Categorie: Muziek

45 jaar geleden, Dr. Hook met hun cover Sharing The Night Together

Het nummer is geschreven door Ava Aldridge en Eddie Struzick en voor het eerst uitgebracht door Arthur Alexander (twee maanden voor Lenny LeBlanc)

Hoewel Arthur Alexander in Europa nauwelijks bekend is, en in Amerika maar 4 hitjes in de Billboard top 100 zijn gekomen, is veel van zijn materiaal door andere artiesten opgenomen.

Zo heeft Elvis Presley een hit met Burning Love en is A Shot Of Rhythm And Blues een hit voor Johnny Kidd & the Pirates.

Zijn nummers You Better Move On en Anna, uit 1962, worden later door respectievelijk Doris Day, The Rolling Stones, The Hollies en The Beatles opgenomen.

Ava Aldridge, helaas overleden in 2003, schreef meer dan 150 nummers en meestal voor andere artiesten.

Daarnaast was ze voornamelijk bekend als achtergrondzangeres.

Al probeerde ze het wel solo in 1975 met de singles Mama’s Got Something Cookin’ en I Want Some.

Allebei afkomstig van haar album Frustrated Housewife. Helaas zonder veel succes.

Ava Aldridge was onder meer te horen op platen van Hank Williams, Jr., Crystal Gayle, Mac Davis, T. Graham Brown, Wilson Pickett, Joan Baez, Narvel Felts, Billy Vera, Percy Sledge, Roy Clark, Lenny LeBlanc, Steve Forbert, Mary Chapin Carpenter, Billy Ray Cyrus, Ronnie Milsap, Delbert McClinton en Patti Austin.

Gisteren nog vandaag, Dr Hook (Poster Joepie december 1979)

Deze week, 55 jaar geleden, komt de Britse singer-songwriter Peter Sarstedt met zijn nummer ‘Where Do You Go To (My Lovely)?’ binnen in de Nederlandse Top 40.

Het nummer, werd een groot succes en bereikte de nummer één positie in vele landen, waaronder het Verenigd Koninkrijk, Ierland, Australië, Nieuw-Zeeland en Zuid-Afrika.

In Vlaanderen was deze single, maar goed voor een zeventiende plaats in de Humo Top 20.

In Nederland deed het nummer veel beter en bereikte daar de vierde plaats in de Top 40.

Peter Sarstedt schreef het nummer zelf en de productie was in handen van Ray Singer.

Het nummer stond op zijn gelijknamige album ‘Peter Sarstedt’ en won in 1970 de Ivor Novello Award voor Beste Song, zowel muzikaal als tekstueel.

Naast dit succes had Sarstedt nog andere hits, waaronder ‘Frozen Orange Juice’ en ‘Beirut’, maar geen van deze bereikte het succesniveau van ‘Where Do You Go To (My Lovely)?’.

Sarstedt werd geboren op 10 december 1941 in Delhi, India.

Zijn ouders hadden een theeplantage en nadat zijn vader stierf in 1954, verhuisde het gezin naar het Verenigd Koninkrijk.

Sarstedt vormde als dertienjarige in 1955 een skiffle-band onder de naam van Fabulous 5 en dit onder meer samen met zijn twee broers Peter en Clive.

Met zijn broers, Eden Kane (geboren als Richard Graham Sarstedt) en Clive Sarstedt krgen ze een platencontract in 1973 en veranderde ze hun naam als The Sarstedt Brothers.

Ze brachten samen één album uit in 1973 met als titel Worlds Apart Together.

Daarna gingen ze allen solo, zijn broer Robin Sarstedt kennen we dan ook van de hits “My resistance is low” en “Let’s fall in love” (1976) en ook zijn oudere broer kennen we al eerder als Eden Kane en zijn nummer één hit Well I ask you (1961) en Forget Me Not.

Peter Sarstedt overleed op 8 januari 2017 op 75-jarige leeftijd na een strijd tegen de ziekte progressieve supranucleaire parese (PSP).

Hij was getrouwd met Anita Atke en later met Joanna Meill, met wie hij twee kinderen had.

45 jaar geleden, Bonnie Pointer met haar disco cover van het nummer Heaven Must Have Sent You.

De single bereikte vreemd genoeg niet de Brt Top 30 in Vlaanderen en de Top 40 in Nederland.

Wel bereikte het nummer in Vlaanderen de drieëntwintigste plaats in de voorloper van de Ultratop 50.

Het nummer is geschreven door Brian Holland, Lamont Dozier en Eddie Holland toen ze bij Motown waren, en voor het eerst opgenomen door The Elgins in 1966.

Het nummer van Bonnie Pointer is ook terug te vinden op haar zelfgetiteld solo debuutalbum dat in 1978 door Motown werd uitgebracht.

De producers van het nummer waren Jeffrey Bowen en Berry Gordy.

Bonnie Pointer, geboren als Patricia Eva Pointer, was een Amerikaanse zangeres, die vooral bekend stond om haar werk met de zanggroep The Pointer Sisters.

Ze begon haar solocarrière in 1977 en had verschillende hits, waaronder “Heaven Must Have Sent You”.

Bonnie Pointer overleed op 8 juni 2020.

George Benson, de gerenommeerde Amerikaanse jazzgitarist en zanger, mag vandaag 81 kaarsjes uitblazen.

George Benson heeft een indrukwekkende carrière opgebouwd met talloze hits, waarvan “Give Me The Night” een van de meest bekende is.

Dit nummer, dat uitkwam in 1980, werd geschreven door Rod Temperton.

De productie van het nummer was in handen van de legendarische Quincy Jones, die het uitbracht op zijn label Qwest Records in samenwerking met Warner Bros. Records.

Het nummer “Give Me The Night” is ook te vinden op het gelijknamige album.

Voor dit album zijn ook de stemmen te horen van Diva Gray, die we zien in de video van Give Me The Night, Jim Gilstrap (kennen we van de hit Swing your daddy), Jocelyn Allen en Patti Austin.

Ook Herbie Hancock werkte mee aan het album.

Het album, dat niet alleen commercieel succesvol was, maar Benson ook drie Grammy Awards opleverde in 1981, waaronder die voor Beste Mannelijke R&B Vocal Performance.

Deze week, 40 jaar geleden, komt de Britse gitarist en singer-songwriter Snowy White met zijn nummer Bird of Paradise binnen in de Brt Top 30.

Hij schreef het nummer zelf en het was in 1984 goed was voor een zevende plaats in de Brt Top 30.

In Nederland bereikte de single de zesde plaats in de Top 40.

Snowy White, geboren als Terence Charles White, werkte jarenlang samen met Pink Floyd tijdens hun liveoptredens en was ook voor een jaar lid van de groep Thin Lizzy.

Hij werkte ook mee aan het soloalbum Solo In Soho van Phil Lynott (1980)

Zelf bracht hij meer dan 20 albums uit.

Zijn laatste album Driven on The 44 is van twee jaar geleden.

Verleden jaar bracht hij nog een nieuwe single uit, met als titel New Beginnings in the Heartland.

Vandaag 60 jaar geleden, Gigliola Cinquetti winnaar van het Eurovisiesongfestival in Kopenhagen, Denemarken met het nummer Non ho l’età.

Het Eurovisiesongfestival werd gepresenteerd door de Deense actrice Lotte Wæver.

De toen zestienjarige Gigliola Cinquetti uit Verona kreeg met haar nummer 49 punten, 34 % van het totale aantal punten.

Het nummer is geschreven door Giancarlo Colonnello, Mario Panzeri en Nisa.

Met 17 punten werd Matt Monro met het nummer I Love The Little Things voor het Verenigd Koninkrijk tweede, gevolgd door Romuald Figuier met het nummer Où Sont-Elles Passées voor Monaco op de derde plaats met 15 punten.

Ons land eindigde met Robert Cogoi met het nummer Près de ma rivière op de Tiende plaats. Deze plaats deelde we samen met Nederland vertegenwoordigd door Anneke Grönloh met het nummer Jij bent mijn leven.

Er deed zich een politiek protest voor na het optreden van de Zwitserse zangeres Anita Traversi.

Een man kwam het podium oprennen, terwijl hij een spandoek bij zich droeg met een oproep tot een boycot tegen de Spaans staatsleider Francisco Franco en de eerste minister António de Oliveira Salazar en leider van het autoritaire bewind van de Estado Novo in Portugal.

Terwijl dit aan de gang was, kregen de televisiekijkers een shot van het scorebord te zien.

Nadat de man verwijderd was ging de wedstrijd gewoon weer verder.

Gigliola Cinquetti bereikte in Vlaanderen de eerste plaats in de Humo Hitparade. In Nederland was het goede voor een tweede plaats in de Hitparade

10 jaar later, in 1974, deed Gigliola Cinquetti terug mee aan het festival en eindigde op de tweede plaats met het nummer Si.

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag