
Vandaag, 90 jaar geleden, de ijsberen hebben met Kerstmis weer van zich doen spreken (De Stad 4 januari 1935)

Foto's, en reportages en voor 95 % niet terug te vinden op Google uit ons ver verleden, over Gent, Vlaanderen, film, muziek, sport, politiek en zoveel meer uit tijdschriften en kranten en jaarboeken. Vanaf de jaren 1900 tot en met gisteren. Meer foto's en artikelen terug te vinden op onze Fb groep Gisteren nog vandaag en de Fb groep Weetjes over popmuziek



Gisteren nog vandaag


Het nummer is geschreven door Bart Peeters en Hugo Matthysen. Maar voor de melodie gaan ze terug naar een nummer van de Amerikaanse componist Scott Joplin.
Joplin werd geboren in Linden, Texas, als zoon van Jiles en Florence Joplin, voormalige slaven.
Hij leerde als kind piano spelen en toonde al vroeg muzikaal talent.
Hij kreeg muziekles van de Duitse immigrant Julius Weiss, die hem kennis liet maken met de Europese klassieke muziektraditie.
Joplin verliet zijn ouderlijk huis als tiener en reisde door het zuiden van de Verenigde Staten als rondreizend muzikant.
Hij vestigde zich uiteindelijk in Sedalia, Missouri, waar hij piano speelde in bordelen en clubs en zijn eerste ragtime-composities schreef.
Zijn doorbraak kwam in 1899 met de publicatie van “Maple Leaf Rag”, een van de populairste en invloedrijkste ragtime-nummers aller tijden.
Joplin componeerde talloze andere ragtime-nummers, waaronder “The Entertainer”, “Elite Syncopations” en “Solace”.
Hij schreef ook twee opera’s, “A Guest of Honor” en “Treemonisha”, en een ragtime-ballet.
Joplin streefde ernaar om ragtime te verheffen tot een serieuze kunstvorm en werd door zijn tijdgenoten beschouwd als een serieuze en respectabele componist.
Joplin was dan ook een van de eerste Afro-Amerikaanse componisten die brede erkenning kreeg in de Verenigde Staten.
Hij was een pionier in de uitgeverswereld en richtte zijn eigen uitgeverij op, “Scott Joplin Music Company”.
Hij was een voorvechter van de rechten van Afro-Amerikaanse muzikanten en componisten.
De muziek van Joplin beleefde in de jaren 70 een heropleving, mede dankzij de film “The Sting” (1973), die zijn muziek populair maakte bij een nieuw publiek.
Joplin overleed op 1 april 1917 in New York aan de gevolgen van syfilis.
Hij was 48 of 49 jaar oud.
In 1976 ontving Joplin postuum de Pulitzer Prize voor zijn bijdragen aan de Amerikaanse muziek. Deze onderscheiding was een erkenning van zijn belang en invloed op de ontwikkeling van de Amerikaanse muziek.

Yvonne Buckingham, geboren in Yorkshire, Engeland in 1937, begon haar acteercarrière in de jaren 50 met kleine rollen in Britse televisieseries en films.
Ze kreeg bekendheid door rollen in films als “Sapphire” (1959), “Our Man in Havana” (1959) en “The Christine Keeler Story” (1963).
In 1961 speelde ze twee belangrijke rollen in de films, “A Question of Suspense” en “Murder in Eden”.
Misschien daarmee wel het hoogtepunt van haar carrière.
Een interessant weetje is dat ze in 1958 een verzekering had afgesloten die haar 4000 pond zou uitbetalen als ze binnen vijf jaar geen ster zou worden.
Door deze twee rollen verloor ze die weddenschap met zichzelf!
Yvonne Buckingham trouwde op 24 januari 1965 met de Antwerpse zakenman Henri Armand Slezynger (geboren op 16 april 1936)
Op zijn drie jaar verhuisde Henri Armand Slezynger naar Brazilië en is oprichter van het bedrijf Unigel, een van de grootste petrochemische bedrijven in Brazilië.
Volgens het tijdschrift Forbes is hij een van de rijkste mensen in Brazilië, met een geschat vermogen in 2022 van 17,2 miljard dollar.
Ze hebben samen vier kinderen en leven nog steeds in Brazilië.
Ze hebben samen vier kinderen.
Yvonne Buckingham (momenteel 87 jaar oud) en haar man (88 jaar oud) genieten nog altijd van het leven.


De tekst was door hulppredikant Joseph Mohr van de St. Nikolaus-kerk al in 1816 geschreven, maar op kerstavond 1818 vroeg Mohr aan Gruber om een melodie en een gitaarbegeleiding te maken bij de tekst.
Waarom specifiek om een gitaarbegeleiding werd gevraagd is tot op de dag van vandaag onduidelijk.
De meest gebruikte verklaring was dat het orgel van de kerk kapot was, volgens een populaire versie doordat muizen van de balg hadden gegeten.
Maar misschien wilde Mohr gewoon een andere klinkend lied.
In het Nederlands taalgebied zijn er meerdere versies van het lied die gezongen worden.
Daarbij is de katholieke versie de getrouwste vertaling van de Duitse originele tekst.
De protestantse versie vertaalt door Johannes Yserinkhuysen (1858-1935) is echter geheel anders.
Vaak wordt gezegd dat de protestanten de originele tekst (met termen als “hoogheilige paar”, “eng’len”) “te katholiek” vonden, en daarom een eigen versie schreven. (diverse bronnen en Wikipedia)


Het Heilig Jaar is een bijzonder genadejaar dat de kerk viert.
De aankondiging van het Heilig jaar 1950 (Bul Iubilaeum maximum) gebeurde door de paus op 26 mei 1949.

Bij gelegenheid van het Heilig Jaar 1950 besloot paus Pius XII dat de door Gounod gecomponeerde Marcia Pontificale voortaan en onder de naam Inno Pontificale het officiële volkslied van Vaticaanstad zou zijn.
Hiermee werd de door Vittorino Hallmayr in 1857 gecomponeerde hymne Gran Marcia Trionfale vervangen.
In de traditie van de katholieke kerk zijn jubeljaren ook een oproep aan pelgrims om naar Rome te komen en door de heilige deur van de Sint-Pietersbasiliek te gaan.

Dat biedt gelovigen vergeving van hun zonden
Normaal gesproken is een Heilig Jaar er alleen in een jaartal dat door 25 deelbaar is, maar de paus kan van die regel afwijken.

Eerdere ingelaste heilige jaren waren in 1933 en 1983, omdat christenen geloven dat Jezus van Nazareth in het jaar 33 is gestorven en herrezen.
Het laatste Heilig jaar opende dit jaar op 24 december 2024 en dat in aanwezigheid van meer dan 30000 mensen en dit in aanwezigheid van Paus Franciscus.

Het Heilige Jaar zal duren tot 6 januari 2026, als de heilige deur weer wordt gesloten.
Tot die tijd zijn er talrijke culturele en religieuze evenementen in Rome en Vaticaanstad.

(Diverse bronnen, foto 1 het maken van de hamer waarmee de paus de deur open doet en gemaakt door kunstenaars. De hamer was gemaakt van ivoor en zilver), foto 2 de afgewerkte hamer van het heilig jaar 1925, foto 3 de gouden ring en het gouden met briljanten kruis die de paus droeg tijdens de plechtigheden, foto 4 de gesloten deur en foto 5 opening deur).




