90 jaar geleden, reclame voor de cursus van Dalmeijer’s Volksuniversiteit (februari 1934)

Dit bedrijf, opgericht door de ondernemer en filantroop Jan Dalmeijer, bood een breed scala aan cursussen aan voor mensen die hun kennis en vaardigheden wilden vergroten.

Van talen tot techniek, van kunst tot economie, van psychologie tot politiek, voor elk wat wils.

De cursussen waren betaalbaar, praktisch en toegankelijk voor iedereen, ongeacht leeftijd, geslacht of achtergrond.

De reclame voor het Dalmeijer’s Volksuniversiteit was al even veelzijdig en creatief.

Met pakkende slogans, kleurrijke affiches, radiospotjes en zelfs een eigen tijdschrift wist het bedrijf duizenden mensen te bereiken en te enthousiasmeren.

De diploma’s werden echter niet erkend en dus hadden ze ook geen waarde.

Dalmeijer overleed in 1931 op 54-jarige leeftijd.

Vandaag is het ook al twintig jaar geleden dat Thomas Lesley Gray kwam te overlijden.

Les Gray was de zanger en frontman van de Britse glamrockband Mud, die in de jaren zeventig een reeks hits scoorde met aanstekelijke popliedjes.

Hij werd geboren op 9 april 1946 in Carshalton, Surrey, en begon al op jonge leeftijd trompet te spelen in een schoolbandje.

Na zijn schoolperiode werkte hij als reclameman, maar bleef hij ook muziek maken met zijn broer in een skifflegroep genaamd The Mourners.

In 1966 vormde hij samen met drummer Dave Mount, gitarist Rob Davies en bassist Ray Stiles de band Mud, die aanvankelijk weinig succes had met hun eerste singles.

Dat veranderde toen ze in 1973 onder contract kwamen bij platenlabelbaas en producer Micky Most, die hen koppelde aan het succesvolle songschrijversduo Nicky Chinn en Mike Chapman.

Deze succesvolle samenwerking leverde in drie jaar tijd maar liefst vijftien singles op die de Britse hitlijsten haalden.

De eerste single was ‘Crazy’ (1973), die de twaalfde plek bereikte.

In Vlaanderen en Nederland was dit nummer geen succes.

Maar de opvolger Dyna-Mite was wel een groot succes.

Net als de nummers Tigerfeet, Oh Boy, The Cat Crept In, Show Me You’re A Woman, The Secrets That You Keep, L’L’Lucy en Lonely This Christmas die allemaal de top tien haalden in het Verenigd Koninkrijk, Vlaanderen en Nederland.

Les Gray viel op door zijn expressieve stem en zijn imitaties van Elvis Presley.

In 1977 ging Mud uit elkaar en probeerde Les Gray een solocarrière op te bouwen onder de naam Tulsa McClean, maar dat werd geen succes.

Hij bleef wel optreden met verschillende muzikanten onder de naam Mud, terwijl de andere bandleden andere wegen insloegen.

Rob Davies werd bijvoorbeeld een succesvolle producer en songwriter voor artiesten als Kylie Minogue en Atomic Kitten.

Bassist Ray Stiles koos voor The Hollies en drummer Dave Mount werd verzekeringsagent.

Dave Mount ondernam een zelfmoordpoging en stierf op 2 december 2006 in een ziekenhuis.

Les Gray woonde de laatste twintig jaar in Portugal.

Hij werd behandeld voor keelkanker, maar overleed op 21 februari 2004 op 57-jarige leeftijd aan een hartaanval in het ziekenhuis in Lagos.

Geschiedenis van het Kasteel van Tieghem de ten Berghe in Mariakerke en haar bouwheer.

Het kasteel is ontworpen door de architect Joseph Schadde en werd in 1890 voltooid in opdracht van Paul Van Tieghem.

Paul Van Tieghem was de erfgenaam van de heerlijkheid Schaubroeck, een oud leen dat zich uitstrekte over de parochies Mariakerke, Drongen en Wondelgem.

De geschiedenis van deze familie gaat terug tot de 14de eeuw, toen ze eigenaar werden van het goed van Coolman dat later het kasteel Van Tieghem de ten Berghe zou worden.

In de loop der eeuwen kwam de heerlijkheid Schaubroeck in handen van verschillende adellijke geslachten, zoals de Triest, de Borluut en de Van der Noodt.

In 1889 liet Paul Van Tieghem het oude kasteel afbreken en een nieuw neogotisch kasteel bouwen dat hij Les Muguets noemde.

Hij woonde er tot 1917, waarna het kasteel door de Duitsers bezet werd en later aan diverse huurders verhuurd werd.

Het gebied van de heerlijkheid Schaubroeck werd grotendeels verkaveld in de 20ste eeuw.

Na de Tweede Wereldoorlog raakte het kasteel verwaarloosd en onbewoond, totdat het in 1963 werd aangekocht door de gemeente Mariakerke.

Het kasteel werd gerestaureerd en deed vanaf 1967 dienst als het gemeentehuis van Mariakerke.

Na de fusie met Gent in 1977 werd het kasteel een dienstencentrum voor de deelgemeente.

Het kasteel is sinds 1997 beschermd als monument en is een voorbeeld van de neogotische stijl.

Onder neogotiek wordt een 19e-eeuwse stroming in de bouwkunst verstaan die zich geheel heeft laten inspireren door de middeleeuwse gotiek.

Het kasteel heeft een rechthoekige plattegrond met een polygonaal (Polygonaal wil zeggen “naar vele richtingen verlopend” en het woord bestaat uit het Griekse poly (veel) en de toevoeging “gonaal”, die afkomstig is van het Griekse gonia (hoek) hoektorentje op de noordoostelijke hoek.

De voor- en achtergevel worden gemarkeerd door een breed middenrisaliet met een opengewerkte puntgevel.

Het kasteel is opgetrokken uit rode baksteen met verwerking van arduin en heeft een schilddak met leien.

Het interieur is aangepast aan de neogotische stijl en bevat onder meer stucversiering, schouwmantels en wapenschilden (foto februari 1934)