Boekentip: Peter Voskuil duikt in het Vlaamse lied met zijn ‘Groot Vlaams liedboek’

Tim, De zotte morgen, Arme Joe, Amsterdam, De eerste sneeuw, Mia, Ploegsteert en ga zo maar door.

Liedjes die tot het allerbeste van onze gezongen taal behoren en in Vlaanderen al jaren de allertijden-lijsten domineren, maar in Nederland niet of nauwelijks bekend zijn.

In Het Groot Vlaams Liedboek behandelt Peter Voskuil 101 Vlaamstalige hoogtepunten uit de rijke belpop-cultuur, van de woelige sixties tot nu.

Het is de weerslag van een diepgravende muzikale zoektocht door het Vlaamse land.

Hij interviewde tientallen artiesten, muzikanten en producers uit Vlaanderen en las alles wat los en vast zat.

Geschreven door een Nederlandse muziekjournalist, staat dit standaardwerk barstensvol feiten die ook voor Vlaamse muziekliefhebbers nieuw zullen zijn.

Hoe ontstonden nummers? Wat gebeurde er in de studio? En waarom klinkt elk liedje zoals het klinkt?

Hoor het Vlaamse lied als nooit tevoren en leer de opnames tot in het kleinste detail kennen: dit zijn de 101 mooiste Nederlandstalige liedjes uit Vlaanderen die je gehoord móet hebben voor je sterft.

Peter Voskuil geldt sinds de verschijning van zijn vijf kilo zware standaardwerk over de Nederlandse platenindustrie als een pophistorische autoriteit.

Ook schreef hij het officiële Boudewijn de Groot-oeuvreboek.

Gisteravond rond 20.00 uur werd het boek feestelijk gepresenteerd in De Casino in Sint-Niklaas.

Onder meer Raymond van het Groenewoud, Bart Peeters, Eva De Roovere, Hannelore Bedert, Guido Belcanto, Bart Herman, Yevgueni en Jonas Winterland waren er live bij.

35 jaar geleden, Koen Crucke met zijn kerstnummer Vrolijk Kerstfeest.

Het nummer is geschreven door Bart Peeters en Hugo Matthysen. Maar voor de melodie gaan ze terug naar een nummer van de Amerikaanse componist Scott Joplin.

Joplin werd geboren in Linden, Texas, als zoon van Jiles en Florence Joplin, voormalige slaven.

Hij leerde als kind piano spelen en toonde al vroeg muzikaal talent.

Hij kreeg muziekles van de Duitse immigrant Julius Weiss, die hem kennis liet maken met de Europese klassieke muziektraditie.

Joplin verliet zijn ouderlijk huis als tiener en reisde door het zuiden van de Verenigde Staten als rondreizend muzikant.

Hij vestigde zich uiteindelijk in Sedalia, Missouri, waar hij piano speelde in bordelen en clubs en zijn eerste ragtime-composities schreef.

Zijn doorbraak kwam in 1899 met de publicatie van “Maple Leaf Rag”, een van de populairste en invloedrijkste ragtime-nummers aller tijden.

Joplin componeerde talloze andere ragtime-nummers, waaronder “The Entertainer”, “Elite Syncopations” en “Solace”.

Hij schreef ook twee opera’s, “A Guest of Honor” en “Treemonisha”, en een ragtime-ballet.

Joplin streefde ernaar om ragtime te verheffen tot een serieuze kunstvorm en werd door zijn tijdgenoten beschouwd als een serieuze en respectabele componist.

Joplin was dan ook een van de eerste Afro-Amerikaanse componisten die brede erkenning kreeg in de Verenigde Staten.

Hij was een pionier in de uitgeverswereld en richtte zijn eigen uitgeverij op, “Scott Joplin Music Company”.

Hij was een voorvechter van de rechten van Afro-Amerikaanse muzikanten en componisten.

De muziek van Joplin beleefde in de jaren 70 een heropleving, mede dankzij de film “The Sting” (1973), die zijn muziek populair maakte bij een nieuw publiek.

Joplin overleed op 1 april 1917 in New York aan de gevolgen van syfilis.

Hij was 48 of 49 jaar oud.

In 1976 ontving Joplin postuum de Pulitzer Prize voor zijn bijdragen aan de Amerikaanse muziek. Deze onderscheiding was een erkenning van zijn belang en invloed op de ontwikkeling van de Amerikaanse muziek.

35 jaar geleden, Bart Peeters wilde zo graag dierentemmer worden (Joepie 26 april 1987)


35 jaar geleden, Bart Peeters wilde zo graag dierentemmer worden (Joepie 26 april 1987)
35 jaar geleden, Bart Peeters wilde zo graag dierentemmer worden (Joepie 26 april 1987)