Wat vinden jullie van het nieuwe album Deena & Jim van Anouk?

Donderdag keek ik naar Khalid en Sophie en was zangeres Anouk er de hoofdgast en stelde ze twee nummers voor, namelijk When I Die en Are You Done Running.

Gisteren was het dan zo ver, en konden we luisteren naar het volledige album Deena & Jim.

De nummers op dit album zijn geschreven zoals gewoonlijk door Anouk en de Zweedse muzikant Martin Gjerstad, die al jaren haar schrijfpartner is.

Het album is opgenomen met het Praags Filharmonisch Orkest (The City of Prague Philharmonic Orchestra), een ervaren orkest dat bekend staat om zijn vele albums met filmmuziek.

Het album is geproduceerd door Jim Abbiss, die bekend is van zijn werk met Arctic Monkeys, Goldfrapp, Placebo, Suede, Editors, Adele en Kasabian.

Het album bevat twaalf nummers en volgens Anouk is het album een liefdesbrief voor de wanhopigen.

Om het album te promoten, Anouk wil niet spreken van een single, moet er natuurlijk een video gemaakt worden en de voorkeur ging naar het nummer Are You Done Running, deze keer geregisseerd en geproduceerd door Anouk’s oudste zoon Benjahmin Stotijn.

Het kan vreemd klinken, maar gezien ik genoot van dit album, trouwens ook al besteld en deze keer niet op Lp, maar op cd, zodoende ik niet moet onderbroken worden en volop kan genieten.

Dat ik vrees dat dit album niet de jeugd zal aanspreken, gezien ze zo gevoelig zijn aan de vele prikkels op YouTube en andere kanalen, dat bijna 55 minuten luisteren naar één album, bijna niet meer lukt.

Terwijl ik luister, denk ik aan Frank Sinatra en zijn conceptalbum Watertown uit 1970. Toen een flop en nu gezien als één van zijn beste albums.

Hopelijk heeft de pers en het publiek, niet zoveel tijd nodig bij Anouk om het album naar waarde te schatten.

Vandaag 100 jaar geleden, de geboorte van de Duitse componist en orkestleider Bert Kaempfert.

Op de muziekschool in Hamburg studeerde hij meerdere muziekinstrumenten: piano, klarinet, saxofoon en accordeon.

Hij begon zijn carrière als saxofonist bij het radio-orkest van Hans Busch in Danzig.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog verbleef hij in gevangenschap in Denemarken waar hij verliefd werd op een jonge Deense.

Uit deze relatie werd zijn oudste dochter geboren.

Eveneens tijdens die periode formeerde hij zijn eerste bigband Pik Ass. Na de oorlog ging hij met deze band op de schnabbeltour langs Amerikaanse officiersclubs in Noord-Duitsland.

Aan het eind van de veertiger jaren componeerde en arrangeerde hij hoofdzakelijk voor de NDR en Polydor.

Begin 1952 stapte hij naast Horst Wende als tweede man in bij Polydor/Siemens team als producer.

Voor Freddy Quinn bijvoorbeeld produceerde hij in 1959 Die Gitarre und das Meer, wat een grote hit werd.

Ook bewerkte Kaempfert het Duitse volksliedje “Muss i denn zum Städtele hinaus” dat onder de titel “Wooden Heart” Elvis Presley een wereldsucces opleverde.

Met Wonderland by Night maakte Kaempfert in 1960 zijn grote internationale doorbraak.

In 1961 stond deze hit vijf weken nummer één in de Verenigde Staten.

Dat was de eerste keer dat een Duitser een nummer één-hit had in de VS.

Gisteren nog vandaag

Een andere compositie van hem, Morgen, bereikte eveneens een hoge klassering in de Amerikaanse Top 20.

Zijn absolute top bereikte Kaempfert met het nummer Strangers in the Night, dat door “Ol’ Blue Eyes” Frank Sinatra tot de grootste wereldhit van en voor Kaempfert gezongen werd.

In 1961 was Kaempfert verantwoordelijk voor de opnames van de zanger Tony Sheridan, die werd begeleid door een tot dan toe onbekende band, The Beatles.

Ook neemt Bert Kaempfert met The Beatles de klassieker Ain’t She Sweet en het instrumentale Cry For A Shadow op.

Zijn compositie Afrikaan beat (1962) werd de herkenningsmelodie van het sprookje de Indische Waterlelies geschreven door onze koningin Fabiola in de Efteling, waar het wordt gespeeld door een kikkerorkest en een ganzenensemble.

Het nummer Living it up uit 1963 was de tune van de jeugdserie Kapitein Zeppos.

Bert Kaempfert stierf plotseling op 21 juni 1980, op 56-jarige leeftijd in zijn vakantiehuis op Majorca ten gevolge van een beroerte. (diverse bronnen en Wikipedia)

Gisteren nog vandaag

35 jaar geleden, ex-echtgenoot Frank Sinatra telefoneert dagelijks naar Ava Gardner die in het ziekenhuis ligt na een beroerte (Story 9 december 1986)

Hij zou ook de rekening van het verblijf in het kliniek hebben betaald.

35 jaar geleden, ex-echtgenoot Frank Sinatra telefoneert dagelijks naar Ava Gardner die in het ziekenhuis ligt na een beroerte (Story 9 december 1986)

Na het einde van hun huwelijk in 1957, schreef Frank Sinatra mee aan het nummer I’m A Fool To Want You. Een nummer over hun relatie

35 jaar geleden, ex-echtgenoot Frank Sinatra telefoneert dagelijks naar Ava Gardner die in het ziekenhuis ligt na een beroerte (Story 9 december 1986)