45 jaar geleden, in het liefdesnest van The Captain & Tennille.

Het verhaal van The Captain & Tennille, een muzikaal duo dat ontstond toen Daryl Dragon, toen pianist bij de Beach Boys, en Toni Tennille, die optrad met een zelfgeschreven musical, elkaar in 1971 ontmoetten.

Hun samenwerking en romance bloeiden snel op.

Ze gingen samenwonen en tekenden een platencontract, wat al snel leidde tot hun doorbraaksingle “Love Will Keep Us Together”, een cover van Neil Sedaka die wekenlang de eerste plaats in de Verenigde Staten veroverde.

Voor dit nummer ontvingen ze in 1975 een Grammy Award, en later dat jaar bezegelden ze hun liefde met een huwelijk.

De jaren die volgden stonden in het teken van muzikaal succes.

In 1976 haalden ze in de Verenigde Staten de top vijf met maar liefst drie singles: “Lonely Night (Angel Face)”, “Muskrat Love” en “Shop Around” (een cover van Smokey Robinson).

Hun laatste grote hit was “Do That to Me One More Time”, een nummer 1 in de Verenigde Staten en hun enige notering in de Vlaamse en Nederlandse hitlijsten.

Gisteren nog vandaag

Dit nummer, geschreven door Toni Tennille, bereikte in Vlaanderen en Nederland de tweede plaats in zowel de BRT Top 30 als de Nederlandse Top 40.

Naast haar werk met The Captain, was Toni Tennille later achtergrondzangeres op de plaat “Don’t Let the Sun Go Down on Me” van Elton John en werkte ze mee aan het iconische album “The Wall” van Pink Floyd.

Ze bracht ook een aantal soloalbums uit met jazzballads en arrangementen van standards uit de jaren dertig en veertig.

In januari 2014 scheidden Dragon en Tennille na een 39-jarig huwelijk, hoewel ze bleven samenwonen.

Er werd in diverse media gesuggereerd dat deze scheiding mogelijk was ingegeven door de hoge behandelkosten voor de aan de ziekte van Parkinson lijdende Daryl Dragon.

Deze ziekte maakte een einde aan zijn carrière als pianist en performer.

Daryl Dragon overleed op 2 januari 2019 (Joepie 13 april 1980)

Gisteren nog vandaag

Dan Hartman, van ruige rocker tot discokoning en zijn tragisch einde.

Dan Hartman, was niet alleen de schrijver, maar ook de producer van deze discohit die hij samen zong met de krachtige stem van Loleatta Holloway, een Amerikaanse zangeres die we kennen van onder meer de nummers “Love Sensation”, “Hit and Run”, “Love Sensation” en de prachtige ballade “Cry To Me” uit haar debuutalbum met dezelfde titel en dit jaar ook al 45 jaar geleden uitgebracht in 1975.

Weet je trouwens dat “Love Sensation” later gesampled werd voor het nummer “Ride on Time” van Black Box en “Good Vibrations” van Marky Mark and the Funky Bunch?

Om dan nog maar te zwijgen, over de cover van Relight My Fire door de jongens van Take That met zangeres Lulu, waardoor het nummer terug hoog scoorde in de hitparade.

Eind verleden jaar, oktober 2024 bracht Cascada (geboren als Natalie Horler, Bonn, 23 september 1981) haar cover uit van deze dance klassieker.

Het nummer leverde Hartman en Holloway in België een zevende plaats op in de BRT Top 30, en in Nederland zelfs een indrukwekkende derde plaats in de Top 40.

Maar voordat hij de discowereld veroverde, liet Hartman in 1976 al van zich horen met zijn debuutsingle “High Sign”, die een veel ruiger geluid had.

Misschien verrassend, maar Hartman speelde in die beginjaren zelfs basgitaar in de band van Johnny Winter en was later gitarist en zanger bij de Edgar Winter Group!

De wereld leerde Hartman pas echt goed kennen in de hoogtijdagen van de disco, met name door zijn hit “Instant Replay” uit 1978.

Dit nummer bereikte in verschillende landen de top van de hitlijsten en wordt nog steeds gezien als een absolute discoklassieker.

Wist je dat de baslijn van “Instant Replay” geïnspireerd was door “Philadelphia Freedom” van Elton John?

In 1984 was het weer raak met “I Can Dream About You”, een nummer dat niet alleen hoog in de hitlijsten belandde, maar ook te horen was in de actiefilm “Streets of Fire” uit datzelfde jaar.

Hij schreef “I Can Dream About You” oorspronkelijk voor Hall & Oates, maar besloot het uiteindelijk zelf op te nemen!

Een jaar later, had hij terug een hit met het nummer We Are The Young.

In 1986, had hij een bescheiden hit met het nummer Waiting To See You.

Zowel “We Are The Young” als “Waiting To See You” kon in Nederland reken op radio steun, want beide waren toen goed als de Alarmschijven van de week.

Maar ondanks die steun, bleef het succes dus beperkt.

Helaas kwam er in 1994 een einde aan het leven en de carrière van Dan Hartman. Hij overleed namelijk op slechts 43-jarige leeftijd in Westport, Connecticut aan de gevolgen van een hersentumor (Joepie 9 december 1979).

40 jaar geleden, Elton John over zijn blitz-huwelijk in het verre Australië (Joepie 11 maart 1984)

Ze leerde elkaar kennen in 1983 tijdens de afwerking van zijn album Too Low For Zero in CBS Studios in Londen.

Renate Blauel werkte daar toen als geluidstechnicus.

Tijdens de voorbereidingen van de Too Low for Zero tour in Australië maakte ze deel uit van de entourage.

Een week voor de start van de Too Low for Zero tour, vroeg Elton John op 10 februari 1984, tijdens een diner in een Indiaas restaurant, haar ten huwelijk.

Ze accepteerde en de verloving werd de volgende dag aangekondigd.

Het huwelijk vond slechts drie dagen later plaats, op Valentijnsdag.

Elton John was toen 36 en Renate 28.

Gisteren nog vandaag

De bruiloft vond plaats in de Anglicaanse kerk van St. Mark in Darlinghurst, een buitenwijk van Sydney, Australië.

Het stel ging vier jaar later vriendschappelijk uit elkaar.

Een jaar later, in november 1988 was het koppel officieel gescheiden.

Renate Blauel kreeg een landhuis in Surrey en vijf miljoen pond.

Kort na hun scheiding vertelde Elton aan Rolling Stone dat hij homo was, niet biseksueel.

In 2014 trouwde hij met zijn oude partner David Furnish en ze hebben nu twee zonen samen, Zachary (geboren in 2010) en Elijah (geboren in 2013).

Renate Blauel leefde een teruggetrokken leven in het Verenigd Koninkrijk tot het begin van de jaren 2000.

Ze zou nu wonen in Duitsland om voor haar ouders te zorgen.

Gisteren nog vandaag

35 jaar geleden, Elton John en zijn vrouw Renate Blauel gaan scheiden.

Ze leerde elkaar kennen in 1983 tijdens de afwerking van zijn album Too Low For Zero in CBS Studios in Londen.

Renate Blauel werkte daar toen als geluidstechnicus.

Tijdens de voorbereidingen van de Too Low for Zero tour in Australië maakte ze deel uit van de entourage.

Een week voor de start van de Too Low for Zero tour, vroeg Elton John op 10 februari 1983, tijdens een diner in een Indiaas restaurant, haar ten huwelijk.

Ze accepteerde en de verloving werd de volgende dag aangekondigd.

Het huwelijk vond slechts drie dagen later plaats, op Valentijnsdag.

Elton John was toen 36 en Renate 28.

De bruiloft vond plaats in de Anglicaanse kerk van St. Mark in Darlinghurst, een buitenwijk van Sydney, Australië.

Het stel ging vier jaar later vriendschappelijk uit elkaar.

Een jaar later, in november 1988 was het koppel officieel gescheiden.

Renate Blauel kreeg een landhuis in Surrey en vijf miljoen pond en zou volgens sommige bronnen nog steeds steun krijgen.

Trouwens Elton John zegde nooit iets slechts over haar en dat komt, doordat hij toen voor het huwelijk zwaar verslaafd was aan drugs en alcohol. Dankzij haar steun is hij gestopt met al die verslaafde producten;

Kort na hun scheiding vertelde Elton aan Rolling Stone dat hij homo was, niet biseksueel.

In 2014 trouwde hij met zijn oude partner David Furnish en ze hebben nu twee zonen samen, Zachary (geboren in 2010) en Elijah (geboren in 2013).

Renate Blauel leefde een teruggetrokken leven in het Verenigd Koninkrijk tot het begin van de jaren 2000.

Ze zou nu wonen in Duitsland om voor haar ouders te zorgen.

45 jaar geleden, Chris Rea, de nieuwe Elton John.

Gus Dudgeon werkt in de 60s samen met o.a. Marianne Faithfull, The Small Faces, Spencer Davis Group en The Zombies en hij speelt een katalyserende rol in de carrières van The Rolling Stones en Tom Jones.

Vanaf 1970 is hij de vaste producer van Elton John met wie hij het Rocket Records-label opricht.

Ook bij o.a. Joan Armatrading, Gilbert O’Sullivan, XTC, The Beach Boys en David Bowie (‘Space Oddity’, ‘The Laughing Gnome’) bepaalde Dudgeon het geluid.

Gus wordt in het ‘Guinness Book Of Records’ vermeld als de eerste producer die in de hitlijsten staat met een gesamplede single.

In 1971 gebruikt hij echter op de John Kongos-hit ‘He’s Gonna Step On You Again’ eigenlijk een loop van Afrikaanse drums en loops werden in de 60s door o.a. The Beatles en The Beach Boys al eerder gebruikt.

In 1978 is Gus Dudgeon producer van ‘Whatever Happened To Benny Santini?’, het debuutalbum van Chris Rea dat in juli ‘78 werd uitgebracht.

De titel is een knipoog van het plan van Chris’ platenmaatschappij Magnet om hem te lanceren als Benny Santini!

Chris schreef de eerste single ‘Fool (If You Think It’s Over)’ over zijn jongere zus Paula die enkele jaren voordien kapot was van liefdesverdriet.

In eerste instantie schreef Rea het als een Memphis-soulsong, maar uiteindelijk klonk hij eerder Californisch, wat waarschijnlijk ook het Amerikaans succes verklaart.

‘Fool (If You Think It’s Over)’ deed het in Europa niet bijster goed, maar werd een n°12 in de Billboard Hot 100, zijn enige hit over de oceaan waardoor Chris Rea in de VS geboekstaafd staat als one-hit wonder!

Pas hierna kreeg Chris een uitnodiging om op te treden in Top Of The Pops! Hij hield er in 1979 een Grammy-nominatie aan over.

De 70s classic werd gecoverd door o.a. Elkie Brooks en Thomas Anders van Modern Talking. Bij deze laatste zat Gus Dudgeon opnieuw achter de mengtafel.

Gus Dudgeon komt op 21 juli 2002 samen met zijn echtgenote Sheila om het leven bij een verkeersongeval.

Ze komen bewusteloos in het water terecht en verdrinken. Gus bleek zwaar dronken en was achter het stuur in slaap gevallen.

Dudgeon werd 59 jaar.(Joepie 15 oktober 1978 en met dank aan Denis Michiels)

Kan een afbeelding zijn van 1 persoon en de tekst 'ELTONJON? Fb groep: Weetjes over popmuziek'

Bericht opnieuw plannen

Nu plaatsen