Categorie: Muziek

60 jaar geleden, op bezoek bij IPEM in Gent.

Op 1 januari 1963 ziet het Instituut voor Psychoakoestiek en Elektronische Muziek officieel het levenslicht, een samenwerking tussen de Gentse Rijksuniversiteit en de BRT die 23 jaar zal duren.

Corneel Mertens, programmadirecteur van de Belgische Radio- en televisieomroep (BRT), en professor Hubert A. Vuylsteke (1904-1964) van het Laboratorium voor Toegepaste Zwakstroom zijn de initiatiefnemers van het IPEM.

Gisteren nog vandaag

Zij droomden van de oprichting van een elektronische studio waar met behulp van nieuwe elektronische middelen radiofonisch effecten geproduceerd kunnen worden.

Voor de ontwikkeling van nieuwe apparatuur komt de jarenlange ervaring van het technisch personeel van het laboratorium van prof. ir. Vuylsteke van pas.

Gisteren nog vandaag

De heren zien in een elektronische studio ook een prestigeproject: een Belgische elektronische studio moet kunnen concurreren met andere studio’s voor elektronische muziek in Parijs, Keulen en Milaan.

Zo een elektronische studio komt er dus in het nieuw opgerichte IPEM.

Gisteren nog vandaag

In de naam weerklinken de twee pijlers van het nieuwe instituut: wetenschappelijk onderzoek en artistieke praktijk.

Doelstelling van de initiatiefnemers is een vruchtbare kruisbestuiving tussen beide tot stand te brengen.

In de studio kunnen nieuwe muziekstukken worden gecomponeerd en in het laboratorium kan geëxperimenteerd worden met instrumentenbouw en geluidsproductie.

Na de plotse dood van professor Vuylsteke in 1966 wordt musicoloog Jan Broeckx directeur van het IPEM en verhuist het instituut van de faculteit Ingenieurswetenschappen naar de faculteit Letteren en Wijsbegeerte.

Het vindt aanvankelijk onderdak in het Technicum en verhuist in 1966 naar een herenhuis op de Muinkkaai.

Gisteren nog vandaag

De eerste 25 jaar van zijn bestaan zal het IPEM onder impuls van directeur Jan Broeckx en artistieke directeuren en componisten Louis De Meester, Karel Goeyvaerts en Lucien Goethals uitgroeien tot een soort productiestudio met een heel eigen sonoriteit.

Vernieuwende componisten van over de hele wereld zullen er muziek maken.

In 1986 eindigt de samenwerking tussen de UGent en de BRT en gaat het IPEM onder leiding van professoren Herman Sabbe en Marc Leman verder als wetenschappelijk topinstituut.

Het IPEM trekt naar de Rozier en huist sinds 2013 in het Technicum.

Gisteren nog vandaag

De band tussen muziek en maatschappij blijft er centraal staan. (Diverse bronnen, RUG, Foto’s 1964: Foto 2, 4 Louis de Meester, Foto 3 Louis de Meester en Lucien Goethals in het midden)

Vandaag is het precies 40 jaar geleden dat de single Somebody’s Watching Me van Rockwell op een negende plaats binnenkwam in de BRT Top 30.

Dit nummer was de grootste hit van Rockwell, de artiestennaam van Kennedy Gordy, de zoon van Motown-oprichter Berry Gordy.

Het nummer werd geschreven door Rockwell zelf en mede geproduceerd door Curtis Anthony Nolen.

Het nummer viel op door de achtergrondzang van Michael Jackson en Jermaine Jackson, die bevriend waren met Rockwell.

De videoclip van het nummer is geïnspireerd door de film Psycho en laat Rockwell zien als een paranoïde man die denkt dat hij overal bespied wordt.

In Amerika Bereikte de single de tweede plaats in de Amerikaanse Billboard Hot 100.

In Vlaanderen bereikte het nummer op 31 maart 1984 de eerste plaats in de BRT Top 30.

In Nederland was de single goed voor een tweede plaats in de Top 40.

Rockwell werd geboren in 1964 in Detroit en groeide op in een muzikale familie.

Zijn ouders waren Berry Gordy en Margaret Norton. Kort na zijn geboorte, eindigde de kortstondige relatie (Volgens Berry niet meer dan een affaire. Berry Gordy heeft trouwens acht kinderen bij zes vrouwen, waarvan hij met drie trouwde)

Gordy vernoemt zijn zoon naar president John F. Kennedy en zanger William Smokey Robinson.

Rockwell wilde zijn eigen muzikale carrière opbouwen zonder te leunen op zijn vader’s invloed.

Hij koos voor de naam Rockwell omdat hij zich een rots in de branding voelde.

Het verhaal is dan ook dat hij zijn contract bij Motown geregeld had zonder dat zijn vader daarvan op de hoogte was.

Het album bevatte naast de titeltrack ook de drie andere single Obscene Phone Caller, Taxman en Knife.

Na zijn succesvolle debuut bracht Rockwell nog twee albums uit: Captured (1985) en The Genie (1986).

Deze albums waren echter minder succesvol en kregen weinig aandacht.

Rockwell verliet Motown in 1987 en verdween uit de muziekwereld.

Hij had ook te kampen met persoonlijke problemen, zoals een drugsverslaving en een echtscheiding.

In 2016 werd hij gearresteerd voor huiselijk geweld tegen zijn toenmalige vriendin.

Rockwell leeft nu teruggetrokken in Los Angeles en houdt zich niet meer bezig met muziek.

Hij heeft geen contact meer met zijn vader of zijn halfbroers en halfzussen, waaronder zanger Redfoo (Stefan Kendal Gordy) van LMFAO en zangeres Rhonda Ross Kendrick, de oudste dochter van Diana Ross.

Hij heeft wel nog steeds de rechten op zijn muziek, die regelmatig gebruikt wordt in films, reclames en tv-shows.

Gisteren nog vandaag

De wedergeboorte van Wally Tax.

Het nummer verscheen, bereikte op 9 maart 1974 de zesde plaats in de Brt Top 30.

In Nederland was het nummer goed voor een elfde plaats in de Top 40.

Het nummer werd geschreven door Wally Tax zelf en geproduceerd door Martin Duiser.

Het nummer is ook terug te vinden op zijn soloalbum Wally Tax uit 1974.

Wally Tax, geboren als Wladimir Tax, begon zijn carrière als de leadzanger van de band The Outsiders, die in de jaren zestig bekend werd met hits als Lying All The Time, Touch en Summer Is Here.

Na het uiteenvallen van The Outsiders in 1970 ging hij solo verder en bracht hij verschillende albums uit, waaronder Love In en Springtime In Amsterdam.

Hij schreef ook nummers voor andere artiesten, zoals Lee Towers, Champagne en Allan Jeffers.

Tax was vanaf 1978 de levensgezel van schrijfster Laurie Langenbach, die in 1984 overleed aan baarmoederhalskanker.

Op de 50e verjaardag van Tax, 14 februari 1998, verscheen zijn autobiografie Tot hier en dan verder, geschreven door journaliste Etty Huizing.

Wally Tax had in zijn leven veel te maken met drank- en drugsverslavingen.

Wally Tax overleed in 2005 op 57-jarige leeftijd aan de gevolgen van een longontsteking.

In april 2015 verscheen zijn biografie Leven en lijden van een outsider, geschreven door Rutger Vahl (Joepie 6 maart 1974).

Vandaag 25 jaar geleden, komt de single Maria van Blondie binnen op de zesentwintigste plaats in de Ultra Top 50.

De single was in Vlaanderen goed voor een derde plaats en dat zowel in de Ultra Top 50 als in de Brt Top 30.

In Nederland komt de single niet verder dan de zeventiende plaats in de Top 40.

Het nummer “Maria” is geschreven door toetsenist Jimmy Destri van de band, die ook al het nummer Atomic had geschreven.

De song gaat over de dochter van Jimmy (Eileen Tara), hoe hij moest aanzien dat de jongens om haar heen zwermden toen ze in de puberteit kwam.

Het nummer is afkomstig van het album No Exit uit 1999.

In het Verenigd Koninkrijk bereikt de single de eerste plaats.

De zangeres van Blondie was toen op dat moment 53 jaar en 227 dagen oud en was daardoor toen de oudste zangeres die ooit een Britse nummer 1 heeft gehad.

Het leverde haar toen een vermelding op in het Guinness Book Of Records.

De videoclip voor “Maria” werd geregisseerd door Roman Coppola en speelt zich af in New York City.

De opbrengst van de single heeft voor alle Blondie leden de schulden bij de IRS afbetaald (De Internal Revenue Service, meestal kortweg IRS genoemd, is de federale belastingdienst van de Verenigde Staten) (extra info dankzij Angélique Mert-Wissink)

Twijfels kostten Pat Benatar echtgenoot en vriend.

Het nummer  Love Is A Battlefield werd geschreven door Holly Knight en de gekende componist en producer Mike Chapman.

Holly Knight schreef ook nummers al dan niet samen met Mike Chapman voor onder meer Tina Turner (The best), John Waite, Agnetha Fältskog ‘Wrap Your Arms Around Me) en Sheila.

Love Is A Battlefield verscheen niet op een regulier studioalbum van Benatar, maar op haar livealbum Live from Earth uit 1983.

Het nummer zelf was echter een studio-opname.

Pat Benatar begon haar carrière als zangeres in de jaren zeventig en brak door in 1979 met het album In the Heat of the Night.

Ze werd bekend om haar krachtige stem en haar rock- en new wave-stijl.

Ze won vier Grammy Awards voor Beste Vrouwelijke Rockzangeres op rij, van 1980 tot 1983.

Ze had ook succes met nummers als Hit Me with Your Best Shot, Heartbreaker, We Belong en Invincible.

In haar privéleven is Pat Benatar al sinds 1982 getrouwd met gitarist Neil Giraldo, met wie ze ook samenwerkt op muzikaal gebied.

Ze hebben twee dochters, Haley en Hana. Benatar en Giraldo zijn nog steeds actief als muzikanten en treden regelmatig op.

In 2020 brachten ze nog een nieuwe single uit met als titel Together.

Gisteren nog vandaag Pat Benatar (januari 1981)

50 jaar geleden brachten Art Van Damme en The Singers Unlimited hun album Invitation uit.

Het was een samenwerking tussen de Amerikaanse jazzaccordeonist en het vocale kwartet, die elkaar ontmoetten in Duitsland.

Het album bevatte twaalf nummers, waaronder klassiekers als Spring Is Here, But Beautiful, My One and Only Love, Wave en Good Bye.

De instrumentale arrangementen waren van Les Hooper en H. Jones, en de vocale arrangementen van Gene Puerling.

De producer was Hans Georg Brunner-Schwer, die ook eigenaar was van het label MPS Records, waar het album werd uitgebracht.

Art Van Damme werd geboren in 1920 in Michigan en begon op jonge leeftijd accordeon te spelen.

Hij werd beïnvloed door jazzpianisten als Art Tatum en Fats Waller, en ontwikkelde een eigen stijl die swing, bebop en cool jazz combineerde.

Hij speelde met vele bekende jazzmusici, zoals Benny Goodman, Dizzy Gillespie, Charlie Parker en Stan Getz.

Hij maakte meer dan honderd albums en trad op over de hele wereld.

Hij wordt beschouwd als een van de grootste jazzaccordeonisten aller tijden.

Hij overleed in 2010 op 89-jarige leeftijd.

Ook al 40 jaar geleden, de Amerikaanse soulzanger J. Blackfoot met zijn hit Taxi.

Het nummer werd geschreven en geproduceerd door Homer Banks en Chuck Brooks.

J. Blackfoot, wiens echte naam John Colbert was, begon zijn carrière, als leadzanger van de groep Bar-Kays.

Daarna, was hij lid van The Soul Children, die verschillende hits had in de jaren 60 en 70.

Na het uiteenvallen van de groep in 1979, begon hij een solocarrière.

Zijn debuutalbum City Slicker, uitgebracht in 1983, waar Taxi op stond, was zijn succesvolste album.

Hij had ook nog andere kleine hits, zoals Just One Lifetime, I Stood on the Sidewalk en Hearsay.

Hij bleef actief als zanger tot aan zijn dood in 2011 op 65-jarige leeftijd.

45 jaar geleden, Xandra mag voor Nederland naar het Eurovisie Songfestival met het nummer Colorado.

Het nummer Colorado, geschreven door Rob en Ferdi Bolland en de Nederlandse tekst is van Gerard Cox.

Sandra Reemer was trouwens zestien jaar samen met zanger, componist en muziekproducent Ferdi Bolland, waarvan negen jaar getrouwd en ze scheide in 1991.

Ze wordt gekozen om Nederland op 31 maart 1979 in Jeruzalem te vertegenwoordigen tijdens de internationale finale van het Eurovisie Songfestival.

Eerder vertegenwoordigde Sandra Nederland al tijdens het songfestival van 1972, met Als het om de liefde gaat, (als Sandra & Andres) en in 1976 met The party’s over.

Op de drie songfestivals behaalde ze 106, 56, 51 punten, goed voor de vierde, negende en twaalfde plaats.

In Zweden was het nummer goed voor een negende plaats in de hitparade.

De single bereikte in Vlaanderen niet de hitlijsten en in Nederland bereikte het nummer de zevenendertigste plaats in de Top 40.

Begin 2017 werd borstkanker bij Reemer geconstateerd.

Op 6 juni 2017 overleed ze op 66-jarige leeftijd aan de gevolgen hiervan in het Antoni van Leeuwenhoekziekenhuis.

40 jaar geleden, Masquerade met het nummer Guardian Angel.

De Duitse artiest Drafi Deutscher, geboren als Drafi Richard Franz Deutscher, bracht in 1983 het Engelstalige lied “Guardian Angel” uit onder het pseudoniem Guardian Angel.

Hij schreef en produceerde het nummer samen met Christopher Evans-Ironside (overleden op 3 juni 2022)

Het nummer was een groot succes in verschillende Europese landen en bereikte de top van de hitlijsten in Oostenrijk en Denemarken.

In Vlaanderen was het nummer goed voor een derde plaats in de Brt Top 30 en in Nederland goed voor een negende plaats in de Top 40.

Het nummer werd ook gecoverd door de Duitse zanger Nino de Angelo, geboren als Domenico Gerhard Gorgoglione, die er een Duitstalige versie van maakte met de titel “Jenseits von Eden”.

Deze versie was ook een hit (in Duitsland zelfs een groter succes dan de versie van Masquerade) en werd later ook door hem in het Italiaans uitgebracht als “La valle dell’Eden”.

In Vlaanderen was zijn cover goed voor een dertiende plaats in de Brt Top 30 en in Nederland goed voor een zeventiende plaats in de Top 40.

Drafi Deutscher werd geboren in Charlottenburg, een stadsdeel van Berlijn.

Zijn vader was de Hongaarse pianist Drafi Kálman, die hij nooit heeft gekend.

Kort na zijn geboorte keerde zijn vader namelijk terug naar Hongarije, waarna zijn moeder hem alleen opvoedde.

Op elfjarige leeftijd deed hij mee aan een talentenjacht.

In 1962 formeerde hij zijn eerste band.

Zijn eerste hit in West-Duitsland had hij met het nummer Teeny in 1963.

In 1965 had hij een grote hit met Marmor, Stein und Eisen bricht.

Een Nederlandse versie van het gehele nummer werd destijds gezongen door Trea Dobbs: Marmer, staal en steen vergaan.

Ook de Nederlandse punkband Heideroosjes heeft een versie van het nummer opgenomen.

Een nummer dat hij in 1967 uitbracht was Der Hauptmann von Köpenick, gebaseerd op een waargebeurd verhaal van een werkloze schoenmaker genaamd Friedrich Wilhelm Voigt die begin jaren 1900 het gemeentehuis van Köpenick beroofde.

Drafi nam ook platen op en dat onder verschillende pseudoniemen.

Zoals zijn hit Be my boogie woogie baby (als Mr. Walkie Talkie) die op 6 augustus 1977 op nr.2 stond in de Brt Top 30 is er een van.

In 1978 was hij onder de meisjesnaam “Renate Vaplus” verantwoordelijk voor de grote hit van de Italiaanse zanger Bino, Mama Leone.

Dit werd een grote hit in Duitsland en bereikte ook de hitparde in Vlaanderen en Nederland.

Het nummer had hij geschreven voor de zangeres Ruth Handel in 1976, maar toen deed het niets in de Duitse hitlijsten.

In Vlaanderen had Drafi Deutscher met Mixed Emotions in 1987 een grote hit met het nummer You want love (Maria Maria).

Het nummer bereikte in Vlaanderen de tweede plaats en in Nederland was de single zelfs goed voor eerste plaats in de Top 40.

Dit duo vormde hij samen met Oliver Simon.

De Duitse zanger Andreas Martin nam hier een Duitstalige versie van op.

In 1990 schreef hij voor zijn toenmalige vrouw de Duitse zangeres Isabel Varell het nummer Melodie d’amour.

Tijdens de Duitse voorronde voor het Eurovisiesongfestival werd Isabel zesde.

Drafi Deutscher was drie keer getrouwd.

Onder anderen tussen 1989 en 1991 met de schlagerzangeres Isabel Varell waar hij zoals gezegd ook liederen voor schreef.

Met zijn eerste vrouw was hij getrouwd van 1966 tot 1976.

Uit dit huwelijk had hij twee zoons, Drafi junior en René, deze tweelingbroers werden geboren in 1965.

Drafi Deutscher kwam te overlijden op 9 juni 2006 en is zestig jaar geworden.