterren als Warren Beatty, Jon Peters en Don Johnson.

Ze zegt dat ze met Johnson alleen maar een vriendschappelijke band had, zonder echte verliefdheid. ‘We waren gewoon eenzaam en zochten troost bij elkaar. Daarom zijn we nog steeds goede vrienden.’

Ze noemt James Brolin, die ze op haar 54ste ontmoette, de liefde van haar leven. Ze is ook heel blij met haar kleindochter, de dochter van James’ zoon Josh Brolin en zijn vrouw Kathryn Boyd.