Categorie: Muziek

Deze week, 35 jaar geleden, komen de meiden van Bananarama en Lananeeneenoonoo met hun single Help Binnen in de Brt Top 30.

In Vlaanderen was hun nummer goed voor een zevende plaats in de Brt Top 30.

In Nederland deden de meiden het een pak minder goed en bereikte ze maar de vijfentwintigste plaats in de Top 40.

Het nummer “Help” is geschreven door John Lennon en Paul McCartney van The Beatles en werd uitgebracht als single in juli 1965.

De Britse meidengroep Bananarama hebben dit nummer gecoverd en dit samen met de komieken French & Saunders en Kathy Burke die zichzelf Lananeeneenoonoo noemde, en dit als een parodie op de naam Bananarama.

Deze cover werd uitgebracht in februari 1989 als de Red Nose Day single om geld in te zamelen voor Comic Relief.

Comic Relief is een Britse charitatieve instelling die in 1985 werd begonnen door komediescriptschrijver Richard Curtis ten behoeve van de hongersnood in Ethiopië.

De muziekvideo voor “Help” werd geregisseerd door Andrew Morahan (Joepie 19 maart 1989)

Boney M te gast in Leysin voor opname van hun nieuwe single Hooray! Hooray! It’s a Holi-Holiday.

De single was zowel in Vlaanderen als in Nederland goed voor een eerste plaats in de Brt Top 30 en de Top 40.

Wat weinig mensen weten is dat dit een nummer is uit 1927 en toen voor het eerst opgenomen door Gid Tanner en His Skillet-Lickers met Riley Puckett en Clayton McMichen en met toen als titel Polly Woddle Doo.

Acht jaar later leer het grote publiek dit nummer kennen dankzij de film The Littlest Rebel met in de hoofdrol Shirley Temple (Joepie 18 maart 1979).

Gisteren nog vandaag

Vandaag 100 jaar geleden, de Franse dirigent Rhené-Baton te gast voor twee conserten in het Conservatorium in Brussel (19 maart 1924)

René-Emmanuel Baton, ook bekend als Rhené-Baton werd geboren op 5 september 1879 in Courseulles-sur-Mer, Normandië, en stierf op 23 september 1940 in Le Mans.

Rhené-Baton studeerde piano aan het Conservatoire national supérieur de musique in Parijs en muziektheorie bij André Gedalge.

Hij begon zijn carrière als chef de chant bij de Opéra-Comique in 1907.

Hij was vervolgens muzikaal directeur van verschillende orkestrale groepen, waaronder de Society of Saint Cecilia in Bordeaux en Angers Société populaire (1910-1912).

Tijdens de Eerste Wereldoorlog was Rhené-Baton chef-dirigent van de Koninklijke Nederlandse Opera (1916-1918) in Amsterdam en dirigeerde ook de zomerconcerten van het Residentie Orkest in het Scheveningse Kurhaus (1914-1919).

In 1918 gaf Serge Sandberg hem de leiding over de Concerts Pasdeloup in Parijs.

De dirigent bekleedde deze functie tot 1932 en bleef daarna aan het orkest verbonden.

Hij heeft grote verdiensten gehad in de zogenoemde democratisering van de muziek in de concertzalen, omdat hij aan het begin van een concert voor de uitgevoerde werken een inleiding gaf en ervoor zorgde dat er goedkopere plaatsen waren.

Als componist schreef Rhené-Baton stukken voor orkest, kamermuziek en een groot aantal pianowerken.

Veel van zijn composities drukken zijn liefde voor de regio Bretagne uit, waar hij op 19-jarige leeftijd naar terugkeerde.

Hij had ook nauwe relaties met componisten van de Bretonse culturele renaissance, zoals Guy Ropartz, Paul Le Flem, Paul Ladmirault en Louis Aubert.

35 jaar geleden maakte de muziekgroep Barbarella furore met hun aanstekelijke hit ‘We Cheer You Up’.

n Vlaanderen bereikte het nummer de zevende plaats in de Brt Top 30 en in Nederland bereikte ze zelf de vierde plaats in de Top 40.

Deze groep, bestaande uit Angela Vermeer, Ingrid Brans en Leslie Doornik, wist de harten van vele fans te veroveren dankzij hun deelname aan het programma The Pin-Up Club van Jef Rademakers en was te zien op Veronica.

Jef Rademakers schreef trouwens ook de tekst van het nummer en het nummer zelf is geschreven door Hans Jansen en Jeanette Meijer-Kroese.

Na ‘We Cheer You Up’ bleef Barbarella nog enige tijd in de schijnwerpers staan met een aantal andere nummers zoals Sucker For Your Love, Then He Kissed Me en Please, Please Me, maar geen enkele wist het succes van hun doorbraaknummer te evenaren.

Na de single Don’t Stop The Dance was het tijd om te stoppen eind 1991.

Vandaag mag Julia Christina Rea 35 kaarsjes uitblazen

Julia werd namelijk geboren op 18 maart 1989 als tweede kind en dochter van Chris en zijn vrouw Joan Lesley.

Zoals voor zijn eerste dochter, schreef Chris Rea ook een nummer, namelijk Julia en uitgebracht op single in 1993, als een ode aan zijn jongste dochter.

Het nummer Julia bereikte de 53e plaats in de Britse hitlijst.

Zowel in Vlaanderen, als in Nederland kwam de single niet verder dan de tipparade.

Het nummer Julia verscheen voor het eerst op de verzamelaar The Best Of Chris Rea uit 1994.

Zijn eerste dochter Josephine werd geboren op 16 september 1983.

Voor haar schreef hij het nummer Josephine, uitgebracht op 22 juni 1985 als de tweede single van het album Shamrock Diaries.

Het nummer was een groot succes in Vlaanderen, Frankrijk en Nederland.

Dit nummer bestaat in zeven verschillende versies, die variëren in lengte, stijl en productie.

De originele albumversie duurt 4:26 minuten en heeft een zachte rock sound.

De singleversie uit 1985 is een compleet andere, meer rockende opname, die 3:35 minuten duurt.

Deze versie is ook te horen op de compilatie The Very Best of Chris Rea uit 2001.

De meer disco-klinkende “Josephine (La Version Française)” a.k.a. “Josephine Extended French re-record” is een verlengde remix die gemaakt werd voor een Europese non-album single uitgave in 1987.

Deze versie duurt 5:39 minuten en werd populair bij DJ Paul Oakenfold, die het op de acid house scene introduceerde.

Een ingekorte versie van “La Version Française” vervangt de originele versie op heruitgaven van Shamrock Diaries en duurt 3:56 minuten.

In 1988 nam Rea het nummer opnieuw op voor de compilatie New Light Through Old Windows.

Deze versie duurt 4:34 minuten en is waarschijnlijk de bekendste versie van het lied, die op vele Chris Rea compilaties is verschenen sindsdien.

Er bestaat ook een alternatieve, snellere versie uit 1988 die alleen te vinden is op Amerikaanse edities van New Light Through Old Windows die uitgegeven werden door Geffen Records, maar niet door ATCO Records. Deze versie duurt 4:17 minuten.

In 2008 nam Rea het nummer nogmaals op voor de Duitse markt en terug te vinden op de verzamelaar Fool If You Think It’s Over – The Definitive Greatest Hits.

Deze versie is soberder en duurt 3:58 minuten.

Rea beschouwt “Josephine” als een blueslied dat geïnspireerd is door bands als Yellowjackets en Weather Report.

Hij zegt dat hij altijd aan de derde verdieping van het Intercontinental Hotel in Düsseldorf denkt als hij het lied zingt, omdat hij het daar schreef toen het regende.

Gisteren nog vandaag

40 jaar geleden, Elbow Bones And The Racketeers scoorden een hit met hun nummer A Night In New York.

Het nummer was geschreven door Ronald Bruce Rogers (artiestenaam Ron Rogers) en Deborah Clarkin Rogers (artiestennaam Debbie Clarkin) en gezongen door Stephanie Fuller.

Het was de eerste single van hun enige album New York At Dawn dat uitkwam op het label EMI in 1983.

De groep was een creatie van August Darnell, die ook de producer was en die we natuurlijk kennen als Kid Creole.

Elbow Bones was het alter ego van John Rynski, die bevriend was geraakt met Darnell, toen hij werkte als lichtman tijdens de Kid Creole and the Coconuts tours.

De groep had een big bandstijl met mannelijke en vocalistes.

A Night In New York bereikte de 33e plaats in het VK Singles Chart en de 15e plaats in de Nederlandse Top 40.

Het was hun enige hit in Europa, hoewel ze nog twee andere singles uitbrachten: Happy Birthday, Baby en I Call It Like I See It.

Vandaag 40 jaar geleden, zanger Günter Hoffmann van het duo Hoffmann & Hoffmann komt te overlijden. (15 maart 1984)

Al tijdens hun schooltijd speelden ze samen muziek, sinds 1977 waren ze ook op de schlagermarkt actief, hun eerste succes was Himbeereis zum Frühstück, de Duitse versie van de Bellamy Brothers hit Crossfire.

In 1983 namen ze deel aan het Eurovisiesongfestival met het nummer Rücksicht.

West-Duitsland had het songfestival gewonnen in 1982, dankzij Nicole met haar nummer Ein Bisschen Friedenen.

De broers moesten de eer in eigen land dus hooghouden en daar slaagden ze in, want ze eindigde op de vijfde plaats.

Het verhoopte succes bleef na het songfestival uit, een jaar later pleegde Günter Hoffmann zelfmoord (15 maart 1984) door zich uit het venster van zijn hotelkamer in Rio de Janeiro te gooien.

Na de dood van zijn broer was Michael Hoffmann meer actief als componist dan als zanger, hij schreef liedjes voor onder anderen Nicole, Gitte Hænning, Wencke Myhre en Al Bano & Romina Power.

Toch had hij het zingen niet helemaal opgegeven, in 1985 bracht hij zijn eerste solo single Ich Sehn’ Mich So uit.

Een jaar later had hij een hit in Duitsland met zijn tweede single Mich hat noch nie in meinem Leben jemand so verrückt gemacht

In 1987 schreef hij zich in voor de preselectie voor het Eurovisiesongfestival met het nummer Ich Geb’ Nicht Auf, maar zonder succes. (diverse bronnen en Wikipedia en Joepie van 18 maart 1984)