Vanavond 40 jaar geleden, Richard Clayderman te gast in de Koningin Elisabethzaal in Antwerpen (4 november 1981)
Tag: Antwerpen
Deze week 60 jaar geleden, het toneelstuk The Miracle Worker (Nederlandse titel De wonderdoenster) van William Gibson te zien in het KNS in Antwerpen
Vandaag 40 jaar geleden, doden bij bomaanslag in Joodse wijk van Antwerpen (20 oktober 1981)
Vandaag 40 jaar geleden, doden bij bomaanslag in Joodse wijk van Antwerpen (20 oktober 1981)
Vanavond, Fakkeltheater viert 65ste verjaardag met portrettenexpo van de kunstenaar Jan Scheirs.
Voor de expo ging het Fakkeltheater een samenwerking aan met kunstenaar Jan Scheirs.
Die maakte een reeks olieverfschilderijen en aquarellen.
De portretten zijn van pioniers van het Fakkeltheater zoals stichter Walter Groener en acteurs zoals Johny Voners, Marilou Mermans, Herbert Flack en Jenny Tanghe.“Stuk voor stuk zijn het mensen die veel betekend hebben voor de totstandkoming van het Fakkeltheater of die nu nog helpen om het theater levendig te houden”, zegt directeur Sam Verhoeven.
Op 5 oktober huldigen we de werken in, in het bijzijn van alle nog levende geportretteerden.
In 1999 maakte Jan Scheirs een portret van mij en dit voor de tentoonstelling over de Hotsy Totsy in de Galerij Alcantara in Gent
Scheirs werd op 11 oktober 1973 geboren in Sint-Martens-Latem en volgde een toneelopleiding van Dora van der Groen aan het Koninklijk Conservatorium Antwerpen.
Hij werd hierin gesteund door zijn oom, de acteur Eric van Herreweghe, die Scheirs als zijn grote voorbeeld zag.
In eerste instantie wilde hij zelf ook acteur worden en in de voetsporen van zijn oom treden, maar haalde de selectie niet.
In 1995 maakte Scheirs in Florence een aantal schetsen die het begin vormden van zijn carrière als beeldend kunstenaar, maar zelfs als kunstenaar bleef hij nauw betrokken met het theaterleven.
Hij werd regelmatig uitgenodigd door mensen die hij had leren kennen in de theaterwereld om voorstellingen of repetities te komen schetsen.
Naast theateroptredens is Scheirs ook sinds 1996 elk jaar actief op Pride in Antwerpen als kunstenaar.
In 2010 kreeg Jan Scheirs de opdracht om een muurschildering te maken aan de Bonapartedok in Antwerpen.
Dit kunstwerk, getiteld Mural, is een van zijn meest bekende werken.
Scheirs heeft solo-tentoonstellingen gehad in onder meer Gent, het ZSenne art lab in Brussel, het Justitiepaleis in Antwerpen en Galerie Garten114 in Berlijn.
Vandaag 60 jaar geleden, Bob Benny Bal in zaal Burgerkring in Hoogstraat 12, Antwerpen (2 september 1961)
70 jaar geleden, Antwerpens probleem van de linker-oever (De Post 15 juli 1951)
60 jaar geleden, de stoere driemaster Mercator werd dobberend museum in Oostende
Vandaag is het ook al 35 jaar geleden dat de Vlaamse organist, componist en muziekpedagoog Flor Peeters is overleden.
Franciscus Florentinus Peeters werd geboren op 4 juli 1903 in Tielen, als jongste in een gezin van elf.
De componist groeide op in een muzikale omgeving en werd al snel geboeid door het artistieke milieu. Gedurende zijn middelbareschooltijd in Herentals en Turnhout studeerde hij piano, orgel (bij H. Quinen en Jozef Brandt) en viool.
Op zestienjarige leeftijd begon Peeters aan zijn studie aan het Lemmensinstituut in Mechelen, waar hij les kreeg van Lodewijk Mortelmans (compositie), Jules van Nuffel (gregoriaanse muziek en analyse) en Oscar Depuydt (orgel en liturgische improvisatie).Peeters ontving zijn einddiploma in 1923 en werd in dat jaar tweede organist aan de St-Romboutskathedraal te Mechelen.
Hij behaalde de hoogste onderscheiding, namelijk de Prijs Lemmens-Tinel, in 1923.
Hij was de jongste laureaat van deze prijs in de geschiedenis van de school.
In 1923 werd hij meteen tweede organist aan de kathedraal en hulpleraar aan het Lemmensinstituut, beide opdrachten als hulp voor zijn orgelleraar Oscar Depuydt, die met Lodewijk Mortelmans tot zijn belangrijkste leraren kan worden gerekend.
Bij het overlijden van Depuydt in 1925, werd Flor Peeters hoofdorganist aan de kathedraal en hoofdleraar orgel aan het Lemmensinstituut te Mechelen.
In 1931 werd hij orgelleraar aan het Kon. Conservatorium te Gent en in 1935 leraar orgel en improvisatie aan de Rooms – Katholieke Leergangen te Tilburg.
Aan het Lemmensinstituut gaf hij les van 1923 tot 1952; aan het conservatorium te Gent van 1935 tot 1948. In 1948 werd hij orgelleraar aan het Kon. Vlaams Conservatorium te Antwerpen; van 1952 tot 1968 was hij tevens directeur van deze instelling.
In 1968 op pensioen gesteld, kreeg hij een opdracht van het ministerie van Nederlandse Cultuur om elk jaar te Mechelen, in de kathedraal, een Internationale Meesterklas te doceren.
Hij zou dat doen tot en met 1985.
Flor Peeters was lid van de Kon. Academie voor Wetenschappen, Letteren en Schone Kunsten van België en erelid van de Royal Academy of Music te Londen.
In 1964 werd hij, met Olivier Messiaen, aangesteld tot consultor bij het Vaticaans Concilie II, maar beiden werden nooit geraadpleegd.
Flor Peeters was eredoctor in de muziek van de Catholic University of Washington (1962) en van de Katholieke Universiteit te Leuven (1971).
In 1971 benoemde de Koning hem tot baron. Enkele maanden voor zijn dood, ontving hij de Belgische Staatsprijs voor de bekroning van een artistieke carrière.
De componist groeide op in een muzikale omgeving en werd al snel geboeid door het artistieke milieu. Gedurende zijn middelbareschooltijd in Herentals en Turnhout studeerde hij piano, orgel (bij H. Quinen en Jozef Brandt) en viool.
Peeters gaf jaarlijks meesterklassen in de Verenigde Staten en sinds 1968 ook in Mechelen.
Als organist kende hij zowel binnen als buiten Europa bijzondere faam en gaf concerten over de hele wereld.
Tot zijn vast repertoire behoorde, naast eigen composities, werk van Bach, Widor en bovenal Franck. Bovendien genoot Peeters ook als pedagoog aanzien; hij was de initiator van de cursus muziekpedagogie aan het Belgische conservatorium.
De componist kreeg tijdens zijn leven talrijke onderscheidingen, waaronder een eredoctoraat aan de University of America (1962) en aan de Katholieke Universiteit Leuven (1971).
Hij overleed te Antwerpen op 4 juli 1986.
Vandaag 550 jaar geleden, de geboorte van Albrecht Dürer ( Duits kunstschilder, tekenaar, maker van houtsneden en kopergravures, kunsttheoreticus en humanist uit de Noordelijke renaissance)
Door de dood van Keizer Maximiliaan I eindigde ook zijn jaarlijkse toelage.
Daardoor maakte Dürer in juli 1520 een reis om zich te verzekeren van de gunst van de nieuwe keizer van het Heilige Roomse Rijk, keizer Karel V (kleinzoon van Keizer Maximiliaan I), die in Aken gekroond zou worden.
Dürer reisde met zijn echtgenote Agnes Frey en haar dienstmeid Johanna via de Rijn naar Keulen en daarna naar Antwerpen, waar hij met veel eer ontvangen werd.
Hij verbleef in Antwerpen vanaf 3 augustus 1520 tot en met 2 juli 1521.
Hij verbleef in het hotel Engelenborch, gelegen in de huidige Wolstraat 19 in Antwerpen.
De kunstenaar wilde zoveel mogelijk invloedrijke personen ontmoeten die voor hem konden pleiten bij Karel V.
Antwerpen had in Dürers tijd 8600 huizen en het bevolkingscijfer bedroeg 100000 inwoners en was daarmee even groot als Parijs.
In die periode ontmoette Dürer enkele malen Joachim Patinir, grondlegger van de Nederlandse landschapschilderkunst.
In juni 1521 ontmoetten Dürer en Lucas van Leyden elkaar in Antwerpen, ze wisselden prenten uit, en Dürer tekende bij die gelegenheid Van Leydens portret met zilverstift.
Tijdens zijn elf maanden durende verblijf in de Nederlanden, waarvan acht maanden in Antwerpen, tekende Dürer meer dan honderd portretten.
Het Antwerpse bestuur stelde aan hem voor, om definitief in Antwerpen te verblijven.
Hij zou daarvoor een jaarlijks inkomen krijgen van 300 gulden en een gratis woning.
Daarop zei hij, liever 100 gulden, maar dan in Neurenberg leven.
Het beeld van de kunstenaar is het enige overblijfsel van het huis dat ooit gebouwd is door Jan Adriaensens in de Lange Nieuwstraat 29 in Antwerpen.
Het beeld (hoofd) versierde daar de voorgevel omdat de bouwheren van mening waren dat deze kunstenaar veel voor Antwerpen gedaan had.
Het betreffende huis is afgebroken in 1852.
Hij bezocht ook Nijmegen, ‘s-Hertogenbosch, Brugge (waar hij Michelangelo’s beeldhouwwerk de Madonna van Brugge zag), Gent (waar hij Van Eycks Lam Gods bewonderde) en Zeeland.
In juni 1521 bracht hij een bezoek aan Margaretha van Oostenrijk in haar woning Hof van Savoye in Mechelen. Daar toonde ze haar collectie schilderijen aan hem.
Vooral de steun die hij ontving van Margareta van Oostenrijk, een dochter van keizer Maximiliaan, tante van Karel V en landvoogdes van de Nederlanden, zou daarbij van groot belang blijken te zijn.
In Brussel schilderde Dürer het portret van koning Christiaan II van Denemarken.
In Brussel zag hij ‘De dingen die naar de koning zijn gezonden uit het gouden land’, de Azteekse schatten, die Hernan Cortés naar Karel V stuurde na de val van Mexico.
Hij schreef dat de schat ‘voor mij mooier was dan wonderen.
Deze zaken zijn zo kostbaar dat hun waarde geschat wordt op 100.0000 florijnen’.
Het dagboek dat hij tijdens zijn reis door de Nederlanden bijhield, vormt een rijke bron van informatie voor kunsthistorici.
Dankzij zijn dagboek, komen we te weten dat dieven met de geldbeurs van zijn vrouw aan de haal gingen en dat tijdens een bezoek aan de Onze-Lieve-Vrouwekathedraal in Antwerpen.
Ook krijgen we een beeld van Albrecht Dürer zijn karakter, want hij was toch een beetje aan de gierige kant.
Zo vermeldt hij elke stuiver en gulden die hij uitgeeft.
Zelfs het verlies tijdens een spelletje in de kroegen noteerde hij.
In zijn dagboek schreef hij ook, Antwerpen daar is geld genoeg, maar hij kon van deze rijkdom niet delen.
Want hij stelde vast dat buiten enkele mooie geschenken, hem in het geheel niets opgebracht had.
Toch met een verzekerde toeslag van 100 gulden, maar mogelijk besmet met malaria, keerde Dürer terug naar Neurenberg.
Hij werd na zijn overlijden in 1528 op de begraafplaats van het Johannisfriedhof ter aarde besteld en liet zijn weduwe een groot huis na, thans het Albrecht Dürer Huis, waar hij ook zijn atelier had gehad.
Zij stierf er in 1539.(Diverse bronnen, Wikipedia en De Post 16 mei 1971)
Vandaag 30 jaar geleden, Anke Van dermeersch verkozen tot Miss België.
Vandaag werd Van dermeersch tot Miss België gekroond in het casino van Spa.
Haar verkiezing was de eerste die rechtstreeks uitgezonden werd op televisie (RTL TVI) en ook kon de kijker voor het eerst meestemmen.
In 1992 was ze 5de eredame bij Miss Universe.
Van dermeersch studeerde tussen 1992 en 1997 rechten aan de UFSIA en de UIA.
Aan de UFSIA werd ze na 2 kandidaturen kandidaat in de rechten en aan de UIA na 2 licenties licentiaat in de rechten. Vervolgens deed ze aan de UIA tussen 1997 en 1999 2 specialisatiejaren Master in Tax Law.
Na haar studies werd ze advocaat aan de balie van Antwerpen, gespecialiseerd in internationaal fiscaal recht.
Ze begon een politieke loopbaan bij de VLD en was voor deze partij in 1999 kandidaat voor het Europees Parlement.
Van dermeersch raakte echter niet verkozen.
Ze had tijdens de campagne onder andere gesteld dat indien ze verkozen werd naakt zou poseren in Playboy.
Nadat ze in 2000 gesprekken had gevoerd met het Vlaams Blok uit onvrede over haar plaats op de VLD-kieslijst bij de lokale verkiezingen, wat door het cordon sanitaire tegen de partij verboden was, werd ze in maart voor één jaar geschorst al partijlid van VLD en kreeg ze geen plaats meer voor de lijst voor de gemeenteraadsverkiezingen van de partij.
Daarop verliet ze de partij en stapte ze over naar het Vlaams Blok.
Ze was tevens gevraagd voor de partij Algemeen Belang Centraal (ABC) van Willy Vermeulen, voormalig topman van het Hoog Comité van Toezicht.
Van 2003 tot 2014 zetelde ze voor het Vlaams Blok in de Belgische Senaat als rechtstreeks gekozen senator en sinds 2014 is ze deelstaatsenator in de Senaat.
In de Senaat was ze van 2007 tot 2009 ondervoorzitter en van 2011 tot 2019 voorzitster van de Vlaams Belang-fractie.
Sinds 2007 is ze ook gemeenteraadslid van Antwerpen.
In 2013 haalde ze de wereldwijde media nadat schoenenfabrikant Louboutin haar voor de rechter sleepte omwille van het gebruik van de voor het merk typerende hoge pumps met rode zolen in haar campagne Vrouwen Tegen Islamisering.
Op het pamflet en de affiche werden volgende waardeoordelen geplaatst (boven naar onder): steniging, verkrachting, hoer, slet, gematigde Islam en shariaconform.
Tevens ging de Canadese studente Rosea Lake een rechtszaak aan tegen Van Dermeersch omdat de campagne te sterk gebaseerd was op een werk van de studente met de titel Judgments.
De politica paste na het geding van Louboutin voor de handelsrechtbank de affiche aan met een schijnbaar identiek paar schoenen met gele zolen.
Ook de Canadese studente werd door de rechtbank in haar gelijk gesteld.
Van dermeersch kreeg een verbod de affiche verder te gebruiken en een dwangsom van € 1000 per inbreuk opgelegd.
Ze ging tegen de uitspraak in beroep.
Nadien bracht ze een nieuwe campagne uit onder de slogan boerka of bikini?
Sinds 2014 zetelt ze in het Vlaams Parlement.
Ze behaalde 31.540 voorkeurstemmen als lijsttrekster op de Vlaams Belang-kieslijst voor de kieskring Antwerpen.
In november 2016 bracht ze samen met partijgenoten Filip Dewinter en Jan Penris een bezoek aan Griekenland om er de gevolgen van de vluchtelingencrisis te bekijken.
Tijdens dit bezoek was er ook een ontmoeting met de neonazistische partij Gouden Dageraad, waarbij Filip Dewinter een toespraak gaf.
Partijvoorzitter Tom Van Grieken was niet tevreden met deze ontmoeting en vond dat partijleden van Vlaams Belang niets te zoeken hadden bij neonazistische partijen.
Bij een speciale vergadering van het partijbestuur werd beslist om de drie officieel terecht te wijzen.
Anke Van dermeersch zelf werd uit het Vlaams Belang-partijbestuur gezet en van haar zetel in de Belgische Senaat ontheven.
Ze weigerde echter ontslag te nemen als senator en vond dat haar partij haar niet kon dwingen om haar mandaat van senator af te staan.
Dit werd door het Vlaams Parlement bevestigd, waarop ze enkel uit het partijbestuur van Vlaams Belang werd gezet.
Bij de Vlaamse verkiezingen van 2019 werd ze vanop de tweede plaats van de Antwerpse Vlaams Belang-lijst herkozen als Vlaams Parlementslid met 21.966 voorkeurstemmen.
Ook werd ze opnieuw afgevaardigd als deelstaatsenator.
Haar functie van fractievoorzitter moest ze echter afstaan aan Guy D’haeseleer, maar ze werd wel lid van het Bureau van de Senaat.(Diverse bronnen, Wikipedia en De Post van 10 mei 1991)
60 jaar geleden, actrice Jeanne De Coen neemt afscheid van het theaterpubliek.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog trad zij in Engeland op voor soldaten.
In 1918 speelde zij met het theatergezelschap Vlaamsch Fronttoneel in het bezette gebied, daarna 40 jaar aan de Koninklijke Nederlandse Schouwburg in Antwerpen.
40 jaar geleden, te gast bij de Vlaamse kunstschilder Marc Mendelson.
Marc Mendelson is schilder, aquarellist, zeefdrukker en beeldhouwer.
Zijn Britse ouders vestigen zich in 1922 in Antwerpen.
Debuteert met het magisch realisme en evolueert (vanaf 1948) naar abstracte materieschilderkunst en, na 1966, naar een persoonlijke neofiguratieve kunst.
Hij volgt een opleiding aan het Hoger Instituut te Antwerpen (1934 -39, G. van de Woestyne en I. Opsomer) en debuteert in 1942 in Antwerpen.
Zijn kunst wordt door de Duitsers als ‘entartete Kunst’ beschouwd en hij wordt tijdens een tentoonstelling in 1943 in Brussel gearresteerd.
Neemt deel aan de tentoonstellingen van Apport (1944 – 1948).
Vestigt zich in 1944 in Brussel. Mendelson is medestichter en ontwerper van het logo van La Jeune Peinture Belge (1945) en deelnemer aan de tentoonstellingen van deze vereniging.
Medeoprichter van Espace (1952). Ondervoorzitter van Les Amis de l’Art en organisator van evenementen rond moderne kunst.
Hij is de maker van de muurschilderingen in het Casino van Oostende (1952).
Hij werkt als leraar zeefdruk aan Ter Kameren (1951 – 1980) en is lid van de Koninklijke Academie (1965).
Hij vervaardigt muraal paneel Happy Metro to you in het metrostation Park in Brussel (1974).
Zijn werk is in talrijke musea vertegenwoordigd, o.m. in Antwerpen, Brussel, Elsene, Gent, Stockholm, New York (Guggenheim) en Pittsburgh (Carnegie).
Vandaag 10 jaar geleden, Humo’s Pop Poll De Luxe 2011 in het Sportpaleis in Antwerpen
Vanavond 30 jaar geleden, start van de vijfde editie van de Diamond Awards in Antwerpen.
Toen gisteren nog vandaag was 