Categorie: Muziek

Vandaag 25 jaar geleden, overlijdt de Amerikaanse R&B-zangeres Barbara Acklin aan de gevolgen van een longontsteking.

Barbara Acklin werd geboren in Oakland, Californië in 1943 en verhuisde als kind naar Chicago, Illinois.

Daar begon ze haar muzikale carrière als secretaresse bij St. Lawrence Records.

Dankzij haar neef, producer en saxofonist Monk Higgins kreeg ze al vlug een platencontract en produceerde haar eerste singles.

Haar doorbraak kwam in 1968 met het nummer Show Me the Way to Go dat ze samen met Eugene Record (Eugene Booker Record) schreef en zong met Gene Chandler.

Hetzelfde jaar scoorde ze haar grootste hit met Love Makes A Woman, dat de top 20 haalde in de Billboard Hot 100.

Acklin nog vele andere nummers, zoals Am I the Same Girl, Little Green Apples, Just Ain’t No Love, I Did It, I Call It Trouble en A Place In The Sun.

Ze had ook een lange relatie met Eugene Record, de zanger van The Chi-Lites, met wie ze veel nummers schreef voor zijn groep.

Volgens sommige bronnen zouden ze zelf getrouwd geweest zijn. Maar ik durf dit niet hard te maken.

Een van hun bekendste nummers was Have You Seen Her dat in 1971 een nummer 1-hit werd in de Amerikaanse R&B-lijst.

Dit nummer werd later gecoverd door MC Hammer in 1990 en bereikte de top 3 in de VS.

Eugene Record schreef ook het nummer Are You My Woman (Tell Me So), dat in 2003 werd gesampled door Beyoncé in haar hit Crazy in Love.

Hij won daarvoor een Grammy Award.

Barbara Acklin werd 56 jaar oud en Eugene Record overleed in 2005 op 64-jarige leeftijd.

40 jaar geleden, Gazebo met zijn debuutsingle I Like Chopin

In Vlaanderen was de single goed voor een vierde plaats in de Brt Top 30 en in Nederland bereikte het nummer de vijfde plaats in de Top 40.

Gazebo werd op 18 februari 1960 als Paul Mazzolini geboren als kind van een Italiaanse diplomaat en een Amerikaanse zangeres.

Paul leerde op zijn 10de gitaar spelen om indruk te maken op zijn vriendinnetje.

Mazzolini begon zijn muziekcarrière als jazzmuzikant en in rock- en punkbands!

In 1982 bracht hij als Gazebo zijn debuutsingle ‘Masterpiece’ uit, een top 5-hit in Italië en Zwitserland.

In zijn thuisland heeft hij een dozijn hits gescoord, maar we kennen hem het best van zijn tweede single, de top 3-hit ‘I Like Chopin’ uit november/december 1983.

Vanaf 24 oktober 1983 staat Gazebo er 3 weken mee op n°1 in Duitsland. Ook in Oostenrijk, Zwitserland en Spanje bereikte hij de n°1. In Italië bleef ook deze single op n°2 steken.

De opvolger ‘Lunatic’ deed het naast Italië nog goed in de Duitstalige landen, maar bij ons staat hij geboekstaafd als one-hit wonder.

Hij bracht al wel 13 albums uit. In 2018 verscheen zijn recentste album ‘Italo By Numbers’.

‘I Like Chopin’ werd nog vier keer in een nieuwe versie uitgebracht, in 2020 nog als de Radio Corona version (Joepie, Muziek Expres en met dank aan Denis Michiels)

Martha Davis, van de Amerikaanse new wave band The Motels, leidt een dubbelleven.

Het nummer Suddenly Last Summer werd in 1983 als de eerste single van hun vierde album Little Robbers uitgebracht.

Het nummer werd geschreven door de zangeres van de groep, Martha Davis, en geproduceerd door Val Garay.

Het nummer bereikte de negende plaats op de Billboard Hot 100 en de eerste plaats op de Billboard Rock Top Tracks chart.

In Canada kwam het nummer op de elfde plaats en eindigde het als de 98ste bestverkopende single van 1983.

In Vlaanderen was de single goed voor een

Martha Davis heeft in verschillende interviews gezegd dat het nummer gaat over thema’s als het verlies van onschuld en maagdelijkheid.

De videoclip werd ook geregisseerd door hun producer Val Garay met camerawerk van John Alonzo.

De video, gefilmd met zachte focus, toont Martha Davis die zich een romantische ontmoeting op het strand herinnert (met de geliefde gespeeld door Robert Carradine) nadat een ijskar door haar buurt rijdt; iedereen heeft een oordelende, strenge uitdrukking zowel in het verleden als in het heden.

Het boek dat Davis in de video leest is Jane Bierce’s roman Building Passion uit 1983.

De bandleden verschijnen ook en beelden losjes de houdingen van de “rovers” op de albumhoes van Little Robbers na aan het einde van de video.

Martha Davis verliet The Motels in 1987 en begon een solocarrière.

Ze bracht verschillende albums uit, waaronder Policy (1987), …So the Story Goes (2004) en Beautiful Life (2008).

Ze herenigde zich met The Motels in 1998 en toert nog steeds met hen.

Ze heeft ook samengewerkt met andere artiesten, zoals Sly Stone, Ivan Neville en Ryan Adams.

Ze is twee keer getrouwd geweest en heeft twee kinderen.

50 jaar geleden, Ray Conniff met zijn hit Harmony.

Ray Conniff begon zijn carrière als trombonist in verschillende big bands, waaronder die van Bunny Berigan en Artie Shaw.

Na de Tweede Wereldoorlog werd hij aangesteld als huisarrangeur bij Columbia Records, waar hij werkte voor artiesten als Rosemary Clooney, Marty Robbins, Frankie Laine, Johnny Mathis, Guy Mitchell en Johnnie Ray.

Hij schreef onder meer de arrangementen voor ‘Yes Tonight Josephine’ en ‘Just Walkin’ In The Rain’.

In 1955 was hij ook verantwoordelijk voor het arrangement van ‘Band Of Gold’ van Don Cherry, de vader van Neneh Cherry dat een miljoenenhit werd in de Verenigde Staten.

In 1959 richtte hij zijn eigen groep op, The Ray Conniff Singers, die een unieke stijl hadden waarbij de zangers woordloos meezongen met de instrumenten.

Met deze groep had hij veel succes in de jaren zestig en zeventig, zowel met albums als met singles.

Een van zijn bekendste hits was ‘Harmony’, dat in 1973 een top 3-hit werd in Nederland en een top 20-hit in Vlaanderen.

Ray Conniff overleed op 12 oktober 2002 op 85-jarige leeftijd aan de gevolgen van een val in zijn huis.