Categorie: Joepie

Deze week, 40 jaar geleden, komen The Broads met hun cover Sing, Sing, Sing binnen in de Brt To 30.

De single was de opvolger van hun debuutsingle I Got Rhythm.

Beide singles, zijn swingklassiekers uit de jaren 30 en 40 in een moderne discoversie. De producer was

Sing, Sing, Sing is geschreven door Louis Prima in 1936.

De single was in Vlaanderen goed voor een twaalfde plaats in de Brt Top 30.

In Nederland bereiken ze de tiende plaats in de Top 40.

De gekende Nederlandse producer Ben Liebrand was verantwoordelijk voor de beide singles.

Ben Liebrand begon zijn carrière op 16-jarige leeftijd met het maken van remixen voor radioprogramma’s en clubs.

Zo werkte hij jarenlang voor Radio Veronica.

Als producer is hij verantwoordelijk voor onder meer de hits Rock The Boat van Forrest (geboren als Forrest Melvill Thomas Jr. en helaas ook al 10 jaar geleden overleden op 9 september 2013 in Tilburg) en Holiday Rap van MC Miker G. & DJ Sven (geboren als Lucien Witteveen en Sven van Veen).

Dankzij zijn remixen bereikte artiesten als Phil Collins (In The Air Tonight), Tavares (Heaven Must Be Missing An Angel) en Bill Withers (Lovely Day terug een plaats in de hitparade.

Ben Liebrand creëerde ook zijn eigen hits, zoals “Move to the Bigband” en “Eve of the War”.

Liebrand woont in Heerlen, waar hij zijn eigen studio heeft en is getrouwd met Brenda Liebrand, die ook zijn manager is. Ze hebben twee kinderen, Kevin en Kimberley.

De Broads opgericht in 1980 waren een Nederlandse popgroep die bestond uit zes vrouwen: Bep Zwerus, Heleen Schuttevaêr, Judith Fuldauer, Lut Mutsaers, Marian Tang en Marwyah Saebu.

De Broads traden op op verschillende festivals, waaronder het North Sea Jazz Festival in 1981.

In 1984 gingen ze uit elkaar.

Gisteren nog vandaag

45 jaar geleden, Erin Moran, toen beroemd als Joanie, de Benjamin van Happy Days.

Erin Moran begon haar acteercarrière al op jonge leeftijd en speelde in verschillende films en tv-series, maar had moeite om als volwassene werk te vinden.

Ze leed aan financiële en persoonlijke problemen en overleed in 2017 aan de gevolgen van keelkanker.

Erin Marie Moran werd geboren op 18 oktober 1960 in Burbank, Californië, als de jongste dochter van Sharon en Edward Moran, die nog vijf andere kinderen hadden.

Haar moeder schreef haar in bij een talentenbureau toen ze vijf jaar oud was en haar vader was een financieel manager.

Twee van haar broers zijn ook acteurs, John Moran en Tony Moran.

Ze beschuldigde haar vader publiekelijk van fysiek en mentaal misbruik in 1992.

Morans eerste acteerklus was op vijfjarige leeftijd in een tv-reclame voor First Federal Bank.

Op zevenjarige leeftijd werd ze gecast als Jenny Jones in de tv-serie Daktari, tijdens het vierde en laatste seizoen in 1968.

Ze maakte haar filmdebuut in How Sweet It Is! (1968) met Debbie Reynolds, en maakte regelmatig verschijningen op The Don Rickles Show in 1972, en gastoptredens in The Courtship of Eddie’s Father, My Three Sons, Bearcats!, Family Affair en in The Waltons, in een aflevering getiteld “The Song”, in 1975.

Ze verscheen ook in de tv-serie Gunsmoke.

In 1974, op dertienjarige leeftijd, werd Moran gecast om haar bekendste rol te spelen als Joanie Cunningham in de sitcom Happy Days, de jongere zus van Richie Cunningham (Ron Howard).

Moran zette de rol voort in 1982 in de kortstondige spin-off serie Joanie Loves Chachi.

Moran verklaarde later dat ze slechts met tegenzin had ingestemd om in de serie te spelen, omdat ze liever bij Happy Days was gebleven.

Ze won de Young Artist Award voor Beste Jonge Actrice in een Nieuwe Televisieserie voor haar rol.

Na de annulering van Joanie Loves Chachi in 1983 keerde ze terug naar Happy Days voor het laatste seizoen.

In 1983 zei Moran in een interview dat de producenten van Happy Days haar onder druk hadden gezet om te veranderen vanaf ongeveer vijftienjarige leeftijd: “Ze wilden plotseling dat ik afviel en dit sexy ding werd”.

In de volgende jaren maakte Moran verschillende andere gastoptredens op tv-series, zoals The Love Boat, Murder, She Wrote, en Diagnosis: Murder, en speelde tegenover Edward Albert in de cult sci-fi horrorfilm Galaxy of Terror (1981).

Net als veel andere kindacteurs had Erin moeite om rollen te vinden als volwassene.

Na de annulering van Happy Days in 1984 maakte ze af en toe gastoptredens op gescripte en realityshows.

Ze verhuisde uiteindelijk weg uit Hollywood, omdat haar financiële toestand het niet meer toeliet om iets te kunnen huren.

In 2012 spande ze samen met haar Happy Days-collega’s Anson Williams, Marion Ross, Don Most en de weduwe van Tom Bosley een rechtszaak aan tegen CBS en Paramount voor 10 miljoen dollar, waarbij ze beweerden dat ze nooit de royalty’s voor merchandise hadden ontvangen waar ze volgens hun contracten recht op hadden.

De zaak werd buiten de rechtbank om geschikt.

Moran was twee keer getrouwd, eerst met Rocky Ferguson van 1987 tot 1993, en daarna met Steven Fleischmann van 1993 tot haar dood.

Op 22 april 2017 overleed ze in een caravanpark in Corydon, Indiana, waar ze toen woonde met haar man.

Ze was 56 jaar oud.

Vandaag is het ook al 10 jaar geleden dat de Amerikaanse zanger Lou Reed is overleden.

Gisteren nog vandaag: Raymond Van Het Groenewoud ‎interviewt Lou Reed (Joepie 28 maart 1982)

Gisteren nog vandaag: Het nieuwe leven van Lou Reed (Muziek Expres juli 1981)

Gisteren nog vandaag: Lou Reed duikt opnieuw in het volle leven (Joepie 29 juni 1986)

Gisteren nog vandaag: Lou Reed doorprikt de legende, mijn doodgedrogeerd Image was slechts camouflage (Joepie 7 juni 1981)

Lou Reed in de gevangenis (Joepie van 11 juni 1979)

Wie kent ze nog The Osmonds (Joepie 17 oktober 1973)

De Osmonds waren een populaire muzikale familie uit de Verenigde Staten, die vooral in de jaren zestig en zeventig veel succes hadden.

Ze begonnen als een kwartet, bestaande uit de broers Alan, Wayne, Merrill en Jay Osmond.

Later voegden ze hun jongere broers Donny en Jimmy en hun enige zus Marie toe aan de groep.

Ze maakten verschillende soorten muziek, variërend van rock tot country tot gospel.

Ze hadden hits als “One Bad Apple”, “Crazy Horses”, “Love Me for a Reason” en “Paper Roses”.

Ze hadden ook een eigen televisieshow, The Osmonds, die van 1972 tot 1976 werd uitgezonden.

De Osmonds zijn nog steeds actief in de muziekwereld, hoewel niet meer als een complete groep.

Sommigen van hen hebben solocarrières nagestreefd, zoals Donny, die een succesvolle zanger en musicalster is geworden, en Marie, die zowel zingt als acteert.

Anderen hebben zich gericht op het produceren of schrijven van muziek, zoals Alan en Merrill.

Jay en Jimmy hebben ook nog opgetreden met hun eigen bands.

De Osmonds hebben in totaal meer dan 100 miljoen platen verkocht.

De ex-leden van de Osmonds leven nog allemaal, hoewel sommigen van hen gezondheidsproblemen hebben gehad.

Alan lijdt aan multiple sclerose, een aandoening die het zenuwstelsel aantast.

Hij heeft een stichting opgericht om geld in te zamelen voor onderzoek naar deze ziekte.

Wayne heeft een hersenbloeding gehad in 2019, waarvan hij grotendeels is hersteld.

Donny heeft een stembandoperatie ondergaan in 2017, waardoor hij tijdelijk niet kon zingen.

Marie heeft te maken gehad met depressie en eetstoornissen in het verleden, waarover ze openlijk heeft gesproken.

Op 7 augustus 2003 kreeg de familie Osmond een welverdiende erkenning toen ze hun eigen ster mochten onthullen op de “Hollywood Walk of Fame”.

De familie Osmond is diepgelovig en behoort tot de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, beter bekend als de Mormonen.

Op 8 november 2007 vierde de familie Osmond hun 50-jarig jubileum in een speciale aflevering van de Oprah Winfrey Show. Het hele publiek bestond uit familieleden van de Osmonds.

Gisteren nog vandaag

45 jaar geleden, Debbie Harry van Blondie, waarom hebben mijn ouders me in de steek gelaten.

Debbie Harry werd geboren als Angela Trimble in 1945 in Miami, Florida, maar werd al snel geadopteerd door Richard en Catherine Harry, een echtpaar uit New Jersey.

Ze groeide op in Hawthorne, een kleine stad waar ze zich vaak verveelde en eenzaam voelde.

Ze ontwikkelde een interesse voor muziek en kunst, en begon te zingen in het kerkkoor.

Toen ze 12 jaar oud was, ontdekte ze dat ze geadopteerd was, wat een grote schok voor haar was.

Ze voelde zich vervreemd van haar adoptieouders en zocht naar haar biologische familie, maar zonder succes.

Ze verliet het ouderlijk huis toen ze 18 was en verhuisde naar New York City, waar ze allerlei baantjes had om rond te komen.

Ze werkte onder andere als serveerster, secretaresse, Playboy Bunny en zelfs als prostituee.

Ze raakte betrokken bij de underground muziekscene van de stad, en ontmoette in 1973 Chris Stein, met wie ze een relatie kreeg en de band Blondie oprichtte.

Een nummer van Debbie Harry dat ze zelf heeft geschreven met Chris Stein over haar jeugdjaren is “Dreaming”.

Dit nummer gaat over haar dromen om een rockster te worden toen ze nog een tiener was.

Ze zingt over hoe ze zich verveelde op school en hoe ze fantaseerde over het leven in New York.

Ze zegt dat ze niet bang was om te falen of om afgewezen te worden, want ze geloofde in zichzelf en in haar muziek.

Ze eindigt het lied met de woorden: “Dreaming is free”, wat betekent dat ze altijd vrij was om te dromen, ook al had ze niet veel geld of kansen.

Kan een afbeelding zijn van 2 mensen en tekst

Bericht opnieuw plannen

Nu plaatsen

Jerry Lee Lewis na overlijden kersverse echtgenote, waarom wil God me steeds straffen (Joepie 23 oktober 1983)

Zijn eerste huwelijk, met Dorothy Barton, duurde twintig maanden.

Wat wil je, hij was veertien, zij zeventien.

”Ze was te oud voor mij”, stelde hij in een interview in 1978.

Drie weken voor zijn scheiding van Barton rond was, trouwde hij al met Jane Mitcham.

Dat huwelijk duurde vier jaar, van september 1953 tot oktober 1957, en leverde twee kinderen op.

In december 1957 trouwde Lewis met zijn achternichtje Mary Gale Brown, met wie hij ook twee kinderen kreeg.

Ze scheidden in december 1970.

Zijn vierde vrouw was Jaren Elizabeth Gunn Pate, die in 1983 verdronk in hun zwembad.

In 1962 had Jerry Lee op dezelfde manier een zoon verloren, Steven Allen Lewis, die toen drie was.

In 1973 verloor hij nog een zoon in een verkeersongeluk, de negentienjarige Jerry Lee Lewis Jr..

Zijn vijfde vrouw was Shawn Stephens.

Ze trouwden in juni 1984, drie maanden later overleed zij aan een overdosis methadon.

Zijn zesde huwelijk, met Kerrie McCarver, duurde twintig jaar en leverde hem één zoon op.

In 2012 trouwde hij voor de zevende keer en nu met Judith Brown, de vrouw die al jaren voor hem zorgt en de ex is van Lewis’ voormalige schoonbroer.

Lewis houdt het graag in de familie, maar de ceremonie was zo geheim dat zelfs de dochter van de rock-‘n’-rollpionier, Phoebe Lewis, die nochtans bij hem inwoont, niet op de hoogte was.

Acht jaar geleden verklaarde Lewis zijn toch wat turbulente tocht op het pad van de liefde als volgt: “Ik ben de koppigste kerel ter wereld.

Toen ik voor de eerste keer wilde trouwen, was mijn moeder in alle staten.

Mijn pa zei tegen ma ‘Laat hem met rust, mammy.

Je weet hoe koppig hij is. Zo hard als een steen’.

Ik was toen veertien. Dat was in Louisiana”.

35 jaar geleden, de Britse groep Brother Beyond met hun hit The Harder I Try.

Het nummer werd geschreven en geproduceerd door het bekende trio Stock Aitken Waterman en bevatte een sample van het drumintro van het nummer This Old Heart of Mine van The Isley Brothers, een Motown-hit uit 1966.

De single Harder I Try bereikte de tweede plaats in de Britse hitlijst.

In Vlaanderen bereikte het nummer de twintigste plaats in de Brt Top 30 en in Nederland was het nummer goed voor een achttiende plaats in de Top 40.

Het nummer was ook terug te vinden op hun debuutalbum Get Even, dat ook nog een andere top 10-hit opleverde in het Verenigd Koninkrijk, He Ain’t No Competition.

De groep bestond uit Nathan Moore (zang), David White (gitaar, zang), Carl Fysh (toetsen) en Steve Alexander (drums).

Na de breuk van de groep ging Moore verder met een andere boyband, Worlds Apart, waarmee hij vooral succes had in Frankrijk. Top op vandaag treedt hij nog steeds op met de overgebleven leden van Worlds Apart.

Steve Alexander speelde een tijdje met Duran Duran en Jeff Beck.

Carl Fysh bleef actief in de muziekindustrie als public relations manager.

David White verliet de muziekwereld en werd schilder.

Gisteren nog vandaag

45 jaar geleden, Chris Rea, de nieuwe Elton John.

Gus Dudgeon werkt in de 60s samen met o.a. Marianne Faithfull, The Small Faces, Spencer Davis Group en The Zombies en hij speelt een katalyserende rol in de carrières van The Rolling Stones en Tom Jones.

Vanaf 1970 is hij de vaste producer van Elton John met wie hij het Rocket Records-label opricht.

Ook bij o.a. Joan Armatrading, Gilbert O’Sullivan, XTC, The Beach Boys en David Bowie (‘Space Oddity’, ‘The Laughing Gnome’) bepaalde Dudgeon het geluid.

Gus wordt in het ‘Guinness Book Of Records’ vermeld als de eerste producer die in de hitlijsten staat met een gesamplede single.

In 1971 gebruikt hij echter op de John Kongos-hit ‘He’s Gonna Step On You Again’ eigenlijk een loop van Afrikaanse drums en loops werden in de 60s door o.a. The Beatles en The Beach Boys al eerder gebruikt.

In 1978 is Gus Dudgeon producer van ‘Whatever Happened To Benny Santini?’, het debuutalbum van Chris Rea dat in juli ‘78 werd uitgebracht.

De titel is een knipoog van het plan van Chris’ platenmaatschappij Magnet om hem te lanceren als Benny Santini!

Chris schreef de eerste single ‘Fool (If You Think It’s Over)’ over zijn jongere zus Paula die enkele jaren voordien kapot was van liefdesverdriet.

In eerste instantie schreef Rea het als een Memphis-soulsong, maar uiteindelijk klonk hij eerder Californisch, wat waarschijnlijk ook het Amerikaans succes verklaart.

‘Fool (If You Think It’s Over)’ deed het in Europa niet bijster goed, maar werd een n°12 in de Billboard Hot 100, zijn enige hit over de oceaan waardoor Chris Rea in de VS geboekstaafd staat als one-hit wonder!

Pas hierna kreeg Chris een uitnodiging om op te treden in Top Of The Pops! Hij hield er in 1979 een Grammy-nominatie aan over.

De 70s classic werd gecoverd door o.a. Elkie Brooks en Thomas Anders van Modern Talking. Bij deze laatste zat Gus Dudgeon opnieuw achter de mengtafel.

Gus Dudgeon komt op 21 juli 2002 samen met zijn echtgenote Sheila om het leven bij een verkeersongeval.

Ze komen bewusteloos in het water terecht en verdrinken. Gus bleek zwaar dronken en was achter het stuur in slaap gevallen.

Dudgeon werd 59 jaar.(Joepie 15 oktober 1978 en met dank aan Denis Michiels)

Kan een afbeelding zijn van 1 persoon en de tekst 'ELTONJON? Fb groep: Weetjes over popmuziek'

Bericht opnieuw plannen

Nu plaatsen