Van Stübben tot Samyn: de evolutie van het kloppend hart van Knokke-Zoute

De ontwikkeling van Het Zoute nam een hoge vlucht in het begin van de twintigste eeuw, grotendeels gestuurd door de in 1908 opgerichte Compagnie

De ontwikkeling van Het Zoute werd grotendeels gestuurd door de ontwerpen van de befaamde Duitse stedenbouwkundige Hermann Josef Stübben.

Zowel het Albertplein, in de volksmond vaak de Albertplaats of Place m’as-tu-vu genoemd, als de Elisabethlaan behoren tot de kern van dit ambitieuze stedenbouwkundige project dat vanaf 1909 werd gerealiseerd.

De Elisabethlaan vormde al snel een belangrijke oost-westverbinding en een centrale verkeersas voor de luxueuze uitbreiding van de kustgemeente Knokke.

Langs en rond deze laan verrezen statige hotels, exclusieve appartementen en villa’s in de voor de streek typerende Anglo-Normandische cottagestijl.

Een illuster stukje geschiedenis speelde zich af aan het einde van de Elisabethlaan in 1954, toen wereldberoemde schrijvers als Jean-Paul Sartre, Simone de Beauvoir en Bertolt Brecht in alle stilte logeerden in het toenmalige Linkshotel tijdens een poging om Oost- en West-Europese intellectuelen samen te brengen midden in de Koude Oorlog.

Vlakbij groeide het iconische hotel La Réserve uit tot een luxueuze trekpleister voor internationale sterren.

Het mondaine karakter van deze as vond zijn absolute hoogtepunt op het nabijgelegen Albertplein.

Dit plein werd eveneens in 1909 aangelegd en groeide vooral in de jaren vijftig uit tot dé plek waar de internationale beau monde zich verzamelde.

Grote sterren zoals Frank Sinatra, Edith Piaf, Charles Aznavour en Jacques Brel dronken er een aperitief, gadegeslagen door het flanerende publiek.

Aan het plein opende in 1923 ook het befaamde Hotel Memlinc, ontworpen door architect Jozef Viérin, dat met zijn jazzconcerten en theedansen de roaring twenties aan de kust extra kleur gaf.

Op het kruispunt bij het plein werd in de jaren zestig bovendien het opvallende bronzen beeld De Poëet van de Frans-Russische kunstenaar Ossip Zadkine geplaatst, waarvoor later een definitieve plek werd gevonden.

Hoewel het plein in de decennia daarna wat van zijn oorspronkelijke grandeur verloor, onderging het recent een spectaculaire transformatie.

In 2023 werd een vernieuwd Albertplein onthuld, gekenmerkt door een gigantisch dambordpatroon van zwarte en witte tegels.

Een bijzonder detail is dat in de zwarte tegels duizenden oude munten zijn verwerkt die door inwoners en bezoekers werden geschonken.

De absolute blikvanger van het vernieuwde plein is een innovatieve glazen koepel, ontworpen door ingenieur-architect Philippe Samyn.

Dit architecturale hoogstandje zonder interne steunpilaren vormt vandaag het nieuwe kloppende hart van de badplaats en verbindt de rijke geschiedenis van de plek naadloos met de eenentwintigste eeuw.

Postkaart van Knokke-Zoute (1968)

Gisteren nog vandaag

Vandaag 25 jaar geleden, werd de hovercraftdienst tussen Calais en Dover definitief stopgezet.

Vanaf 1 augustus 1968 startte een nieuw tijdperk voor het kanaalverkeer tussen Calais en Dover met de introductie van de Mountbatten-class hovercraft.

Deze revolutionaire vaartuigen verkortten de oversteek tot slechts 30 à 40 minuten, met een recordtijd van amper 23 minuten.

De hovercraft had een capaciteit van 254 passagiers en 30 auto’s.

Na meer dan dertig jaar trouwe dienst werd de laatste hovercraft op 1 oktober 2000 vervangen door snelle Seacat catamarans.

Deze werden uitgebaat door de rederij Hoverspeed, die in de jaren 90 bekendstond als Holymann-Sally en later als Holymann-Hoverspeed.

De laatste eigenaar, Sea Containers Ltd., beschikte over een kleine vloot van zogenaamde High Speed Craft (HSC), zoals de catamarans SeaCat ‘Rapide’ en ‘Diamant’.

Deze volledig aluminium schepen, gebouwd door de Australische werf INCAT, werden aangedreven door vier Ruston dieselmotoren met jet-propulsie en haalden een snelheid van zo’n 40 knopen.

De komst van de kanaaltunnel, uitgebaat door Eurotunnel, bleek echter een te grote concurrent.

Sea Containers verloor een aanzienlijk marktaandeel en kampte met toenemende verliezen.

De situatie werd verergerd door de torenhoge dieselprijzen, aangezien de Seacats enorme brandstofverbruikers waren.

Dit alles dwong het bedrijf in november 2005 het faillissement aan te vragen.

Een latere overname door Norfolkline mislukte.

De hovercrafts die ooit de dienst uitmaakten, kregen gelukkig een laatste rustplaats in het Hovercraft Museum in Lee-on-the-Solent in Engeland, waar ze vandaag de dag te bezichtigen zijn.

Gisteren nog vandaag

Vandaag 55 jaar geleden, op zondag 29 december 1968 werd filmster Sophia Lorens in Genève de trotse moeder van een gezonde zoon.

Ze had lang naar dit moment verlangd, maar het was niet gemakkelijk geweest.

Ze had meer dan vijf maanden in bed moeten blijven en een streng dieet moeten volgen om te voorkomen dat ze haar kind weer zou verliezen, zoals al twee keer eerder was gebeurd.

Op 11 januari 1969 werd haar zoon Carlo Hubert Leone Ponti gedoopt door Padre Luisier.

Bij de plechtigheid waren ook haar zus Maria Mussolini en haar gynaecoloog prof. Hubert de Watteville aanwezig (foto doop 11 januari 1969)

Vandaag 55 jaar geleden, sfeerbeelden van de Doop van Johan Friso Bernhard Christiaan David, Prins van Oranje-Nassauin in de Utrechtse Dom van Johan Friso Bernhard Christiaan David, Prins van Oranje-Nassau.

Friso van Oranje-Nassau van Amsberg was het tweede kind van kroonprinses Beatrix en prins Claus.

Friso werd geboren in het Academisch Ziekenhuis Utrecht.

De toenmalige ‘hofpredikant’ Henk Kater doopte hem op 28 december 1968 in de Dom van Utrecht.

Zijn peetouders waren zijn maternale grootmoeder koningin Juliana, prins Harald van Noorwegen, Herman van Roijen, Johan Christian Freiherr von Jenisch en Christina von Amsberg, een jongere zus van zijn vader.

Foto’s afkomstig van het tijdschrift De Post van 12 januari 1969

55 jaar geleden, de film Barbarella te zien in de Vlaamse bioscoop

Het verhaal is gebaseerd op het gelijknamige Franse stripfiguur van Jean-Claude Forest.

Barbarella is geregiseerd door Roger Vadim.

De film was niet onmiddellijk populair.

Critici sabelden Barbarella neer en ook het publiek liet het massaal afweten.

Jane Fonda, zijn vrouw, speelt de titelrol.

Milo O’Shea is te zien als Durand Durand.

Naar deze figuur heeft de Engelse groep Duran Duran zich vernoemd.

Ook de naam van de Belgische zangeres Lio komt uit Barbarella

Pas in 1977, nadat Barbarella opnieuw werd uitgebracht, verwierf de film een cultstatus.

De gehele film wordt met een knipoog gespeeld, vooral waar het aankomt op de frequente (maar niet expliciete) seksscènes.

De speciale effecten lijken goedkoop en niet overtuigend, maar zijn tegelijkertijd met opzet zo gemaakt om de sfeer van de film te versterken. (diverse bronnen en Wikipedia)

55 jaar geleden, reclame voor de Nederlandse groep Soft Pillow en hun debuutsingle Gilbert Green.

De Nederlandse Amsterdamse groep Soft Pillow werd opgericht in Amsterdam in 1968 en bestond uit René van Kerkhoven (zang, gitaar), Ko Sprang (Saxofonist), René Plemp (drums) en Johan Timman (toetsen).

Hun debuutsingle was Gilbert Green, een cover van een nummer van de Bee Gees, geschreven door Barry en Robin Gibb in 1966.

De single werd uitgebracht op het label Park in Nederland en op Musicor Records in de Verenigde Staten.

De B-kant was Until The Rains Come, geschreven door Hubert Pattison en de single werd volgens sommige bronnen geproduceerd door de gekende Nederlandse producer John Möring.

Het nummer Gilbert Green was geen groot succes in de hitlijsten, maar kreeg wel enige airplay op de radio.

Soft Pillow bracht nog twee singles uit: Everybody Knows / Until The Rain Comes (1969) en A Simple Song To You (1970), maar wist niet door te breken bij het grote publiek.

De groep ging in 1971 uit elkaar.

Gisteren nog vandaag

55 jaar geleden, de Nederlandse groep Les Baroques met hun nummer Without feeling, without mind.

Het nummer was geschreven door de Ferdi Karmelk, gitarist van de groep.

Ferdi Karmelk kennen we ook van de groepen Tee-Set, Vitesse en Herman Brood & His Wild Romance,

Ferdinand Karmelk werd vooral bekend als de partner en muzikale metgezel van de zangeres Nina Hagen, met wie hij een dochter kreeg, Cosma Shiva.

Karmelk leidde een turbulent en onstuimig leven, dat werd gekenmerkt door drugsgebruik, depressie en conflicten.

Hij overleed in 1988 op 37-jarige leeftijd aan een overdosis heroïne.

Les Baroques was een Nederlandse beatgroep die actief was tussen 1965 en 1969.

Ze hadden een eigenzinnige stijl die zich onderscheidde van de meeste andere bands in die tijd.

Ze maakten gebruik van psychedelische invloeden, barokke arrangementen en experimentele geluiden.

Without feeling, without mind bereikte helaas niet de hitparade in Vlaanderen en Nederland.

Deze week 75 jaar geleden, te gast bij Antwerpse kunstschilder Jos Schippers.

Jos Schippers geboren in Antwerpen op 13 oktober 1868, volgde zijn opleiding aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten (Antwerpen).

In het begin van zijn schilders carrière, schilderde hij vooral landschap en afbeeldingen van boten.

Zijn erkenning kreeg hij, toen hij overschakelde naar zijn anekdotische genretaferelen met apen, die de menselijke personages vervangen.

Jos Schippers was ook een echte familieman en hij was vader van negen kinderen.

In oktober 1948, hij was toen tachtig jaar, kreeg hij op het stadhuis van Antwerpen een grote huldiging door de langstzittende burgemeester van Antwerpen, namelijk Lode Craeybeckx. (Burgemeester van Antwerpen van 1947 tot aan zijn dood in 1976, naar hem is de Craeybeckxtunnel (1981) genoemd, alsook het documentatiecentrum in het Middelheimpark)

Gisteren nog vandaag

Jos Schippers stierf in 1950 (diverse bronnen, Le Soir Illustré en Wikipedia, foto’s uit 1948)

Gisteren nog vandaag

55 jaar geleden, Andy Williams met zijn cover van het nummer Can’ t Take My Eyes Off You.

Het nummer werd geschreven door Bob Crewe en Bob Gaudio en dit voor de groep The Four Seasons. Bob Gaudio was trouwens lid van deze groep.

De productie was in handen van Nick DeCaro.

De cover van Andy Williams bereikte in Vlaanderen en Nederland niet de hitparade.

De zanger begon zijn carrière al op jonge leeftijd. In het dorp Wall Lake in Iowa, waar hij opgroeide, zong hij met zijn drie broers in het kerkkoor.

Toen hij maar 8 jaar oud was, vormde hij met hen het Williams Brothers Quartet. Ze traden regelmatig op voor de lokale en later nationale radio.

Door hun liedjes op de radio, trokken ze de aandacht van Bing Crosby.

De broers Williams namen met hem hun eerste plaat op. Het nummer Swinging on a Star werd een hit in 1944. In de jaren die volgden, traden de broers regelmatig op in hun eigen land, maar ook in Londen. In 1951 gingen de broers ieder hun eigen (muzikale) weg.

Williams had ook een eigen televisieprogramma, The Andy Williams Show. Die werd met tussenpozen uitgezonden tussen 1959 en 1971, eerst op de zender CBS en later bij concurrent NBC.

Andy Williams was van 1961 tot 1975 getrouwd met Claudine Longet ( Franse zangeres, actrice en danseres), met wie hij drie kinderen had.

Williams leerde Longet kennen toen ze als danseres in Folies Bergère werkte.

Na hun echtscheiding stond Willams zijn ex bij tijdens haar proces voor de dood van haar vriend Vladimir Peter Sabich.

Longet schoot de skikampioen “per ongeluk” dood in de douche. Ze werd veroordeeld tot dertig dagen cel en een kleine boete.

In 1991 trouwde Andy Williams een tweede keer met Debbie Meyer.

Williams leed sinds 2011 aan blaaskanker.

Op 19 juli 2012 klonk het nog dat Williams goed herstelde en zich elke dag beter voelde en in september alweer kon gaan optreden.

Williams kon de ziekte echter niet de baas en overleed uiteindelijk op 25 september 2012 aan de gevolgen ervan.

Andy Williams kreeg maar liefst 18 gouden en 3 platina-albums.