Foto's, en reportages en voor 95 % niet terug te vinden op Google uit ons ver verleden, over Gent, Vlaanderen, film, muziek, sport, politiek en zoveel meer uit tijdschriften en kranten en jaarboeken. Vanaf de jaren 1900 tot en met gisteren. Meer foto's en artikelen terug te vinden op onze Fb groep Gisteren nog vandaag en de Fb groep Weetjes over popmuziek
Benny Andersson was getrouwd met Anni-Frid Lyngstad en scheidden in 1981.
Een jaar later trouwde hij met Mona Nörklit, een Zweedse tv-producente en tv-persoonlijkheid.
Ze hebben samen een zoon, Ludvig (1982, muziekant en zanger en bracht in 2004 het album Sro uit en werkt vaak samen met zijn vader in verschillende projecten).
Benny Andersson had ook twee kinderen uit een eerdere relatie met Christina Grönvall, namelijk Peter Grönvall (geboren in 1963 en we kennen hem van de groep One more Time, waar ook zijn vrouw en zangeres Nanne Grønvall (geboren als Nanne Nordqvist) lid van was en Heléne Grönvall (geboren 1965 en actief in het bedrijf van haar vader).
Na het uiteenvallen van ABBA in 1982 ging Benny Andersson verder met het schrijven en produceren van muziek, vooral voor musicals.
Hij werkte samen met Björn Ulvaeus, zijn vroegere partner in ABBA, aan succesvolle musicals zoals Chess, Kristina från Duvemåla en Mamma Mia!.
Benny Andersson maakte ook soloalbums waarop hij Zweedse folkliederen speelde op de accordeon.
Hij richtte ook zijn eigen band op, Benny Anderssons Orkester, waarmee hij regelmatig optreedt.
Benny Andersson was ook gastmuzikant op het album For the Stars van Anne Sofie von Otter en Elvis Costello. Benny en Mona zijn nog steeds samen en wonen in de buurt van Stockholm.
Het nummer Where Do Broken Hearts Go werd uitgebracht als de vierde single van haar tweede studioalbum Whitney.
Het nummer werd geschreven door Frank Wildhorn en Chuck Jackson en geproduceerd door Narada Michael Walden.
Het nummer was een groot succes en bereikte de eerste plaats in de Billboard Hot 100, waarmee het Houston’s zevende opeenvolgende nummer één single werd in de Billboard Hot 100, een record dat nog steeds standhoudt.
In Vlaanderen was de single goed voor tweeëntwintigste plaats in de Brt Top 30. In Nederland bereikte het nummer niet de Top 40.
Het nummer was ook te vinden op het album Whitney: The Greatest Hits uit 2000.
Het nummer is een emotionele ballade waarin Michelle Pfeiffer haar liefde verklaart aan een overleden persoon.
Het nummer is geschreven door Patrick Doyle, die ook de muziek voor de film componeerde, en Kenneth Branagh, die de film regisseerde en de hoofdrol speelde met onder meer Michelle Pfeiffer, Johnny Depp en Penélope Cruz.
Het nummer is dan ook terug te vinden op het album Murder on the Orient Express (Original Motion Picture Soundtrack) dat uitgebracht werd door Sony Classical op 3 november 2017.
Merlin Saunders was een muzikale duizendpoot die zowel piano als keyboards bespeelde, maar een speciale voorliefde had voor het Hammond B-3 orgel.
Hij maakte deel uit van verschillende jazz-, blues- en rockprojecten, met artiesten als Harry Belafonte, Frank Sinatra, Lionel Hampton, Miles Davis, B.B. King en Bonnie Raitt.
Zijn meest bekende samenwerking was echter die met Jerry Garcia, de zanger en gitarist van de Grateful Dead.
Hij ontmoette Garcia in 1971 in een kleine club in Fillmore Street, The Matrix, waar ze samen begonnen te jammen.
Hij trad ook op met de Grateful Dead, en vormde met Garcia de Saunders/Garcia Band, die drie platen uitbracht.
In 1974 veranderde deze band van naam naar Legion of Mary, met saxofonist Martin Fierro erbij.
Het jaar daarop ging de band uit elkaar, maar Saunders en Garcia bleven samenwerken in de band Reconstruction in 1979, met Ed Neumeister (trombone), Gaylord Birch (drums) en John Kahn (bas).
Saunders leidde ook zijn eigen band als Merl Saunders and Friends, waarin hij live optrad met Garcia, maar ook met Mike Bloomfield, David Grisman, Michael Hinton, Tom Fogerty, Vassar Clements, Kenneth Nash, John Kahn en Sheila E.
Hij werkte ook samen met Grateful Dead-percussionist Mickey Hart in de band High Noon.
Saunders nam het voortouw om Jerry Garcia weer aan zijn gitaar te laten wennen, nadat Garcia in de zomer van 1986 een diabetische coma had gehad.
In 1990 bracht hij het wereldmuziek- en new age-klassieke album Blues From the Rainforest uit, een samenwerking met Garcia en Muruga Booker.
Dit leidde tot de uitgave van een video die Saunders’ reis naar de Amazone vastlegde, en de latere albums Fiesta Amazonica, It’s in the Air en Save the Planet so We’ll Have Someplace to Boogie.
Een van de nummers van Blues From the Rainforest werd gebruikt als onderdeel van de soundtrack voor de tv-serie Baywatch. Saunders bleef nog tien jaar optreden met de Rainforest Band.
Saunders had zijn eigen platenlabel, Sumertone Records , en had ook opgenomen op Fantasy Records, Galaxy Records en Relix Records, evenals op de Grateful Dead- en Jerry Garcia-labels.
Hij werkte mee aan de themamuziek voor de tv-show The New Twilight Zone uit 1985.
Saunders bleef actief als muzikant, bandleider, componist en collaborateur tot 2002, toen een beroerte één kant van zijn lichaam verlamde.
Complicaties van die beroerte zouden uiteindelijk zijn leven nemen zes jaar later op 24 oktober 2008.
Een paar eerbetoonconcerten werden het jaar daarop gehouden in San Francisco ter ere van Saunders’ muzikale carrière.
Saunders was getrouwd met Marguerite Sanders en had drie kinderen: Susan, Merl Jr., en Tony.
Hij was ook een actieve voorvechter van verschillende goede doelen, waaronder het Rainforest Action Network en de Haight-Ashbury Free Clinic.
De groep bestond uit vijf broers/zussen en werd opgericht door hun Jamaicaanse vader Buster Pearson en vroegere muzikant van Wilson Pickett.
Pearson trad ook op als hun manager.
Hij bracht het materiaal van de groep uit bij zijn eigen label Tent Records.
De leden van de groep zijn Deniece Pearson, Delroy Pearson, Doris Pearson, Lorraine Pearson, Stedman Pearson.
Als veronderstelde Britse versie van The Jacksons had Five Star veel hits in de Britse charts, waarbij de grootste successen in 1986 werden bereikt met de top 10-singles System Addict, Can’t Wait Another Minute en Find the Time (beiden geproduceerd door Richard James Burgess) en Rain or Shine (geschreven door Denise).
Verdere top 10-hits Stay Out of My Life (geschreven door Deniece Pearson van de groep) en The Slightest Touch volgden in 1987, evenals een BRIT-Award als beste Britse groep.
In hetzelfde jaar verscheen ook het derde album Between the Lines.
Boulevardbladen brachten verhalen over het dagelijks leven en de privéaangelegenheden van de Pearsons, in het bijzonder die van Lorraines verloving met Eddie Murphy in 1988.
Het nummer You Came is geschreven door Kim Wilde en haar broer Ricky Wilde, die het ook produceerde samen met Tony Swain.
Het nummer is een hommage aan Marty, de zoon van Ricky, die in 1987 werd geboren.
You Came bereikte de top 10 in verschillende Europese landen, waaronder Denemarken, waar het vijf weken op nummer 1 stond.
In de Verenigde Staten haalde het nummer 41 op de Billboard Hot 100 en 10 op de Hot Dance Club Play chart.
In Vlaanderen bereikte het nummer de tiende plaats in de Brt Top 30. In Nederland was de single goed voor een dertiende plaats in 1988.
Het nummer is ook terug te vinden op haar zesde album Close.
Er zijn verschillende versies en remixen van het nummer gemaakt, waaronder een remix door Shep Pettibone voor de Amerikaanse markt en een nieuwe versie in 2006 voor het album Never Say Never.
Roberto en zijn Scooters was een Nederlandse popgroep die vooral bekend was van de hit I Save The Day uit 1984.
De groep bestond uit vijf middelbare scholieren: Erik van der Hoff (Roberto Jacketti), Jeroen Booy, Bart Corver, Rob Blanchemanche en Barend Middelhoff.
Ze werden ontdekt door Angela Groothuizen (die we ook kennen als lid van de Dolly Dots), die ook het nummer produceerde samen met Ruud Mulder.
De leden van de groep schreven het nummer.
Het nummer was een vrolijk ska-liedje dat bijna vier maanden in de Top 40 stond en de derde plaats bereikte.
Het was ook een succes in België, waar het de vierde plaats haalde in de Ultratop 50 en de zesde plaats in de Brt Top 30.
De groep bracht nog drie albums uit, maar wist het succes van I Save The Day niet te evenaren.
Eind 1989 ging de band uit elkaar.
In 2023 kwam de groep weer bij elkaar voor een reünietournee, Symphonica in Rosso, waar ze hun oude hits speelden in de Ziggo Dome in Amsterdam.
Snoopy was een Nederlands meisjesduo dat in 1978 werd opgericht door muziekmanager Han Meijer.
De zangeressen waren Ethel Mezas en Florence Woerdings, die in 1979 werd vervangen door Maureen Seedorf.
Gisteren nog vandaag
Snoopy maakte vrolijke Caribische popmuziek en had in 1978-1979 een hit met No time for a tango, een nummer dat geschreven is door Han Meijer, Cees Bergman, Aart Mol, Elmer Veerhoff, Erwin van Prehn, Geertjan Hessing en Lucia Flint, de vrouw van de producer van de single, namelijk Jaap Eggermont.
Het nummer stond 7 weken in de Nederlandse Top 40 en bereikte de eenentwintigste plaats.
In Vlaanderen bereikte het nummer de vijftiende plaats in de Brt Top 30.
Het nummer was ook terug te vinden op het enige album van Snoopy
De opvolger It’s All in the Bible, dat in 1979 uitkwam, was in Vlaanderen goed voor een achtste plaats in de Brt Top 30.
Gisteren nog vandaag: de plannen van Snoopy in de Joepie van 5 februari 1979
In Nederland was de single goed voor een tiende plaats in de Top 40.
Andere singles van Snoopy waren Rain, Snow and Ice en Honolulu, maar die haalden niet hetzelfde succes als hun vorige singles.
Haar carrière omvat meer dan 60 jaar en meer dan 100 films, maar ook een opmerkelijk muzikaal project: haar lp Souviens-toi De M’oublier uit 1981.
Een jaar eerder werkte ze al samen met Serge Gainsbourg en dit voor het het nummer Dieu Fumeur De Havanes.
Dit nummer, geschreven door Serge Gainsbourg en geproduceerd door Philippe Lerichomme, verscheen in 1980 op het album Dieu Fumeur De Havanes, dat ook de soundtrack was van de film Je Vous Aime, geregisseerd door Claude Berri.
In deze film speelde Catherine Deneuve samen met Serge Gainsbourg en Gerard Depardieu.
Het nummer Dieu Fumeur De Havanes is een ode aan de goddelijke roker van Havana-sigaren, een metafoor voor Gainsbourg zelf, die bekend stond om zijn passie voor tabak en alcohol.
Het album Souviens-toi De M’oublier bevat tien nummers die allemaal geschreven zijn door Serge Gainsbourg.
Op dit album staan ook twee nummers waar Serge Gainsbourg te horen is, namelijk Souviens-Toi De M’Oublier en ook uitgebracht op single en het nummer Ces Petits Riens.
De producer van het album was terug in handen van Philippe Lerichomme.
Hij is de broer van Ludo Mariman, de frontman van de legendarische Antwerpse punkband The Kids.
Frank begon al op jonge leeftijd te voetballen bij R Antwerp FC, waar hij alle jeugdreeksen doorliep en uiteindelijk een vaste waarde werd in het eerste elftal.
Hij speelde als linksachter en stond bekend om zijn snelheid, techniek en inzet.
In 1981 kreeg hij zijn enige selectie voor de nationale ploeg, toen hij in een oefenwedstrijd tegen Spanje Eric Gerets verving.
Helaas werd zijn carrière getekend door zware blessures, die hem lang aan de kant hielden en zijn niveau deden dalen.
In 1984 werd hij uitgeleend aan KV Kortrijk, maar na zijn terugkeer bij Antwerp kon hij niet meer zijn oude vorm terugvinden.
In 1989 moest hij noodgedwongen stoppen met voetballen na een nieuwe blessure. Frank Mariman verdedigde 317 keer het shirt van R Antwerp FC en heeft een mooi internationaal palmares: uefa- en beloftenint., A-int. (1 sel – 0 goals)(16.12.1981 – Spanje 2-België 0).
Toen gisteren nog vandaag was 