Tag: 1934

90 jaar geleden, het Kasteel ter Ham in Steenokkerzeel en toen verblijfplaats van ex-keizerin Zita van Oostenrijk (februari 1934)

Het Kasteel ter Ham is een historisch waterslot in Steenokkerzeel, dat al sinds de 13e eeuw bestaat.

Het huidige kasteel werd gebouwd rond 1500 door Filip III Hinckaert, die het domein had gekocht van de familie van Lannoy.

Hij liet het oude stenen kasteel afbreken en een nieuw kasteel optrekken, omgeven door grote vijvers en twee ophaalbruggen.

Het kasteel werd geïnspireerd door het kasteel van Laarne en kreeg een donjonachtig uitzicht met een groot zadeldak, kantelen en een kegelvormige torenspits.

Het kasteel wisselde nog verschillende keren van eigenaar, onder meer de families van Hamme, Brandenburg, Cotereau, Salm, Groesbeek en de Croix.

Het kasteel kende ook verschillende verbouwingen en restauraties, vooral in de 18e en 20e eeuw.

In 1929 werd het kasteel verhuurd aan de voormalige keizerin Zita van Bourbon-Parma en haar gezin, die er tot mei 1940 verbleven.

In 1943 werd het kasteel zwaar beschadigd door een Duitse bom.

In 1955 kocht de gemeente Steenokkerzeel het domein, maar kon het niet onderhouden.

In 1964 werd het kasteel eigendom van de Vlaamse overheid, die het liet restaureren en inrichten als conferentieoord.

Sinds 2014 is het kasteel in erfpacht gegeven aan Optimum C, een expertisecentrum voor ouderenzorg.

In de onmiddellijke nabijheid van het kasteel, op de plaats van de oude kasteelhoeve, werden vanaf 2018 twintig nieuwbouwwoningen opgetrokken.

Vandaag 90 jaar geleden, eedaflegging van Koning Leopold III (23 februari 1934)

Hij volgde zijn vader Albert I op, die een paar dagen eerder was omgekomen bij een klimongeval in Marche-les-Dames.

Leopold III werd geboren op 3 november 1901 in Brussel als oudste zoon van Albert I en Elisabeth.

Hij bracht zijn jeugd door op het kasteel van Laken en kreeg een strenge opvoeding.

In 1914, na het uitbreken van de oorlog, vergezelde hij zijn ouders en verbleef met hen in De Panne.

Van 1915 tot 1919 was hij, met onderbrekingen, leerling in Eton College.

Vanaf 1919 volgde hij in Brussel een militaire opleiding.

Hij huwde in 1926 met prinses Astrid van Zweden, met wie hij drie kinderen kreeg: Josephine-Charlotte, Boudewijn en Albert.

Bij zijn eedaflegging op 23 februari 1934 was hij 32 jaar oud.

De plechtigheid vond plaats in het parlement, in aanwezigheid van de regering, de hoge magistratuur, de diplomatieke vertegenwoordigers en de leden van de koninklijke familie.

Leopold III legde de eed af in de drie landstalen: Nederlands, Frans en Duits.

Hij beloofde de grondwet en de wetten van het Belgische volk te onderhouden en de nationale onafhankelijkheid en de integriteit van het grondgebied te handhaven.

De Amerikaanse actrice Anna May Wong (Foto februari 1934)

Anna May Wong, geboren als Wong Liu Tsong op 3 januari 1905 in Los Angeles, wordt beschouwd als de eerste Chinees-Amerikaanse filmster in Hollywood en de eerste Chinees-Amerikaanse actrice die internationale erkenning kreeg.

Ze speelde in meer dan 60 films, zowel in de stomme als de geluidsfilm, en ook op televisie en toneel.

Ze was de dochter van Chinese immigranten die een wasserij bezaten in Los Angeles.

Al op jonge leeftijd raakte ze gefascineerd door films en begon ze te acteren als figurant.

Haar eerste grote rol was in The Toll of the Sea (1922) en daarna speelde ze naast Douglas Fairbanks in The Thief of Bagdad (1924).

Wong werd een mode-icoon en een populaire figuur in de jaren 1920 en 1930.

Ze richtte haar eigen filmproductiebedrijf op in 1924, maar dat ging al snel failliet door een oneerlijke zakenpartner.

Ze werd echter vaak gecast in ondersteunende rollen die Aziatische stereotypen bevestigden of die geen romantische interactie met blanke acteurs toelieten vanwege de anti-miscegenatiewetten.

Gefrustreerd door de discriminatie in Hollywood vertrok Wong naar Europa in 1928, waar ze schitterde in verschillende toneelstukken en films, waaronder Piccadilly (1929).

Ze reisde heen en weer tussen de Verenigde Staten en Europa voor film- en toneelwerk in de eerste helft van de jaren 1930.

Ze verscheen in films als Daughter of the Dragon (1931), Shanghai Express (1932) met Marlene Dietrich, Java Head (1934) en Daughter of Shanghai (1937).

In 1935 kreeg Wong de grootste teleurstelling van haar carrière, toen Metro-Goldwyn-Mayer haar weigerde te overwegen voor de hoofdrol van het Chinese personage O-Lan in de filmversie van Pearl S. Buck’s The Good Earth.

MGM koos voor Luise Rainer om de rol te spelen met gele schmink.

Sommige biografen geloven dat dit te maken had met de Hays Code, die geen gemengde huwelijken toestond op het scherm, maar andere betwisten deze theorie.

Wong bleef acteren tot aan haar dood op 56-jarige leeftijd op 3 februari 1961 in Santa Monica, Californië.

90 jaar geleden, reclame voor de cursus van Dalmeijer’s Volksuniversiteit (februari 1934)

Dit bedrijf, opgericht door de ondernemer en filantroop Jan Dalmeijer, bood een breed scala aan cursussen aan voor mensen die hun kennis en vaardigheden wilden vergroten.

Van talen tot techniek, van kunst tot economie, van psychologie tot politiek, voor elk wat wils.

De cursussen waren betaalbaar, praktisch en toegankelijk voor iedereen, ongeacht leeftijd, geslacht of achtergrond.

De reclame voor het Dalmeijer’s Volksuniversiteit was al even veelzijdig en creatief.

Met pakkende slogans, kleurrijke affiches, radiospotjes en zelfs een eigen tijdschrift wist het bedrijf duizenden mensen te bereiken en te enthousiasmeren.

De diploma’s werden echter niet erkend en dus hadden ze ook geen waarde.

Dalmeijer overleed in 1931 op 54-jarige leeftijd.

Geschiedenis van het Kasteel van Tieghem de ten Berghe in Mariakerke en haar bouwheer.

Het kasteel is ontworpen door de architect Joseph Schadde en werd in 1890 voltooid in opdracht van Paul Van Tieghem.

Paul Van Tieghem was de erfgenaam van de heerlijkheid Schaubroeck, een oud leen dat zich uitstrekte over de parochies Mariakerke, Drongen en Wondelgem.

De geschiedenis van deze familie gaat terug tot de 14de eeuw, toen ze eigenaar werden van het goed van Coolman dat later het kasteel Van Tieghem de ten Berghe zou worden.

In de loop der eeuwen kwam de heerlijkheid Schaubroeck in handen van verschillende adellijke geslachten, zoals de Triest, de Borluut en de Van der Noodt.

In 1889 liet Paul Van Tieghem het oude kasteel afbreken en een nieuw neogotisch kasteel bouwen dat hij Les Muguets noemde.

Hij woonde er tot 1917, waarna het kasteel door de Duitsers bezet werd en later aan diverse huurders verhuurd werd.

Het gebied van de heerlijkheid Schaubroeck werd grotendeels verkaveld in de 20ste eeuw.

Na de Tweede Wereldoorlog raakte het kasteel verwaarloosd en onbewoond, totdat het in 1963 werd aangekocht door de gemeente Mariakerke.

Het kasteel werd gerestaureerd en deed vanaf 1967 dienst als het gemeentehuis van Mariakerke.

Na de fusie met Gent in 1977 werd het kasteel een dienstencentrum voor de deelgemeente.

Het kasteel is sinds 1997 beschermd als monument en is een voorbeeld van de neogotische stijl.

Onder neogotiek wordt een 19e-eeuwse stroming in de bouwkunst verstaan die zich geheel heeft laten inspireren door de middeleeuwse gotiek.

Het kasteel heeft een rechthoekige plattegrond met een polygonaal (Polygonaal wil zeggen “naar vele richtingen verlopend” en het woord bestaat uit het Griekse poly (veel) en de toevoeging “gonaal”, die afkomstig is van het Griekse gonia (hoek) hoektorentje op de noordoostelijke hoek.

De voor- en achtergevel worden gemarkeerd door een breed middenrisaliet met een opengewerkte puntgevel.

Het kasteel is opgetrokken uit rode baksteen met verwerking van arduin en heeft een schilddak met leien.

Het interieur is aangepast aan de neogotische stijl en bevat onder meer stucversiering, schouwmantels en wapenschilden (foto februari 1934)

90 jaar geleden, reclame voor het voedingssupplement Sanatogen (februari 1934)

Sanatogen was een “hersentonicum” dat in 1898 werd uitgevonden door het Duitse bedrijf Bauer Chemical Company en wereldwijd werd verkocht.

In de VS werd het geadverteerd als een “zenuwhersteller”.

Het product werd in 1915 verboden in Australië tijdens de Eerste Wereldoorlog en een Brits vervangingsmiddel “Sanagen” werd het jaar daarop op de Australische markt gebracht, met de bewering dat het “identiek was aan Sanatogen”.

Het product werd in het begin van de 20e eeuw populair in China en won de gunst van veel beroemde mensen.

Het product bestond uit 95% pure melkeiwit en 5% natriumglycerofosfaat, en werd op de markt gebracht als een “voedingstonicum” dat gemakkelijk verteerbaar en absorbeerbaar was en werd aanbevolen als een effectief middel om het dagelijkse dieet van bloedarme en herstellende patiënten te versterken.

Het merk Sanatogen bestaat nog steeds in het VK als een versterkte wijn, met een alcoholgehalte van 15%.

90 jaar geleden, reclame voor Kruschen Salts in het tijdschrift Ons Volk van februari 1934.

Kruschen Salts was een product dat beweerde rheuma te bestrijden door het bloed te zuiveren en de nieren te stimuleren.

Het bestond uit een mengsel van zes verschillende zouten, waaronder natriumbicarbonaat, magnesiumsulfaat en kaliumchloride.

De reclame beloofde dat een dagelijkse dosis van een theelepel Kruschen Salts in een glas heet water de pijn en de stijfheid van rheuma zou verminderen of zelfs genezen.

Kruschen Salts werd voor het eerst geproduceerd in 1906 in Duitsland door de firma Krusch & Co.

Het product werd al snel populair in Europa en Amerika als een algemeen tonicum voor allerlei kwalen, waaronder rheuma, constipatie, obesitas, huidproblemen en verkoudheid.

Kruschen Salts werd ook gebruikt als een schoonmaakmiddel voor het huis en als een tandpasta.

De reclame voor Kruschen Salts was vaak overdreven en misleidend.

Zo werd er beweerd dat Kruschen Salts het leven kon verlengen, kanker kon voorkomen en zelfs kon helpen bij het afvallen.

Er was echter geen wetenschappelijk bewijs voor deze claims. In feite was Kruschen Salts niets meer dan een laxeermiddel dat tijdelijk een gevoel van welzijn kon geven door het verwijderen van afvalstoffen uit het lichaam.

Kruschen Salts wordt vandaag de dag nog steeds verkocht in sommige landen, zoals Australië, Nieuw-Zeeland en Zuid-Afrika.

Het product heeft echter veel concurrentie gekregen van andere laxeermiddelen en voedingssupplementen die beter gereguleerd zijn.

Bovendien zijn er nu veel effectievere behandelingen voor reumatoïde artritis beschikbaar, zoals ontstekingsremmers, immunosuppressiva en biologische geneesmiddelen.

Het gebruik van Kruschen Salts wordt dan ook niet meer aanbevolen voor reumapatiënten.

Kan een afbeelding zijn van 1 persoon en tekst

Vandaag 90 jaar geleden, komt koning Albert I om het leven bij een val van de rotsen in Marche-les-Dames (17 februari 1934)

Koning Albert I werd geboren op Marche-les-Dames in Brussel als de tweede zoon van prins Filips, graaf van Vlaanderen, en prinses Maria van Hohenzollern-Sigmaringen.

Prinses Maria van Hohenzollern-Sigmaringen werd geboren op 17 november 1845 in Sigmaringen, als de jongste dochter van Karel Anton, de laatste regerende vorst van Hohenzollern-Sigmaringen, en Josefine van Baden.

Haar broer Karel werd later koning van Roemenië en haar zus Stefanie werd koningin van Portugal.

Zij trouwde op 25 april 1867 in Berlijn met prins Filips, de tweede zoon van koning Leopold I van België en de jongere broer van koning Leopold II.

Het huwelijk was gearrangeerd door de Britse koningin Victoria, die een nicht was van Leopold I.

Zij stond bekend als zeer vroom en werd door Leopold II soms spottend “Onze Lieve Vrouw van Vlaanderen” genoemd.

Maria verloor twee van haar vijf kinderen: haar dochter Josephine stierf kort na haar geboorte en haar oudste zoon Boudewijn stierf op 21-jarige leeftijd.

Haar jongste zoon Albert volgde zijn oom Leopold II op als koning der Belgen op 23 december 1909.

Albert I leidde het land door de Eerste Wereldoorlog, waarin hij zich onderscheidde door zijn moed en vastberadenheid om de neutraliteit en integriteit van België te verdedigen tegen de Duitse invasie.

Hij stond aan het hoofd van het Belgische leger, dat vier jaar lang standhield aan de IJzer, en bezocht regelmatig de loopgraven om zijn soldaten aan te moedigen.

Hij genoot ook het respect en de bewondering van de geallieerde leiders, zoals de Franse president Raymond Poincaré en de Britse premier David Lloyd George.

Na de oorlog speelde Albert I een belangrijke rol in de vredesonderhandelingen en de wederopbouw van het land.

Hij bevorderde de sociale en economische hervormingen, zoals het algemeen enkelvoudig stemrecht, de achturendag en de sociale zekerheid.

Hij steunde ook de culturele en wetenschappelijke ontwikkeling van België, en was zelf een gepassioneerde alpinist, ontdekkingsreiziger en natuurliefhebber.

Albert I stierf tragisch op 17 februari 1934 bij een klimongeval in Marche-les-Dames, in de Ardennen.

Hij was 58 jaar oud.

Zijn dood schokte het hele land en de wereld.

Hij werd opgevolgd door zijn zoon Leopold III.

Vandaag is het precies 90 jaar geleden dat koning Albert I van België te gast was op de Belgische première van de film Les misérables, gebaseerd op de gelijknamige roman van Victor Hugo.

Niemand kon toen vermoeden dat dit de laatste officiële persfoto zou zijn van koning Albert 1.

De film werd geregisseerd door Raymond Bernard en bestond uit drie delen, die elk een week na elkaar werden uitgebracht in februari 1934.

De hoofdrol van Jean Valjean, de ex-gevangene die zijn leven probeert te beteren, werd gespeeld door Harry Baur, een Franse acteur die bekend stond om zijn veelzijdigheid en expressiviteit.

Raymond Bernard was een Franse regisseur die vooral historische en literaire verfilmingen maakte, zoals Wooden Crosses en The Chess Player.

Hij wordt beschouwd als een van de meesters van de Franse cinema uit de jaren 30.

Zijn versie van Les misérables wordt nog steeds geprezen als de beste en getrouwste adaptatie van het boek, dankzij zijn diepgaande ontwikkeling van de personages en thema’s.