Auteur: Patrick De Graeve

Patrick De Graeve is een gepassioneerde blogger die schrijft over zijn ervaringen en inzichten in de wereld van de popmuziek en geschiedenis. Hij is de oprichter en beheerder van de Facebookgroepen Gisteren nog vandaag en Weetjes over Popmuziek, waar hij regelmatig interessante feiten, anekdotes en trivia deelt met andere muziekliefhebbers. Patrick is ook een fervent verzamelaar van tijdschriften, vooral van het populaire Belgische blad Joepie. Hij heeft een volledige collectie vanaf september 1973 tot en met eind december 1989, die hij zorgvuldig bewaart en koestert. Patrick's blog, Gisteren nog vandaag, is een bron van inspiratie en nostalgie voor iedereen die meer wil weten over de geschiedenis van Vlaanderen en dat via oude tijdschriften, foto's, tv-reeksen, films en reclame.

Vandaag ook al 10 jaar geleden, terreur treft cartoonisten.

Op 7 januari 2015 vielen de broers Chérif en Saïd Kouachi binnen op de redactie van het satirische blad Charlie Hebdo.

Daar vonden twaalf mensen de dood. De interventietroepen schoten de broers twee dagen later dood.

Daags na de aanslag op de redactie, vermoordde Amédy Coulibaly een agent van de gemeentepolitie in Montrouge, nabij Parijs.

Nog een dag later doodde Coulibaly vier joodse mannen in Hyper Cacher, een joodse supermarkt in het oosten van de Franse hoofdstad. Toen de politie binnenviel, schoot ze hem dood.

In december 2018 werd het vermoedelijke brein achter de aanslag, Peter Chérif, ook wel bekend onder de naam Abu Hamza, gearresteerd in Djibouti en uitgeleverd aan Frankrijk.

Volgens de Franse minister van Defensie Jean-Yves Le Drian speelde hij een “belangrijke organiserende rol” bij de aanslag.

Hij was een goede vriend van de broers Saïd en Chérif Kouachi, en ontsnapte in 2011 uit een Franse gevangenis, waarna hij naar Jemen vluchtte.

Daar sloot hij zich aan bij Al Qaida.

Het proces voor deze aanslagen begon op 2 september 2020.

Het betreft een proces voor een speciaal hof van assisen.

Veertien lieden staan terecht op verdenking van logistieke steun, in meerdere of mindere mate, aan de gebroeders Kouachi en Amédy Coulibaly.

Alle veertien verdachten werden schuldig bevonden aan lidmaatschap van een criminele bende, of aan medeplichtigheid aan een terroristische aanslag.

De hoofdverdachte kreeg 30 jaar cel, net als de vriendin van aanslagpleger Amédy Coulibaly.

Een voortvluchtige medeplichtige kreeg wegens zijn uitgebreide strafblad de zwaarste straf: levenslang.

Voor de andere verdachten werden gevangenisstraffen van 4 tot 20 jaar uitgesproken, twee Belgen kregen vijf en acht jaar cel (Diverse bronnen. Belga, Nieuwsblad en Wikipedia)

90 jaar geleden, viering Driekoningen in Lier door de leerlingen van het Sint-Gummaruscollege in Lier (6 januari 1935).

Het Sint-Gummaruscollege (SGC) in Lier is een school die is opgericht in 1880.

De school is Gelegen in een rustige omgeving nabij het stadscentrum van Lier, met ruime gebouwen en faciliteiten.

Gestart als klein college met een focus op Grieks-Latijnse humaniora, geleid door de paters Missionarissen van het Heilig Hart.

Geleidelijk uitgebreid met meer studierichtingen en een grotere campus.

Vandaag een moderne school met een breed aanbod aan ASO-richtingen en TSO Handel, met aandacht voor zowel academische vorming als persoonlijke ontwikkeling.

Beroemde oude leerlingen zijn onder meer: Dimitri Leue: Acteur en komiek, Bart De Wever: Politicus, Jan Decleir: Acteur, Rik Torfs: Professor en canonist en Walter Grootaers: Zanger.

De leerlingenpopulatie vandaag is ongeveer 1200 leerlinge

35 jaar geleden, Milli Vanilli, de verschillen en overeenkomsten tussen Rob en Fab

Milli Vanilli was een popduo dat eind jaren 80 veel succes had met hits als Girl You Know It’s True en Blame It on the Rain.

Het duo bestond uit Rob Pilatus en Fabrice Morvan, twee dansers en modellen die door producer Frank Farian werden ingehuurd om de gezichten te zijn van een studioproject.

Producer Frank Farian maakt op 14 november 1990 bekent dat het niet Rob Pilatus en Fabrice Morvan zijn die te horen zijn op de platen van Milli Vanilli.

Dit nieuws veroorzaakt niet alleen een grote rel in de platenindustrie. Maar betekende ook het muzikale einde voor Rob Pilatus en Fabrice Morvan

Ze moesten hun Grammy Award, die Milli Vanilli in 1989 in Amerika heeft gekregen als beste nieuwe artiesten inleveren en werden het mikpunt van spot en kritiek.

Vlak na de bekendmaking lanceert Frank Farian The Real Milli Vanilli.

Deze groep bestaat uit Brad Howell, John Davis, Gina Mohammed, Ray Horton en Icy Bro.

Zij brengen het album The Moment Of Truth uit.

Maar het succes van The Real Milli Vanilli was beperkt en eindigde in 1992.

Pilatus en Morvan probeerden daarna een comeback te maken als echte zangers, maar zonder veel succes.

Ze brachten een album in 1992 uit onder de naam Rob & Fab, maar dat flopte. Dit was ook het geval voor de single We Can Get It On, afkomstig van dit album.

Pilatus raakte verslaafd aan drugs en alcohol en kwam in aanraking met de politie.

Hij overleed in 1998 op 32-jarige leeftijd aan een overdosis.

Morvan ging door met muziek maken en trad af en toe op als soloartiest of met andere projecten.

In 2003 brengt hij het album Love Revolution uit, maar zonder succes.

Hij werkte ook samen met Farian aan een documentaire over Milli Vanilli, die in 2016 uitkwam.

In een interview zei Morvan dat hij geen spijt had van zijn deelname aan Milli Vanilli, maar dat hij wel meer respect wilde voor zijn eigen stem en talent.

Fab Morvan woont nu al een aantal jaren in Nederland.

Frank Farian kwam te overlijden op 23 januari 2024 (Joepie 25 september 1988, Joepie 31 december 1989 en diverse bronnen)

Deze week, 65 jaar geleden, koning onverwachts vertrokken voor een blitzbezoek aan Congo.

Het was de laatste poging van koning Boudewijn om ook staatshoofd te worden van de nieuwe onafhankelijk staat Congo.

De koning zou op die manier aan het hoofd van een dubbelmonarchie komen te staan.

Helaas voor hem, kwam van die plannen niets in huis.

Bij zijn terugkomst uit Congo wachten honderden mensen hem op.

Vreemd genoeg is er van dit bezoek niets terug te vinden op Google en heb ik deze informatie teruggevonden in de Post van 17 januari 1960)