
De droom van wijnboer Wim De Craene (Joepie 12 februari 1984).

Foto's, en reportages en voor 95 % niet terug te vinden op Google uit ons ver verleden, over Gent, Vlaanderen, film, muziek, sport, politiek en zoveel meer uit tijdschriften en kranten en jaarboeken. Vanaf de jaren 1900 tot en met gisteren. Meer foto's en artikelen terug te vinden op onze Fb groep Gisteren nog vandaag en de Fb groep Weetjes over popmuziek


Het nummer komt bij ons niet verder dan deze plaats en na vier weken is de single al uit de Hitparade. Meer nog het nummer bereikte zelfs niet de Brt Top 30.
In Nederland bereikt het nummer de vierde plaats in de Top 40.
Frank Boeijen heeft Zwart Wit geschreven naar aanleiding van de moord op Kerwin Duinmeijer op 21 augustus 1983.
De 15-jarige jongen wordt vermoord omdat hij een donkere huidskleur heeft.
Kerwin Duinmeijer loopt met een vriend een snackbar uit, wanneer ze worden aangesproken door een groepje skinheads die de jongens zeggen dat ze geen recht hebben om daar te lopen.
Na een korte woordenwisseling steekt één van de skinheads, de zestienjarige Nico Bodemeijer met op zijn arm “100% White” getatoeëerd, op hem in.
Later verklaart de dader dat Duinmeijer “vies” zou hebben gekeken.
Kerwin Duinmeijer rent daarop naar de Dam en vlucht een taxi in.
De taxichauffeur wil echter geen bloed op de achterbank hebben en sleept hem uit de taxi en zegt dat hij op straat op de ambulance moet wachten.
Bestuurslid Joop Wilkers van de Taxicentrale stelde enkele dagen na de gebeurtenis dat het niet zo is dat chauffeurs mensen moeten of willen laten doodbloeden, maar dat het tegen de regels zou zijn, gewonden te vervoeren.
Deze arriveert na twintig minuten. Kort hierna overlijdt Kerwin Duinmeijer in het ziekenhuis.
Op zijn grafsteen staat Black Is Beautiful.
Nico Bodemeijer, 16 jaar oud tijdens de steekpartij, werd veroordeeld tot opname tot ten minste zijn 21e jaar in een inrichting voor buitengewone therapeutische behandeling (een soort tbs-regeling voor minderjarigen) voor het opzettelijk toebrengen van een zwaar lichamelijk letsel.
De rechter achtte niet bewezen dat hij Duinmeijer met opzet van het leven beroofde.
Bodemeijer kwam begin 1988 vervroegd vrij.
In 1989 werd Bodemeijer voor een ander geweldsmisdrijf tot vijf jaar cel veroordeeld.
In 1999 kreeg hij vijf maanden cel voor het van een balkon gooien van een wielklem naar twee parkeerwachten.
Begin januari 2012 pleegt Nico Bodemeijer, die dan al een tijd ernstig ziek is, zelfmoord.
In 2008 zong Frank Boeijen het nummer in het Arabisch op de Dam in Amsterdam in het kader van de Internationale VN-dag tegen racisme.
Dat deed hij samen met een Tunesische zangeres en een Marokkaanse band.
Door de stichting Vrienden van Kerwin wordt jaarlijks op 20 augustus een herdenkingsmanifestatie georganiseerd.

Gisteren nog vandaag
Frank Boeijen in de Joepie van 28 september 1986

Gisteren nog vandaag
Het levensverhaal van Frank Boeijen (Joepie 14 juli 1985)

Gisteren nog vandaag
Frank Boeijen Groep in de Muziek Expres van mei 1985



De Britse actrice Glynis Barber, geboren als Glynis van der Riet op 25 oktober 1955 in Durban, Zuid-Afrika, heeft een lange en veelzijdige carrière in film, televisie en theater.
Ze is vooral bekend door haar rollen als Soolin in de sciencefictionserie Blake’s 7, Harriet Makepeace in de politieserie Dempsey en Makepeace, Glenda Mitchell in de soap EastEnders en Grace Barraclough in de soap Emmerdale.
Ze was getrouwd met de acteur Paul Antony-Barber en dit van 1977 tot en met 1979.
Vanaf 1989 is ze samen met haar tegenspeler uit Dempsey and Makepeace, Michael Brandon, met wie ze een zoon heeft, Alexander.



Gisteren nog vandaag


Het nummer “She’s In Love With You” werd geschreven door Mike Chapman en Nicky Chinn, die ook de producers waren van het album “Suzi… And Other Four Letter Words” uit 1979, waarop het nummer verscheen.
Het nummer bereikte de vierde plaats in de Britse hitlijst en de zesde plaats in de Nederlandse Top 40.
In Vlaanderen was het nummer goed voor een vierde plaats in de Brt Top 30
Suzi Quatro is sinds 1993 getrouwd met de Duitse concertpromotor Rainer Haas, met wie ze in Hamburg woont.
Ze heeft twee kinderen uit haar eerste huwelijk met de gitarist Len Tuckey, die ook in haar band speelde.


Mr. T, geboren als Laurence Tureaud in Chicago op 21 mei 1952, groeide op in een arme buurt in Chicago als de jongste zoon in een gezin met twaalf kinderen.
Hij was een ster in American football en worstelen op school en studeerde wiskunde aan de Prairie View A&M University in Texas, maar werd na een jaar geschorst.
Hij diende daarna in het leger als militaire politie en probeerde een carrière als professioneel football-speler, maar moest stoppen door een knieblessure.
Hij werd vervolgens bodyguard voor beroemdheden als Muhammad Ali, Michael Jackson en Diana Ross en verdiende daar veel geld mee.
Hij veranderde zijn naam in Mr. T omdat hij vond dat hij respect verdiende als een man.
In 1982 werd Mr. T ontdekt door Sylvester Stallone, die hem een rol gaf in Rocky III.
Daarna kreeg hij de rol van B.A. in The A-Team, die hem wereldberoemd maakte.
Hij verdiende naar verluidt 80.000 dollar per week met deze rol en 15.000 dollar per commercieel optreden.

Na The A-Team werd Mr. T professioneel worstelaar en werkte hij samen met Hulk Hogan.
Hij was ook gastscheidsrechter bij de World Wrestling Federation.
Tureaud is bekend om zijn kapsel en de gouden sieraden om zijn nek.
Mr. T is 1 meter 80 lang en weegt tussen de 98 en 108 kg.
De sieraden die Mr. T. rond zijn nek droeg zijn 300.000 dollar waard.
Na de orkaan Katrina verklaarde hij dat hij zijn sieraden af zou doen.
De grote armoede die hij in New Orleans en omgeving gezien had, overtuigde hem dat hij niet zo opzichtig met gouden kettingen kon rondlopen.
Hij doneerde alle sieraden aan een goed doel voor de heropbouw van New Orleans.
Tegenwoordig woont Mr. T in Sherman Oaks, Californië.
Hij is gescheiden en heeft twee dochters en een zoon met zijn ex-vrouw.
Hij verschijnt af en toe nog in films en reclames.
In 2014 werd hij opgenomen in de WWE Hall of Fame voor zijn bijdrage aan het worstelen (Joepie 5 februari 1984).


