Categorie: Muziek Posters en Foto’s

Tim Visterin (Poster Joepie 17 oktober 1973)

Tim Visterin werd geboren in Antwerpen op 13 november 1940.

Hij leek in de weg gelegd om boekhouder te worden, maar zijn muzikale ambitie besliste daar uiteindelijk anders over.

Een tijdlang speelde hij mee met de groep The Jokers, alvorens in een Franstalige beatgroep “Roland et les Bémols” te stappen.

Toon Hermans, de legendarische Nederlandse conferencier en liedjeszanger, raadde Tim enkele jaren later aan om zich te laten bijscholen, een raad die de Antwerpenaar opvolgde door aan de Amsterdamse kleinkunstacademie te gaan studeren.

Aanvankelijk wierp hij zich op het cabaretgenre (met de groep “Sjanbaret”), maar de doorbraak kwam er in 1970 met een kinderliedje, namelijk een vertaling van het liedje “Dites-Moi, Monsieur” van de Franse zanger Jean-Claude Darnal als “De Vogel”.

Met medewerking van het Mechelse Onze-Lieve-Vrouw-knapenkoor ( VRT-weerman Frank Deboosere en radiomaker Pat Donnez waren lid van het kinderkoor) dat te horen is in de hit “De Vogel”.werden er van het luisterliedje maar liefst 100.000 exemplaren verkocht in Vlaanderen en Nederland.

Na enkele shows voor het kleine volkje (met onder meer Jean Blaute in de begeleiding) richtte Tim Visterin zijn aandacht toch meer op de zakelijke kant van de muziekbusiness.

Hij deed producties van een aantal Vlaamse artiesten, werd muziekuitgever (lokale vertegenwoordiger van o.m. Mud, The Sweet, Bee Gees …).

In de later jaren zeventig verhuisde hij naar de Verenigde Staten.

In 1991 kwam hij naar Vlaanderen terug en ging werken voor onder meer Centropa (Guy Beyers) en het team achter Helmut Lotti.

Zijn “De Vogel” blijft echter tot de dag van vandaag regelmatig opduiken in allerlei tv- en radioprogramma’s.

Zo vertolkte hij het lied op VTM in “de zomer van” en werd het nummer gecoverd door Danny Wuyts (een van de pianisten van het VRT-spelprogramma “de Notenclub”) in 1999.

“Ach, meneer een mooie vogel wil ik zijn, met sterke vleugels alstublieft, Meneer Merlijn” is dan ook een soort Vlaamse evergreen.

Tim Visterin is op 28 augustus 2018 overleden aan de gevolgen van een infarct.

Visterin werd 77 jaar.

50 jaar terug geleden, het Duitse duo Cindy en Bert en hun hit Immer wieder sonntags.

In Vlaanderen was het nummer goed voor een zesde plaats in de hitparade. In Nederland bereikte ze de achtste plaats in de Top 40.

Het nummer werd geschreven door Andreas Dries Holten en Jonny Halvey en verscheen in 1973 ook op hun derde album Zwei Menschen und ein Weg.

Cindy en Bert waren een populair muziekduo uit Duitsland dat vooral in de jaren 70 succesvol was.

Ze zongen voornamelijk schlagers en volksliedjes, maar ook enkele covers van internationale hits.

Ze hadden ook succes met onder meer de nummers zijn ‘Wenn die Rosen erblühen in Malaga’ en hun ‘Der Hund von Baskerville’, een cover van het nummer Paranoid van Black Sabbath.

Ze deden ook mee aan het Eurovisiesongfestival in 1974 met het liedje ‘Die Sommermelodie’, maar eindigden op de veertiende plaats.

Cindy en Bert gingen in 1988 uit elkaar, zowel als duo als, als echtpaar.

Ze hebben elk een solocarrière nagestreefd, maar konden niet meer hetzelfde succes behalen als samen. (Foto september 1973)

Donna Summer (Poster oktober 1978)

Donna Summer staat bekend om haar krachtige stem en haar hits als I Feel Love, Hot Stuff en Last Dance.

Een van haar meest opvallende nummers was haar cover van Mac Arthur Park, een lied geschreven door Jimmy Webb en oorspronkelijk gezongen door Richard Harris.

Donna Summer nam het nummer op voor haar album Live and More uit 1978 dat een dubbelalbum was met liveopnames en een met als extra de single The Deep.

De producers van het album was Giorgio Moroder, een Italiaanse muzikant en pionier van de elektronische muziek en Pete Bellotte.

Zij waren verantwoordelijk voor veel succesvolle nummers, waaronder I Feel Love.

Moroder gaf Mac Arthur Park een discoarrangement met synthesizers, strijkers en een snelle beat.

Het nummer werd uitgebracht als een single met op kant 1, Mac Arthur Park en op kant 2, Mac Arthur Park (Reprise).

Het eerste deel duurde bijna vier minuten en het tweede deel bijna zes minuten.

Samen vormden ze een epische discoversie van het nummer dat oorspronkelijk meer dan zeven minuten duurde.

Mac Arthur Park werd een grote hit voor Donna Summer en bereikte de eerste plaats in de Billboard Hot 100 in de Verenigde Staten.

Het was haar eerste nummer één hit in haar thuisland en het maakte haar tot een wereldwijde superster.

In Vlaanderen bereikte de single de elfde plaats in de Brt Top 30. In Nederland bereikte het nummer de negende plaats in de Top 40.

Mac Arthur Park wordt beschouwd als een klassieker van de disco en een hoogtepunt in de carrière van Donna Summer.

Poster Eddie Murphy (oktober 1988)

Eddie Murphy heeft drie studioalbums uitgebracht: How Could It Be (1985), So Happy (1989) en Love’s Alright (1993).

Hij scoorde een hit met het nummer “Party All the Time” in 1985.

Hij werkte samen met verschillende muzikanten en producers, zoals Rick James, Crystal Blake, Michael Jackson, Narada Michael Walden, Larry Blackmon, Stevie Wonder, Julio Iglesias, Paul McCartney, Nile Rodgers en Teddy Riley.

Gisteren nog vandaag

Vandaag 45 jaar geleden, Benny Andersson en Frida Lyngstad treden met elkaar in het huwelijk.

In 1969 ontmoet ze Benny Andersson die kort daarna haar producer wordt bij EMI.

Benny verlaat zijn vrouw Christina Gronwvall en gaat met Frida samenwonen.

Frida is eerder getrouwd met Ragnar Fredriksson.

In 1971 scoorde Lyngstad met de single Min Egen Stad (Mijn eigen stad), geschreven door haar toenmalige verloofde Benny Andersson, haar eerste nummer 1-hit in de Svensktoppen, de Zweedse hitparade.

Gisteren nog vandaag

In datzelfde jaar verschijnt ook haar eerste elpee Frida die meteen de hoogste plaats in de albumparade inneemt.

In 1972 stapt ze samen met Andersson over naar Polar Music.

Daar heeft ze met de single Man vill ju leva lite dessemellan (Men wil af en toe een beetje leven) een tweede nummer 1-hit te pakken.

De samenwerking tussen Benny, Frida, Agnetha en Björn kwam tot stand in 1970.

Samen maakten ze deel uit van de gelegenheidsgroep ‘Festfolket’ (wat zowel ‘feestvierders’ als ‘verloofden’ betekent) in een variétéshow op televisie.

De show had niet veel succes en de plannen voor een band werden opzij gelegd.

Abba zou vanaf 1972 tot eind 1982 de hoofdactiviteit zijn van Lyngstad.

Maar het leek ABBA-manager Stig Anderson een goed idee dat Lyngstad tussendoor een Zweedstalige solo-lp zou maken.

Het album dat in 1975 verschijnt heet simpelweg “Frida ensam” (Frida alleen) en is door Andersson geproduceerd.

Het album kwam op de eerste plaats van de hitlijst in Zweden en bevat enkele covers van Engelse hits (o.a. van David Bowie).

Het nummer ‘Fernando’ dat Benny en Björn samen voor Lyngstads album schreven, zou later door ABBA in het Engels worden opgenomen en een enorme wereldhit worden.

Van ‘Frida Ensam’ werden meer dan 100.000 exemplaren in Zweden verkocht.

De grote doorbraak voor Lyngstad kwam natuurlijk met ABBA.

De groep won op 6 april 1974 in Brighton de eerste prijs in het Eurovisiesongfestival met het nummer Waterloo.

Gisteren nog vandaag: Abba (zomer 1973)

ABBA overleefde het eendagsvlieg-stempel dat veel winnaars met zich meedragen, en ging door met televisieoptredens, concerten en opnames in Europa, de Verenigde Staten, Japan etc.

Met de release van de hitsingle SOS (1975) werd het voor iedereen duidelijk dat ABBA een popgroep van betekenis was.

Het ABBA-tijdperk bracht haar vader Alfred Haase terug in het leven van Lyngstad.

Lyngstad werd namelijk geboren op 15 november 1945 in Bjorkasen, een klein dorpje in het Noorse Ballangen, uit een relatie van de Noorse Synni Lyngstad en de (getrouwde) Duitse soldaat Alfred Haase (1919-2009) in het kader van het Lebensborn-programma.

Gisteren nog vandaag

Haar vader was tijdens de Tweede Wereldoorlog als sergeant van de Wehrmacht gelegerd in het door de Nazi-Duitsland bezette Noorwegen en werd aan het einde van de oorlog teruggeroepen naar Duitsland.

Onderweg zonk het schip waarmee hij naar Duitsland terug voer, waarna hij als vermist werd opgegeven.

Pas in 1977 kwam Lyngstad erachter dat haar vader de ramp had overleefd.

Dankzij een artikel dat door het Duitse popblad ‘Bravo’ was gepubliceerd met alle gegevens van de verschillende leden van ABBA, werd de nieuwsgierigheid van Andrea Buchinger gewekt.

Haar oom heette ook Alfred Haase, en toen ze navraag deed bij hem, bleek hij de nietsvermoedende vader van Lyngstad te zijn.

Gisteren nog vandaag: Frida van Abba, verlaten oorlogskind vond troost in de muziek (Joepie 6 december 1981) 1

Het duurde echter enige tijd voordat Lyngstad hem wilde ontmoeten, er waren redelijk wat reacties geweest op de biografische verhalen in de pers en de meeste sneden geen hout.

Na negen jaren verloofd te zijn geweest met Andersson trouwde het stel op 6 oktober 1978.

Het huwelijk duurde nog geen drie jaar en de scheiding volgde in februari 1981. (Diverse bronnen en Wikipedia)

Gisteren nog vandaag

Freddie Mercury, werd geboren in Oost-Afrika, en ging in Bombay naar school.

Freddie Mercury, werd geboren als Farrokh Bulsara, op 5 september 1946 in Zanzibar, een eiland voor de kust van Tanzania.

Zijn ouders, Bomi en Jer Bulsara, waren Parsi’s uit India die werkten voor de Britse koloniale regering.

Mercury had een jongere zus, Kashmira.

Hij groeide op in een welvarend gezin en kreeg een goede opleiding.

Hij leerde piano spelen op jonge leeftijd en ontwikkelde een interesse voor muziek.

Toen hij acht jaar oud was, werd hij naar een kostschool in India gestuurd, waar hij lid werd van een koor en een schoolband.

Gisteren nog vandaag, foto Freddie Mercury Muziek Expres december 1977

Hij begon ook zijn eigen liedjes te schrijven en nam de artiestennaam Freddie aan.

Hij keerde terug naar Zanzibar in 1963, maar moest al snel vluchten met zijn familie vanwege de revolutie die uitbrak in 1964.

Ze vestigden zich in Londen, waar Mercury zijn middelbare school afmaakte en zich inschreef voor een kunstopleiding.

In Londen raakte Mercury betrokken bij de lokale muziekscene en sloot zich aan bij verschillende bands.

In 1970 ontmoette hij gitarist Brian May en drummer Roger Taylor, die samen speelden in een band genaamd Smile.

Gisteren nog vandaag: Freddie Mercury van Queen, hoogmoed werd me bijna fataal (Joepie 15 december 1985)

Mercury overtuigde hen om hem als zanger aan te nemen en stelde voor om de naam van de band te veranderen in Queen.

Hij ontwierp ook het beroemde logo van de band, gebaseerd op de astrologische tekens van de leden.

Later voegde bassist John Deacon zich bij de groep.

Queen brak door in 1974 met het album Sheer Heart Attack, dat hits bevatte als Killer Queen en Now I’m Here. (Joepie 24 september 1978)

De Vlaamse zanger Ignace had 50 jaar geleden een grote hit met zijn nummer More Than Sympathy

Ignace Baert komt uit een muzikale Kortrijkse familie en zit al op zijn negende op een muziekschool in Kortrijk waar hij o.a. pianoles krijgt van François Glorieux en accordeonles krijgt hij privé in Heule van Hugo Hoste.

Vanaf 1967, Ignace is dan 16 jaar oud, speelt hij op het orgel en zingt bij het dansorkest “The Top Players”, waar ook zijn vader als saxofonist-klarinettist in meespeelt.

In 1968 gaat Ignace doorstuderen aan het Koninklijk Conservatorium in Gent. In 1968 komt zanger en journalist Erik Marijsse bij het orkest.

Hij wordt er gastzanger.

Ignace gaat intensief samenwerken met Marijsse als manager, hetgeen uiteindelijk eindigt in 1976 als Ignace zijn legerdienst gaat doen.

Marijsse neemt “Liefde” (melodie door Ignace en eerste compositie die op een plaat verschijnt) op, dat de B-kant wordt van zijn eerste grote hit “Leven, leven, laten leven”. De door Ignace geschreven opvolger “Kijk naar omhoog” met als B-kant “Beter geven dan krijgen”; wordt voor Erik Marijsse het grootste succes uit zijn carrière en komt op nummer 1 van de Vlaamse hitparade, waar hij moest opboksen tegen Will Tura met “Het kan niet zijn”.

Marijsse investeert een deel van zijn kapitaal in het orkest en Ignace verandert de naam in 1970 in Lilac Street Band. In eigen beheer wordt de single “Lilac” opgenomen.

De volgende single “Annelise” (een cover van een Duitstalig nummer) wordt een hit in Vlaanderen en verschijnt op het platenlabel RKM (Roland Klüger).

Al in 1971, wanneer de single “Bestseller” scoort en Radio 2 Zomerhit wordt, valt de Lilac Street Band uiteen vanwege onterechte jaloersheid.

Een groep van drie rondom Ignace gaat verder onder dezelfde naam terwijl Erik Marijsse manager wordt. In 1972 verkiest hij op de solotoer te gaan, met nog steeds Erik Marijsse als manager.

Daarnaast componeert hij in samenwerking met Erik Marijsse voor zichzelf en anderen. Hun eerste compositie voor anderen is “Baby baby” voor het duo Nicole & Hugo die er voor België mee naar het Eurovisiesongfestival trekken.

Anderen voor wie ze liedteksten schrijven zijn onder anderen Rita Deneve en Micha Marah.

Zijn eerste solohit in België scoort Ignace in 1973 met “More than sympathy”, dat ook de Nederlandse hitparades bereikt (Veronica top 40).

Het is een productie van Roland Kluger. Het jaar erop komt zijn album uit, “With more than sympathy”. In samenwerking met Claude François maakt hij in 1974 onder de naam “Jérémy” de plaat “Michèle” (vertaling van “Jo-Ann”, de single die volgde op “More than sympathy”).

Het lied “A sad sad song” wordt in het Frans “Pauvre chanson d’amour”, maar dit komt niet meer uit bij Claude François.

De samenwerking wordt stopgezet doordat de deals tussen de twee platenmaatschappijen niet overeenstemmen.

In 1975 vormt hij een gelegenheidstrio met Micha Marah en Raymond van het Groenewoud dat op Yes-Festival in Oostende de tweede plaats behaalt.

Hetzelfde jaar doet het trio ook mee aan het Nordringfestival in Oslo als vertegenwoordigers van de BRT-radio. Het jaar daarna lijft het Belgisch leger hem in voor het vervullen van zijn dienstplicht.

Vanwege zijn bekendheid in Vlaanderen wordt hij in Wallonië gelegerd.

Omdat het met zijn zang-, tekstschrijver en componeercarrière niet echt vlot, besluit Ignace in 1977 muziekles te gaan geven aan diverse scholen rondom Roeselare en verlaat, tijdelijk blijkt later, de showbusiness; hij gaf muziekles aan het VISO in Roeselare en is sedert 1 november 2015 met pensioen.

Het bloed kruipt waar het niet gaan kan en vanaf 1984 neemt Ignace de muzikale pen weerom in de hand om voor artiesten als Jimmy Frey (“Mon amour (Voor ons allebei)”), Niels William, Liliane Saint-Pierre, Marjolein en Gunther Levi liederen in elkaar te sleutelen en hun platen te produceren.

Het zet hem er vier jaar later toe aan weer op te gaan treden; hij gaat van start met een heropname van “More than sympathy”.

Vanaf 2002 treedt hij op als pianist-zanger met Bart Kaëll en het kwartet van Claire Berthorelly; gaandeweg wordt hij meer en meer begeleider van hen.

Zoon Yuri Baert is ook musicus, en ook bij hem neemt Ignace de rol van tekstschrijver en achtergrondzanger op zich. Ignace is getrouwd met schoonheidsspecialiste Hilde Manderveld.

Zij hebben samen twee kinderen, Anouk en Yuri. Het gezin woont in Deerlijk.(Diverse bronnen, Joepie, Wikipedia en poster Joepie 19 september 1973)

Gisteren nog vandaag

Deze week komt, 45 jaar geleden, komt Mort Shuman met zijn nummer Comme avant binnen in de Top 10 in Frankrijk.

Het nummer schreef hij zelf en de tekst is van Elisabeth Moreau.

Zowel in Vlaanderen, als in Nederland bereikte het nummer niet de hitparade.

Zanger, pianist en songwriter Mort Shuman, geboren in Amerika, maar zijn familie was afkomstig uit Polen, leerde we kennen van zijn samenwerking met Doc Pomus (echte naam Jerome Solon Felder).

Samen schreven ze meer dan 500 liedjes, waaronder hits voor Elvis Presley, The Drifters en Dion and the Belmonts.

Zo schreven ze onder meer voor Elvis Presley (Surrender, Kiss me quick, Viva Las Vegas) en voor The Drifters (Save the last dance for me en Sweets for my sweet).

Samen met Doc Pumes vestigde Shuman begin jaren 60 zich in Londen.

Wanneer de twee uiteen gaan en Mort alleen naar Parijs verhuist, begint een hele nieuwe periode in zijn leven.

Hij raakte daar bevriend met Jacques Brel en vertaalde enkele nummers van hem in het Engels en schreef in 1968 ook een musical over hem met als titel Jacques Brel is alive and well and living in Paris, waarin Shuman zelf de hoofdrol zong.

In 1973 brengt hij trouwens ook een single uit met twee nummers van Brel, namelijk Amsterdam en Mathilde.

Al vlug is hij de Franse taal machtig en begint hij zijn carrière als zanger.

Zijn grootste Franse succes is wellicht Le Lac Majeur.

Dit nummer was deels geïnspireerd over de periode in 1874 waarin de Russische anarchist Michail Bakoenin een poging deed om via Locarno (stad) aan het Lago Maggiore (Le lac Majeur in het Frans) te vluchten.

De openingszin Il neige sur le Lac Majeur verwijst niet naar sneeuw (neige), maar naar een groot vuurwerk dat Bakoenin in 1874 zou hebben laten ontsteken.

Het nummer was zowel in Vlaanderen als in Nederland een groot succes en is ook terug te vinden op het album Amerika (1972).

Mort Shuman had een grote invloed op de Franse muziekscene, waar hij veel liedjes schreef en vertaalde voor artiesten als Johnny Hallyday, Sylvie Vartan en Claude François.

Hij overleed in 1991 op 54-jarige leeftijd aan leverkanker.