
Joe Harris in de Joepie van 19 februari 1984

Foto's, en reportages en voor 95 % niet terug te vinden op Google uit ons ver verleden, over Gent, Vlaanderen, film, muziek, sport, politiek en zoveel meer uit tijdschriften en kranten en jaarboeken. Vanaf de jaren 1900 tot en met gisteren. Meer foto's en artikelen terug te vinden op onze Fb groep Gisteren nog vandaag en de Fb groep Weetjes over popmuziek


Halsema werd geboren in Amsterdam in een katholiek gezin, als zoon van schrijver-tekenaar Arie Halsema en Maria Hermina Schelvis.
Zijn eerste kennismaking met het podium waren zijn optredens in de door zijn vader geschreven revuetjes.
Zijn cabaretdebuut maakte Halsema in 1960, bij het ‘Pauze-Cabaret’ in de City Music Hall in Amsterdam.
Een jaar later ging hij aan de slag bij cabaret ‘Lurelei’.
Aanvankelijk deed hij dit als pianist en componist, maar na verloop van tijd nam hij ook een deel zang en spel voor zijn rekening.
Omdat hij de groep op den duur te commercieel vond worden, verliet hij Lurelei in 1964 en solliciteerde bij het ABC-cabaret van Wim Kan en Corry Vonk.
Aanvankelijk werd hij daar geweigerd, maar na lang aandringen kon hij toch tot het gezelschap toetreden.
Bij het ABC-cabaret leerde hij de fijne kneepjes van het vak en werd hij een veelzijdige cabaretier.
Hij leerde daar de danseres Anke Cordess kennen met wie hij trouwde en een zoon kreeg.
In 1967 verliet hij het cabaretgezelschap en begon hij freelancewerk te doen.
In 1968 vroeg cabaretier Gerard Cox of hij samen met hem iets wilde doen.
Omdat Frans Halsema ook al zoiets aan Adèle Bloemendaal had beloofd, besloten ze gedrieën een programma te maken.
Zo ontstond in 1968 de voorstelling “Met blijdschap geven wij kennis”.
Daarnaast was hij ook te zien in televisieshows waarin hij als zanger, danser en acteur optrad met artiesten uit binnen- en buitenland.
In 1971 verscheen het album Portret van Frans Halsema met o.a. het lied met de titel Dolf van der Linden een ode aan de Nederlandse dirigent Dolf van der Linden.
Van 1971 tot 1973 speelde hij met Jenny Arean twee seizoenen lang in de musical En nu naar bed van Annie M.G. Schmidt en Harry Bannink.
Dankzij deze musical had hij samen met Jenny Arean in 1972 een hit met het nummer Vluchten kan niet meer.
Toen hij met Jenny Arean een kortstondige relatie begon, liep zijn huwelijk op de klippen.
De scheiding met Anke werd op 26 juli 1976 uitgesproken.
Met zijn nieuwe vriendin, de KRO-programmamaakster Ria Groeneveld, verhuisde hij in 1976 naar een boerderijtje in Dreumel in het Land van Maas en Waal.
In 1973 maakte Halsema een tweede programma met Gerard Cox: Wat je zegt ben je zelf.
Het werd een succes, maar Halsema vond het naar eigen zeggen ‘te plat’ en hij brak dan ook met Cox en begon dan met een solocarrière.
Zijn eerste voorstelling was geen succes, maar zijn tweede en derde productie sloegen beter aan.
Toen Halsema gevraagd werd om op het Boekenbal van 1983 op te treden, moest hij hiervan afzien wegens problemen met zijn stembanden.
Wel bereidde hij een nieuw theaterprogramma voor, The show must go on, dat in april 1984 in première zou moeten gaan.
Begin 1984 liet hij zich voor keelkanker opnemen in het Antoni van Leeuwenhoek-ziekenhuis in Amsterdam.
Op 24 februari 1984 overleed hij op 44-jarige leeftijd.
Halsema ligt begraven op de Amsterdamse begraafplaats Zorgvlied. (diverse bronnen en Wikipedia)

In 1980 brachten The Machines twee singles uit, waarvan er één (The Hustle) op het verzamelalbum Get Sprouts beland was, een door Marcel Vanthilt gemaakte compilatie van Belgische popnummers die door de bank ASLK verspreid werd.
The Machines was een van de vele newwavebands die begin jaren 80 in België als paddenstoelen uit de grond schoten en de naam Belpop meekregen.
De groep verwierf verdere bekendheid door deel te nemen aan de tweede editie van Humo’s Rock Rally in 1980.
In deze editie deden ook Red Zebra, The Employees, The Singles (met Ben Crabbé) en De Brassers mee. The Machines wonnen uiteindelijk de wedstrijd.
De grote doorbraak bij het publiek kwam er eind 1981 met de single ‘Don’t Be Cruel’, een meer gepolijst lied dan hun eerste twee singles.
Het debuutalbum ‘A World of Machines’ uit 1982, waarvan de hoes verzorgd werd door Hergés rechterhand Bob De Moor, werd een groot succes.
‘Yellow Lights’ en het fel door Yesterday van The Beatles beïnvloede ‘(I See) the Lies in Your Eyes’ werden radiohits in Vlaanderen.
In 1983 volgde het album ‘Dots & Dashes’. Met een modernere sound scoorden The Machines opnieuw.
‘Local Radio DJ’ leverde de groep opnieuw een radiohit op.
Daarna volgden enkele disputen met platenmaatschappij EMI. In 1984 trok deze zich terug uit de Belpopmarkt, zodat heel wat bands hun contract verloren.
The Machines zouden nog een handvol singles en het album Jungle! (1989) uitbrengen bij een kleiner platenlabel, maar het grote succes bleef uit.
Ten slotte ging de band uit elkaar: Paul Despiegelaere legde zich toe op productiewerk en Joris Angenon richtte eerst met Alain Tant (Luna Twist) het duo Onygo op, en ging daarna verder met The Dinky Toys.
In 2006 werd het nummer Take Me Away nog gebruikt op de soundtrack van de film Windkracht 10: Koksijde Rescue.
Op 7 september 2013 overleed Paul Despiegelaere na een lange ziekte. (Diverse bronnen, Joepie 12 februari 1984 en Bruno Massaer)



Gisteren nog vandaag





Priscilla Presley werd geboren als Priscilla Wagner, op 24 mei 1945 in Brooklyn, New York, maar kreeg later de achternaam van haar stiefvader Paul Beaulieu.
Haar biologische vader James Wagner overleed kort na haar geboorte.
Ze ontmoette Elvis toen ze 14 jaar oud was, in 1959, toen hij in Duitsland gestationeerd was als soldaat.
Ze trouwden in 1967 en kregen een dochter, Lisa Marie, in 1968.
Lisa Marie Presley kwam verleden jaar op 12 januari 2023 te overlijden.
Ze scheidden in 1973, maar bleven vrienden tot zijn dood in 1977.
Priscilla Presley heeft een veelzijdig leven geleid, waarin ze haar erfenis als de weduwe van de “King of Rock and Roll” heeft gecombineerd met haar eigen ambities en interesses.
Ze heeft een succesvolle carrière opgebouwd als actrice, met rollen in films als The Naked Gun en tv-series als Dallas.
Ze heeft ook verschillende boeken geschreven, waaronder haar autobiografie Elvis and Me en een kinderboek over haar kleinkinderen.
Ze is ook een invloedrijke zakenvrouw geweest, die verantwoordelijk is voor het beheer van Graceland, het landgoed van Elvis in Memphis dat een van de populairste toeristische attracties ter wereld is geworden.
Ze heeft ook verschillende bedrijven opgericht en gesteund, waaronder een parfumlijn en een kledingmerk.
Priscilla Presley heeft ook een bewogen liefdesleven gehad, naast haar beroemde huwelijk met Elvis.
Ze heeft relaties gehad met onder anderen Mike Stone, een karateleraar die ze ontmoette via Elvis, Marco Garibaldi, een Italiaanse scenarioschrijver en producer met wie ze 22 jaar samen was.
Samen kregen ze in 1987 een zoon, Navarone Garibaldi en momenteel zanger van Them Guns,
Ze had ook nog een relatie met Nigel Lythgoe, een Britse tv-producent en danser.
Ze heeft ook twee kleinkinderen: Riley Keough en Benjamin Keough (Joepie 12 februari 1984).


