Auteur: Patrick De Graeve

Patrick De Graeve is een gepassioneerde blogger die schrijft over zijn ervaringen en inzichten in de wereld van de popmuziek en geschiedenis. Hij is de oprichter en beheerder van de Facebookgroepen Gisteren nog vandaag en Weetjes over Popmuziek, waar hij regelmatig interessante feiten, anekdotes en trivia deelt met andere muziekliefhebbers. Patrick is ook een fervent verzamelaar van tijdschriften, vooral van het populaire Belgische blad Joepie. Hij heeft een volledige collectie vanaf september 1973 tot en met eind december 1989, die hij zorgvuldig bewaart en koestert. Patrick's blog, Gisteren nog vandaag, is een bron van inspiratie en nostalgie voor iedereen die meer wil weten over de geschiedenis van Vlaanderen en dat via oude tijdschriften, foto's, tv-reeksen, films en reclame.

Vandaag is het precies 25 jaar geleden dat Maria (Mary) Servaes-Bey, beter bekend als de Zangeres Zonder Naam, overleed in het verpleeghuis Hornerheide in Born.

Zij was een van de populairste en meest geliefde Nederlandse volkszangeressen, die met haar doorleefde stem en haar hartverscheurende liederen miljoenen mensen wist te raken.

Ze was de achtste in een arbeidersgezin van tien kinderen en had geen gemakkelijke jeugd.

Toen ze drie was, maakte ze een lelijke val waardoor ze een heup brak. Het breukherstel bleef tien jaar lang aanslepen en ze hield de rest van haar leven last van haar heupen.

Haar bekering tot het rooms-katholicisme leidde tot een breuk met haar ouders.

Ze woonde in de oorlogsjaren een tijdje bij haar zus in Kampen en later bij haar broer in Maastricht, waar ze haar echtgenoot de Maastrichtenaar Sjo Servaes ontmoette die werkzaam was als metaalbewerker en later chauffeur zou worden. Zij trouwden in 1948.

Haar leven was niet altijd gemakkelijk, maar ze bleef altijd trouw aan zichzelf en haar publiek.

Ze verloor haar man Jo Servaes in 1990, die haar steun en toeverlaat was.

Ze bleef alleen achter in haar huis in Stramproy, waar ze zich eenzaam en verlaten voelde. Ze miste haar man en haar publiek enorm.

Ze besloot nog een keer terug te keren naar de bühne in 1993, om haar fans te bedanken voor hun trouw.

Ze scoorde nog een hit met Eenmaal in je leven, een lied dat haar levensmotto weergaf. Ze vierde haar 75ste verjaardag in 1994, omringd door vrienden en collega’s.

Daarna ging haar gezondheid achteruit. Ze leed aan de ziekte van Parkinson en moest worden opgenomen in een verzorgingstehuis in Horn.

Daar overleed ze op 79-jarige leeftijd aan een hartstilstand.

Ze werd begraven naast haar man in de Sint-Willibrorduskerk in Stramproy.

Later kwam aan het licht dat ze geen geld of bezittingen had nagelaten.

Haar testamenten en spaarbankboekjes waren spoorloos verdwenen. Het was een triest einde voor een grootse artieste.

Maar haar nalatenschap bestond niet uit geld of goederen, maar uit muziek en emotie.

Ze was voor veel mensen een bron van inspiratie en bewondering.

Haar dood veroorzaakte een golf van rouw onder haar fans.

Duizenden mensen kwamen naar Stramproy om de laatste eer te bewijzen aan hun idool.

Onder hen waren ook vele bekende artiesten, zoals Albert West, Trea Dobbs, Pierre Kartner en Eddy Wally.

Ze brachten een eerbetoon aan de Zangeres met haar eigen lied: Mijn Leven (My Way).

Ze kreeg een staande ovatie van zevenhonderd mensen, die haar nooit zullen vergeten.

Ze wordt nog steeds herinnerd als de koningin van het Levenslied.

Gisteren nog vandaag

Vanavond 25 jaar geleden, Bob (Kamagurka) en George (Herr Seele) te zien op Canvas (23 oktober 1998).

De tv-reeks Bob en George is een komische serie die gebaseerd is op de stripfiguren van Kamagurka en Herr Seele.

De reeks staat bekend om zijn surrealistische humor, bizarre situaties en scherpe satire op de actualiteit.

De reeks werd uitgezonden op Canvas en VPRO en kreeg veel lof van de critici en het publiek.

40 jaar geleden, Five Star, een gesmeerd lopend familiebedrijf.

De groep bestond uit vijf broers/zussen en werd opgericht door hun Jamaicaanse vader Buster Pearson en vroegere muzikant van Wilson Pickett.

Pearson trad ook op als hun manager.

Hij bracht het materiaal van de groep uit bij zijn eigen label Tent Records.

De leden van de groep zijn Deniece Pearson, Delroy Pearson, Doris Pearson, Lorraine Pearson, Stedman Pearson.

Als veronderstelde Britse versie van The Jacksons had Five Star veel hits in de Britse charts, waarbij de grootste successen in 1986 werden bereikt met de top 10-singles System Addict, Can’t Wait Another Minute en Find the Time (beiden geproduceerd door Richard James Burgess) en Rain or Shine (geschreven door Denise).

Verdere top 10-hits Stay Out of My Life (geschreven door Deniece Pearson van de groep) en The Slightest Touch volgden in 1987, evenals een BRIT-Award als beste Britse groep.

In hetzelfde jaar verscheen ook het derde album Between the Lines.

Boulevardbladen brachten verhalen over het dagelijks leven en de privéaangelegenheden van de Pearsons, in het bijzonder die van Lorraines verloving met Eddie Murphy in 1988.

Het zou echter nooit tot huwelijk komen.

Gisteren nog vandag

De Tienerjaren van Kim Wilde (Joepie 16 oktober 1988)

Het nummer You Came is geschreven door Kim Wilde en haar broer Ricky Wilde, die het ook produceerde samen met Tony Swain.

Het nummer is een hommage aan Marty, de zoon van Ricky, die in 1987 werd geboren.

You Came bereikte de top 10 in verschillende Europese landen, waaronder Denemarken, waar het vijf weken op nummer 1 stond.

In de Verenigde Staten haalde het nummer 41 op de Billboard Hot 100 en 10 op de Hot Dance Club Play chart.

In Vlaanderen bereikte het nummer de tiende plaats in de Brt Top 30. In Nederland was de single goed voor een dertiende plaats in 1988.

Het nummer is ook terug te vinden op haar zesde album Close.

Er zijn verschillende versies en remixen van het nummer gemaakt, waaronder een remix door Shep Pettibone voor de Amerikaanse markt en een nieuwe versie in 2006 voor het album Never Say Never.

De Nederlandse groep Roberto en zijn Scooters willen voorbij (Muziek Expres oktober 1983).

Roberto en zijn Scooters was een Nederlandse popgroep die vooral bekend was van de hit I Save The Day uit 1984.

De groep bestond uit vijf middelbare scholieren: Erik van der Hoff (Roberto Jacketti), Jeroen Booy, Bart Corver, Rob Blanchemanche en Barend Middelhoff.

Ze werden ontdekt door Angela Groothuizen (die we ook kennen als lid van de Dolly Dots), die ook het nummer produceerde samen met Ruud Mulder.

De leden van de groep schreven het nummer.

Het nummer was een vrolijk ska-liedje dat bijna vier maanden in de Top 40 stond en de derde plaats bereikte.

Het was ook een succes in België, waar het de vierde plaats haalde in de Ultratop 50 en de zesde plaats in de Brt Top 30.

De groep bracht nog drie albums uit, maar wist het succes van I Save The Day niet te evenaren.

Eind 1989 ging de band uit elkaar.

In 2023 kwam de groep weer bij elkaar voor een reünietournee, Symphonica in Rosso, waar ze hun oude hits speelden in de Ziggo Dome in Amsterdam.

60 jaar geleden, de wetteloosheid in Katanga en de rest van Congo, ondanks de aanwezigheid van de Uno troepen.

De geschiedenis van de uno troepen in Congo in de jaren 60 is een verhaal van interventie, conflict en tragedie.

De uno troepen werden naar Congo gestuurd na de onafhankelijkheid van België in 1960, om de orde te herstellen en de eenheid van het land te bewaren.

Maar al snel raakten ze betrokken bij een complexe burgeroorlog, waarbij verschillende facties streden om de macht en de controle over de rijke grondstoffen van Congo.

Een van de belangrijkste figuren in deze strijd was Patrice Lumumba, de eerste democratisch verkozen premier van Congo.

Hij was een nationalistische leider die opkwam voor de rechten en belangen van de Congolese bevolking.

Hij werd echter tegengewerkt door zowel binnenlandse als buitenlandse krachten, die hem beschouwden als een bedreiging voor hun belangen.

Lumumba werd afgezet door een staatsgreep onder leiding van Joseph-Désiré Mobutu, met steun van België en de Verenigde Staten.

Hij werd vervolgens gevangengenomen en vermoord in januari 1961, onder verdachte omstandigheden.

De moord op Lumumba veroorzaakte een internationale crisis en leidde tot een escalatie van het geweld in Congo.

Verschillende provincies, waaronder Katanga en Zuid-Kasaï, verklaarden zich onafhankelijk van de centrale regering in Leopoldstad (nu Kinshasa).

De uno troepen probeerden deze afscheidingen te verhinderen en te onderdrukken, maar stuitten op hevig verzet van de Katangese gendarmes, die gesteund werden door Belgische huurlingen en mijnbedrijven.

De uno troepen werden ook beschuldigd van partijdigheid en schendingen van de mensenrechten.

De uno missie in Congo duurde vier jaar, van 1960 tot 1964, en kostte het leven aan meer dan 250 uno soldaten en duizenden Congolezen.

Het was de grootste en duurste uno operatie tot dan toe, maar slaagde er niet in om een duurzame vrede en stabiliteit te brengen in Congo.

Het land bleef geteisterd worden door politieke instabiliteit, economische achteruitgang en sociale onrechtvaardigheid.

De uno troepen trokken zich terug uit Congo in juni 1964, nadat ze erin geslaagd waren om de territoriale integriteit van het land te herstellen, maar zonder een echte oplossing te bieden voor de dieperliggende problemen. (Panorama 29 oktober 1963)

Gisteren nog vandaag

Gister nog vandaag

Deze week, 45 jaar geleden, komen de twee meiden van Snoopy met hun single No time for a tango binnen in de Brt Top 30.

Snoopy was een Nederlands meisjesduo dat in 1978 werd opgericht door muziekmanager Han Meijer.

De zangeressen waren Ethel Mezas en Florence Woerdings, die in 1979 werd vervangen door Maureen Seedorf.

Gisteren nog vandaag

Snoopy maakte vrolijke Caribische popmuziek en had in 1978-1979 een hit met No time for a tango, een nummer dat geschreven is door Han Meijer, Cees Bergman, Aart Mol, Elmer Veerhoff, Erwin van Prehn, Geertjan Hessing en Lucia Flint, de vrouw van de producer van de single, namelijk Jaap Eggermont.

Het nummer stond 7 weken in de Nederlandse Top 40 en bereikte de eenentwintigste plaats.

In Vlaanderen bereikte het nummer de vijftiende plaats in de Brt Top 30.

Het nummer was ook terug te vinden op het enige album van Snoopy

De opvolger It’s All in the Bible, dat in 1979 uitkwam, was in Vlaanderen goed voor een achtste plaats in de Brt Top 30.

Gisteren nog vandaag: de plannen van Snoopy in de Joepie van 5 februari 1979

In Nederland was de single goed voor een tiende plaats in de Top 40.

Andere singles van Snoopy waren Rain, Snow and Ice en Honolulu, maar die haalden niet hetzelfde succes als hun vorige singles.

In 1980 eindigde het verhaal van Snoopy.

Catherine Deneuve, de iconische Franse actrice, viert vandaag haar 80ste verjaardag.

Haar carrière omvat meer dan 60 jaar en meer dan 100 films, maar ook een opmerkelijk muzikaal project: haar lp Souviens-toi De M’oublier uit 1981.

Een jaar eerder werkte ze al samen met Serge Gainsbourg en dit voor het het nummer Dieu Fumeur De Havanes.

Dit nummer, geschreven door Serge Gainsbourg en geproduceerd door Philippe Lerichomme, verscheen in 1980 op het album Dieu Fumeur De Havanes, dat ook de soundtrack was van de film Je Vous Aime, geregisseerd door Claude Berri.

In deze film speelde Catherine Deneuve samen met Serge Gainsbourg en Gerard Depardieu.

Het nummer Dieu Fumeur De Havanes is een ode aan de goddelijke roker van Havana-sigaren, een metafoor voor Gainsbourg zelf, die bekend stond om zijn passie voor tabak en alcohol.

Het album Souviens-toi De M’oublier bevat tien nummers die allemaal geschreven zijn door Serge Gainsbourg.

Op dit album staan ook twee nummers waar Serge Gainsbourg te horen is, namelijk Souviens-Toi De M’Oublier en ook uitgebracht op single en het nummer Ces Petits Riens.

De producer van het album was terug in handen van Philippe Lerichomme.