Foto's, en reportages en voor 95 % niet terug te vinden op Google uit ons ver verleden, over Gent, Vlaanderen, film, muziek, sport, politiek en zoveel meer uit tijdschriften en kranten en jaarboeken. Vanaf de jaren 1900 tot en met gisteren. Meer foto's en artikelen terug te vinden op onze Fb groep Gisteren nog vandaag en de Fb groep Weetjes over popmuziek
Priscilla Presley werd geboren als Priscilla Wagner, op 24 mei 1945 in Brooklyn, New York, maar kreeg later de achternaam van haar stiefvader Paul Beaulieu.
Haar biologische vader James Wagner overleed kort na haar geboorte.
Ze ontmoette Elvis toen ze 14 jaar oud was, in 1959, toen hij in Duitsland gestationeerd was als soldaat.
Ze trouwden in 1967 en kregen een dochter, Lisa Marie, in 1968.
Lisa Marie Presley kwam verleden jaar op 12 januari 2023 te overlijden.
Ze scheidden in 1973, maar bleven vrienden tot zijn dood in 1977.
Priscilla Presley heeft een veelzijdig leven geleid, waarin ze haar erfenis als de weduwe van de “King of Rock and Roll” heeft gecombineerd met haar eigen ambities en interesses.
Ze heeft een succesvolle carrière opgebouwd als actrice, met rollen in films als The Naked Gun en tv-series als Dallas.
Ze heeft ook verschillende boeken geschreven, waaronder haar autobiografie Elvis and Me en een kinderboek over haar kleinkinderen.
Ze is ook een invloedrijke zakenvrouw geweest, die verantwoordelijk is voor het beheer van Graceland, het landgoed van Elvis in Memphis dat een van de populairste toeristische attracties ter wereld is geworden.
Ze heeft ook verschillende bedrijven opgericht en gesteund, waaronder een parfumlijn en een kledingmerk.
Priscilla Presley heeft ook een bewogen liefdesleven gehad, naast haar beroemde huwelijk met Elvis.
Ze heeft relaties gehad met onder anderen Mike Stone, een karateleraar die ze ontmoette via Elvis, Marco Garibaldi, een Italiaanse scenarioschrijver en producer met wie ze 22 jaar samen was.
Samen kregen ze in 1987 een zoon, Navarone Garibaldi en momenteel zanger van Them Guns,
Ze had ook nog een relatie met Nigel Lythgoe, een Britse tv-producent en danser.
Ze heeft ook twee kleinkinderen: Riley Keough en Benjamin Keough (Joepie 12 februari 1984).
De laatste herder was Tuur Rijckaert en zijn vrouw Martha.
Het gebied waar de herder zijn schapen liet grazen, werd afgebakend door banen en binnenwegen en soms ook door voetpaden, en werd de drift of schapendrift genoemd. Deze afbakening werd door mondelinge overeenkomst tussen de herders vastgesteld.
Wanneer vroeger elke wijk zijn herder had, waren de wijkgrenzen ook die van de driften.
Doorgaans noemde men de herders naar de wijk waar hun schaapskooi stond en waar hun drift gelegen was.
Zo had men te Sint-Niklaas de herder van de « Heimolen », te Belsele die van de « Valk », met te St.-Pauwels die van de « Ossenhoek », te Zwijndrecht die van de « Melsele Polder », enz.
Ook werden ze soms genoemd naar het hof waar de schaapskooi was ondergebracht, zoals de herder van « ’t Hof ter Spree » te Waasmunster.
Twisten waren er altijd tussen herders, meestal wanneer op de grens van de drift twee kudden elkaar kruisten en dan onvermijdelijk door elkaar liepen.
Doch niets is rapper geluwd dan een herderstwist, want in tegenstelling met de boeren, die nijdig zijn op elkaar, komen de herders jaarlijks bijeen in een der herbergen van de markt te Sint-Niklaas om elkaar met raad en daad bij te staan.
De schapenstal is een pot- of kuilstal, die slechts eenmaal per jaar wordt uitgemest.
De schapen blijven in de winter nog op stal tot 10 of 11 uur.
In de zomer krijgen de schapen op stal geen eten.
De schapen van de herder zijn drijf- of kuddeschapen; het zijn vleesschapen.
Bij kleine boeren, die slechts enkele schapen hebben, zijn het melkschapen. De wol van deze laatste is vettiger.
Door steeds in regen en wind te lopen is de wol der kuddeschapen droger.
Vooraleer geschoren te worden, sluit men ze daarom enkele dagen in de stal op.
Door het zweten wordt hun wol vettiger en zwaarder.
Hierdoor levert een schaap uit de Wase zandgronden tot 10 kg. wol per jaar op.
Een kudde bestaat in het Waasland doorgaans uit zeventig tot tweehonderd schapen en wordt bewaakt en gedreven door twee schapershonden, hetzij Duitse schepershonden ofwel Bouviers, Vlaamse veedrijvers, in Frankrijk « Bouviers des Flandres » genoemd.
De herders roepen hem met kort bevel toe : « Gaat er over » of « Gaat er door ». Deze honden zijn zeer opmerkzaam, intelligent en actief en hebben een zeer groot uithoudingsvermogen.
Nu de kudden fel verminderen, zijn ze politiehond, blindengeleider of waakhond geworden.
Wanneer de herder met zijn kudde uitgaat, heeft hij steeds een herdersstaf, « spriet » genaamd, in de hand.
In de middeleeuwen heette het een « schaep-schuppe ». Het schopje of lepel aan de punt van de herderstaf dient om een aardkluit op te scheppen en naar het schaap te gooien dat op verboden grond staat te grazen.
Naast het ijzeren schopje heeft de herdersstaf soms ook een ijzeren haak waarmede de herder een schaap bij de poot kan grijpen.
Het hoefje blijft er in haperen en het dier zit gevangen.
De herdersstaf is zowel een werp- als een vangstok.
Tot de opdracht of de taak van de herder behoort niet alleen het drijven en verplegen maar ook het scheren en fokken.
Daarom bestonden er in Frankrijk en in Duitsland opleidingsscholen waar ze het tot schaapmeester konden brengen.
Wanneer de ooien of wijfjesschapen drachtig zijn bindt de herder soms een hangende baalzak aan de buik van de ram om het bespringen te beletten.
Op foto 3 ziet u Martha met de castreertang. Duidelijk geen dame om tegen te spreken. (diverse bronnen en Wikipedia)
Sanatogen was een “hersentonicum” dat in 1898 werd uitgevonden door het Duitse bedrijf Bauer Chemical Company en wereldwijd werd verkocht.
In de VS werd het geadverteerd als een “zenuwhersteller”.
Het product werd in 1915 verboden in Australië tijdens de Eerste Wereldoorlog en een Brits vervangingsmiddel “Sanagen” werd het jaar daarop op de Australische markt gebracht, met de bewering dat het “identiek was aan Sanatogen”.
Het product werd in het begin van de 20e eeuw populair in China en won de gunst van veel beroemde mensen.
Het product bestond uit 95% pure melkeiwit en 5% natriumglycerofosfaat, en werd op de markt gebracht als een “voedingstonicum” dat gemakkelijk verteerbaar en absorbeerbaar was en werd aanbevolen als een effectief middel om het dagelijkse dieet van bloedarme en herstellende patiënten te versterken.
Het merk Sanatogen bestaat nog steeds in het VK als een versterkte wijn, met een alcoholgehalte van 15%.
Faroek I van Egypte was de koning van 1936 tot 1952, toen hij werd afgezet door een staatsgreep van de Vrije Officieren.
Hij stond bekend om zijn weelderige levensstijl, zijn verzamelingen en zijn kleptomanie.
Na zijn afzetting vluchtte hij naar Italië, waar hij in 1965 overleed.
Een van de gebeurtenissen die zijn reputatie schaadden, was de veiling van zijn bezittingen door de regering in 1954.
De veiling duurde tien dagen en bracht meer dan 3 miljoen pond op.
Onder de geveilde voorwerpen waren sieraden, kleding, meubels, auto’s, wapens, postzegels en munten.
Een van de munten was het Amerikaanse gouden 20 dollarstuk van 1933 dat later de kostbaarste munt uit de geschiedenis werd.
De veiling was bedoeld om geld in te zamelen voor de ontwikkeling van Egypte, maar werd ook gezien als een vernedering voor de voormalige koning en een symbool van het einde van de monarchie.
De veiling duurde 10 dagen en omvatte onder andere auto’s, juwelen, meubels, kunstwerken en zelfs dieren.
Om van de verkoop een succes te maken, kregen de kopers die voor meer dan 5 miljoen Franse Frank kochten, de eer en het voorrecht om de verzameling pornografische voorwerpen en afbeeldingen van Faroek I te mogen zien.
De grote verzamelingen postzegels en munten van de koning waren wereldberoemd.
Hij bezat onder meer de kostbaarste munt uit de geschiedenis, het Amerikaanse gouden 20 dollarstuk van 1933.
Dit exemplaar bracht op een veiling in 2002 7,5 miljoen dollar op.
De opbrengst van de veiling was ongeveer 3 miljoen pond, maar veel van de spullen werden onder de marktwaarde verkocht of gestolen door corrupte ambtenaren.
Gisteren nog vandaag
Na de Egyptische onafhankelijkheid van Groot-Brittannië in 1922 veranderde de titel van sultan Foead I naar die van koning.
In april 1936 overleed Foead I, waardoor zijn zoon Farouk I op 16-jarige leeftijd koning van Egypte werd.
Een van zijn eerste daden als staatshoofd was al zijn auto’s (hij had er meer dan 100) rood te laten verven).
Daarna verbood hij per wet, die kleur voor elke andere wagen, zodat hij snel zonder last van de politie door zijn land kon scheuren.
26 jaar lang heerste hij met ijzeren hand en bouwde een nogal dubieuze reputatie op.
Door zijn overdadige levensstijl kreeg Faroek de weinig liefkozende naam ‘Playboy-koning’ en stond hij te boek als een kleptomaan.
Faroek ging helemaal op in deze, zeker voor een monarch, ongewone hobby.
Toen hij Winston Churchill over de vloer kreeg, maakte hij hem diens horloge afhandig.
Nadat de Britse diplomatieke diensten discreet protest aantekenden tegen deze protocollair niet zo gangbare praktijk, werd het kleinood terugbezorgd, met als uitleg dat Farouk het “gevonden” had.
En toen in 1944 de kist met daarin het stoffelijk overschot van de in Zuid-Afrika overleden Perzische koning een tussenlanding maakte in Caïro, stal Farouk het ceremoniële zwaard, de medailles en de broeksband van de afgestorvene.
Mede daardoor werd de impopulaire ‘Dief van Caïro’ in 1952 van de kroon gestoten door de legendarische kolonel Gamal Abdel Nasser.
Na zijn gedwongen onttroning nam Faroek met zijn luxe jacht op pompeuze manier vanuit havenstad Alexandrië de vlucht naar Monaco.
Na de revolutie ging Faroek in Rome wonen, maar zijn zoon Fouad en zijn dochters werden naar Zwitserland gestuurd.
Narriman Sadik, de tweede vrouw van Faroek vroeg de scheiding aan in 1953 en vertrok terug naar Egypte.
Haar zoon en de drie dochters uit het eerste huwelijk bleven bij Faroek.
In 1953 bracht de ex-koning een bezoek aan ons land en was hij te gast in Roeselare tijdens de batjesfeesten.
56 jaar geleden, stierf hij in Rome na het verorberen van een rijk diner.
De officiële lezing is dat hij stierf aan een hersenbloeding.
Volgens zijn zoon Ahmed Fouad II. die toen 13 jaar was, zou hij vergiftigd geweest zijn door zijn vijanden,
In een gesprek uit 2011 beweerde Ahmed Fouad II dat zijn vader niet de kans had om zijn fortuin mee te nemen naar het buitenland.
Vier jaar geleden werd het Patek Philippe uurwerk dat om Faroeks pols hing, verkocht door een onbekende koper voor 912.500 dollars. (Diverse bronnen, De Naakte Kroon van Jan van den Berghe. Wikipedia en Ons Volk 27 september 1951)
Jaclyn Smith is vooral bekend als Kelly Garrett in de televisieserie Charlie’s Angels.
Ze speelde deze rol van 1976 tot en met 1981 en was de enige vrouwelijke hoofdrolspeelster die in de serie bleef voor de hele duur.
Ze maakte ook een cameo in de films Charlie’s Angels: Full Throttle (2003) en Charlie’s Angels (2019) als hetzelfde personage.
Naast Charlie’s Angels speelde Smith ook in verschillende televisiefilms en miniseries, zoals Jacqueline Bouvier Kennedy (1981), waarvoor ze een Golden Globe-nominatie kreeg, Rage of Angels (1983), The Bourne Identity (1988), Kaleidoscope (1990) en Nightmare in the Daylight (1992).
Ze had ook een terugkerende rol in de dramaserie The District van 2002 tot 2004.
Smith had in 1985 ook haar eigen succesvolle kledinglijn bij Kmart.
Ze is drie keer getrouwd geweest en heeft twee kinderen uit haar derde huwelijk met cameraman Anthony B. Richmond.
In 1989 kreeg ze haar eigen Hollywood Walk of Fame ster.
Haar vierde huwelijk, sinds 1997 is met arts Brad Allen, met wie ze een huidverzorgingslijn heeft gecreëerd en gepromoot.
Smith is geboren op 26 oktober 1945 in Houston, Texas, en is nu 78 jaar oud (poster uit de Joepie 11 februari 1979)
Toen gisteren nog vandaag was 