Tag: 1963

60 jaar geleden, reclame voor kachels van het merk Nestor Martin.

Het Belgisch bedrijf Nestor Martin werd opgericht in 1854 door Nestor Martin, een smid die begon met het maken van gietijzeren kachels voor huishoudelijk gebruik.

Het bedrijf groeide snel en verwierf een reputatie voor kwaliteit, innovatie en design.

In de loop der jaren ontwikkelde Nestor Martin verschillende soorten kachels, zoals houtkachels, gaskachels, pelletkachels en elektrische kachels.

Het bedrijf exporteerde zijn producten naar vele landen en won verschillende prijzen en erkenningen.

Nestor Martin bestaat nog steeds en maakt deel uit van de Franse groep Staub, die gespecialiseerd is in gietijzeren kookgerei.

Het bedrijf heeft zijn hoofdkantoor in Couvin, België, en een fabriek in Sars-la-Buissière, waar het nog steeds kachels produceert met respect voor de traditie en de knowhow van Nestor Martin.

Deze week 60 jaar geleden, de aankondiging van de verloving tussen Johnny Hallyday en Sylvie Vartan.

Johnny Hallyday en Sylvie Vartan ontmoetten elkaar in 1961 op een concert.

Ze verloofden zich in oktober 1963 en trouwden in 1965.

Ze kregen een zoon, David, in 1966.

Hun relatie was echter niet altijd rooskleurig.

Johnny Hallyday had affaires met andere vrouwen, waaronder Catherine Deneuve, met wie hij een geheime romance had die meer dan 50 jaar duurde.

Sylvie Vartan leed onder de jaloezie en het onbegrip van haar man, die haar carrière niet altijd steunde.

Ze probeerden hun huwelijk te redden met een tweede ceremonie in 1974, maar dat mocht niet baten.

Ze gingen definitief uit elkaar in 1980.

Ze bleven wel vrienden en respecteerden elkaars nieuwe partners.

Sylvie Vartan hertrouwde op 2 juni 1984 in Los Angeles met de Amerikaanse producer Tony Scotti.

Het stel adopteerde een uit Bulgarije afkomstig meisje Darina.

In 1998 verwoestte een brand haar huis in Los Angeles.

Tegenwoordig verdelen Sylvie Vartan, haar man en hun dochter hun tijd nog steeds tussen Los Angeles en Parijs.

Johnny Hallyday hertrouwde vier keer, de laatste keer met Laeticia Boudou, die bij hem bleef tot zijn dood in 2017.(Diverse bronnen, Biografie Lady Lucille van Gilles Lhote, diverse bronnen en verloving week van 15 oktober 1963)

60 jaar geleden, Richard Chamberlain in de tv-reeks The Young Doctor Kildare (oktober 1963)

Richard Chamberlain speelde de jonge, idealistische en knappe arts die onder de hoede van zijn mentor, dokter Leonard Gillespie, allerlei medische en persoonlijke uitdagingen aanging.

De serie was een groot succes en maakte van Chamberlain een tieneridool en een sekssymbool.

Na het einde van de serie zette Chamberlain zijn carrière voort in zowel film als theater.

Hij speelde onder andere in The Three Musketeers, The Towering Inferno, The Thorn Birds en Shogun.

Hij won verschillende prijzen, waaronder een Golden Globe en een Emmy Award.

Hij stond bekend om zijn veelzijdigheid en zijn vermogen om zich in te leven in verschillende rollen.

Hij werd ook geroemd om zijn charme, elegantie en goede looks.

Chamberlain hield zijn privéleven lange tijd verborgen voor het publiek.

Hij was homoseksueel, maar durfde dat niet openlijk toe te geven uit angst voor de reacties van zijn fans en de filmindustrie.

Pas in 2003, toen hij 69 jaar oud was, kwam hij uit de kast in zijn autobiografie Shattered Love.

Hij vertelde dat hij al sinds 1977 samenwoonde met zijn partner Martin Rabbett, een acteur en producer.

Hij zei dat hij zich bevrijd voelde door zijn coming-out en dat hij hoopte dat zijn voorbeeld anderen zou inspireren om zichzelf te accepteren.

60 jaar geleden, Kyu Sakamoto met zijn grote hit Sukiyaki (Ue O Muite Arukō).

‘Ue O Muite Aruko’ is de originele titel van ‘Sukiyaki’.

Het lied werd geschreven door tekstschrijver Rokusuke Ei en componist Hacjidai Nakamura.

Ei schreef het nadat hij terugkwam van een (mislukte) protestmars.

Het nummer staat bol van nostalgische gevoelens en herinneringen.

‘Sukiyaki’ was de alternatieve titel en heeft eigenlijk niets met de tekst te maken.

Het is de naam van een Japans gerecht, maar werd gekozen omdat het meer catchy klonk!

Met een wereldwijde verkoop van 13 miljoen stuks is de Kyu Sakamoto-hit van de bestverkochte singles aller tijden!

In Europa werd het een grote hit in Noorwegen (n°1) en Duitsland (n°2).

Na ‘Nel Blu Dipinto Di Blu’ van Domenico Modugno uit 1958 was dit het tweede niet-Engelstalig lied dat de top van de Billboard Hot 100 wist te bereiken.

Nauwelijks een half jaar later stond opnieuw een niet-Engelstalig nummer aan de top van de Amerikaanse chart…’Dominique’ van de Belgische Soeur Sourire!

‘Ue O Muite Aruko’ betekent zoveel als “Ik kijk omhoog als ik wandel”. De protagonist kijkt omhoog omdat dan zijn tranen niet op de grond vallen.

Kyu Sakamoto kwam op 12 augustus 1985 om het leven bij de crash van Japan Airlines Flight 123, met 530 slachtoffers tot op de dag van vandaag één van de zwaarste vliegtuigrampen uit de geschiedenis.

Hij werd slechts 43 jaar. (Denis Michiels)

60 jaar geleden, sfeerfoto’s van haventjes die verdwijnen door de afdamming van de Krekerak en het Shoe (deel 2)

De afdamming van de Krekerak en het Shoe voor de haven van Antwerpen is een grootschalig infrastructuurproject dat tot doel heeft de toegankelijkheid en de capaciteit van de haven te verbeteren.

Het project omvat de aanleg van een nieuwe sluis tussen de Schelde en het Kanaaldok, de afsluiting van de Krekerak en het Shoe met dammen, en de aanpassing van de vaarwegen in het Schelde-Rijnkanaal.

Het project zal naar verwachting in 2030 voltooid zijn en zal de haven van Antwerpen in staat stellen om grotere schepen te ontvangen en meer goederen te verwerken.

60 jaar geleden, sfeerfoto’s van haventjes die verdwijnen door de afdamming van de Krekerak en het Shoe (oktober 1963).

De afdamming van de Krekerak en het Shoe voor de haven van Antwerpen was een groot waterbouwkundig project dat in 1963 begon en in 1976 voltooid werd.

Het doel van het project was om de getijdenwerking op de Schelde te verminderen en zo de scheepvaart naar Antwerpen te vergemakkelijken.

Door de afdamming ontstonden twee grote zoetwaterbekkens, het Volkerak en het Zoommeer, die als buffer dienen voor de waterhuishouding in Zuidwest-Nederland.

Het project had ook grote gevolgen voor de natuur, de landbouw en de recreatie in het gebied.

Vandaag is het 60 jaar geleden dat de Franse zangeres Edith Piaf is overleden.

Edith Piaf leeft de laatste maanden van haar leven teruggetrokken in Grasse, waar ze in de nacht van tien oktober 1963 sterft in het bijzijn van Theo Lamboukas, haar toenmalige man.

Maar omdat ze per se in Parijs wilde sterven, werd haar lichaam in een ambulance naar Parijs gebracht, waar een dokter haar dood op 11 oktober officieel vaststelde.

Deze anekdote is tekenend voor Piafs liefde voor Parijs, de stad die haar als chansonnière onsterfelijk heeft gemaakt.

En die liefde was wederzijds: le tout Paris liep te hoop wanneer de lijkstoet naar de begraafplaats Père-Lachaise trok.

Gisteren nog vandaag: Edith Piaf in de Piccolo

Edith Piaf blijft bekend en bemind om haar chansons die een ode zijn aan het leven en de liefde, ook al ging het haar in haar privéleven allerminst voor de wind.

Als kind trok ze rond met haar vader die straatartiest was, op haar vijftiende moest ze voor zichzelf instaan.

Ze bezingt in ‘L’Hymne à l’amour’ (1950) een onvoorwaardelijk geloof in de liefde, enkele maanden nadat haar grote liefde Marcel Cerdan, de Franse wereldkampioen boksen, omkwam in een vliegtuigongeluk.

Gisteren nog vandaag: Edith Piaf in Knokke (28 juli 1961)

Op haar tweeënveertigste huwt Piaf opnieuw met de twintiger Théo Sarapo.

Met hem zingt ze in 1962 nog het duet ‘A quoi ça sert l’amour’. Of zij niet denkt aan wat rust na zo’n bewogen leven? “Neen, want de dag dat je rust, voel je je al een beetje dood”.

In de sloppen van Belleville, midden in “la grande guerre”, verwekt tijdens een militair verlof van een toevallige vader-straatartiest, met een straalzatte zangeres als moeder.

Niet bevorderlijk voor een schitterende carrière in de wereld van de showbizz.

Wanneer Edith Piaf dan op haar vijftiende voor haar eigen inkomsten ging zorgen, met als enig talent een stem als een scheepsklok, dan moest ze ferm van haar afbijten om het zo ver te schoppen.

Gisteren nog vandaag: Edith Piaf en haar man Théo Sarapo te gast in zaal Ancienne Belgique in Brussel (december 1962)

Dan moest ze een straatmus zijn die kon zingen als een kanarievogel.

Als kleuter had ze die warme moederliefde gemist, waar elk kind recht op heeft.

Haar hele verdere leven was één grote hunker naar de warmte, de hartelijkheid, de tederheid die je als kind niet had gekregen.

Wat zei ze ook weer? “Als het geluk aan de deur klopt dan ga ik opendoen, dan durf ik niet neen zeggen”.

En telkens wanneer ze die liefde vond, was ze ook dankbaar en gul.

Edith Piaf had een onfeilbaar oog voor talent en ze had die gave vaak gebruikt om jonge artiesten beroemd te maken.

Leverkanker velt haar uiteindelijk op haar zevenenveertigste, met onsterfelijke klassiekers als La vie en rose, Milord en Non, je ne regrette rien op haar palmares.(diverse bronnen, ENen Toon Hillewaere)

Gisteren nog vandaag: Édith Piaf (janauri 1961)